Interpretacja 0115-KDIT1.4011.46.2026.3.MK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan 20 marca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie organu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W grudniu 2024 r. wrócił Pan do Polski po 9-letnim okresie przebywania w Wielkiej Brytanii, gdzie Pan pracował i płacił podatki, na co ma Pan dokumentację. W kwietniu 2025 r. otworzył Pan jednoosobową działalność gospodarczą, którą prowadzi Pan na ryczałcie 8,5%.

W międzyczasie zakupił Pan mieszkanie w A w grudniu 2023 r., które wynajmował Pan od kwietnia 2024 r.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Wrócił Pan w celu stałego zamieszkania, obecnie pracuje i odprowadza Pan podatki w Polsce.

Przed wyjazdem do Wielkiej Brytanii mieszkał Pan na stałe w Polsce. Do Wielkiej Brytanii wyjechał Pan z zamiarem pobytu tam na stałe. W Wielkiej Brytanii przebywał Pan od lipca 2011 roku do grudnia 2024 roku.

Był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii od roku 2011 do roku 2024, z uwagi na to, że Pana miejsce stałego zamieszkania znajdowało się w Wielkiej Brytanii i uzyskiwał Pan dochód z pracy na terenie Wielkiej Brytanii.

Pana powiązania z Wielką Brytanią przed grudniem 2024 r.:

a)  Przez cały okres przebywania w Wielkiej Brytanii mieszkał Pan na wynajmowanych mieszkaniach w (...).

b)  Przez okres przebywania w Wielkiej Brytanii posiadał Pan tam auto, ubezpieczenie na życie, konta bankowe, zaciągał Pan kredyty.

c)  W Wielkiej Brytanii nie przebywał nikt z Pana najbliższej rodziny, był Pan kawalerem.

d)  Nie prowadził Pan aktywności społecznej.

e)  Korzystał Pan z usług opieki medycznej, ale nigdy ze świadczeń społecznych.

f)   W Wielkiej Brytanii miał Pan zarejestrowany samochód, na początku pobytu również telefon, ale potem korzystał Pan z telefonu na kartę.

g)  Do momentu powrotu do Polski 2024 Pana stałe miejsce zamieszkanie było w Wielkiej Brytanii.

Pana związki z Polską przed grudniem 2024 r.:

a)  Do Polski zazwyczaj przyjeżdżał Pan 2, 3 razy do roku na tygodniowe pobyty.

b)  W latach 2021-2024 żaden z Pana pobytów w Polsce nie przekroczył 183 dni.

c)  Nie miał Pan stałego miejsca zamieszkania w Polsce i w trakcie pobytów wynajmował Pan sobie mieszkanie lub hotele na okres przebywania w Polsce.

d)  W czasie pobytu zagranicą był Pan kawalerem i nie ma Pan dzieci, tak więc nikt z najbliższych nie przebywał w Polsce.

e)  Podczas pobytu zagranicą, kupił Pan mieszkanie w styczniu 2024 roku, mieszkanie stało puste przez pewien czas, potem zaczął Pan je wynajmować.

f)   W Polsce nie posiadał Pan innych majątków i źródeł dochodów, miał Pan tutaj konto bankowe i trochę oszczędności.

g)  Nie prowadził Pan w Polsce aktywności społecznej.

h)  Nie przynależał Pan do organizacji ani klubów.

i)    Nie korzystał Pan z usług służby zdrowia ani świadczeń społecznych.

j)    Nie posiadał Pan zarejestrowanych samochodów ani telefonów.

Posiada Pan status osoby osiedlonej na stałe w Wielkiej Brytanii i posiada Pan rozliczenia podatkowe z lat 2021-2024.

Zgłosił Pan przyjazd do Polski w tamtejszych urzędach, tak więc myśli Pan, że nie jest Pan już traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkania do celów podatkowych na terenie Wielkiej Brytanii.

Jest Pan obywatelem Polski.

Pytanie

Czy w Pana przypadku przy rozliczeniu JDG w kwietniu bieżącego roku, może Pan zastosować tzw. „Ulgę na powrót”?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla przenoszących miejsce zamieszkania do Polski, może Pan taką ulgę zastosować.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Powołany przepis określa zwolnienie podatkowe, zwane „ulgą na powrót”. Celem wprowadzenia tej preferencji podatkowej było m.in. skłonienie Polaków na stałe mieszkających poza terytorium Polski, do przeniesienia swojego miejsca zamieszkania do Polski.

Szczegółowe warunki tego zwolnienia określa art. 21 ust. 43 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

-     nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-     na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zwolnienie dotyczy podatników, którzy:

1)  nie mieli miejsca zamieszkania na terytorium Polski w określonym okresie przed zamieszkaniem w Polsce – okres ten musi obejmować minimum:

·      okres od początku roku, w którym podatnik zamieszkał w Polsce do dnia poprzedzającego dzień, kiedy zamieszkał w Polsce oraz

·      trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok, w którym podatnik zamieszkał w Polsce,

2)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu – czyli w wyniku zamieszkania w Polsce stali się polskimi rezydentami podatkowymi (a tym samym, przestali być rezydentami podatkowymi w państwie swojej poprzedniej rezydencji podatkowej).

Ustawodawca wskazał przy tym w art. 3 ust. 1a ustawy, kogo – dla celów podatku dochodowego – uważa się za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. Posiadanie takiego statusu oznacza, że osoba ta ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce (jest rezydentem podatkowym w Polsce). I tak, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

O uznaniu danej osoby za osobę mająca mieszkania w Polsce w rozumieniu tego przepisu, decydują dwa kryteria:

1)  to, czy osoba ta przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub

2)  to, czy osoba ta ma ośrodek interesów życiowych (tj. centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych) w Polsce.

Wystarczy spełnić jedno z nich, aby być polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu omawianej ustawy. Przy czym, przepisy dotyczące rezydencji podatkowej, stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska.

W Pana sytuacji opisanej we wniosku:

·      w grudniu 2024 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania z Wielkiej Brytanii do Polski – wiązało się to z przeniesieniem faktycznego miejsca Pana pobytu do Polski (wrócił Pan na stałe i od tego momentu mieszka Pan w Polsce) oraz z przeniesieniem tu Pana centrum interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych);

·      w okresie od stycznia do grudnia 2024 r. oraz w latach 2021-2023 nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski – w tym okresie mieszkał Pan i pracował w Wielkiej Brytanii, miał Pan status osoby osiedlonej na stałe w Wielkiej Brytanii i był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii.

·      Pana powrót do Polski spowodował, że stał się Pan osobą o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.

Wobec tego, spełnia Pan warunki ulgi na powrót określone w art. 21 ust. 43 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zakup mieszkania w Polsce w styczniu 2024 r. oraz rozpoczęcie wynajmu tego mieszkania od kwietnia 2024 r., nie oznaczały zmiany Pana rezydencji podatkowej i przeniesienia jej do Polski. Zdarzenia te, przy jednoczesnym utrzymaniu miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, nie są przeszkodą dla skorzystania przez Pana z omawianej ulgi podatkowej. Również Pana krótkie wizyty w Polsce, nie maja wpływu na Pana prawo do skorzystania z ulgi na powrót, skoro centrum Pana interesów życiowych pozostawało za granicą.

Jako osoba z polskim obywatelstwem spełnia Pan wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy.

Kolejnym kryterium, które podatnik musi spełnić, aby skorzystać z „ulgi na powrót”, to posiadanie odpowiednich dowodów, które dokumentują jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych:

·      od początku roku, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski do momentu przeniesienia się do Polski oraz

·      we wcześniejszych 3 latach podatkowych.

Wymóg taki wynika z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy. Przy czym, jako dowody, podatnik może przedstawić alternatywnie:

·      certyfikat rezydencji wydany przez państwo, w którym miał rezydencje podatkową we wskazanym okresie; przez certyfikat rezydencji należy rozumieć zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika (art. 5a pkt 21 ustawy);

·      inne dowody, czyli dokumenty inne niż certyfikat, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie (przy czym muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych); takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe, zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne dowody.

Z treści wniosku wynika m.in. że miał Pan status osoby osiedlonej na stałe w Wielkiej Brytanii, pracował Pan tam, mieszkał w najmowanych mieszkaniach oraz dokonywał rozliczeń podatkowych w Wielkiej Brytanii. Dokumenty potwierdzające te okoliczności może Pan wykorzystać w celu wypełnienia warunku z art. 21 ust. 43 pkt 4 omawianej ustawy.

Z opisu sprawy wynika również, że nie korzystał Pan wcześniej z „ulgi na powrót”, więc spełnia Pan również warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 5 ustawy.

Podsumowując, uznaję, że w opisanych okolicznościach sprawy, przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to obejmuje Pana przychody ze źródeł wskazanych tym przepisie (m.in. przychody z działalności gospodarczej), przy czym:

·      wolne od podatku są przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł,

·      zwolnienie dotyczy przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych – w Pana przypadku może dotyczyć przychodów w latach 2024-2027 albo w latach 2025-2028.

Końcowo, zaznaczam, że „ulgę na powrót” stosuje się z uwzględnieniem regulacji:

·      art. 21 ust. 39 ustawy, zgodnie z którym:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

·      art. 21 ust. 44 ustawy, zgodnie z którym:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.