Interpretacja 0115-KDIT1.4011.970.2025.2.ASZ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 8 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W latach 2017-2022 pracowała Pani w Wielkiej Brytanii, zdobywając doświadczenie zawodowe jako (...) w A. Przez cały ten okres posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania w Anglii, była tam nieprzerwanie zatrudniona, a Pani centrum interesów życiowych oraz podatkowych znajdowało się w Wielkiej Brytanii. Regularnie odprowadzała Pani tam podatki oraz podlegała brytyjskiemu systemowi ubezpieczeń. W 2021 roku pojawiła się Pani w Polsce jedynie na kilka dni, wyłącznie z powodu konieczności pilnego pobytu w szpitalu. Nie był to Pani powrót do Polski, lecz krótkotrwały pobyt o charakterze medycznym. W tym okresie Pani życie osobiste i zawodowe nadal w pełni znajdowało się w Wielkiej Brytanii.

Z uwagi na nagłą sytuację zdrowotną zdecydowała się Pani podpisać umowę zlecenia z firmą w Polsce, aby uzyskać ubezpieczenie zdrowotne niezbędne do leczenia szpitalnego. Zlecenie miało charakter czysto formalny i krótkotrwały, wykonywane było zdalnie, a jego celem nie było przeniesienie Pani aktywności zawodowej, ani życiowej do Polski. W dalszym ciągu mieszkała Pani i pracowała w Anglii. Na stałe do Polski powróciła Pani dopiero 2 stycznia 2023 roku, po zakończeniu wieloletniego zatrudnienia w Wielkiej Brytanii i definitywnym przeniesieniu centrum interesów życiowych. W Pani ocenie jednorazowy, krótkotrwały pobyt w szpitalu w 2021 r. – spowodowany względami medycznymi i niezależny od Pani – nie może być traktowany jako przerwanie nieprzerwanego, trzyletniego okresu pobytu za granicą, o którym mowa w przepisach dotyczących ulgi dla powracających.

Podpisanie krótkiego zlecenia wyłącznie w celu uzyskania dostępu do świadczeń zdrowotnych również nie stanowiło faktycznego powrotu do Polski, ani zmiany rezydencji podatkowej. Z powyższych względów uważa Pani, że spełnia warunki do skorzystania z ulgi dla osób powracających, a Pani kilkudniowy pobyt medyczny w Polsce nie powinien pozbawiać Panią prawa do tego zwolnienia. Przepisy prawa podatkowego, do których się Pani odnosi:

•      art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) – zwolnienie z podatku dla osób powracających do Polski;

•      art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) – definicja rezydencji podatkowej;

•      art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) – określenie obowiązku podatkowego w Polsce.

Uzupełnienie wniosku

Do Wielkiej Brytanii wyjechała Pani w sierpniu 2016 roku. Przed wyjazdem do Wielkiej Brytanii mieszkała Pani na stałe w Polsce. Do Wielkiej Brytanii wyjechała Pani z zamiarem stałego pobytu.

W okresie zamieszkiwania w Wielkiej Brytanii na gruncie wewnętrznego prawa tego państwa:

a.  była Pani traktowana jako osoba podlegająca w Wielkiej Brytanii opodatkowaniu z uwagi na miejsce zamieszkania (miejsce stałego pobytu). Zgodnie z przepisami brytyjskimi posiadała Pani status rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii w latach podatkowych 2017–2022;

b.  w wyżej wymienionym okresie podlegała Pani opodatkowaniu w Wielkiej Brytanii wyłącznie z uwagi na fakt, że uzyskiwała Pani dochody ze źródeł położonych na terytorium Wielkiej Brytanii.

Pani powiązania z Wielką Brytanią w latach 2020-2022:

c.   posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania pod adresem: (...) (wynajem). Wcześniej, w latach 2017–2018, mieszkała Pani pod adresem: (...) (wynajem);

d.  posiadała Pani konto bankowe w banku (...);

e.  w Wielkiej Brytanii przebywały z Panią najbliższe osoby: Pani mąż oraz dziecko. Pani pobyt był bezpośrednio związany z budowaniem i utrzymywaniem relacji rodzinnych;

f.    prowadziła Pani aktywność społeczną i towarzyską; posiadała Pani w Wielkiej Brytanii krąg przyjaciół;

g.  korzystała Pani z brytyjskiej służby zdrowia (przychodnie, szpitale) oraz świadczeń społecznych (...);

h.  w latach 2020–2022 Wielka Brytania była Pani stałym miejscem pobytu. Była tam Pani zatrudniona w A. W tym okresie zaszła Pani w ciążę, urodziła dziecko, a po zakończeniu urlopu macierzyńskiego wróciła Pani do pracy u tego samego pracodawcy.

Po Pani powrocie do Polski 2 stycznia 2023 r. nie miała Pani relacji o charakterze osobistym lub gospodarczym z Wielką Brytanią. Od stycznia 2023 roku Pani centrum interesów osobistych oraz gospodarczych znajduje się w Polsce. W Wielkiej Brytanii posiada Pani jedynie nieużywane już konto bankowe oraz krąg przyjaciół, z którymi utrzymuje Pani prywatne kontakty.

W latach 2020-2022 przyjeżdżała Pani do Polski wyłącznie w celach prywatnych: na wakacje, odwiedzić rodzinę oraz na poród dziecka. Pobyty te trwały od kilku dni do kilku tygodni. Łączny czas Pani pobytu w Polsce w żadnym z tych lat (2020-2022) nie przekroczył 183 dni. Nie posiadała Pani w Polsce stałego miejsca zamieszkania. Podczas wizyt przebywała Pani u rodziców pod adresem: (...). Pani rodzice mieszkają w Polsce na stałe. Nie prowadziła Pani wspólnego gospodarstwa domowego.

Do 16 grudnia 2021 r. nie posiadała Pani w Polsce nieruchomości. W tym dniu otrzymała Pani od ojca darowiznę w postaci działki z budynkiem. Od grudnia 2021 r. posiada Pani własny majątek w Polsce (działka z budynkiem otrzymana w drodze darowizny). Dochody uzyskiwała Pani z pracy zdalnej (tłumaczenia dla firmy B), która nie wymagała Pani fizycznej obecności w Polsce. Jeśli chodzi o rachunki bankowe w Polsce: przed wyjazdem do Wielkiej Brytanii (sierpień 2016 r.) posiadała Pani konto w polskim banku, którego nie zamknęła Pani po wyjeździe i pozostawało ono aktywne. Od 2 stycznia 2020 r. posiada Pani konto w banku X. Rachunek ten służył Pani wyłącznie do celów prywatnych i sprawnego funkcjonowania (płatności, zakupy) podczas Pani krótkich, okazjonalnych wizyt w Polsce w czasie, gdy na stałe mieszkała Pani i pracowała w Wielkiej Brytanii.

Nie prowadziła Pani w Polsce aktywności społecznej, ani nie przynależała do organizacji. Poza leczeniem szpitalnym, o którym mowa we wniosku, nie korzystała Pani w Polsce ze służby zdrowia, świadczeń społecznych. Posiadała Pani polską kartę SIM jedynie w celu kontaktu z Pani rodzicami oraz używała jej Pani podczas urlopów w Polsce. Na co dzień korzystała Pani z karty brytyjskiej.

Posiada Pani pełną dokumentację potwierdzającą Pani rezydencję podatkową oraz zatrudnienie w Wielkiej Brytanii w latach 2020–2022, w szczególności:

•  brytyjskie roczne rozliczenia podatkowe (dokumenty potwierdzające odprowadzanie podatków w UK za lata 2020–2022),

•  zaświadczenie od pracodawcy (...) przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego, potwierdzające zatrudnienie na stanowisku (...),

•  dokumentację medyczną z brytyjskiej służby zdrowia (...), w tym list z 17 lutego 2021 r. oraz potwierdzenie pierwszej rejestracji w UK z 17 listopada 2016 r.,

•  dokumentację pracowniczą dotyczącą przejścia na urlop macierzyński z datą 24 lutego 2021 r.

2 grudnia 2022 r. zakończyła Pani pracę w Wielkiej Brytanii, a 1 stycznia 2023 r. powróciła Pani do Polski. 2 stycznia 2023 r. zarejestrowała się Pani w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.

Umowę zlecenie z polską firmą (B) zawarła Pani w 2021 r. na krótki okres od 6 maja 2021 r. do 14 maja 2021 r. Umowa dotyczyła przygotowania dokumentów do odprawy celnej (tłumaczenia) i była realizowana w całości zdalnie z terytorium Wielkiej Brytanii. Pani fizyczna obecność w Polsce nie była wymagana do jej wykonania. W powyższej umowie zlecenie wskazała Pani adres zameldowania Pani mamy: (...), ponieważ w tamtym czasie nie posiadała Pani własnego miejsca zamieszkania ani zameldowania na terytorium Polski.

Na potrzeby ubezpieczenia zdrowotnego podczas nagłego pobytu w szpitalu w 2021 r. wskazała Pani adres zamieszkania Pani ojca: (...). Pobyt w szpitalu (oddział położniczy) trwał od 27 maja 2021 r. do 30 maja 2021 r. i był związany z porodem przez cesarskie cięcie ze wskazań nagłych. Pobyt w szpitalu (oddział położniczy) trwał od 27 maja 2021 r. do 30 maja 2021 r. Poza wyżej opisanym nagłym pobytem w szpitalu związanym z porodem nie korzystała Pani w Polsce z żadnych innych świadczeń zdrowotnych, rehabilitacji ani wizyt kontrolnych.

Pytania

1.  Czy jednorazowy, krótkotrwały pobyt w Polsce w 2021 roku w związku z hospitalizacją, przy jednoczesnym utrzymaniu miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, wyklucza Panią z prawa do ulgi podatkowej dla osób powracających do Polski zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT?

2.  Czy zawarcie krótkotrwałej umowy zlecenia w Polsce w celu uzyskania ubezpieczenia zdrowotnego na czas hospitalizacji może być uznane za faktyczny powrót do Polski lub zmianę rezydencji podatkowej, która wyłącza zastosowanie ulgi dla powracających?

3.  Czy krótkotrwały pobyt w Polsce spowodowany względami zdrowotnymi (hospitalizacja) powinien być traktowany jako przerwanie trzyletniego okresu pobytu za granicą wymaganego do skorzystania z ulgi dla powracających?

4.  Czy wykonywanie zlecenia w Polsce w celu uzyskania ubezpieczenia zdrowotnego, przy jednoczesnym zachowaniu miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, może być uznane za faktyczny powrót do Polski w rozumieniu przepisów o uldze dla powracających?

5.  Czy moment faktycznego powrotu do Polski, tj. stałego przeniesienia centrum interesów życiowych i zatrudnienia w Polsce, decyduje o prawie do ulgi, niezależnie od krótkich pobytów w kraju w przeszłości?

6.  Czy w przypadku powrotu do Polski w styczniu 2023 roku może Pani skorzystać z ulgi dla powracających, mimo krótkiego pobytu medycznego w 2021 roku i formalnego zlecenia w tym czasie?

Pani stanowisko w sprawie

1.  Pani zdaniem, jednorazowy, krótkotrwały pobyt w Polsce w 2021 roku w związku z hospitalizacją, przy jednoczesnym utrzymaniu Pani miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, nie wyklucza Pani z prawa do ulgi podatkowej dla osób powracających do Polski. Ten pobyt miał charakter medyczny i nie był Pani faktycznym powrotem do Polski. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), art. 3 i art. 6 ustawy o PIT.

2.  Podpisanie krótkotrwałej umowy zlecenia w Polsce w celu uzyskania ubezpieczenia zdrowotnego miało wyłącznie charakter formalny i tymczasowy. Wykonywała je Pani zdalnie, a jego celem było zapewnienie Pani ochrony zdrowotnej podczas hospitalizacji. Nie stanowiło to faktycznego powrotu ani zmiany Pani rezydencji podatkowej. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, art. 3 ustawy o PIT.

3. Krótkotrwały pobyt w Polsce z powodu hospitalizacji nie powinien być traktowany jako przerwanie trzyletniego okresu pobytu za granicą wymaganego do skorzystania z ulgi dla powracających. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, art. 14b §3a Ordynacji podatkowej.

4. Wykonywanie zlecenia w Polsce w celu uzyskania ubezpieczenia zdrowotnego, przy jednoczesnym zachowaniu Pani miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii, nie może być uznane za Pani faktyczny powrót do Polski, ani zmianę rezydencji podatkowej w rozumieniu przepisów o ulgach dla powracających. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, art. 3 ustawy o PIT.

5.  Uważa Pani, że moment Pani faktycznego powrotu do Polski, tj. stałego przeniesienia centrum interesów życiowych i zatrudnienia w Polsce, jest decydujący dla prawa do ulgi. Krótkie pobyty w Polsce w przeszłości nie mają wpływu na Pani prawo do ulgi. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, art. 3 ustawy o PIT, art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej.

6.  W Pani ocenie powrót do Polski w styczniu 2023 roku uprawnia Panią do skorzystania z ulgi dla powracających, mimo krótkiego pobytu medycznego w 2021 roku i formalnego zlecenia w tym czasie, ponieważ pobyt ten był wyłącznie tymczasowy i nie zmienił Pani rezydencji podatkowej, ani centrum interesów życiowych. Podstawa prawna: art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o PIT, art. 3 i art. 6 ustawy o PIT, art. 14b § 3a Ordynacji podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

-nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).

Z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Definicja miejsca zamieszkania zawarta w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje dwa kryteria: pobyt na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym lub posiadanie na terytorium Polski ośrodka interesów życiowych, rozumianego jako centrum interesów osobistych lub centrum interesów gospodarczych. Przepisy te stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska. Zatem w świetle przepisów prawa podatkowego miejsce zamieszkania nie jest tożsame z miejscem zameldowania.

Z analizy sprawy wynika, że do Polski wróciła Pani w styczniu 2023 r. i w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został więc spełniony.

W okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok 2023, w którym przeprowadziła się Pani na stałe do Polski, nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski, bowiem w tym okresie mieszkała Pani w Wielkiej Brytanii, zaś podczas wizyt w Polsce przebywała Pani u swoich rodziców. Tak więc zrealizowała Pani także wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy.

Jako polska obywatelka spełniła Pani również wymóg z art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy.

Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest – stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy – posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą być np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Posiada Pani dowody dokumentujące, że Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem do Polski znajdowało się poza Polską (w Wielkiej Brytanii), jednocześnie nie korzystała Pani wcześniej z ulgi, więc spełniła Pani również warunki wynikające z art. 21 ust. 43 pkt 4 i 5 cytowanej ustawy podatkowej.

Jednorazowy, krótkotrwały pobyt w Polsce w 2021 r. w związku z hospitalizacją (urodzeniem dziecka), przy jednoczesnym utrzymaniu miejsca zamieszkania i zatrudnienia w Wielkiej Brytanii nie wyklucza Pani z prawa do omawianej ulgi podatkowej dla osób powracających do Polski. Krótkie wizyty w Polsce, na przykład na wakacje lub święta, nie wpływają na prawo do skorzystania z ulgi na powrót, jeśli centrum interesów życiowych pozostawało za granicą. Pobyt w szpitalu w Polsce, w kontekście ulgi na powrót, nie powoduje automatycznej utraty prawa do zwolnienia, o ile spełnione zostały pozostałe warunki wskazane w art. 21 ust. 43 ustawy.

Analogicznie, zawarcie przez Panią krótkotrwałej umowy zlecenia w Polsce nie oznacza od razu zmiany rezydencji podatkowej i przeniesienia jej do Polski.

Podsumowując, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie obejmowało przychody do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, tj. w latach 2023-2026 bądź 2024-2027. Pani pobyt w szpitalu w Polsce w 2021 r. oraz podpisanie umowy zlecenia nie wpływają na utratę prawa do tego zwolnienia podatkowego.

Nieprawidłowość Pani stanowiska wynika z błędnej podstawy prawnej wskazanej przez Panią przy stosowaniu „ulgi na powrót”. W opisie sprawy, pytaniu, jak również w Pani stanowisku wskazała Pani na art. 21 ust. 1 pkt 148 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi:

Wolne od podatku dochodowego są przychody:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z tytułu odbywania praktyki absolwenckiej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz.U. z 2018 r. poz. 1244),

d) z tytułu odbywania stażu uczniowskiego, o którym mowa w art. 121a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe,

e) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- otrzymane przez podatnika do ukończenia 26. roku życia, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł.

Tym samym przepis ten reguluje tzw. „ulgę dla młodych”, a nie „ulgę na powrót”.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania przed właściwym organem podatkowym okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.