Interpretacja 0115-KDIT1.4011.362.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną – działkowcem w rozumieniu ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Na podstawie umowy dzierżawy działkowej zawartej 8 czerwca 2016 r. z A Wnioskodawczyni korzystała z działki ogrodniczej nr I o powierzchni 592 m², położonej na terenie A.

Nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na tej działce zostały wykonane lub nabyte ze środków finansowych Wnioskodawczyni i stanowiły jej własność. Działka była użytkowana wyłącznie na cele przewidziane w przepisach o rodzinnych ogrodach działkowych, tj. na potrzeby upraw ogrodniczych, wypoczynku i rekreacji. Wnioskodawczyni nie prowadziła na tej działce działalności gospodarczej ani innej działalności zarobkowej.

Decyzją Wojewody (...) z 6 marca 2025 r., (...), wydaną na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, udzielono zezwolenia na realizację inwestycji drogowej (...). Inwestycja ta objęła nieruchomość, na której znajdowała się opisana wyżej działka ogrodnicza nr I na terenie A.

Następnie Wojewoda (...) wszczął postępowanie w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za nasadzenia, urządzenia i obiekty po zlikwidowanych ogrodach działkowych, znajdujące się na wskazanej nieruchomości. W toku tego postępowania sporządzono operat szacunkowy. Z wyciągu z operatu szacunkowego z 8 września 2025 r. wynika, że wartość nasadzeń Wnioskodawczyni określono na kwotę (...) zł, zaś wartość urządzeń i obiektów na kwotę (...) zł, co dało łącznie kwotę (...) zł.

Decyzją Wojewody (...), ustalono na rzecz Wnioskodawczyni odszkodowanie w łącznej wysokości (...) zł za stanowiące jej własność nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce ogrodniczej nr I na terenie likwidowanego A. W decyzji wskazano, że podstawą ustalenia odszkodowania są przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w tym art. 12 ust. 4a i ust. 5a oraz art. 18 ust. 1g pkt 1 i ust. 1h tej ustawy.

Z uwagi na to, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nie była jeszcze ostateczna, Wnioskodawczyni wystąpiła o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w (...) zł. Kwota ta stanowi 70% ustalonego decyzją odszkodowania.

Pozostała część odszkodowania, tj. kwota (...) zł, ma zostać wypłacona po ostatecznym zakończeniu postępowania i po ziszczeniu się przesłanek do wypłaty pełnego odszkodowania wynikającego z ww. decyzji oraz przepisów specustawy drogowej.

Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy otrzymana już zaliczka oraz pozostała część odszkodowania, która zostanie jej wypłacona w przyszłości, korzystają ze zwolnienia przedmiotowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy otrzymana przez Wnioskodawczynię 27 stycznia 2026 r. zaliczka w kwocie (...) zł, stanowiąca 70% odszkodowania ustalonego decyzją Wojewody (...), za stanowiące własność Wnioskodawczyni nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce ogrodniczej nr I na terenie likwidowanego A, korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych?

2.  Czy pozostała część tego odszkodowania w kwocie (...) zł, która ma zostać wypłacona Wnioskodawczyni po ostatecznym zakończeniu postępowania, również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni zarówno otrzymana już zaliczka na odszkodowanie, jak i pozostała część odszkodowania, która zostanie wypłacona po ostatecznym zakończeniu postępowania, są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych. Podstawowym przepisem zwalniającym jest art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a pomocniczo – na wypadek odmiennej kwalifikacji przez organ – również art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Charakter prawny świadczenia otrzymywanego przez Wnioskodawczynię

Świadczenie będące przedmiotem wniosku nie ma charakteru dobrowolnej zapłaty, rekompensaty umownej ani prywatnego rozliczenia pomiędzy stronami. Jest to odszkodowanie ustalone w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez Wojewodę (...), w ramach reżimu wywłaszczeniowego wynikającego z ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Decyzja odszkodowawcza została wydana po uprzednim wydaniu decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i pozostaje z nią w ścisłym, ustawowym związku. Organ wprost wskazał, że odszkodowanie dotyczy stanowiących własność Wnioskodawczyni nasadzeń, urządzeń i obiektów, znajdujących się na działce ogrodniczej nr I na terenie likwidowanego ROD. Świadczenie to nie ma zatem źródła w swobodnym uznaniu organu, ani w stosunku cywilnoprawnym, lecz w przepisach szczególnych regulujących przejęcie nieruchomości pod inwestycję drogową realizowaną dla celu publicznego.

Dla niniejszej sprawy istotne jest także to, że – z uwagi na art. 11j specustawy drogowej – do nieruchomości stanowiących rodzinne ogrody działkowe objętych decyzją ZRID nie stosuje się przepisów art. 18-24 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych. Oznacza to, że podstawy prawnej wypłaty odszkodowania należy poszukiwać przede wszystkim w przepisach specustawy drogowej, a nie w samym art. 18 ustawy o ROD. Jednocześnie ustawa o ROD pozostaje w sprawie ważna o tyle, że potwierdza własność Wnioskodawczyni do nasadzeń, urządzeń i obiektów znajdujących się na działce.

Zwolnienie na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami. W niniejszej sprawie związek ze stosowaniem przepisów o gospodarce nieruchomościami jest wyraźny i wielopoziomowy.

Po pierwsze, art. 12 ust. 5 specustawy drogowej nakazuje odpowiednie stosowanie przepisów o gospodarce nieruchomościami do ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a tej ustawy. Organ administracji w samej decyzji odszkodowawczej wyraźnie powołał ten przepis oraz wskazał, że wysokość odszkodowania została ustalona z wykorzystaniem operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, a więc w trybie charakterystycznym właśnie dla reżimu odszkodowań wywłaszczeniowych opartych na przepisach o gospodarce nieruchomościami.

Po drugie, w decyzji odszkodowawczej wprost wskazano, że odszkodowanie zostało ustalone za stanowiące własność Wnioskodawczyni nasadzenia, urządzenia i obiekty, które znajdowały się na działce ogrodniczej objętej likwidacją związaną z realizacją inwestycji drogowej. Nie jest to zatem odrębne, dowolnie wykreowane świadczenie, lecz element szerszego mechanizmu wywłaszczeniowego.

Po trzecie, wyłączenie przewidziane w końcowej części art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT nie znajduje tu zastosowania. Przepis ten odnosi się do sytuacji, gdy właściciel nieruchomości nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego za cenę niższą o co najmniej 50% od uzyskanego odszkodowania. Wnioskodawczyni nie była właścicielem gruntu, lecz działkowcem, któremu przysługiwało prawo do działki, natomiast własność obejmowała wyłącznie nasadzenia, urządzenia i obiekty na działce. Już z tej przyczyny przesłanka wyłączająca zwolnienie nie może znaleźć zastosowania.

W rezultacie, skoro odszkodowanie zostało ustalone i wypłacane w publicznoprawnym reżimie specustawy drogowej, przy odpowiednim stosowaniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, to przychód uzyskany przez Wnioskodawczynię korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT.

Zaliczka 70% ma taki sam charakter podatkowy jak całe odszkodowanie

27 stycznia 2026 r. wnioskodawczyni otrzymała kwotę 58.417,10 zł jako zaliczkę, o której mowa w art. 12 ust. 5a specustawy drogowej. Wypłata ta nie stanowi odrębnego, autonomicznego świadczenia. Jest jedynie wcześniejszą częściową wypłatą tego samego odszkodowania ustalonego decyzją organu pierwszej instancji.

Skoro zaliczka jest tylko szczególnym sposobem wcześniejszego spełnienia części świadczenia odszkodowawczego, to nie ma podstaw, aby nadawać jej inną kwalifikację podatkową niż całemu odszkodowaniu. Ten sam wniosek dotyczy pozostałej części odszkodowania w kwocie 25.035,90 zł, która ma zostać wypłacona później. Zarówno zaliczka, jak i pozostała część świadczenia są elementami jednej kwoty odszkodowania ustalonej tą samą decyzją i na podstawie tego samego reżimu prawnego.

Dodatkowy argument ochronny – art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT

Nawet gdyby organ interpretacyjny nie podzielił stanowiska o bezpośrednim zastosowaniu art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT, to świadczenie opisane we wniosku powinno korzystać ze zwolnienia także na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Odszkodowanie zostało bowiem przyznane na podstawie przepisów odrębnej ustawy, a zasady ustalania jego wysokości wynikają z wprost wskazanych w decyzji przepisów prawa publicznego. Nie jest to odszkodowanie wynikające z umowy, ugody pozasądowej, dobrowolnego porozumienia albo działalności gospodarczej Wnioskodawczyni. Jednocześnie sprawa nie mieści się w żadnym z wyjątków wyłączających zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

Z tego względu, nawet przy ostrożnościowej, alternatywnej kwalifikacji prawnej, należałoby dojść do wniosku, że zarówno zaliczka, jak i pozostała część odszkodowania powinny być wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Utrwalające argumentację orzecznictwo i praktyka interpretacyjna

Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje oparcie również w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej i sądowej. W interpretacjach dotyczących likwidacji rodzinnych ogrodów działkowych na cele publiczne akceptowano już pogląd, że odszkodowanie wypłacane działkowcowi za należące do niego składniki majątkowe, ustalane w reżimie zbliżonym do wywłaszczenia i przy odpowiednim stosowaniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, korzysta ze zwolnienia podatkowego.

Jednocześnie należy odróżnić niniejszą sprawę od rozstrzygnięć niekorzystnych wydawanych w odmiennych stanach faktycznych, zwłaszcza dotyczących likwidacji ROD w związku z roszczeniami osób trzecich albo w oparciu o przepisy inne niż specustawa drogowa. W sprawie Wnioskodawczyni źródłem świadczenia jest bezpośrednio decyzja administracyjna wydana w związku z realizacją inwestycji drogowej celu publicznego, a nie prywatnoprawne albo reprywatyzacyjne rozliczenie.

Konkluzja

Podsumowując, otrzymana już przez Wnioskodawczynię zaliczka oraz pozostała część odszkodowania do wypłaty stanowią przychód wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie Wnioskodawczyni świadczenia te korzystają przede wszystkim ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o PIT, a pomocniczo – również ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że nie jest zobowiązana do wykazywania tych kwot jako podlegających opodatkowaniu przychodów w rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ogólne określenie przychodów zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Szczególnym trybem likwidacji przewidzianym w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1073) jest likwidacja ogrodu działkowego lub jego części na cel publiczny.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych:

Do likwidacji ROD lub jego części na cel publiczny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, stosuje się przepisy tej ustawy dotyczące wywłaszczania nieruchomości z uwzględnieniem warunków określonych w art. 21, art. 22 i art. 24.

W myśl art. 18 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 1, decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości, poza elementami określonymi w art. 119 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zawiera ustalenie wysokości odszkodowań, o których mowa w art. 22.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Podmiot likwidujący obowiązany jest wypłacić działkowcom odszkodowanie za składniki majątkowe znajdujące się na działkach, a stanowiące ich własność oraz za prawa do działki w ROD, pomniejszone o wartość prawa do działki przyznanego w nowo powstałym ROD.

W myśl art. 22 ust. 2 ww. ustawy:

Ustalenie wysokości odszkodowań następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego w formie operatu szacunkowego. Koszty sporządzenia opinii ponosi podmiot likwidujący.

Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych:

Nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działce, wykonane lub nabyte ze środków finansowych działkowca, stanowią jego własność.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że w przypadku likwidacji ogrodów działkowych osobom będącym użytkownikami działek przysługuje prawo do uzyskania odszkodowania za stanowiące ich własność nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działkach oraz za prawo do działki.

Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działkowcu – należy przez to rozumieć pełnoletnią osobę fizyczną uprawnioną do korzystania z działki w rodzinnym ogrodzie działkowym na podstawie prawa do działki.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):

Celem publicznym w rozumieniu ustawy jest wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa, utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji.

Przepis art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że:

Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej odpowiadającym wartości tych praw.

Odszkodowanie za wywłaszczone nieruchomości reguluje Rozdział 5 Działu III cyt. ustawy, zaś jej wycenę Dział IV, przy czym określenie wartości nieruchomości reguluje Rozdział 1 tego Działu.

Przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami są stosowane nie tylko w przypadku odszkodowania wypłaconego za wywłaszczenie nieruchomości gruntowej, lecz również jej części składowych, jeżeli części składowe stanowią odrębny przedmiot własności.

Odszkodowanie stanowi – co do zasady – przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania są opodatkowane. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają ze zwolnienia od podatku. Jednakże korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.

Zawarty w tym przepisie zwrot „przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłaconego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami” odnosi się do wszystkich przypadków, w których wypłata tego odszkodowania następuje stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, a więc nie tylko w zakresie wywłaszczenia nieruchomości, lecz również w innych przewidzianych prawem sytuacjach (zdarzeniach), w których stosownie do tych przepisów odszkodowanie to jest wypłacane.

W przedmiotowej sprawie wypłata odszkodowania z tytułu likwidacji ogródków działkowych wynika z ustawy o gospodarce nieruchomościami, do której ustawodawca odnosi się w art. 18 ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych w przypadku likwidacji ogrodu działkowego lub jego części na cel publiczny. W opisanym stanie faktycznym znajduje zatem zastosowanie zwolnienie przedmiotowe przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zarówno zaliczka 70%, jak i pozostała część odszkodowania są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż zaliczka jest elementem odszkodowania, a nie odrębnym świadczeniem.

Skoro w Pani sytuacji podstawą zwolnienia przychodu z opodatkowania jest regulacja art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to wskazany przez Panią art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy nie może mieć zastosowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.