Interpretacja 0115-KDIT1.4011.388.2026.1.MR

 Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A A (dalej: „Wnioskodawca”, „Podatnik” lub „A A”) był i jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów osiąganych w Polsce i za granicą. A A był wspólnikiem amerykańskiej spółki A z siedzibą w (...)), dalej: „Spółka A”. Spółka A prowadziła działalność operacyjną w szeroko pojmowanym sektorze (...). Spółka A była odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Do usług świadczonych przez Spółkę A zaliczało się m.in. (...).

W 2003 r. Spółka A została zlikwidowana, a majątek polikwidacyjny, na który składały się wyłącznie środki pieniężne, został przekazany wspólnikom, w tym A A. Środki pieniężne przekazane wspólnikom pochodziły z wynagrodzenia za usługi, jakie otrzymywała Spółka A od swoich Klientów. W tym samym roku środki pieniężne jako majątek polikwidacyjny zostały przekazane na rachunek bankowy A A w (...) banku w Szwajcarii. Otrzymane środki znacznie przewyższały wartość wkładu, który pokrył A A obejmując udziały w Spółce A. Wnioskodawca nie zadeklarował w Polsce dochodu z tytułu otrzymania majątku polikwidacyjnego w postaci środków pieniężnych po Spółce A, które otrzymał w 2003 r. W stosunku do zobowiązania podatkowego A A w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. nie zaistniała żadna przesłanka zawieszająca lub przerywająca bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Środki pieniężne były ulokowane na szwajcarskim rachunku bankowym do 2025 r. Z uwagi na dość duży koszt utrzymania rachunku bankowego w Szwajcarii Wnioskodawca był zmuszony do zamknięcia go, co miało miejsce w 2025 r. W tym samym roku środki z rachunku w Szwajcarii zostały przelane na rachunek bankowy w Polsce, w polskim banku.

Pytania

1.  Czy w związku z otrzymaniem na zagraniczny rachunek bankowy w banku w Szwajcarii środków pieniężnych jako majątek polikwidacyjny po Spółce A powstał po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy w 2003 r.?

2.  Czy transfer środków z rachunku szwajcarskiego na rachunek krajowy rodzi przychód podatkowy?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W Pana ocenie w związku z otrzymaniem na zagraniczny rachunek bankowy w banku w Szwajcarii środków pieniężnych jako majątek polikwidacyjny po Spółce A powstał po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy w 2003 r.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT 2026, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie zaś z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT 2003, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 28-30 i art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o PIT 2026, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT 2003, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy o PIT 2026, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki.

Stosownie zaś do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT 2003, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania jest tytuł prawny w postaci udziałów (akcji) stanowiących kapitał osób prawnych, w tym również dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, przychody z tytułu podziału majątku likwidowanej spółki (spółdzielni), a także wartość dokonanych na rzecz udziałowców i akcjonariuszy nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT 2026, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki.

Art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT 2003, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej.

Mając na uwadze powyższe regulacje, otrzymanie środków pieniężnych na rachunek bankowy w Szwajcarii w związku z likwidacją Spółki A zrodził obowiązek podatkowy/przychód w 2003 r., tj. w roku, w którym A A otrzymał środki pieniężne. Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w związku z likwidacją spółki zagranicznej (Spółki A) podlega opodatkowaniu w Polsce. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 23 marca 2016 r., sygn. ILPB2/4511 1 1326/15 4/JK podkreślił, że „Otrzymanie majątku likwidacyjnego Spółki Zagranicznej skutkuje powstaniem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy o PIT. (…) Majątek otrzymany w wyniku likwidacji spółki zagranicznej podlega opodatkowaniu w Polsce jako przychód z kapitałów pieniężnych”.

Z powyższego wynika, że środki pieniężne otrzymane przez Podatnika w związku z likwidacją spółki zagranicznej (Spółki A) stanowiły przychód z kapitałów pieniężnych, a momentem jego powstania był moment faktycznego otrzymania majątku likwidacyjnego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w interpretacji indywidualnej z 24 sierpnia 2023 r., sygn. 0113‑KDIPT2‑3.4011.382.2023.1.SJ: „Otrzymanie środków pieniężnych w wyniku likwidacji spółki kapitałowej stanowi przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Przychód ten powstaje w momencie faktycznego otrzymania majątku likwidacyjnego”. Analogiczne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej DKIS z 5 stycznia 2026 r., 0115‑KDIT1.4011.905.2025.1.MR, który wskazał, że „Dochody z tytułu dywidend oraz likwidacji spółki luksemburskiej podlegają opodatkowaniu w Polsce stosownie do krajowych przepisów podatkowych. (…) Otrzymany majątek likwidacyjny stanowi przychód z kapitałów pieniężnych i podlega opodatkowaniu w Polsce”.

Dochód ten podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT 2026, który stanowi, że od uzyskanych dochodów (przychodów) z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy. Tym samym prawidłowe rozliczenie podatku na etapie likwidacji prowadzi do opodatkowania tego przysporzenia.

W tych okolicznościach, w związku z otrzymaniem na zagraniczny rachunek bankowy w banku w Szwajcarii środków pieniężnych jako majątek polikwidacyjny po Spółce A powstał po stronie Wnioskodawcy przychód podatkowy w 2003 r.

Ad 2.

W Pana ocenie transfer środków z rachunku szwajcarskiego na rachunek krajowy nie rodzi przychodu podatkowego.

Stosownie do art. 59 § 1 pkt 9 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „O.p.”), zobowiązanie podatkowe wygasa wskutek przedawnienia.

Zgodnie zaś z art. 70 § 1 O.p., zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną DKIS, przychodem podatkowym jest wyłącznie takie przysporzenie, które ma charakter definitywny i prowadzi do trwałego zwiększenia majątku podatnika. Co więcej, przychód już raz powstały nie może powstać po raz kolejny, skoro nie dokonano żadnej czynności prawnej będącej formą zadysponowania zgromadzonym majątkiem, a jedynie przetransferowano środki z rachunku bankowego w Szwajcarii na rachunek bankowy w Polsce. Taki przelew nie jest żadnym zdarzeniem gospodarczym rodzącym powstanie nowego przychodu podatkowego.

W konsekwencji transfer własnych środków pieniężnych, w tym z rachunku zagranicznego na rachunek prowadzony w Polsce, nie powoduje powstania przychodu, gdyż nie wiąże się z uzyskaniem definitywnego przysporzenia majątkowego. Ewentualne skutki podatkowe mogą dotyczyć wyłącznie różnic kursowych (0112-KDWL.4011.90.2023.1.DK). Zgodnie z treścią pisma z 19 czerwca 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, 0113-KDIPT2-1.4011.255.2024.4.DJD: „otrzymane środki pieniężne, które podlegają dalszemu przekazaniu, nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, a tym samym nie stanowią przychodu podatkowego”.

Powyższe prowadzi do wniosku, że transfer środków pieniężnych dokonany w 2025 r. jest zdarzeniem podatkowo neutralnym. Nie powoduje on powstania obowiązku podatkowego, nie podlega opodatkowaniu oraz nie powinien być wykazywany w zeznaniu rocznym. Konstrukcja podatku dochodowego opiera się na zasadzie opodatkowania dochodu w momencie jego uzyskania, a nie w momencie jego późniejszego przepływu.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy PIT „opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody”, co w praktyce oznacza, że podatnik powinien być w stanie wykazać źródło pochodzenia posiadanych środków. W przypadku gdyby podatnik nie był w stanie udokumentować, że środki zgromadzone na rachunku zagranicznym pochodzą z uprzednio opodatkowanego dochodu, organ podatkowy mógłby potencjalnie zakwestionować ich źródło i rozważać zastosowanie przepisów dotyczących dochodów nieujawnionych, w szczególności art. 25b ustawy PIT.

W przypadku gdy środki pieniężne otrzymane w związku z likwidacją spółki zagranicznej zostały prawidłowo opodatkowane na moment ich otrzymania jako przychód z kapitałów pieniężnych na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy PIT w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 tej ustawy to późniejszy transfer tych środków z rachunku zagranicznego na rachunek w Polsce nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT i pozostaje neutralny podatkowo. W konsekwencji nie powstaje obowiązek podatkowy ani obowiązek wykazania tej operacji w zeznaniu rocznym, a jedynym istotnym aspektem pozostaje możliwość udokumentowania źródła pochodzenia środków.

W przypadku gdy dochód uzyskany przez podatnika w związku z likwidacją spółki zagranicznej nie został opodatkowany w momencie likwidacji, ocena skutków podatkowych transferu środków pieniężnych na rachunek w Polsce ulegnie zmianie. Tak jak wskazano wcześniej, zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 3 ustawy PIT „dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest (…) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej”. Zgodnie z treścią przepisu obowiązek podatkowy powstaje w momencie faktycznego otrzymania majątku likwidacyjnego. Przepis ten jednoznacznie wskazuje moment powstania obowiązku podatkowego, który należy wiązać z chwilą faktycznego otrzymania majątku likwidacyjnego. Brak rozliczenia tego dochodu w odpowiednim okresie prowadzi do powstania zaległości podatkowej.

W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: „zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności”. W konsekwencji, jeżeli podatnik nie wykazał i nie opodatkował dochodu z likwidacji spółki w prawidłowym roku podatkowym, powstała zaległość podatkowa obejmująca kwotę podatku (19% zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy PIT lub różnicę powstałą po opłaceniu podatku w Szwajcarii – brak podwójnego opodatkowania) oraz odsetki za zwłokę. Jednocześnie transfer środków w 2025 r. nie zmienia momentu powstania obowiązku podatkowego. Jak wynika z utrwalonej linii interpretacyjnej, przychód z likwidacji powstaje wyłącznie w momencie otrzymania majątku, a zgodnie z treścią interpretacji Dyrektora KIS z 8 lutego 2021 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.847.2020.1.MR: „późniejsze operacje dotyczące tego majątku pozostają bez wpływu na powstanie obowiązku podatkowego”. Tym samym w przypadku braku wcześniejszego rozliczenia transfer środków do Polski nie stanowi nowego źródła przychodu. Nie można zatem przyjąć, że obowiązek podatkowy powstaje dopiero w momencie transferu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacje indywidualne powołane przez Pana dotyczą indywidualnych spraw odrębnych podmiotów. W przypadku natomiast interpretacji 0115-KDIT1.4011.847.2020.1.MR podał Pan błędną sygnaturę i błędną datę jej wydania, co uniemożliwia Organowi odniesienie się do tezy w niej zawartej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.