Interpretacja 0115-KDIT1.4011.529.2025.2.JG

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania usług na rzecz kontrahenta z Indii. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest obywatelem Polski oraz rezydentem podatkowym Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszkującym w X. 7 lutego 2025 r. zawarł umowę o świadczenie usług doradczych („Consultancy Agreement”) z indyjską spółką Y („Y”), mającą siedzibę w (...), Indie. Umowa obowiązuje od 20 stycznia 2025 r.

Na podstawie ww. umowy Wnioskodawca świadczy usługi doradcze na rzecz Y oraz jej podmiotów powiązanych. Zakres usług obejmuje m.in.:

– wsparcie dla działu (...) w Europie,

– rozwój sieci dystrybucji,

– prowadzenie analiz rynku i rozwój biznesu,

– planowanie strategiczne i zarządzanie relacjami z partnerami.

Usługi są wykonywane samodzielnie, bez nadzoru i podporządkowania Y. Wnioskodawca wykonuje je zdalnie z terytorium Polski. W ramach realizacji umowy Y potrąca 15% podatku u źródła uznając, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę mieszczą się w art. 13 Umowy między Polską a Indiami o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) – jako „fees for technical services”. Wnioskodawca nie prowadzi zarejestrowanej działalności gospodarczej w Polsce. Dochód uzyskany z tej umowy jest jego jedynym źródłem przychodu z tytułu usług doradczych na rzecz kontrahenta zagranicznego.

Uzupełnienie wniosku

Spółka Y nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakładu, ani stałej placówki, poprzez którą wykonywałaby działalność gospodarczą. Y nie dysponuje w Polsce biurem, oddziałem, personelem, magazynem ani przedstawicielem uprawnionym do zawierania umów. Wynagrodzenie Wnioskodawcy wypłacane jest bezpośrednio z Indii przez Y i nie jest pokrywane przez jakikolwiek zakład lub placówkę w Polsce.

Wnioskodawca wykonuje usługi doradcze samodzielnie, we własnym miejscu zamieszkania w Polsce, korzystając z własnych narzędzi pracy. Y nie wyznacza miejsca ani godzin świadczenia usług i nie sprawuje nadzoru w rozumieniu podporządkowania pracowniczego. Y formułuje jedynie cele i oczekiwania co do efektu (np. przygotowanie analizy rynku, raportu, rekomendacji), natomiast sposób, czas i miejsce ich wykonania należą wyłącznie do Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie ponosi ryzyka gospodarczego w rozumieniu charakterystycznym dla działalności gospodarczej. Wynagrodzenie jest określone w umowie i nie zależy od wyników działalności Y, ani od efektów finansowych spółki. Ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności w całości ponosi Y.

Za rezultat usług oraz ewentualną odpowiedzialność wobec osób trzecich odpowiada Y. Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec kontrahentów Y ani podmiotów trzecich. Jego zobowiązania ograniczają się wyłącznie do należytego wykonania usług wobec Y.

Pytania

1. Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu realizacji umowy z Y stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 8 ustawy o PIT?

2. Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku dochodowego pobranego u źródła w Indiach (15%) zgodnie z art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o PIT oraz art. 13 UPO Polska–Indie?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskiwany z tytułu umowy z Y stanowi przychód z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 8 ustawy o PIT. Umowa ma charakter usługowy, brak jest elementów działalności gospodarczej takich jak ryzyko gospodarcze, zorganizowanie i samodzielność działania w znaczeniu gospodarczym.

Ad 2

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podatek u źródła pobrany przez Y w Indiach (15%) podlega odliczeniu w Polsce zgodnie z art. 27 ust. 9 lub 9a ustawy o PIT w zw. z art. 13 ust. 4 UPO Polska –Indie. Wnioskodawca zachowa certyfikat potwierdzający pobranie podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

- działalność wykonywana osobiście,

- pozarolnicza działalność gospodarcza.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą konieczne jest łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz po trzecie, w sposób ciągły. Zatem działalność gospodarcza to taka działalność, która:

• jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, ponieważ istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

• wykonywana jest w sposób ciągły, jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu;

• prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym; warunek, aby działalność gospodarcza prowadzona była w sposób zorganizowany nie może być rozumiany jako instytucjonalne wyodrębnienie i jednoczesne wyposażenie takiej działalności w stosowne instrumenty o charakterze materialnym, jak np. biuro i jego wyposażenie; prowadzenie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie wymaga w zasadzie żadnej organizacji w znaczeniu instytucjonalnym.

Ponadto stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że wyłączenie określonych czynności z pozarolniczej działalności gospodarczej może nastąpić tylko w przypadku, gdy spełnione są wszystkie trzy przesłanki w nim wymienione. Nieziszczenie się któregokolwiek z tych warunków powoduje, że nie jest możliwe uznanie określonych czynności za pozarolniczą działalność gospodarczą.

Tak więc działalność gospodarcza to taka działalność, która:

• jest działalnością zarobkową,

• jest działalnością wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, działalnością polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż lub działalnością polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,

• jest działalnością prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły,

• nie polega na wykonywaniu czynności, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy,

• generuje przychody, które nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 tej ustawy.

Odrębnym źródłem przychodów wymienionym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c) przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy, czynności, o których mowa we wniosku, nie mają charakteru ani zorganizowanego ani ciągłego w znaczeniu wynikającym z cytowanej uprzednio definicji ustawowej. Jak wynika z opisu sprawy Y formułuje jedynie cele i oczekiwania co do efektu (np. przygotowanie analizy rynku, raportu, rekomendacji), natomiast sposób, czas i miejsce ich wykonania należą wyłącznie do Pana. Wykonuje Pan usługi doradcze samodzielnie, we własnym miejscu zamieszkania w Polsce, korzystając z własnych narzędzi pracy. Nie ponosi Pan ryzyka gospodarczego w rozumieniu charakterystycznym dla działalności gospodarczej. Ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności w całości ponosi Y. Nie ponosi Pan odpowiedzialności wobec kontrahentów Y, ani podmiotów trzecich. Za rezultat usług oraz ewentualną odpowiedzialność wobec osób trzecich odpowiada Y.

Oznacza to, że wykonywane usługi doradcze w opisany we wniosku sposób stanowią działalność wykonywaną osobiście – wymienioną w przepisie art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy).

Jak stanowi 13 ust. 1 i 2 umowy zawartej między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Indii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, z dnia 21 czerwca 1989 r. (Dz. U. z 1990 r. Nr 8 poz. 46, dalej „umowa polsko-indyjska”), zmienionej Protokołem podpisanym w Warszawie dnia 29 stycznia 2013 r., zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz Indie 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Należności licencyjne i opłaty za usługi techniczne, powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże, takie należności lub opłaty za usługi techniczne mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy osoba uprawniona do należności lub opłat za usługi techniczne ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 15% kwoty należności licencyjnych lub opłat za usługi techniczne brutto.

W myśl art. 13 ust. 4 umowy polsko-indyjskiej:

Określenie "opłaty za usługi techniczne" użyte w tym artykule oznacza wszelkiego rodzaju opłaty inne niż te wymienione w artykułach 15 i 16 będące wynagrodzeniem za usługi menadżerskie, techniczne lub doradcze, włącznie z dostarczaniem usług personelu technicznego lub innego personelu.

Z kolei w myśl art. 24 ust. 2 lit. a umowy polsko-indyjskiej:

W przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób: jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Indiach, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby, kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Indiach. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski uzyskane w Indiach.

Metoda ta znajduje odzwierciedlenie w art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Biorąc zatem pod uwagę fakt, że uzyskuje Pan przychody z działalności wykonywanej osobiście pomniejszone o podatek zapłacony u źródła wg stawki 15%, to w świetle unormowań zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pan prawo do odliczenia podatku dochodowego zapłaconego za granicą – pobranego u źródła w Indiach. Rozliczenia dochodu wraz z odliczeniem należy dokonać w zeznaniu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.