Interpretacja 0115-KDIT1.4011.592.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej w sieci marketów działających stacjonarnie na terenie całego kraju. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Spółka zatrudnia pracowników („Pracownicy”) i pełni funkcję płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych („PIT”) z tytułu wypłacanych wynagrodzeń za pracę.

Na podstawie ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 288 ze zm., „ustawa o ZFŚS”) Spółka utworzyła i administruje Zakładowym Funduszem Świadczeń Socjalnych („ZFŚS”), z którego środków Pracownikom przyznawane są świadczenia socjalne określone w obowiązującym w Spółce Regulaminie ZFŚS. Regulamin określa ponadto zasady przeznaczania środków ZFŚS na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej oraz zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS.

Jednym ze świadczeń przewidzianych Regulaminem ZFŚS są przekazywane Pracownikom karty przedpłacone („Karty”). Mają one na celu łagodzenie różnic w poziomie życia, zwłaszcza w okresie zwiększonych potrzeb materialno-życiowych, tj. w okresie Świąt Bożego Narodzenia oraz Świąt Wielkanocnych. Wnioskodawca zaznacza, że Karty przekazywane są również emerytom i rencistom będącym byłymi pracownikami Spółki, jednak ta grupa beneficjentów pozostaje poza zakresem tego wniosku – dotyczy on wyłącznie skutków podatkowych przekazania Kart Pracownikom.

Przyznawanie Kart oraz zasady korzystania z nich odbywają się zgodnie z poniższymi zasadami:

1.  Środki przekazane na Kartach w ramach przyznanego świadczenia są w całości sfinansowane ze środków ZFŚS;

2.  Karty są przekazywane wszystkim Pracownikom uprawnionym do otrzymania tego świadczenia;

3.  Wysokość środków przekazywanych na Karty jest uzależniona od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z ZFŚS, wobec czego Pracownicy Wnioskodawcy otrzymają Karty zasilone różnymi kwotami;

4.  Możliwość korzystania z Kart jest ograniczona do zakupów w sieci marketów Spółki na terenie całej Polski i może nastąpić wyłącznie po okazaniu Karty;

5.  Pracownicy będą mogli dokonywać zakupów spośród całego asortymentu towarów i usług, dostępnego w sieciach sklepów Spółki; innymi słowy, asortyment towarowy dostępny dla Pracowników w zamian za płatność Kartą nie będzie w żaden sposób ograniczony;

6.  Karty nie podlegają wymianie na gotówkę, z Kart nie jest wydawana tzw. reszta oraz nie posiadają one funkcjonalności wypłaty środków z bankomatu;

7.  Z Karty można korzystać wielokrotnie, do wyczerpania zgromadzonych na niej środków pieniężnych;

8.  W przypadku dokonania zakupu na kwotę przewyższającą wartość zasilenia Karty Pracownik będzie zobowiązany do dopłaty (przy pomocy innego środka płatniczego) kwoty stanowiącej różnicę między wartością kupowanych towarów a znajdującymi się na Karcie środkami.

Co istotne, sama Karta (tj. fizyczna karta) jest (co do zasady) przyznawana Pracownikowi jednokrotnie, a kolejne świadczenia z tej kategorii przyznawane są w formie tzw. doładowania Karty. W praktyce oznacza to, że Pracownik zachowuje przyznaną mu raz Kartę (tj. nie dochodzi do żadnej formy jej wymiany na towary) i może ją wykorzystywać wielokrotnie do płacenia za zakupy do wysokości środków, którymi w danym momencie Karta ta jest zasilona. Spółka wydaje Pracownikowi nową Kartę, jeśli wskutek sytuacji losowej (kradzież, zagubienie itp.) utraci on posiadaną Kartę.

Pytanie

Czy środki przekazywane Pracownikom w formie Karty (zarówno przy pierwszym przekazaniu przedpłaconej Karty, jak i przy późniejszych jej zasileniach) należy uznać za świadczenie pieniężne korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, do wysokości limitu przewidzianego tym przepisem?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że środki przekazywane Pracownikom w formie Karty (zarówno przy pierwszym przekazaniu przedpłaconej Karty, jak i przy późniejszych jej zasileniach) należy uznać za świadczenie pieniężne korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, do wysokości limitu przewidzianego tym przepisem.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT jednym ze źródeł przychodów jest stosunek pracy.

Z kolei za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych, o czym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT.

W art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT Ustawodawca przewidział jednak zwolnienie przedmiotowe, zgodnie z którym wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika z tego przepisu, skorzystanie ze zwolnienia dla świadczenia w postaci Kart wydawanych Pracownikom możliwe jest, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

1.  Świadczenie będzie miało związek z finansowaniem działalności socjalnej;

2.  Źródłem finansowania świadczenia będą w całości środki z ZFŚS;

3.  Wartość świadczenia wraz z innymi świadczeniami rzeczowymi i pieniężnymi otrzymanymi przez danego Pracownika i korzystającymi ze zwolnienia z podatku nie przekroczy kwoty obowiązującego limitu;

4.  Świadczenie będzie miało charakter świadczenia pieniężnego (bowiem Karta z pewnością nie jest świadczeniem rzeczowym).

W ocenie Wnioskodawcy przekazywane na rzecz Pracowników Karty stanowią świadczenie korzystające ze zwolnienia z uwagi na fakt, iż spełniają wszystkie przesłanki zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT.

Karty służą działalności socjalnej i są finansowane w całości ze środków ZFŚS. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o ZFŚS, działalnością socjalną są usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielenia pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Za osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS ustawa o ZFŚS uznaje natomiast m.in. pracowników, zaś zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z ZFŚS uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z ZFŚS.

Karty przyznawane Pracownikom przez Wnioskodawcę są formą finansowej pomocy materialnej, gdyż ich zasadniczym celem jest łagodzenie różnic w poziomie życia, zwłaszcza w okresie zwiększonych potrzeb materialno-życiowych. Źródłem finansowania Kart są w całości środki z ZFŚS – co wprost wynika z przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Wartość Kart a kwota limitu z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT

Wartość Kart (oraz innych świadczeń objętych zakresem art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT) może przekroczyć w danym roku kwotę 1000 zł na Pracownika. W takich sytuacjach nadwyżki ponad kwotę limitu zwolnienia są przez Wnioskodawcę traktowane jako przychód opodatkowany (Spółka pobiera i wpłaca PIT od tych świadczeń). Z tej przyczyny Spółka zaznaczyła w pytaniu (i własnym stanowisku) przedstawionym we wniosku, że przekazywane Pracownikom Karty należy uznać za świadczenie pieniężne korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, do wysokości limitu przewidzianego tym przepisem.

Charakter środków na Karcie – świadczenie pieniężne z ZFŚS

Ustawa o PIT nie definiuje świadczeń rzeczowych ani świadczeń pieniężnych, ograniczając się jedynie do wskazania, iż rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Oceniając charakter opisanej przez Spółkę Karty należy zwrócić uwagę na definicje zawarte w art. 2a ustawy z 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 623). Przepis ten wyjaśnia, iż:

·      karta płatnicza (pkt 15a) to karta uprawniająca do wypłaty gotówki lub umożliwiająca złożenie zlecenia płatniczego za pośrednictwem akceptanta lub agenta rozliczeniowego, akceptowana przez akceptanta w celu otrzymania przez niego należnych mu środków, w tym karta płatnicza w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2015/751;

·      zlecenie płatnicze (pkt 36) to natomiast oświadczenie płatnika lub odbiorcy skierowane do jego dostawcy zawierające polecenie wykonania transakcji płatniczej;

·      transakcją płatniczą jest z kolei (pkt 29) zainicjowana przez płatnika lub odbiorcę wpłata, transfer lub wypłata środków pieniężnych.

Karta wydawana przez Wnioskodawcę działa w sposób charakterystyczny dla karty płatniczej – jest używana do dokonywania transakcji płatniczych, a konkretnie transferu środków pieniężnych przyznanych uprzednio Pracownikowi. Oznacza to, że świadczeniem dokonanym przez Wnioskodawcę na rzecz Pracowników są w istocie środki pieniężne – zaś sama Karta pełni jedynie funkcję „elektronicznej portmonetki”, której wartość (w oderwaniu od środków pieniężnych, którymi Pracownik może za jej pomocą dysponować) jest w praktyce żadna. Oznacza to, że świadczenie Wnioskodawcy jest świadczeniem pieniężnym.

Takie rozumienie charakteru Karty potwierdza również ustawa z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 38), która w art. 63 ust. 1 wskazuje, iż rozliczenia pieniężne mogą być przeprowadzane za pośrednictwem banków, jeżeli przynajmniej jedna ze stron rozliczenia (dłużnik lub wierzyciel) posiada rachunek bankowy. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo lub bezgotówkowo za pomocą papierowych lub informatycznych nośników danych. Dodatkowo art. 63 ust. 3 pkt 4 Prawa Bankowego precyzuje, że rozliczenia bezgotówkowe przeprowadzać można w szczególności za pomocą karty płatniczej.

W świetle ww. regulacji nie ma zatem wątpliwości, iż transakcje dokonywane z wykorzystaniem Karty mają charakter bezgotówkowych rozliczeń pieniężnych – z wykorzystaniem środków pieniężnych przekazanych wcześniej Pracownikom przez Spółkę. Rolą Karty jest więc zapewnienie jej użytkownikowi środków pieniężnych, bez konieczności wydawania mu (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych lub znaków legitymacyjnych.

Karty nie są przy tym bonami, talonami i innymi znakami, uprawniającymi do ich wymiany na towary lub usługi. W przeciwieństwie do bonów itp., Karty nie są (w momencie dokonania nimi płatności) wymieniane na towar lub usługę. Przeciwnie, Pracownik zachowuje swoją Kartę nawet gdy wykorzysta wszystkie przyznane mu środki pieniężne – bowiem w przyszłości Karta może zostać doładowana kolejnymi środkami.

Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdza również praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w wydawanych interpretacjach uznaje przekazanie pracownikom kart przedpłaconych, finansowanych z ZFŚS za przychód ze stosunku pracy, korzystający ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych. Przykładowo:

·      w interpretacji z 27 września 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.778.2023.1.LS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że świadczenie w postaci Kart przedpłaconych mających postać kart debetowych [płatniczych] oraz Kart przedpłaconych mających postać kart zasilanych pieniądzem elektronicznym, stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wartość świadczenia w postaci Kart przedpłaconych - przekazanych pracownikom - których źródłem finansowania będą środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych korzysta ze zwolnienia z podatku określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości kwoty obowiązującego w roku podatkowym limitu.

·      w interpretacji z 1 kwietnia 2022 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.96.2022.1.RS, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że w przypadku przekazania pracownikom wskazanych we wniosku Kart podarunkowych, finansowanych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, powstaje u pracownika przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty obowiązującego w roku podatkowym limitu, zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 67 oraz art. 52l pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analogiczne stanowisko zaprezentowano również w innych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:

·      z 14 października 2025 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.741.2025.1.GG,

·      z 6 grudnia 2024 r. o sygn. 0112-KDWL.4011.124.2024.1.TW,

·      z 13 sierpnia 2021 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.362.2021.5.NM,

·      z 13 sierpnia 2021 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.489.2021.1.GG,

·      z 18 czerwca 2021 r. o sygn. 0112-KDIL2-1.4011.383.2021.1.KF.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy przekazanie Pracownikom Kart przedpłaconych, finansowanych ze środków ZFŚS, stanowi świadczenie pieniężne skutkujące powstaniem po ich stronie przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Przychód ten korzysta jednak ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości obowiązującego limitu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychodem będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danego podatnika decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby. Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko te przychody, które nie mają charakteru zwrotnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Do przychodów ze stosunku pracy zalicza się zarówno otrzymane przez pracownika pieniądze, jak i wartość pieniężną świadczeń w naturze, świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on od pracodawcy realną korzyść mającą wymiar finansowy, będzie to skutkować obowiązkiem zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartych w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 cytowanej ustawy:

Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1 000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Jak wynika ze wskazanego przepisu, skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:

·      świadczenie otrzymuje pracownik,

·      świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

·      świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

·      źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.

Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):

Działalność socjalna to usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

Jak wynika z art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 623 ze zm.) w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.):

Karta płatnicza – kartę uprawniającą do wypłaty gotówki lub umożliwiającą złożenie zlecenia płatniczego za pośrednictwem akceptanta lub agenta rozliczeniowego, akceptowaną przez akceptanta w celu otrzymania przez niego należnych mu środków, w tym kartę płatniczą w rozumieniu art. 2 pkt 15 rozporządzenia (UE) 2015/751.

Stosownie do art. 63 ust. 1 ww. ustawy Prawo bankowe:

Rozliczenia pieniężne mogą być przeprowadzane za pośrednictwem banków, jeżeli przynajmniej jedna ze stron rozliczenia (dłużnik lub wierzyciel) posiada rachunek bankowy. Rozliczenia pieniężne przeprowadza się gotówkowo lub bezgotówkowo za pomocą papierowych lub informatycznych nośników danych.

Na podstawie art. 63 ust. 3 pkt 4 Prawa bankowego:

Rozliczenia bezgotówkowe przeprowadza się w szczególności kartą płatniczą.

Karta przedpłacona to swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany jej użytkownikowi kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie użytkownikowi karty (np. pracownikom) środków pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej. Zatem kartę taką należy, co do zasady, uznać za świadczenie pieniężne z uwagi na jej zaklasyfikowanie jako instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia regulowanie zobowiązań pieniężnych.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przepisy prawa podatkowego, świadczenie w postaci kart przedpłaconych stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wartość świadczenia, którego źródłem finansowania są środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy do wysokości kwoty obowiązującego w roku podatkowym limitu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.