Interpretacja 0115-KDIT1.4011.974.2025.2.MST

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani o podpis 4 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest ustalenie skutków podatkowych związanych ze sprzedażą lokalu mieszkalnego należącego do Wnioskodawczyni. Lokal położony jest w A, os. B 1/1, (...), (...), z którego własnością związany jest udział wynoszący 2/10 części w nieruchomości wspólnej położonej w A, na osiedlu B 1, który stanowi prawo własności działki gruntu oznaczonej w ewidencji numerem 2/2, o powierzchni 0,0480 ha, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali.

Wnioskodawczyni wraz ze swoim mężem A. A 15 stycznia 1990 r. nabyła prawo własności do lokalu mieszkalnego na podstawie umowy sprzedaży lokalu wraz z oddaniem gruntu państwowego w użytkowanie wieczyste. Nabycie to nastąpiło w czasie trwania małżeństwa, w którym obowiązywała ustawowa wspólność majątkowa małżeńska i finalnie w dziale II księgi wieczystej (...) jako właściciele wpisani byli mąż Wnioskodawczyni oraz Wnioskodawczyni – we wspólności ustawowej małżeńskiej.

11 grudnia 2019 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni (współwłaściciel mieszkania). Spadek po nim – zgodnie z aktem poświadczenia dziedziczenia z 22 października 2021 r. – nabyli: Wnioskodawczyni – w 1/4 części, córka C. A – w 3/16, córka D. A – w 3/16, córka E. A – w 3/16, syn F. A – w 3/16.

10 grudnia 2021 r. został dokonany umowny dział spadku w formie aktu notarialnego (...). W ramach ww. umowy działu spadku Wnioskodawczyni oraz pozostali spadkobiercy oświadczyli, że dokonują nieodpłatnego działu w ten sposób, iż Wnioskodawczyni nabyła cały udział wynoszący 1/2 po zmarłym mężu w lokalu mieszkalnym. Strony określiły wartość udziału na 100.000 zł, jednocześnie wskazując, że nie dokonują między sobą żadnych spłat ani dopłat, a także zrzekają się wszelkich roszczeń dotyczących współposiadania, nakładów i dochodów. Objęcie przedmiotu umowy w posiadanie nastąpiło z dniem zawarcia umowy o dział spadku.

4 listopada 2025 r. Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego na podstawie aktu notarialnego (...) Kancelaria Notarialna (...) za kwotę 245.000 zł.

Pytanie

Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży 4 listopada 2025 r. ww. lokalu mieszkalnego położonego w A, os. B 1/1 (...), z którego własnością związany jest udział wynoszący 2/10 części w nieruchomości wspólnej położonej w A, na osiedlu B 1, który stanowi prawo własności działki gruntu oznaczonej w ewidencji numerem 2/2, o powierzchni 0,0480 ha, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli lokali, a jeżeli tak – w jakiej wysokości należy ustalić podstawę opodatkowania?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż mieszkania nie powoduje powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego, gdyż 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty pierwotnego nabycia nieruchomości do wspólnego majątku małżonków, a nie od daty działu spadku czy od dnia otwarcia spadku.

Wspólność ustawowa małżeńska w ocenie Wnioskodawczyni oznacza, że małżonkowie nabywają nieruchomość wspólnie i bezudziałowo. Nie można w niej ustalać udziałów, ani mówić o nabyciu udziału przez jednego z małżonków. Oznacza to, że Wnioskodawczyni nabyła całą nieruchomość już w chwili jej zakupu wraz z mężem, a nie dopiero w momencie dziedziczenia.

Stanowisko to potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., w której to Sąd w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o sygn. akt II FPS 2/17. NSA zasądził w niej, że w przypadku zbycia nieruchomości po śmierci współmałżonka, w kontekście ustalenia podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), za dzień nabycia należy uznać datę nabycia nieruchomości lub praw do majątku wspólnego przez współmałżonków, nie zaś moment otwarcia spadku. Oznacza to, że dla rozpoczęcia biegu 5-letniego terminu, od którego zależy opodatkowanie sprzedaży, kluczowy jest moment nabycia nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawczyni nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z art. 10 ust. 6 omawianej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

W przedmiotowej sprawie ma Pani wątpliwości co do skutków podatkowych sprzedaży lokalu mieszkalnego, który nabyła Pani wraz z mężem do wspólności majątkowej małżeńskiej i którego sprzedaż nastąpiła po śmierci współmałżonka.

Biorąc pod uwagę fakt, że ww. nieruchomość została nabyta do wspólności majątkowej małżeńskiej trzeba mieć na uwadze, że ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie nieruchomości w czasie trwania wspólności małżeńskiej oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie nabywa ponownie udziału w tej nieruchomości.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, skoro w Pani małżeństwie panował ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie mogła Pani ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku. W związku z tym nabycie przez Panią lokalu mieszkalnego, stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 1990 roku, tj. w momencie nabycia przez Panią wraz z mężem tej nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Zatem odpłatne zbycie ww. nieruchomości w 2025 roku nie stanowi dla Pani źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy. Tym samym nie ma Pani obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dokonanej sprzedaży.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·  Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·  Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.