Interpretacja 0115-KDIT1.4011.807.2025.2.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwania organu – pismem z 10 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani (...). 13 sierpnia 2025 r. założyła Pani działalność w Polsce, wybierając opodatkowanie podatkiem zryczałtowanym, w celu współpracy z (...) w ramach B2B w zakresie działalności (...), a cały sprzęt służący wykonywaniu działalności (...) został przewieziony do Polski. Natomiast w Niemczech działalność tego typu została całkowicie zamknięta 31 grudnia 2024 r., a ze źródeł dochodów w Niemczech pozostaje jeszcze do końca roku 2025 praca zdalna (2h tygodniowo) w zakresie (...), realizowana w oparciu o umowę o pracę.

Posiada Pani obywatelstwo niemieckie i polskie, jest zameldowana zarówno w Niemczech, jak i w Polsce (od roku 2011), jednak do 21 lipca 2025 r. mieszkała Pani tylko i wyłącznie na terenie Niemiec, a przed 21 lipca 2025 r. nie posiadała Pani w Polsce miejsca zamieszkania przez 38 lat. W Polsce posiada Pani mieszkanie, zlokalizowane na ul. A1, które zakupiła 24 sierpnia 2018 r. Natomiast na terenie Niemiec posiada Pani samochód, który do końca roku 2025 zostanie przerejestrowany na teren Polski.

Jest Pani osobą zamężną. Małżonek prowadzi (...) na terenie Niemiec, która jest jego jedynym źródłem dochodu, a która zostanie zamknięta z końcem 2025 r. Wtedy mąż przeniesie się na stałe na teren Polski i zamieszka na ul. A1 w B, jak również rozpocznie pracę na terenie Polski. Cała rodzina zostanie wymeldowana z terenu Niemiec i zameldowana w Polsce. Nie posiada Pani majątku – poza wspominanym wyżej autem – na terenie Niemiec, posiadała dom, który został sprzedany 14 lutego 2025 r. W Pani małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności majątkowej.

Dzieci (lata urodzenia 2009 i 2010) są uczniami szkoły niemieckiej, jednak w tej chwili przebywają na terenie Y w ramach wymiany uczniowskiej do lipca 2026 r. Po jej zakończeniu będą mieszkać z Panią i mężem w B na ul. A1 i uczęszczać do szkoły polskiej, do której zostaną zapisani na rok szkolny 2026/2027.

Od 21 lipca 2025 r. przebywa Pani na terenie Polski w sposób ciągły, a Pani wizyty na terenie Niemiec są sporadyczne i krótkotrwałe.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Uzupełniając wniosek udzieliła Pani następujących odpowiedzi:

Pytanie: Czy w związku z powrotem do Polski 21 lipca 2025 r. przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych (centrum interesów życiowych)? Czy też przeniesienie Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych nastąpi/nastąpiło z inną datą – proszę wskazać jaką?

Odp.: Tak, Pani centrum życia to teraz Polska. Tu zamieszkuje od 21 lipca 2025 r. Tu założyła Pani działalność gospodarczą od 13 sierpnia 2025 r., a od 1 września 2025 r. faktycznie wykonuje działalność w (...) w B.

Pytanie: W jakim kraju w latach 2022-2024 oraz w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju?

Odp.: Pani adres zamieszkania do celów podatkowych to były Niemcy, a dokładnie V.

Pytanie: Czy – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju – nadal posiada Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w tym kraju po przeniesieniu się do Polski?

Odp.: Nie. Pani miejsce zamieszkania to obecnie Polska, lecz posiada do końca roku 2025 zameldowanie w Niemczech z uwagi na zakończenie roku podatkowego w tym kraju.

Pytanie: Czy miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie:

a) trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio 2025 r. (tj. w latach 2022-2024) oraz

b) od początku 2025 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski?

Odp.: a) nie, b) nie.

Pytanie: Czy w którymkolwiek roku podatkowym 2022, 2023, 2024 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni? Jeśli tak, proszę również wskazać, w którym konkretnie roku?

Odp.: Nie. Nigdy nie zamieszkiwała Pani w Polsce dłużej niż 183 dni w żadnym z wyszczególnionych okresów.

Pytanie: Jakie – w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. – miała Pani powiązania osobiste z Polską, a jakie z krajem, w którym miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych?

Odp.: Z Polską miała Pani jedynie sporadyczne kontakty odwiedzając rodzinę lub ew. zlecała remont mieszkania własnościowego krótko przed powrotem do Polski. W Niemczech zaś gdzie do tej pory się rozlicza pracowała i prowadziła działalność gospodarczą prowadząc (...). Do tego tam miała Pani dom, rodzinę, a dzieci uczęszczały do szkoły.

Pytanie: Jakie – w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. – miała Pani powiązania majątkowe z Polską, a jakie z krajem, w którym miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (źródła dochodów – np. z wykonywanej pracy, posiadane nieruchomości, wynajmowane nieruchomości, inwestycje, znajomi, kredyty, konta bankowe, ubezpieczenia na życie lub majątkowe, ruchomości itp.)?

Odp.: Z Polską łączyło Panią jedyne posiadanie nieruchomości, konto bankowe i to były jedyne powiązania majątkowe, o ile tak można to zakwalifikować. Z Niemcami łączyło Panią zaś posiadanie nieruchomości (którą ostatecznie sprzedała), wynajmowanie nieruchomości w celu prowadzenia działalności gospodarczej, zatrudnienie pracowników, inwestycje, kredyty, ubezpieczenia, konta bankowe i inne elementy codziennego życia.

Pytanie: W którym z krajów – w Polsce, czy w kraju, w którym miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – w latach 2022, 2023, 2024 oraz w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. prowadziła Pani aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależała Pani do organizacji/klubów itp.?

Odp.: Nie prowadziła Pani żadnej szczególnej aktywności społecznej, politycznej, kulturalnej, czy obywatelskiej, a jedyne organizacje do jakich należała to (...).

Pytanie: W którym kraju (krajach) – w latach 2022, 2023, 2024, w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. oraz po tej dacie – miała Pani stałe miejsce zamieszkania?

Odp.: W okresach wyszczególnionych w pytaniu to wyłącznie tyko Niemcy do 20 lipca 2025 r. Po tej dacie zaś adres zamieszkania to już Polska.

Pytanie: W którym z krajów – w latach 2022, 2023, 2024, w okresie od 1 stycznia do 20 lipca 2025 r. oraz po tej dacie – zazwyczaj Pani przebywała?

Odp.: Poza okresami urlopowymi przebywała Pani wyłącznie w Niemczech.

Pytanie: Czy posiada Pani certyfikat rezydencji z kraju, w którym Pani mieszkała, tj. zaświadczenie o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydane przez organ administracji podatkowej? Jeśli tak, proszę wskazać przez organ jakiego państwa został wydany ten certyfikat oraz jaki okres on obejmuje?

Odp.: Tak, posiada Pani numer identyfikacyjny podatkowy, zaświadczenie o zamieszkaniu, numer ubezpieczenia socjalnego. Organ wydający stosowne dokumenty był organem administracji niemieckiej i były to dokumenty wydane na okres bez daty końcowej.

Pytanie: Czy posiada Pani dowody dokumentujące miejsce Pani zamieszkania dla celów podatkowych w kraju, w którym miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, wyciągi bankowe, czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę wyjaśnić jakie i jaki okres zamieszkania one potwierdzają?

Odp.: Tak, posiada Pani cały zestaw dokumentów potwierdzających zamieszkanie do celów podatkowych w Niemczech. Są to umowa najmu i następnie jej rozwiązanie (chodzi o (...)). Zamknięcie działalności nastąpiło z dniem 31 grudnia 2024 r. i ma Pani decyzję wydaną przez stosowny urząd samorządu (...) wydający licencje dla (...), umowy z pracownikami, ale też dokumenty o rozwiązaniu tych umów z dniem 31 grudnia 2024 r., umowa o pracę (zatrudnienie u męża), która się kończy 31 grudnia 2025 r., wypowiedzenia ubezpieczeń prywatnych i zawodowych, coroczne rozliczenia podatkowe, wyciągi bankowe itp.

Pytanie: Czy i od kiedy uzyskiwała/będzie Pani uzyskiwała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy?

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa?

Odp.: a) nie uzyskiwała Pani i nie będzie uzyskiwała na terytorium RP;

b) nie uzyskiwała Pani i nie będzie uzyskiwała na terytorium RP;

c) tak, przychody z działalności pozarolniczej uzyskuje Pani od 1 września 2025 r. i będzie uzyskiwała w przyszłości;

d) nie uzyskiwała Pani i nie będzie uzyskiwała na terytorium RP.

Pytanie: Czy korzystała Pani uprzednio, w całości lub w części, ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót)?

Odp.: Nie, nigdy nie korzystała Pani z żadnych zwolnień podatkowych.

Pytanie

Czy podlega Pani rezydencji „łamanej”, tj. od momentu przeprowadzki do Polski, czyli od 21 lipca 2025 r., podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a przed wskazaną datą podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech i może Pani w roku 2025 skorzystać z „ulgi na powrót”?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, od przeprowadzki do Polski, tj. 21 lipca 2025 r., podlega rezydencji „łamanej”, tj. od 21 lipca 2025 r. podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, a przed wskazaną data podlegała nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Niemczech, jako że przeniosła do Polski źródło swoich interesów gospodarczych i może skorzystać z ulgi na powrót w roku 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)  ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)  z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)  z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)  z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)  w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)  podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)  trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)  okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)  podatnik:

a)  posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)  miał miejsce zamieszkania:

-     nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

-     na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)  posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)  nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia – w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że w związku z powrotem do Polski 21 lipca 2025 r. przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych (centrum interesów życiowych). W Polsce założyła działalność gospodarczą od 13 sierpnia 2025 r., a od 1 września 2025 r. faktycznie wykonuje działalność w (...) w B. Podlega więc Pani w Polsce od 21 lipca 2025 r. nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznaczającemu uwzględnienie uzyskanych wszystkich dochodów (przychodów).

Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie przez Panią spełniony.

Natomiast w okresie poprzedzającym 21 lipca 2025 r. podlegała Pani w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Z treści wniosku wynika, że nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Zatem spełniła Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.

Wskazała Pani również, że posiada polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest, stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że posiada numer identyfikacyjny podatkowy, zaświadczenie o zamieszkaniu, numer ubezpieczenia socjalnego. Ponadto posiada cały zestaw dokumentów potwierdzających zamieszkanie do celów podatkowych w Niemczech. Są to umowa najmu i następnie jej rozwiązanie (chodzi o (...)). Ma Pani też decyzję wydaną przez stosowny urząd samorządu (...) wydający licencje dla (...), umowy z pracownikami, ale też dokumenty o rozwiązaniu tych umów z dniem 31 grudnia 2024 r., umowę o pracę (zatrudnienie u męża), która się kończy 31 grudnia 2025 r., wypowiedzenia ubezpieczeń prywatnych i zawodowych, coroczne rozliczenia podatkowe, wyciągi bankowe itp.

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto – jak wynika z opisu zdarzenia – uprzednio nie korzystała Pan ze zwolnień podatkowych, w tym ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót). Oznacza to, że spełnia Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy.

Po powrocie do Polski od 1 września 2025 r. uzyskuje Pani przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

W konsekwencji przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy, w odniesieniu do uzyskanych od 1 września 2025 r. przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W świetle przedstawionych przez Panią okoliczności zgodzić się zatem z Panią należy, że spełnia Pani wszystkie wymogi ustawodawcy w zakresie otrzymania i korzystania z ulgi na powrót.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Natomiast kwestia nieograniczonego obowiązku podatkowego w Niemczech, tj. miejsca zamieszkania tam dla celów podatkowych, uregulowana jest przepisami wewnętrznymi tego państwa i nie podlega mojej ocenie w ramach interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.