Interpretacja 0115-KDIT1.4011.818.2025.2.MN

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych

•      jest nieprawidłowe w zakresie pytania pierwszego,

•      jest prawidłowe w zakresie pytania drugiego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest (...). Spółka produkuje (...).

Spółka wdrożyła w swoim zakładzie pracy Program Płatnych Poleceń Pracowniczych (dalej: Program), w ramach którego pracownicy Spółki zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę lub na podstawie umowy zlecenia oraz osoby niebędące pracownikami Spółki, współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umowy cywilnoprawnej – B2B (dalej: Uczestnicy), mogą rekomendować kandydatów do pracy u Wnioskodawcy w zamian za świadczenia pieniężne (dalej: Nagrody). Zasady uczestnictwa w Programie zostały określone w przyjętym przez Spółkę Regulaminie Programu Płatnych Poleceń Pracowniczych (dalej: Regulamin). Rolę organizatora Programu pełni Wnioskodawca.

Zgodnie z Regulaminem każdy Uczestnik może rekomendować nieograniczoną liczbę osób. Zgłoszenia kandydata należy dokonać osobiście w dziale HR lub elektronicznie. Osoba rekomendująca nie może jednak dokonać polecenia samej siebie ani osoby już zatrudnionej w Spółce lub współpracującej ze Spółką na podstawie innej umowy cywilnoprawnej (w tym B2B). Rekomendowanym kandydatem nie może być ponadto osoba, która w momencie wejścia Programu w życie brała udział w toczącym się procesie rekrutacji lub znajdowała się w bazie kontaktów Spółki. Osoba rekomendowana może być polecona tylko przez jednego Uczestnika. W przypadku polecenia danej osoby przez więcej niż jednego Uczestnika Nagroda przyznawana jest Uczestnikowi, który jako pierwszy dokonał zgłoszenia

Osoby polecane przez Uczestników poddawane są standardowemu procesowi rekrutacyjnemu przyjętemu w Spółce na dane stanowisko. Spółka dokonuje swobodnej oceny rekomendowanych kandydatów i nawiązuje kontakt jedynie z wybranymi osobami. Jak stanowi Regulamin, Wnioskodawca może w każdym czasie i na każdym etapie postępowania rekrutacyjnego zaprzestać prowadzenia dalszych czynności rekrutacyjnych wobec danego kandydata.

Regulamin przewiduje odmienne zasady przyznawania Nagród w zależności od rodzaju miejsca pracy, na które rekomendowana jest dana osoba. Nagroda wynosi 700 zł brutto w przypadku polecenia kandydata na pracownika w obszarze produkcyjno-magazynowym oraz 1000 zł brutto w przypadku polecenia kandydata na pracownika w obszarze administracyjno-biurowym. Zgodnie z Regulaminem Nagrody nie podlegają zamianie na nagrody rzeczowe.

Samo dokonanie zgłoszenia przez Uczestnika nie jest wystarczające dla uzyskania Nagrody. Regulamin przewiduje następujące warunki przyznawania Nagród, których spełnienie jest niezależne od Uczestnika:

1.  osoba rekomendowana spełnia wymagania stawiane na stanowisku pracy,

2.  osoba rekomendowana przejdzie pozytywnie proces rekrutacji,

3.  osoba rekomendowana przepracuje w Spółce co najmniej 1 miesiąc w przypadku stanowiska w obszarze produkcyjno-magazynowym lub 3 miesiące w przypadku stanowiska w obszarze administracyjno-biurowym, oraz w momencie wypłaty Nagrody nie będzie znajdować się w okresie wypowiedzenia umowy.

Aby Uczestnikowi została wypłacona Nagroda powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Nagroda jest przekazywana na rachunek bankowy Uczestnika w formie odrębnego od wynagrodzenia przelewu, najpóźniej do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął okres wymieniony w pkt 1 i 2 par. 4 Regulaminu.

Uzupełnienie wniosku

Zgodnie z informacjami przedstawionymi we Wniosku Spółka wdrożyła w swoim zakładzie pracy Program Płatnych Poleceń Pracowniczych (dalej: Program), w ramach którego pracownicy Spółki zatrudnieni w oparciu o umowę o pracę lub na podstawie umowy zlecenia oraz osoby niebędące pracownikami Spółki, współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umowy cywilnoprawnej – B2B (dalej: Uczestnicy), mogą rekomendować kandydatów do pracy u Wnioskodawcy w zamian za świadczenia pieniężne (dalej: Nagrody).

Zasady uczestnictwa w Programie zostały określone w przyjętym przez Spółkę Regulaminie Programu Płatnych Poleceń Pracowniczych (dalej: Regulamin). Rolę organizatora Programu pełni Wnioskodawca.

Zgodnie z § 3 ust. 3 Regulaminu, dokonując zgłoszenia kandydata do pracy Uczestnik potwierdza przystąpienie do Programu i akceptację Regulaminu. Regulamin jest zatem jedyną podstawą formalną funkcjonowania Programu – w szczególności zasady funkcjonowania Programu nie są dodatkowo określane np. w umowach o pracę, czy innych dokumentach stosunku pracy, nie są także elementem umów zlecenia czy umów o współpracę z innymi Uczestnikami Programu.

Mając na uwadze wyjaśnienia przedstawione powyżej Wnioskodawca uznaje, że uczestnictwo w Programie nie jest elementem wykonywania pracy przez pracowników Spółki zatrudnionych na podstawie umowy o pracę ani wykonywania umów zlecenia lub innych umów cywilnoprawnych (B2B) przez osoby współpracujące ze Spółką na tej podstawie. W żadnym z wymienionych rodzajów umów nie przewidziano postanowień odnoszących się do np. zasad udziału w Programie lub do warunków przyznawania i wypłaty Nagród. Również inne obowiązujące w Spółce dokumenty określające zasady zatrudnienia oraz system wynagradzania pracowników i osób współpracujących z Wnioskodawcą nie zawierają takich regulacji. Jedyną formalną podstawą funkcjonowania Programu jest odrębny Regulamin.

Uczestnictwo w Programie nie mieści się w zakresie obowiązków pracowniczych Uczestników będących pracownikami ani w zakresie usług świadczonych przez Uczestników związanych ze Spółką umowami cywilnoprawnymi. Nie wpływa również na zasady ustalania wynagrodzenia należnego z tytułu umów zlecenia oraz umów B2B, ani nie stanowi elementu warunków pracy i płacy Uczestników będących pracownikami.

Nagroda nie stanowi wynagrodzenia za pracę lub za świadczone usługi, a jest jedynie formą uznaniowej gratyfikacji przyznawanej w wyniku spełnienia warunków określonych w Regulaminie.

Osoby współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umów typu B2B uczestniczą w Programie niezależnie od prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, a podejmowane przez nie w ramach Programu czynności, w ocenie Wnioskodawcy, pozostają poza zakresem ich aktywności jako przedsiębiorców. Udział w Programie nie jest przedmiotem świadczonych przez te osoby usług i ma charakter dobrowolny oraz incydentalny. Uzyskanie Nagrody nie jest ponadto uzależnione od stopnia zaangażowania gospodarczego Uczestnika, lecz od wystąpienia zdarzenia od niego niezależnego, tj. skutecznej rekomendacji kandydata, której uwzględnienie następuje w wyniku uznaniowej decyzji Spółki.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że nie ma wpływu na funkcjonowanie działalności gospodarczej swoich współpracowników B2B, którzy kształtują zakres i formę tej działalności w ramach własnej swobody działalności gospodarczej. Niemniej jednak Wnioskodawca uznaje, że funkcjonowanie Programu jest niezależne od relacji usługowej łączącej Wnioskodawcę z Uczestnikiem B2B i w tym kontekście uczestnictwo w tym Programie nie mieści się w zakresie działalności gospodarczej dotyczącej usług zamawianych przez Wnioskodawcę u Uczestnika B2B w ramach łączącej ich podstawowej umowy serwisowej.

Pytania

1.  Czy wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym Wnioskodawca będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród (rola płatnika PIT)?

2.  W przypadku negatywnego rozstrzygnięcia pierwszego pytania drugie pytanie brzmi: czy wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu nie będzie stanowić dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca, którego interes prawny dotyczy obowiązków płatnika podatku dochodowego, nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród.

Ad 2.

W przypadku negatywnego rozstrzygnięcia w odniesieniu do pierwszego z pytań Wnioskodawcy i jego stanowiska w tym zakresie, odnosząc się do pytania nr 2 w ocenie Wnioskodawcy wartość Nagród otrzymywanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji Wnioskodawca, którego interes prawny dotyczy obowiązków płatnika podatku dochodowego, nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród.

Uzasadnienie

Ad 1.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się natomiast m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)  przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9 art. 13 ww. ustawy.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 32 ust. 1 ww. ustawy zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane, jako płatnicy, obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Jak stanowi natomiast art. 41 ust. 1 tej ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 ww. ustawy osobom określonym w art. 3 ust. 1 tej ustawy, są obowiązane jako płatnicy pobierać (…) zaliczki na podatek dochodowy (…).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują natomiast obowiązku obliczania i poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w przypadku wypłaty świadczeń stanowiących przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z innych źródeł.

Na gruncie wskazanych powyżej przepisów za przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, skutkujący powstaniem obowiązków po stronie płatnika, może być uznane również świadczenie nieodpłatne.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) w wyroku z 10 maja 2013 r., sygn. akt II FSK 1923/11, pojęcie "nieodpłatne świadczenie" obejmuje wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że Nagrody przyznawane w ramach Programu stanowią świadczenia nieodpłatne. Nie wiążą się one bowiem z żadnym świadczeniem ekwiwalentnym. Wsparcie procesu rekrutacji w Spółce poprzez uczestnictwo w Programie nie może być uznane za świadczenie pracy lub usług przez Uczestnika. Polecanie kandydatów na pracowników nie stanowi obowiązku pracowniczego ani przedmiotu jakiejkolwiek umowy cywilnoprawnej zawartej przez Wnioskodawcę z Uczestnikiem. Udział w Programie jest w pełni dobrowolny a po stronie Uczestnika nie istnieje żaden obowiązek świadczenia, którego efektem miałaby być wypłata Nagrody.

Ponadto wypłata Nagrody nie stanowi świadczenia gwarantowanego. Jej przyznanie jest uzależnione od spełnienia warunków określonych w Regulaminie, których zaistnienie jest niezależne od Uczestnika (np. pozytywne przejście przez kandydata procesu rekrutacyjnego czy przepracowanie przez niego określonego okresu czasu). Tym samym można argumentować, że Nagroda nie jest wynagrodzeniem za konkretne świadczenie, lecz formą uznaniowej nieodpłatnej gratyfikacji za działania podjęte w interesie Spółki.

Przesłanki powstania przychodu w podatku dochodowym były przedmiotem wyroku Trybunału Konstytucyjnego (dalej jako: TK) z 8 lipca 2014 r. o sygn. akt: K 7/13. Orzeczenie to odnosi się co prawda do nieodpłatnych świadczeń przekazywanych na rzecz pracowników, nie ulega jednak wątpliwości, że wskazane w nim przesłanki należy wziąć pod uwagę badając kwestię powstania przychodu również w przypadku innych świadczeń, także gdy ich beneficjentami są osoby inne niż pracownicy.

W wyroku tym TK określił istotne cechy, jakimi musi charakteryzować się świadczenie, aby mogło zostać uznane za świadczenie nieodpłatne powodujące powstanie przychodu:

§  po pierwsze, musi być spełnione za zgodą otrzymującego (skorzystał z niego w pełni dobrowolnie),

§  po drugie, musi być spełnione w jego interesie i przynieść mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

§  po trzecie, korzyść ta musi być wymierna i przypisana indywidualnej osobie (nie może być dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Aby świadczenie stanowiło przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, koniecznie jest łączne spełnienie wszystkich wymienionych powyżej przesłanek.

W przedstawionym stanie faktycznym nie ulega wątpliwości, że świadczenie w postaci Nagród posiada cechy wymienione w punkcie pierwszym i trzecim. Zdaniem Spółki, niespełniona jest natomiast przesłanka druga, gdyż świadczenie to służy przede wszystkim interesom Wnioskodawcy. Celem wprowadzenia Programu jest usprawnienie procesu rekrutacji w Spółce i pozyskiwanie pracowników o wysokich kwalifikacjach przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów rekrutacji zewnętrznej związanych z poszukiwaniem odpowiednich kandydatów. Program należy więc postrzegać jako narzędzie realizujące interes gospodarczy Spółki jako pracodawcy. Tradycyjny proces rekrutacji, oparty na ogłoszeniach czy działaniach agencji rekrutacyjnych, jest czasochłonny i kosztowny. Rekomendacje ze strony aktualnych pracowników i współpracowników Spółki pozwalają na oszczędność czasu i zasobów przy prowadzeniu rekrutacji.

Podstawowym zamiarem Wnioskodawcy przy wdrażaniu Programu nie było więc dokonanie przysporzenia majątkowego po stronie Uczestników. Decyzja o przyznawaniu Nagród Uczestnikom była motywowana potrzebą przekonania osób związanych ze Spółką do uczestnictwa w Programie. W interesie Spółki jako pracodawcy leży bowiem stworzenie takiego mechanizmu motywacyjnego, który zachęci jej pracowników i współpracowników do aktywnego wspierania procesów rekrutacyjnych. Nie można zaprzeczyć, że im więcej osób bierze udział w Programie, tym większych potencjalnych korzyści z jego realizacji może spodziewać się Wnioskodawca.

Nagroda stanowi zatem wyłącznie formę gratyfikacji, której celem jest wspieranie procesów rekrutacyjnych oraz zwiększenie efektywności pozyskiwania wartościowych pracowników. Gratyfikacja ta jest w pełni uznaniowa, ponieważ uzależniona jest od zaistnienia zdarzeń niezależnych od Uczestnika. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, samo dokonanie zgłoszenia kandydata do pracy nie gwarantuje otrzymania Nagrody, konieczne jest bowiem również spełnienie warunków wskazanych w Regulaminie, które wiążą się ze skutecznością takiego polecenia, tj. m.in. z zatrudnieniem rekomendowanego kandydata i przepracowaniem przez niego ustalonego okresu, a więc są to przesłanki, na które Uczestnik nie ma żadnego wpływu. Tym samym, z perspektywy Uczestnika, udział w Programie nie jest źródłem systematycznego dochodu ani działalnością zarobkową. To Wnioskodawca odnosi realną i mierzalną korzyść – pozyskuje pracownika bez angażowania zewnętrznych agencji lub dodatkowych nakładów.

W tym kontekście należy uznać, że świadczenie w postaci Nagrody jest realizowane głównie w interesie Spółki jako podmiotu zatrudniającego, a nie Uczestnika dokonującego polecenia kandydata do pracy. Wobec tego druga przesłanka wskazana w przywołanym wyżej wyroku TK nie została, w ocenie Wnioskodawcy, spełniona, a nieodpłatne świadczenie w postaci przyznania Nagrody nie stanowi przychodu.

W konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika w związku z wypłatą Nagród.

W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu nie będzie stanowić dla nich przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród.

Ad 2.

W przypadku negatywnego rozstrzygnięcia stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego w punkcie 1, a więc w przypadku uznania, że wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, przychód ten powinien zostać przyporządkowany do odpowiedniego źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania przychodów (dochodów) z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

1)  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

2)  działalność wykonywana osobiście;

[…]

9) inne źródła.

Nie ulega wątpliwości, że kwalifikując dany rodzaj przychodów do właściwego źródła przychodów należy w pierwszej kolejności podjąć próbę przypisania tego przychodu do jednego z nazwanych źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1-8a ustawy o podatku dochodowemu od osób fizycznych), a dopiero w przypadku, gdy nie jest to możliwe, przypisać go do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy (por. m.in. wyrok NSA z 27 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 1695/14).

Jak wskazano w stanie faktycznym Uczestnikami Programu mogę być m.in. osoby pozostające z Wnioskodawcą w stosunku pracy oraz zleceniobiorcy. W przypadku uznania, że wartość Nagród otrzymanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, przychód ten mógłby zatem zostać zakwalifikowany do przychodów ze stosunku pracy (w przypadku pracowników), z działalności wykonywanej osobiście (w przypadku zleceniobiorców) lub z innych źródeł.

W myśl art. 12 ust. 1 analizowanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się natomiast m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

a)  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,

b)  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,

c)  przedsiębiorstwa w spadku

- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9 art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do źródła przychodów, jakie stanowią przychody ze stosunku pracy, należy zauważyć, że pomimo otwartego charakteru definicji zawartej w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, samo pozostawanie w stosunku pracy nie uzasadnia uznawania wszelkich przychodów za przychody ze stosunku pracy, o których mowa w tym artykule.

Jak trafnie wskazał NSA w wyroku z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 730/13: „Przepis art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi o przychodach ze stosunku pracy, a nie przychodach związanych, towarzyszących albo osiągniętych przy okazji stosunku pracy. Jeżeli pracownik osiągnie przychód pozostający w związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale nie stanowiący przychodu ze stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane przez NSA m.in. w wyrokach z 19 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 650/12 oraz z 13 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1433/11. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym NSA, ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym o zakwalifikowaniu świadczenia jako przychodu ze stosunku pracy, w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decyduje okoliczność czy może je otrzymać wyłącznie pracownik w rozumieniu ust. 4 tego artykułu, czy także inna osoba, niezwiązana (aktualnie lub w przeszłości) z tego rodzaju stosunkiem prawnym (por. m.in. wyrok NSA z 27 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 1695/14).

Zdaniem Spółki powyższe rozważania dotyczące kwalifikacji przychodów osiąganych przez pracowników do źródła, jakim jest stosunek pracy, należy odpowiednio odnieść do kwalifikacji przychodów osiąganych przez osoby współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umów zlecenia.

Tym samym, jeśli zleceniobiorca osiąga przychód, który nie jest przychodem z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia, a wyłącznie stanowi przychód towarzyszący albo osiągany przy okazji zatrudnienia cywilnoprawnego, a ponadto świadczenie może otrzymać także osoba niewspółpracująca ze Spółką na podstawie umowy cywilnoprawnej, tego rodzaju przychód nie będzie przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe ustalenia do stanu faktycznego, nie ulega wątpliwości, że ani udział w Programie ani otrzymanie Nagrody nie wiąże się ze świadczeniem przez Uczestników pracy lub usług na rzecz Wnioskodawcy. Wspieranie procesów rekrutacyjnych Spółki poprzez rekomendowanie kandydatów na pracowników nie stanowi elementu warunków pracy i płacy Uczestników, w tym nie należy do ich obowiązków pracowniczych. Podobnie, w przypadku zleceniobiorców, dokonywanie poleceń kandydatów do pracy nie mieści się w zakresie zleconych im usług ani nie jest elementem warunków wynagrodzenia za ich świadczenie. Nagroda nie może być zatem uznana za świadczenie ekwiwalentne w stosunku do wykonywania pracy/świadczenia usług. Należy w szczególności zauważyć, że Uczestnikami Programu mogą być nie tylko pracownicy Spółki, ale także osoby zatrudnione na podstawie umowy zlecenia oraz osoby współpracujące ze spółką w formule B2B. W związku z tym grono osób, którym mogą przysługiwać Nagrody, nie jest ograniczone do pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczność ta potwierdza fakt, że wypłata Nagród nie jest uzależniona od świadczenia pracy na rzecz Wnioskodawcy. Analogiczne wnioski należy powziąć w przypadku analizy sytuacji zleceniobiorców. Również nie są oni jedyną grupą, do której skierowany jest Program.

Zasady udziału w Programie czy wypłaty Nagród nie zostały określone w umowach o pracę lub umowach zlecenia zawieranych z Uczestnikami, ani też w żadnych innych dokumentach dotyczących zatrudnienia i systemu wynagradzania pracowników czy zleceniobiorców. Podstawą programu jest Regulamin, który kierowany jest, tak jak sam Program, do szerokiego grona Uczestników, tj. do pracowników, zleceniobiorców oraz osób współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie B2B. Wypłata Nagrody nie będzie więc wynikać z zawartej z Uczestnikiem umowy o pracę lub umowy zlecenia, a ze spełnienia warunków określonych w Regulaminie.

Nagroda nie stanowi wynagrodzenia za czas pracy Uczestnika lub za świadczone przez niego usługi, lecz gratyfikację za skuteczną rekomendację kandydata do pracy. Skuteczność tej rekomendacji jest natomiast wynikiem niezależnych od Uczestnika czynników losowych. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, warunkiem przyznania Nagrody jest m.in. pozytywne przejście rekrutacji przez osobę rekomendowaną oraz przepracowanie przez nią określonego okresu czasu. Uczestnik dokonujący polecenia kandydata nie ma więc żadnej gwarancji, że otrzyma Nagrodę. Należy również zwrócić uwagę, że warunki przyznawania Nagród nie są w żaden sposób związane ze świadczeniem pracy lub usług przez Uczestnika.

Podsumowując powyższe rozważania, Nagrody przyznawane w ramach Programu nie stanowią wynagrodzenia za pracę ani za świadczenie usług w ramach umowy zlecenia. Podstawą ich wypłaty jest Regulamin, a nie umowy zawarte z Uczestnikami lub jakiekolwiek inne dokumenty określające zasady wynagradzania pracowników lub zleceniobiorców. Uczestnictwo w Programie nie wchodzi w zakres obowiązków służbowych pracowników ani usług świadczonych przez zleceniobiorców, a wypłata Nagrody jest uzależniona wyłącznie od zaistnienia zdarzenia niezależnego od Uczestników. Ponadto Program przewiduje szerokie grono osób, którym może zostać przyznane świadczenie, nieograniczone do pracowników lub zleceniobiorców Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy, taka konstrukcja Programu uniemożliwia uznanie przychodów z tytułu wypłacanych Nagród za przychody, o których mowa w art. 12 ust. 1 lub art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym przychody z tego tytułu powinny zostać zakwalifikowane do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Przyporządkowanie przedmiotowego przychodu do źródła, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powoduje, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród.

Obowiązki podmiotu wypłacającego świadczenia stanowiące przychody z innych źródeł zostały określone w art. 42a ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem podmioty, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1 tej ustawy, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a, art. 52c ww. ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Obowiązku obliczenia i poboru zaliczki na podatek dochodowy w przypadku świadczeń należących do przychodów z innych źródeł nie przewidują również żadne inne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy zatem uznać, że na podmiotach wypłacających tego typu świadczenia ciążą jedynie obowiązki informacyjne określone w art. 42a ust. 1 cytowanej ustawy.

W świetle powyższych ustaleń, w przypadku stwierdzenia, że wartość Nagród otrzymywanych przez Uczestników Programu będzie stanowić dla nich przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (zagadnienie rozstrzygane w ramach pytania nr 1 Wniosku), należy w dalszej kolejności uznać, że przychód ten stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do obliczania, pobierania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przyznawanych Nagród.

Powyższy pogląd potwierdzają również następujące interpretacje indywidualne, wydane na gruncie podobnych stanów faktycznych:

·      z 21 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.773.2024.2.DJ,

·      z 25 listopada 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.671.2024.2.MG,

·      z 29 listopada 2024 r., sygn. 0112-KDWL.4011.105.2024.3.WS,

·      z 6 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.776.2024.3.KF,

·      z 23 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.826.2024.2.KF,

·      z 15 stycznia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.697.2024.1.SJ,

·      z 8 kwietnia 2025 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.60.2025.1.ŁS,

·      z 4 lipca 2025 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.506.2025.2.DJ.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Stanowi on, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają:

wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, realną korzyścią majątkową podatnika. Ustawodawca przyjął zasadę, że przychodami są:

1)  pieniądze i wartości pieniężne, które:

·   zostały otrzymane przez podatnika – czyli takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·   zostały postawione do dyspozycji podatnika – czyli takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika;

2)  wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – czyli takie przysporzenia majątkowe, które mają postać:

·      świadczeń w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa);

·      nieodpłatnych świadczeń innych niż świadczenia w naturze (np. otrzymane usługi).

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Według ww. przepisu źródłami przychodów są m.in.:

–   stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (pkt 1),

–   działalność wykonywana osobiście (pkt 2);

–   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

–   inne źródła (pkt 9).

Przychody ze stosunku pracy

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy – stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się:

wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie to powodować obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bądź od których zaniechano poboru podatku.

O tym jednak czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje m.in. to czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przychody z działalności wykonywanej osobiście

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 – w myśl art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się:

przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się:

kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychody z innych źródeł

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się – w myśl art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w szczególności:

kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Ustawodawca użył w tym przepisie sformułowania „w szczególności”, co wskazuje na to, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. Nie ma więc przeszkód, aby do tej kategorii zaliczać również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy – o ile nie są przychodami ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ustawy.

Obowiązki płatnika

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:

·   zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);

·   osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń z tytułu działalności, o której mowa  w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1).

Ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników mają obowiązki o charakterze informacyjnym. Obowiązki informacyjne mogą dotyczyć płatników podatku, ale także podmioty, które nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy.

I tak, stosownie do art. 42a ust. 1 analizowanej ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Wypłata świadczeń pieniężnych, o których mowa we wniosku, stanowi dla osób polecających przychód podlegający opodatkowaniu. Świadczenia pieniężne nie są – wbrew Państwa twierdzeniu – nieodpłatnymi świadczeniami. Wypłata nagrody w postaci środków pieniężnych nastąpi w związku z dojściem do skutku zatrudnienia poleconego kandydata i przepracowania przez niego odpowiedniej ilości miesięcy.

Aby stwierdzić, czy na moment wypłaty nagrody po Państwa stronie powstaje obowiązek płatnika, należy ocenić, czy po stronie tych osób powstaje przychód i do jakiego źródła należy go zakwalifikować. Ze względu na fakt, iż

·   program poleceń pracowniczych jest skierowany do różnych grup uczestników (polecającymi mogą być osoby współpracujące na podstawie umowy o pracę lub na podstawie umowy zlecenia oraz osoby niebędące pracownikami Spółki, współpracujące z Wnioskodawcą na podstawie umowy cywilnoprawnej – B2B) oraz

·   zasady działania programu rekomendacji pracowniczych określone są w regulaminie Spółki i nie są one określone w umowie o pracę czy umowie cywilnoprawnej,

wypłacone świadczenie stanowi przychód ze źródła przychodu „inne źródła”, o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy.

W związku z tym nie są Państwo zobowiązani do pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu świadczeń pieniężnych wypłacanych w ramach programu rekomendacji pracowniczych na rzecz osób polecających.

Zatem na Państwu ciążą jedynie obowiązki informacyjne, tj. sporządzenia i przekazania ww. osobom polecającym oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o przychodach z innych źródeł, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.