Interpretacja 0115-KDIT1.4011.435.2026.1.MR

 Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca w drodze dziedziczenia w 1/2 części po swojej matce - A A, zmarłej 14 grudnia 2022 r., nabył (...) jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X, mających wartość 231.752,98 złotych na dzień 14 czerwca 2023 r., tj. na dzień powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn. 20 lipca 2023 r. Wnioskodawca złożył deklarację SD-Z2, tj. zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych, w trybie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, wskazując w niej również wskazane powyżej jednostki uczestnictwa. W związku z powyższym nabycie tego składniku majątku było zwolnione od podatku od spadków i darowizn.

Matka Wnioskodawcy - A. A wskazane powyżej jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X nabyła również w drodze spadku po swojej zmarłej siostrze B. B, z tym zastrzeżeniem, że odziedziczyła po swojej siostrze łącznie 11.746,2231 jednostek uczestnictwa we wskazanym funduszu inwestycyjnym (Wnioskodawca nabył spadek po matce w 1/2 części).

B. B natomiast posiadane przez siebie jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X częściowo nabyła bezpośrednio ((...) jednostek uczestnictwa), częściowo zaś odziedziczyła po swoim zmarłym mężu C. B ((...) jednostek uczestnictwa). Mąż B. B - C. B nabył do ich majątku łącznego razem (...) jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X 27 września 2004 r. za łączną kwotę 200.000 złotych, z czego kwota 198.511,17 złotych stanowiła wartość nabywanych jednostek uczestnictwa, a pozostała kwota 1.488,83 złotych stanowiła opłatę za dokonanie tej czynności.

8 października 2025 r. Wnioskodawca dokonał konwersji m.in. 5.873,11155 jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X (a także dodatkowych jednostek w tym funduszu nabytych już bezpośrednio przez Wnioskodawcę) w jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym Y. W sumie Wnioskodawca dokonał konwersji 5.951,350686 jednostek tego funduszu na łączną kwotę 297.543,44 złotych. Wartość odziedziczonych jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X ustalona w ramach konwersji wyniosła 293.632,80 złotych.

Problem prawny związany z tą transakcją dotyczy ustalenia wartości kosztu uzyskania przychodu z tytułu umorzenia (...) jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X 8 października 2025 r.

Kwestia określenia kosztu uzyskania przychodu związanego z umorzeniem (...) jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X nabytych bezpośrednio przez Wnioskodawcę jest jasna. Przychód z tego tytułu to 3.911,64 złotych, zaś koszt uzyskania przychodu to 3.600 złotych.

Pytania

Jaki jest koszt uzyskania przychodu z tytułu umorzenia (...) jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X 8 października 2025 r., nabytych przez Wnioskodawcę w drodze spadkobrania po A A? Czy do kosztu uzyskania przychodu Wnioskodawca może zaliczyć również 50% (z uwagi na odziedziczenie tych jednostek uczestnictwa w 1/2 części) kosztów nabycia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X poniesionych w 2004 r., w tym zarówno 50% wartości nabytych wówczas jednostek uczestnictwa (99.255,59 złotych), jak i 50% dodatkowej opłaty poniesionej przez wujostwo Wnioskodawcy (744,42 złotych)?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, kosztem uzyskania przychodu z tytułu umorzenia 5.873,11155 jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X 08.10.2025 r. są wszelkie koszty związane z nabyciem tych jednostek uczestnictwa przez poprzedników prawnych Wnioskodawcy w 2004 r., tj. zarówno przypadających na te jednostki wartości kupowanych wówczas jednostek uczestnictwa w tym funduszu (99.255,59 złotych), jak i odpowiednia część opłaty manipulacyjnej związanej z nabyciem tych jednostek (744,42 złotych). Tak więc koszt uzyskania przychodu w wysokości 293.632,80 złotych z tytułu umorzenia 5.873,11155 jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym X wyniósł w przypadku Wnioskodawcy 100.000 złotych, tj. 50% wszystkich kosztów związanych z nabyciem tych jednostek w 2004 r. przez jego poprzedników prawnych.

Z treści art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163) [dalej: Ustawa] wynika a contrario, iż co do zasady kosztem uzyskania przychodu z tytułu umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych są wszelkie wydatki na ich nabycie. Skoro spadkobiercy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2025 r. poz. 111) przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązku spadkodawcy, to wchodzi w ten zakres również prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodu z umorzenia oddziedziczonych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Powyższe stanowisko potwierdził ustawodawca wprowadzając 1 stycznia 2014 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1387) do Ustawy przepis art. 22 ust. 1m jednoznacznie wskazujący, iż w przypadku odpłatnego umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę w celu nabycia tych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Wprawdzie w przywołanym przepisie mowa jest o wydatkach poniesionych przez spadkodawcę (w liczbie pojedynczej), niemniej jednak biorąc pod uwagę zasadę sukcesji praw podatkowych wynikającą z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej nie może budzić wątpliwości, iż prawo to przysługuje spadkobiercy w przypadku gdy wydatki w celu nabycia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniósł poprzednik spadkodawcy, po którym odziedziczył on te aktywa, albo nawet poprzednik poprzednika spadkodawcy, o ile wszyscy spadkodawcy oprócz pierwszego nabywali tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych w drodze spadkobrania. W końcu każdemu kolejnemu spadkodawcy przysługiwało na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej prawo do odliczenia od przychodu z tytułu umorzenia tych tytułów uczestnictwa wydatków związanych z ich poniesieniem.

Warto w tym miejscu również wskazać na argumentację wskazaną w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r., wydaną w sprawie o sygn. akt II FPS 3/14, przemawiającą za stanowiskiem zaprezentowanym przez Wnioskodawcę powyżej, choć na stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Pierwszym argumentem wskazanym we wspomnianej uchwale jest argument wynikający z wykładni językowej przepisów Ustawy, a mianowicie żadna z sytuacji określonych w art. 23 wyłączających uznanie danych wydatków za koszt uzyskania przychodu nie przewiduje uniemożliwienia następcom prawnym pod tytułem ogólnym zaliczenia wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesionych przez ich poprzedników prawnych, w przypadku osiągnięcia przychodu z ich umorzenia.

Ponadto sama treść art. 23 ust. 1 pkt 38 Ustawy nie różnicuje i nie wskazuje, iż przedmiotowe wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu wyłącznie przez osobę, która je poniosła. Jak wskazuje to Sąd w uzasadnieniu przywołanej uchwały: Nie wskazuje jednakże expressis verbis, czy potrącenia tych wydatków w rachunku podatkowym może dokonywać tylko ta osoba fizyczna, która jednostki takie nabyła, czy też zgodnie z ogólną regułą wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, który faktycznie uzyskuje przychód z tego tytułu, a takim może być wyłącznie bądź ich nabywca, bądź jak wskazano powyżej jego spadkobierca. W rezultacie mamy do czynienia z sytuacją niemożliwą do pogodzenia z wykładnią prokonstytucyjną, w której powołana ustawa o funduszach inwestycyjnych z dnia 27 maja 2004 r. w art. 83 ust. 3 przewiduje przejście określonego niezbywalnego prawa w postaci tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych wyłącznie w drodze dziedziczenia, a ustawa podatkowa miałaby wyłączyć prawo spadkobiercy do potrącenia wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, czyli kosztu uzyskania przychodu.

Sąd wskazał również w uzasadnieniu przywołanej uchwały, iż wykładnia funkcjonalna i systemowa przepisów Ustawy nie powinna odmiennie traktować podatników uzyskujących dochody z umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych oraz innych źródeł przychodu. W przypadku przychodu z tytułu lokat bankowych opodatkowaniu podatkiem podlega wyłącznie dochód w postaci naliczonych odsetek, niezależnie czy lokata kończy się bądź też jest zrywana przez osobę, która ją założyła, czy też przez jej następców prawnych.

Należy w tym miejscu zwrócić jeszcze uwagę, iż w przypadku naliczania podatku dochodowego od odziedziczonych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych nie tylko od zysków wypracowanych na tych aktywach, ale również od niejako „kapitału” zainwestowanego przez poprzednika prawnego podatnika w ich zakup, dochodzi de facto do podwójnego opodatkowania spadku najpierw podatkiem od spadków i darowizn, a następnie w momencie umorzenia tytułów uczestnictwa podatkiem dochodowym. W uznaniu Wnioskodawcy jest to sprzeczne z normą art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż każdy kolejny spadkobierca dziedziczący tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych jest uprawniony do tego by zrealizować „inkorporowane” w tych papierach prawo do odliczenia w momencie ich umorzenia wydatków poniesionych w celu nabycia tych tytułów przez swojego poprzednika prawnego, nawet jeśli nie jest to bezpośredni poprzednik.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 powołanej ustawy.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 1c.

Przy czym przepis art. 17 ust. 1c ww. ustawy stanowi, że:

Nie ustala się przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego, dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.

Natomiast w pozostałych przypadkach każdorazowe jednoczesne umorzenie jednostek uczestnictwa powoduje obowiązek ustalenia przychodu z tytułu udziału w tym funduszu kapitałowym.

Jak stanowi art. 5a pkt 14 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r.:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, od dochodu z tytułu udziału w funduszach kapitałowych.

Ustawą z dnia 26 maja 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1059, dalej ustawa nowelizująca) w art. 4 wprowadzono zmiany w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy nowelizującej:

Przepisy art. 3 ust. 2b pkt 5a, art. 9 ust. 6, art. 17 ust. 1 pkt 3a, art. 21 ust. 1 pkt 105, art. 22 ust. 1m, art. 23 ust. 1 pkt 38, art. 24 ust. 24, art. 30a ust. 1, 2a, 4 i 6, art. 30b ust. 1, 2, 4 i 6-7a, art. 41 ust. 4d i 10, art. 42 ust. 8 oraz art. 45 ust. 3c ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2024 r.

Przepisy art. 26 ust. 7e, art. 27f ust. 2e oraz art. 45cd ust. 1 i 6 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 12 ust. 13 i art. 21c ust. 1 ustawy zmienianej w art. 8, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, mają zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2023 r.

Na podstawie art. 35 pkt 5 ustawy nowelizującej, ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 1 lipca 2023 r., z wyjątkiem art. 4 pkt 1-7 i 10-14, art. 5 pkt 2 oraz art. 29 ust. 1 i 3, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, ze świadczeń otrzymanych z dochodów funduszu kapitałowego, jeżeli statut przewiduje wypłaty z tych dochodów jego uczestnikom bez umarzania, odkupywania, wykupywania albo unicestwiania w inny sposób tytułów uczestnictwa w takim funduszu.

W myśl art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.:

Od dochodów uzyskanych:

1) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,

2) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),

3) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,

4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,

5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych

– podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Natomiast w myśli przepisu art. 30b ust. 2 pkt 7 tej ustawy:

Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 - osiągnięta w roku podatkowym.

Koszty uzyskania przychodów wskazane w art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych muszą spełniać kryterium celowości określone w tym przepisie. Tym samym do wydatków na objęcie/nabycie udziałów (akcji), o których mowa w ww. przepisie, nie zalicza się wydatków, których poniesienie nie służyło objęciu/nabyciu tych udziałów (akcji) lub nie było konieczne dla ich objęcia/nabycia.

Dla celów ustalenia kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) bierze się zatem pod uwagę czynność ich objęcia (nabycia). Ustawodawca normując omawiane zagadnienie uwzględnił bezpośredni związek wydatków warunkujących posiadanie udziałów (akcji) z możliwością uzyskania przychodów z ich zbycia. Kosztem uzyskania przychodów jako „wydatek na nabycie udziałów” będzie w szczególności zapłata ceny nabycia udziałów.

Jak wynika z kolei z art. 22 ust. 1m tej ustawy:

W przypadku odpłatnego zbycia udziałów w spółce kapitałowej, udziałów w spółdzielni oraz papierów wartościowych, wykupu przez emitenta papierów wartościowych albo umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, a także zwrotu wkładów albo udziałów w spółdzielni, nabytych przez podatnika w drodze spadku, kosztami uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez spadkodawcę w celu objęcia lub nabycia tych udziałów w spółce kapitałowej oraz papierów wartościowych, udziałów albo wkładów w spółdzielni, a także na nabycie tych tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych.

Powołany przepis ma charakter wyjątku od zasady, że kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione przez podatnika (zasada ta wynika w szczególności z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pozwala na uwzględnienie w kosztach podatkowych podatników – spadkobierców wydatków faktycznie poniesionych przez inne osoby (spadkodawców). Przepis art. 22 ust. 1m ustawy przewiduje swoistą sukcesję prawa spadkodawcy do uwzględnienia wydatków, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 38 tej ustawy, w kosztach uzyskania przychodów np. z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej (umorzenia tytułów uczestnictwa) na spadkobiercę (spadkobierców), tj. w przypadku ich dziedziczenia.

W treści przepisu art. 22 ust. 1m ustawy ustawodawca posłużył się pojęciem „wydatki poniesione przez spadkodawcę” – a zatem wskazał na osobę, dla której podatnik będący adresatem przepisu jest spadkobiercą. W szczególności ustawodawca nie posłużył się określeniem „poniesienia przez spadkodawcę albo przez wcześniejszych spadkodawców tego spadkodawcy”. Trudno natomiast zakładać, że racjonalny ustawodawca konstruując art. 22 ust. 1m ustawy chciał nadać normie zawartej w tym przepisie zakres, który tak dalece odchodziłby od aktualnego językowego brzmienia tego przepisu. Gdyby ustawodawca chciał uwzględniać wydatki poniesione przez wszystkich uprzednich spadkodawców wyraźnie wyartykułowałby to w treści art. 22 ust. 1m ustawy – tym bardziej, że przepis ten jest regulacją, która umożliwia sukcesję kosztów podatkowych.

W konsekwencji, wobec sytuacji, że Pana zmarła matka, po której odziedziczył Pan jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, nabyła je w spadku po swojej siostrze, tj. nabyła je w sposób nieodpłatny, przychód z umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych w spadku po niej będzie stanowił podstawę obliczenia podatku. W stosunku do tych jednostek uczestnictwa spadkodawca nie poniósł żadnych wydatków, które mogłyby podlegać rozliczeniu przez Pana w kosztach uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1m ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.