Interpretacja 0115-KDIT1.4011.971.2025.2.JG

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

•      prawidłowe w zakresie pytania pierwszego i piątego,

•      nieprawidłowe w zakresie pytania drugiego, trzeciego i czwartego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 9 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem 12 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca A. A i B. A są kredytobiorcami kredytu hipotecznego nr (...) z 24 lipca 2006 r., udzielonego przez X., zabezpieczonego hipoteką, na cele mieszkaniowe (nabycie/budowa budynku mieszkalnego – jedna inwestycja, jedno gospodarstwo domowe).

8 grudnia 2025 r. Wnioskodawca z żoną zawarli z Bankiem ugodę pozasądową (X), kończącą spór sądowy (sygn. (...), Sąd Apelacyjny (...)), zmieniającą walutę kredytu z CHF na PLN (symulacja: kapitał 508.822,39 PLN, WIBOR 3M + marża 1,55%, 239 mies. annuitet od 24 lipca 2006 r.).

Na dzień 8 grudnia 2025 r. zadłużenie wynosiło 8.723,22 CHF (kurs NBP 4,5236) = 39.460,36 PLN. Po rozliczeniu (§ 1 ust. 5-8 ugody):

·      powstała nadpłata do wypłaty: 321.399 PLN (kapitał 284.964,90 PLN + odsetki 36.434,10 PLN; wypłata w 21 dni na rachunek kancelarii: (...)).

·      umorzenie zadłużenia: 39.445,52 PLN (§ 1 ust. 10).

Dodatkowe świadczenia (§ 5 ugody, wypłata w 21 dni na ten sam rachunek):

·      § 5 ust. 1: kwota dodatkowa (bonus) 196.182,60 PLN – za akceptację ugody i zakończenie sporu,

·      § 5 ust. 2: zwrot kosztów procesowych 22.600 PLN (21.600 PLN zastępstwo prawne + 500 PLN połowa opłaty od pozwu).

Wnioskodawca złożył z żoną oświadczenie frankowe (§ 4 ust. 2 ugody) potwierdzające spełnienie warunków rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz. 592) dot. zwolnienia PIT od nadpłaty i umorzenia. Bank wystawi PIT-11.

W ciągu 7 dni Wnioskodawca z żoną złożą pismo o cofnięciu pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia (...). Kredyt uznany za spłacony, zgoda na wykreślenie hipoteki w 30 dni.

Zawarta umowa kredytu przewidywała solidarną odpowiedzialność kredytobiorców za zobowiązania. W zawartej ugodzie Wnioskodawca z żoną potwierdzili wraz z Bankiem, że umowa kredytu jest ważna.

Pytania

1.  Czy kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 ugody (bonus dodatkowy za akceptację ugody i zakończenie sporu) stanowi przychód z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym według skali podatkowej (12%/32%)?

2.  Czy wskazana kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 ugody może korzystać ze zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o PIT (środki z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia) lub art. 21 ust. 25 ustawy o PIT (kredyty hipoteczne na cele mieszkaniowe)?

3.  Czy kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 ugody może zostać objęta zaniechaniem poboru podatku na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. (Dz.U. 2022 poz. 592) lub jego nowelizacji z 20 grudnia 2024 r., analogicznie do nadpłaty (321.399 PLN) i umorzenia (39.445,52 PLN)?

4.  Jakie obowiązki sprawozdawcze (PIT-37, załączniki) i rozliczeniowe powstają w związku z kwotą 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 ugody po otrzymaniu PIT-11 od Banku?

5.  Czy zwrot kosztów procesowych 22.600 PLN z § 5 ust. 2 ugody podlega opodatkowaniu PIT, czy stanowi nieopodatkowaną rekompensatę za koszty sądowe?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

W ocenie Wnioskodawcy, kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 ugody stanowi przychód z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT), podlegający opodatkowaniu wg skali podatkowej.

Ad 2

W ocenie Wnioskodawcy, kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 może korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o PIT (bezpodstawne wzbogacenie) jako świadczenie związane z nieważnością umowy frankowej.

Ad 3

W ocenie Wnioskodawcy, kwota 196.182,60 PLN z § 5 ust. 1 może zostać objęta analogicznym zaniechaniem poboru podatku jak nadpłata i umorzenie (§ 1 ust. 1 rozporządzenia MF z 11 marca 2022 r.).

Ad 4

W ocenie Wnioskodawcy, obowiązek sprawozdawczy ogranicza się do wykazania przychodu w PIT-37 na podstawie PIT-11 od Banku, bez obowiązku wpłaty podatku w przypadku zwolnienia.

Ad 5

W ocenie Wnioskodawcy, zwrot kosztów procesowych 22.600 PLN z § 5 ust. 2 nie podlega opodatkowaniu PIT jako rekompensata za udokumentowane koszty sądowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są „inne źródła”.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z opisu sprawy wynika, że w wyniku zawartej z Bankiem 8 grudnia 2025 r. ugody i ponownego przeliczenia kredytu powstała nadpłata do zwrotu w wysokości 321.399 zł, bank umorzył zadłużenie w wysokości 39.445,52 zł, wypłacił kwotę dodatkową (bonus) 196.182,60 zł za akceptację ugody i zakończenie sporu oraz dodatkowo dokonał zwrotu kosztów procesu 22.600 zł. Pana wątpliwości podatkowe dotyczą w głównej mierze kwoty bonusu.

Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672).

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia:

1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Tym samym rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. nie ma zastosowania do kwoty bonusu, ponieważ świadczenie to nie jest umorzeniem wierzytelności kredytowej, ani nie powstało w wyniku zastosowania ujemnego oprocentowania.

Z kolei art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1) wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

–     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;

2) wydatki poniesione na:

a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , na cele określone w pkt 1,

b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Nie znajdzie więc również zastosowania zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych wymienione w art. 21 ust. 25 tej ustawy. Zwolnienie to obejmuje swym zakresem wyłącznie przychody ze sprzedaży nieruchomości lub ich części, udziału w nieruchomości lub praw majątkowych w sytuacji wydatkowania środków z ich odpłatnego zbycia, począwszy od dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż. Dotyczą więc innego przychodu niż w Pana przypadku.

Z kolei w myśl art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

Powyższy przepis zwalnia z opodatkowania przychody uzyskane z tytułu dotacji otrzymanych z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. W Pana sytuacji otrzymanie kwoty pieniężnej wypłaconej w związku z akceptacją ugody nie nastąpiło w wyniku otrzymanej dotacji z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Tak więc do uzyskanej przez Pana kwoty bonusu nie znajdzie zastosowanie cytowane zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych.

W konsekwencji wypłacone Panu dodatkowe odrębne świadczenie w kwocie 196.182,60 zł na podstawie zawartej ugody stanowi dla Pana przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z innych źródeł rozlicza się w deklaracji PIT-36 lub PIT-37. Dochody te są opodatkowane według skali podatkowej.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Stosownie do dyspozycji art. 45 ust. 4 ustawy:

Przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania podatnicy są obowiązani wpłacić różnicę między podatkiem należnym wynikającym z zeznania, o którym mowa w ust. 1, a sumą zapłaconych za dany rok zaliczek, w tym również sumą zaliczek pobranych przez płatników.

Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu kosztów procesu, zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):

Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie.

Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:

Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:

Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.

Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa i dokonanego wpisu od pozwu) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie powoduje więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższa faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.

Tak więc zwrot faktycznie poniesionych przez Pana kosztów postępowania nie stanowi po Pana stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną  (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.