Interpretacja 0115-KDIT1.4011.434.2026.1.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W latach poprzednich Wnioskodawca wykonywał pracę na terytorium Królestwa Danii, gdzie podlegał tamtejszemu systemowi ubezpieczeń społecznych oraz uczestniczył w pracowniczym systemie emerytalnym zarządzanym przez instytucję PensionDanmark.

Po zakończeniu aktywności zawodowej w Danii oraz powrocie do Polski Wnioskodawca zdecydował się na likwidację zgromadzonych środków emerytalnych i ich jednorazową wypłatę. W 2025 r. Wnioskodawca otrzymał jednorazową wypłatę środków z duńskiego funduszu emerytalnego PensionDanmark. Z dokumentu wystawionego przez tę instytucję wynika, że wypłata obejmowała następujące składniki:

•      Livsvarig pension: 97.200,64 DKK

•      Aldersopsparing: 53.467,41 DKK

•      Ratepension: 80.478,21 DKK

Łączna wartość środków przed potrąceniami wyniosła: 231.146,26 DKK.

Przy wypłacie świadczenia instytucja duńska dokonała potrąceń o charakterze publicznoprawnym, w tym:

•      kwoty 1.547,83 DKK określonej jako „skat af afkast” (podatek od zysków kapitałowych),

•      kwoty 117.240,00 DKK określonej jako „afgift”, stanowiącej należność na rzecz państwa duńskiego, pobieraną według stawek 20% oraz 60% w zależności od rodzaju oszczędności emerytalnych.

Kwota faktycznie wypłacona Wnioskodawcy wyniosła: 113.906,26 DKK.

Wnioskodawca nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej na terytorium Danii, a uzyskane świadczenie ma charakter jednorazowy i wynika z likwidacji zgromadzonych środków w systemie emerytalnym.

Wnioskodawca powziął wątpliwość co do sposobu opodatkowania powyższego świadczenia w Polsce, w szczególności w zakresie: kwalifikacji uzyskanego przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwości uwzględnienia kwoty potrąconej w Danii jako podatku zapłaconego za granicą, zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania wynikającej z umowy między Polską a Danią.

Pytania

1.  Czy jednorazowa wypłata środków z duńskiego funduszu emerytalnego (PensionDanmark), dokonana po zakończeniu aktywności zawodowej, powinna zostać zakwalifikowana na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z emerytur i rent, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy?

2.  Czy do dochodu uzyskanego z tytułu jednorazowej wypłaty środków z duńskiego funduszu emerytalnego zastosowanie znajduje metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 27 ust. 9 ww. ustawy oraz art. 22 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii?

3.  Czy należność publicznoprawna określona w prawie duńskim jako „afgift”, potrącona przy wypłacie środków emerytalnych, stanowi podatek zapłacony za granicą w rozumieniu art. 27 ust. 9 ww. ustawy oraz właściwych postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a tym samym czy podlega odliczeniu od podatku należnego w Polsce?

4.  W przypadku uznania, że „afgift" nie stanowi podatku dochodowego, czy odliczeniu podlega kwota 1.547,83 DKK określona jako „skat af afkast” jako podatek dochodowy zapłacony za granicą?

5.  Czy w przypadku jednorazowej wypłaty środków z duńskiego funduszu emerytalnego podstawę opodatkowania w Polsce stanowi pełna kwota świadczenia przed potrąceniami (231.146,26 DKK), czy też kwota faktycznie otrzymana przez Wnioskodawcę po potrąceniach (113.906,26 DKK)?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy jednorazowa wypłata środków z duńskiego funduszu emerytalnego (PensionDanmark) stanowi przychód z emerytur i rent w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to wynika z uczestnictwa w systemie emerytalnym funkcjonującym w Danii, a jego jednorazowy charakter nie zmienia jego emerytalnego źródła.

Ad 2

Do dochodu uzyskanego z tytułu wskazanej wypłaty zastosowanie znajduje metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 27 ust. 9 ww. ustawy oraz art. 22 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii, tj. metoda proporcjonalnego odliczenia.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy należność publicznoprawna określona w prawie duńskim jako „afgift", potrącona przy wypłacie środków emerytalnych, powinna zostać uznana za podatek zapłacony za granicą w rozumieniu art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pomimo odmiennego nazewnictwa „afgift":

•      ma charakter obowiązkowy i publicznoprawny,

•      jest pobierana przez państwo,

•      pozostaje w bezpośrednim związku z uzyskanym przysporzeniem majątkowym (wypłatą środków emerytalnych),

•      skutkuje definitywnym uszczupleniem majątku podatnika, co wskazuje, że pełni funkcję zbliżoną do podatku dochodowego.

W ocenie Wnioskodawcy przy kwalifikacji zagranicznych obciążeń podatkowych należy kierować się ich rzeczywistym charakterem ekonomicznym i funkcjonalnym, a nie wyłącznie nazwą stosowaną w prawie obcym. Brak możliwości uwzględnienia „afgift” prowadziłby do faktycznego podwójnego opodatkowania tego samego dochodu – raz w Danii, drugi raz w Polsce – co pozostawałoby w sprzeczności z celem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwota 117.240 DKK potrącona jako „afgift” powinna podlegać odliczeniu od podatku należnego w Polsce.

Ad 4

W przypadku uznania przez organ, że „afgift" nie stanowi podatku dochodowego, zdaniem Wnioskodawcy odliczeniu podlega kwota 1.547,83 DKK określona jako „skat af afkast”, jako podatek dochodowy zapłacony za granicą.

Ad 5

Zdaniem Wnioskodawcy podstawę opodatkowania w Polsce powinna stanowić kwota faktycznie otrzymana, tj. 113.906,26 DKK, a nie kwota brutto przed potrąceniami. Kwota potrącona jako „afgift” nie stanowi bowiem realnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, gdyż została pobrana przez państwo duńskie jeszcze przed postawieniem środków do dyspozycji podatnika.

W konsekwencji opodatkowanie kwoty brutto prowadziłoby do opodatkowania świadczenia, którego Wnioskodawca faktycznie nie otrzymał, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą opodatkowania dochodu jako realnego przysporzenia majątkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy – uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. (art. 4a ww. ustawy).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

We wniosku wskazał Pan, że:

•      posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

•      w latach poprzednich wykonywał pracę na terytorium Królestwa Danii, gdzie podlegał tamtejszemu systemowi ubezpieczeń społecznych oraz uczestniczył w pracowniczym systemie emerytalnym zarządzanym przez instytucję PensionDanmark.

•      w 2025 r. otrzymał jednorazową wypłatę środków z duńskiego funduszu emerytalnego PensionDanmark.

W myśl art. 17 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.U. z 2003 r. Nr 43 poz. 368 ze zm.), sporządzonej w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r., zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 7 grudnia 2009 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Danię dnia 7 czerwca 2017 r.:

Świadczenia pieniężne otrzymywane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w ramach systemu ubezpieczeń społecznych drugiego Umawiającego się Państwa albo w ramach jakiegokolwiek innego systemu, z wyjątkiem funduszy utworzonych przez to drugie Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Stosownie do art. 17 ust. 2 ww. Konwencji,

Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 1 tego artykułu oraz ustępu 2 artykułu 18, emerytury oraz inne podobne wynagrodzenia powstające w pierwszym Umawiającym się Państwie, a wypłacane osobie posiadającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie, w związku lub niezależnie od poprzedniego zatrudnienia, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, chyba że:

(i)  składki wpłacane przez osobę uprawnioną na rzecz funduszu emerytalnego były odliczane od dochodu podlegającego opodatkowaniu tej osoby w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa, lub

(ii) składki wpłacane przez pracodawcę nie stanowiły dla osoby uprawnionej dochodu podlegającego opodatkowaniu w pierwszym Umawiającym się Państwie, zgodnie z prawem tego Państwa.

W takim przypadku emerytury mogą być opodatkowane w pierwszym Umawiającym się Państwie.

Na podstawie art. 17 ust. 3 ww. Konwencji uważa się, że:

emerytury i renty powstają w Umawiającym się Państwie, jeżeli są wypłacane przez fundusz emerytalno-rentowy lub inną podobną instytucję prowadzącą działalność w zakresie systemów emerytalno-rentowych, w których mogą uczestniczyć osoby fizyczne w celu zapewnienia sobie świadczeń emerytalno-rentowych, pod warunkiem że taki fundusz emerytalno-rentowy lub inna podobna instytucja jest utworzony, uznany dla celów podatkowych i nadzorowany zgodnie z prawem tego Państwa.

Zgodnie z art. 17 ust. 4 ww. Konwencji, w rozumieniu tego artykułu system emerytalno-rentowy, o którym mowa w ustępie 3, obejmuje:

a)  w przypadku Polski – emerytury i renty przyznane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 );

b)  w przypadku Danii – systemy emerytalne, których dotyczą przepisy działu I Ustawy o opodatkowaniu systemów emerytalnych (pensionsbeskatningsloven).

Oceniając czy świadczenia otrzymane z Danii podlegają opodatkowaniu stosownie do art. 17 ust. 1 ww. Konwencji należy odnieść się do wskazówek zawartych w Komentarzu do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD. Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są bowiem wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku nie definiuje co należy rozumieć przez określenie „emerytury oraz inne podobne wynagrodzenia”. Zgodnie z Komentarzem do art. 18 Konwencji Modelowej OECD rodzaje wypłat objętych tym artykułem obejmują nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (…) oraz inne podobne świadczenia, np. renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia. Różne wypłaty mogą być dokonywane na rzecz pracownika po ustaniu jego zatrudnienia. Kwestię, czy takie wypłaty są objęte art. 18 można ocenić w zależności od ich istoty, z uwzględnieniem faktów i okoliczności w których są dokonywane.

O ile określenie „emerytura” w ramach zwykłego znaczenia tego słowa obejmuje tylko okresowe wypłaty, o tyle sformułowanie „inne podobne świadczenia” jest dość szerokie, aby objąć wypłaty nieokresowe. Na przykład, wypłata ryczałtowa w miejsce wypłat okresowych dokonana w momencie ustania zatrudnienia może wchodzić w zakres stosowania tego artykułu. Czy konkretną wypłatę należy uważać za inne świadczenie podobne do emerytury lub końcowe wynagrodzenie za wykonywaną pracę objętą artykułem 15, zależy od faktów. Na przykład jeżeli wykaże się, że powodem wypłaty ryczałtowej jest przeliczenie emerytury lub rekompensata za zmniejszoną emeryturę, wówczas daną wypłatę można określić jako „inne podobne świadczenie” objęte artykułem 18. Mogłoby to mieć miejsce na przykład wówczas, gdyby osoba miała możliwość wyboru w momencie przejścia na emeryturę między wypłacaniem emerytury a kwotą ryczałtową obliczoną w powiązaniu z ogólną kwotą składek lub kwotą emerytury, do której osoba byłaby uprawniona według obowiązujących zasad w zakresie systemu emerytalnego. Ważnym czynnikiem jest źródło wypłat. Inne czynniki, które mogą pomóc w ustaleniu, czy wypłata lub seria wypłat jest objęta artykułem 18, są zwłaszcza następujące: czy wypłata jest dokonana w czasie, czy po ustaniu zatrudnienia uprawniającego do wypłaty, czy odbiorca w dalszym ciągu pracuje, czy odbiorca osiągnął normalny wiek emerytalny właściwy dla danego zawodu; jaka jest sytuacja innych osób mających prawo do takiego samego rodzaju wypłaty ryczałtowej i czy odbiorca może korzystać jednocześnie z innych świadczeń emerytalnych. Zwrot składek emerytalnych (na przykład po czasowym zatrudnieniu) nie stanowi „innego podobnego świadczenia” w rozumieniu artykułu 18.

Termin „emerytury i podobne świadczenia” oznacza wynagrodzenie, które jest wypłacane po przejściu na emeryturę i które w pierwszej kolejności, aczkolwiek nie wyłącznie, ma na celu zabezpieczenie źródła utrzymania osobie je otrzymującej (Klaus Vogel on Double Taxation Convention, A commentary to the OECD -, UN-, US Model Conventions for the Avoidance of Double Taxation on Income and Capital With Particular Reference to German Treaty Practice, Third Edition, Kluwer Law International, str. 1006, Nb 11 oraz str. 1008, Nb 14).

Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 Konwencji polsko-duńskiej:

Dochody osoby mającej miejsca zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a nieobjęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że – jak wynika z wniosku – jednorazowa wypłata nie została dokonana ani w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego ani w związku z wcześniejszym przejściem na emeryturę, świadczenie to podlega opodatkowaniu na podstawie art. 20 ust. 1 ww. Konwencji, tj. tylko w Pana miejscu zamieszkania, czyli w Polsce. Zatem w opisanej sytuacji – w świetle regulacji zawartych w ww. Konwencji – otrzymane świadczenia nie podlegają podwójnemu opodatkowaniu i nie ma do nich zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art. 22 ust. 1 Konwencji.

Na powyższe nie ma wpływu fakt, że środki zgromadzone w funduszu mieszczą się w regulacjach „systemu emerytalno-rentowego, o którym mowa w art. 17 ust. 4 pkt b ww. Konwencji. Wypłata tych środków nie miała bowiem charakteru emerytury ani podobnego świadczenia otrzymanego w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.

Tym samym opodatkowaniu w Polsce podlega „pełna” kwota przed dokonanymi potrąceniami o charakterze publicznoprawnym. Były one Pana zobowiązaniami uregulowanymi z postawionych do dyspozycji środków wypłaconych z tytułu jednorazowej wypłaty z duńskiego funduszu emerytalnego. Tego rodzaju potrącenia w związku ze sposobem opodatkowania ww. wypłaty w świetle przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie podlegają odliczeniu.

W konsekwencji do ww. świadczenia zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym – zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegają:

wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 – w myśl art. 20 ust. 1 analizowanej ustawy – uważa się w szczególności:

kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

W konsekwencji otrzymane przez Pana środki pieniężne stanowią dla Pana przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu w Polsce, który należy wykazać w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (PIT-36).

Wobec sytuacji, że w świetle postanowień polsko-duńskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania świadczenie pieniężne w postaci jednorazowej wypłaty podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, uregulowane z tych środków Pana zobowiązania publicznoprawne nie podlegają odliczeniu na podstawie art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.