Interpretacja 0115-KDIT1.4011.76.2026.2.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego:

·      jest prawidłowe w zakresie stawki podatku w odniesieniu do przychodu ze zbycia samochodów;

·      jest nieprawidłowe w zakresie stawki podatku w odniesieniu do przychodu ze zbycia wartości firmy.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił Pan wniosek pismem z 4 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania w Polsce i tym samym podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów niezależnie od miejsca ich osiągania, tj. posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

Wnioskodawca od 2014 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r., poz. 211, ze zm.), która jest wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy kompleksową usługę organizacji zaopatrzenia i sprzedaży z uwzględnieniem transportu (dalej: usługi dystrybucyjne).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dalej: VAT).

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od osób fizycznych, który od 1 stycznia 2022 r. rozlicza się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (opodatkowanych zgodnie z ustawą z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dalej: Ryczałt) i w związku z tym prowadzi ewidencję przychodów w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności.

Wnioskodawca do końca 2021 r. z tytułu dochodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej był opodatkowany podatkiem liniowym stosownie do art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226, ze zm., dalej: PIT).

Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółce komandytowej (dalej: Spółka komandytowa). Wnioskodawca, jako komandytariusz, nie prowadzi spraw spółki komandytowej – są one prowadzone przez komplementariusza. Zakres obowiązków i czynności Wnioskodawcy ogranicza się do tych, które wynikają z przepisów Kodeksu spółek handlowych, w szczególności do uczestnictwa w zysku spółki oraz odpowiedzialności za jej zobowiązania wobec wierzycieli – do wysokości sumy komandytowej.

Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży posiadanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, za pomocą którego prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: ZCP), na rzecz Spółki komandytowej na podstawie umowy sprzedaży.

Wnioskodawca zakłada, że cena sprzedaży ZCP, która będzie odzwierciedlała wartość rynkową ZCP, będzie jednocześnie przewyższała wartość rynkową poszczególnych składników majątkowych wchodzących w skład zbywanego ZCP, konsekwentnie powstanie tzw. wartość firmy (dalej: Wartość Firmy).

Zgodnie z art. 16b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy CIT: Wartość początkowa firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, albo nominalną wartością wydanych udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego, przyjętego do odpłatnego korzystania albo wniesionego do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, odpowiednio z dnia kupna, przyjęcia do odpłatnego korzystania albo wniesienia do spółki albo spółki niebędącej osobą prawną.

Konsekwentnie wartość firmy stanowi różnicę pomiędzy ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części.

W związku z tym, że sprzedaż będzie dotyczyła zespołu składników jako całość, to powstanie różnica pomiędzy ceną nabycia a wartością rynkową poszczególnych składników majątkowych. Powstała wartość firmy będzie ujęta w wykazie – ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych u nabywcy, tj. spółki komandytowej.

Wnioskodawca podkreśla, że ZCP jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, za pomocą którego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.

W skład ZCP, który będzie przedmiotem sprzedaży wejdą:

1)  samochody osobowe (ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych);

2)  samochody ciężarowe (ujęte w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych);

3)  prawa i obowiązki wynikające z umów leasingowych, na których cesję wyrazi zgodę firma leasingowa – dotyczy to niektórych samochodów;

4)  prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę i umów cywilnoprawnych;

5)  zobowiązania wynikające z funkcjonowania ZCP;

6)  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem ZCP;

7)  tajemnice ZCP.

Pomimo tego, że Wnioskodawca jest obecnie opodatkowany na zasadach Ryczałtu, to jest w stanie przygotować oddzielny bilans i rachunek wyników dotyczący działalności ZCP. Nabywca ZCP, po jego nabyciu, będzie miał faktyczną oraz prawną możliwość nieprzerwanego kontynuowania działalności związanej z usługami świadczonymi przez Wnioskodawcę w oparciu o majątek i zasoby ludzkie nabyte w ramach ZCP.

Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że podejmowane działania reorganizacyjne, których jednym z elementów jest opisany we wniosku stan faktyczny, było przedmiotem złożonego wniosku o wydanie opinii zabezpieczającej w trybie art. 119w Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, dalej: Ordynacja podatkowa. W rezultacie Szef KAS wydał opinie zabezpieczającą sygnatura: DKP3.8082.2.2025.

Uzupełnienie wniosku

Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z tytułu jednoosobowej działalności gospodarczej wynosi 8,5%.

Sprzedaż ZCP planowana jest w tym roku podatkowym, tj. 2026. Przyczyną jest przeprowadzenie działań reorganizacyjnych w celu nabycia zorganizowanych części przedsiębiorstwa (ZCP) przez spółkę komandytową od dwóch podmiotów: Wnioskodawcy oraz podmiotu powiązanego (spółki jawnej).

Celem reorganizacji jest konsolidacja zasobów operacyjnych w jednym podmiocie – spółce komandytowej – co pozwoli ograniczyć konieczność korzystania z usług podmiotów zewnętrznych i zwiększyć efektywność operacyjną.

W kolejnym etapie planowane jest przejście spółki komandytowej na opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. CIT estoński).

Pytania

1.  Czy przypadku sprzedaży ZCP, w części w jakiej przychód zostanie osiągnięty z tytułu „Wartości Firmy”, to czy ten przychód należy opodatkować według stawki 10%?

2.  Czy w przypadku sprzedaży ZCP, w części w jakiej przychód zostanie osiągnięty z tytułu „samochodów osobowych i ciężarowych”, to czy ten przychód należy opodatkować według stawki 3%?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie – w zakresie pytania 1 – w przypadku sprzedaży ZCP, w części w jakiej przychód zostanie osiągnięty z tytułu „Wartości Firmy”, to należy go opodatkować według stawki 10%.

W Pana ocenie – w zakresie pytania 2 – w przypadku sprzedaży ZCP, w części w jakiej przychód zostanie osiągnięty z tytułu „samochodów osobowych i ciężarowych”, to należy go opodatkować według stawki 3%.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 Ryczałtu, osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką” (art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Rodzaje działalności zostały kreślone w art. 12 Ryczałtu.

Ryczałt nie przewiduje szczególnych regulacji, które odnosiłyby się do sprzedaży przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W rezultacie nie wprowadza odrębnej stawki dla takiej transakcji. Ponadto nie przewiduje, że przychód uzyskany z takiej sprzedaży musi być opodatkowany według jednej stawki podatku.

Stosownie do art. 12 ust. 10 Ryczałtu: W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

4)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

5)  składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku

- bez względu na okres ich nabycia - ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującym po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Powyższy przepis odnosi się do pojęć uregulowanych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647, ze zm., dalej: PIT). Konsekwentnie, co jest „środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych” rozstrzyga art. 22d ust. 2 PIT.

Zgodnie z tym przepisem: Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c PIT, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:

•      środki trwałe podlegające amortyzacji - wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

•      wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji - wskazane w art. 22b tej ustawy;

•      środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji - wskazane w art. 22c ustawy.

Wartością niematerialną i prawną niepodlegającą amortyzacji jest m.in. – wskazana w art. 22c pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony:

•      w art. 22b ust. 2 pkt 1 - inny niż w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze kupna albo przyjęcia do odpłatnego korzystania, gdy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,

•      w art. 22b ust. 2 pkt 1a - gdy wartość firmy powstała w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (została opodatkowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da).

Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze powyższe, w związku ze sprzedażą przedsiębiorstwa przez Wnioskodawcę po stronie spółki komandytowej powstanie wartość firmy, która podlega ujęciu w ewidencji.

W rezultacie przychód ze sprzedaży przedsiębiorstwa – w części, w jakiej wynika z wartości firmy – należy opodatkować ryczałtem według stawki 10%, stosownie do art. 12 ust. 10 pkt 1 Ryczałtu (jako przychód ze sprzedaży prawa majątkowego będącego wartością niematerialną i prawną podlegającą ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Stawka ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3,0% dla przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:

•      środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

•      składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

•      składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.

W związku z powyższym, w części za wynagrodzenie dotyczące środków trwałych Wnioskodawcy (samochodów osobowych i ciężarowych) właściwą stawką ryczałtu będzie 3%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Według art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Omawiana ustawa nie zawiera szczególnych regulacji, które odnosiłyby się do sprzedaży przedsiębiorstwa albo zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie wprowadza odrębnej stawki ryczałtu dla takiej transakcji. Nie przewiduje również, że przychód uzyskany z takiej sprzedaży musi być opodatkowany według jednej stawki podatku.

Sprzedaż przedsiębiorstwa albo jego zorganizowanej części powinna być zatem rozliczona tak, jak sprzedaż poszczególnych składników, które tworzyły przedsiębiorstwo albo jego zorganizowaną część.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) oraz art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

–    8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

–    3,0% przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:

–    środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

–    składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

–    składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.

Jak stanowi natomiast do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

4)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

5)  składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku

–    bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Powołane przepisy odnoszą się do pojęć uregulowanych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:

•      środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

•      wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy;

•      środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.

Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych.

Do tego rodzaju składników odnoszą się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) tiret drugie oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przy czym przepisy te stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega odpowiednio stawce 3% (w przypadku ruchomości) albo stawce 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1.500 zł.

Wartością niematerialną i prawną niepodlegającą amortyzacji jest m.in. – wskazana w art. 22c pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony:

•      w art. 22b ust. 2 pkt 1 – inny niż w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze kupna albo przyjęcia do odpłatnego korzystania, gdy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający,

•      w art. 22b ust. 2 pkt 1a – gdy wartość firmy powstała w związku z przeniesieniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (została opodatkowana w państwie członkowskim Unii Europejskiej podatkiem równoważnym do podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, o którym mowa w art. 30da).

Jak wskazuje orzecznictwo sądowe, tj. Uchwała NSA z 21 lutego 2022 r., sygn. akt III FPS 2/21:

Dodatnia wartość firmy (tzw. goodwill), rozumiana jako nadwyżka ceny nabycia nad wartością rynkową składników majątkowych przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, nie stanowi prawa majątkowego w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 111 ze zm.).

Wartość firmy ujawnia się (aktualizuje się) dopiero w momencie sprzedaży przedsiębiorstwa. Nie istnieje zatem przed sprzedażą przedsiębiorstwa. W orzecznictwie wskazuje się również, że analiza przepisów art. 33 ust. 4 i art. 44b ust. 10 u.r., art. 16g ust. 2 u.p.d.o.p. oraz art. 22g ust. 2 u.p.d.o.f. pozwala na pogląd, że wartość (dodatnia) firmy (goodwill) jest wartością wyrażoną w pieniądzu przyjętą do celów podatkowych (w podatkach dochodowych) i bilansowych. Ma ona charakter kalkulacyjny (arytmetyczny). Jest zatem jedynie wartością ekonomiczną (sytuacją faktyczną wpływającą dodatnio na wartość przedsiębiorstwa), a nie prawem podmiotowym. (…) Wartość goodwill objawia się wyłącznie jako składnik ceny sprzedaży przedsiębiorstwa, co nie jest pojęciem tożsamym z wartością rynkową. Cena jest zawsze wartością subiektywną zależną od wielu czynników, także np. od wyniku negocjacji stron umowy, a wartość rynkowa jest pojęciem obiektywnym (por. także: A. Jamroży: Sprzedaż przedsiębiorstwa a podatki od obrotu. Radca prawny 1/2004 str. 60-63) (wyrok NSA z 23 maja 2019 r., sygn. akt II FSK 1393/17).

Wobec powyższego wartość firmy, która powstanie w związku ze sprzedażą przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie stanowi dla sprzedającego, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wartości niematerialnej i prawnej.

Zatem na podstawie zacytowanych przepisów:

•      w przypadku zbycia ruchomych składników majątku, wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%,

•      w przypadku zbycia składników majątku, wymienionych w art. 12 ust. 10 ww. ustawy, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 10%,

•      w przypadku sprzedaży innych składników niż wymienione wyżej, dla których nie ma wprost uregulowania w art. 12, właściwą stawką są stawki mające zastosowanie do opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku.

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy, w przypadku planowanej sprzedaży ZCP właściwe będzie zastosowanie stawek ryczałtu w odniesieniu do poszczególnych składników, tj.:

•      w odniesieniu do części przychodu z tytułu zbycia ZCP, jaka dotyczyć będzie samochodów osobowych i ciężarowych, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne;

•      w odniesieniu do części przychodu z tytułu zbycia ZCP, jaka dotyczyć będzie wartości firmy, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu właściwa dla przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, z którą jest związany zbywany składnik majątku, w więc w Pana przypadku stawka ryczałtu w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.