Wnioskodawczyni, będąca kredytobiorcą kredytu hipotecznego we frankach szwajcarskich, negocjuje z bankiem ugodę w związku z klauzulami niedozwolonymi w umowie i nadpłatą. Zgodnie z proponowaną ugodą, bank umorzy część zadłużenia i zwróci jej kwotę 90.247,17 zł, która stanowi nadwyżkę wpłat kredytobiorczyni ponad wartość kredytu i odsetek ustaloną w ugodzie. Kwota ta ma być efektem rozliczenia wzajemnych świadczeń. Wnioskodawczyni…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
22 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 30 stycznia 2026 r. (wpływ 4 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni (dalej również Kredytobiorca) wraz z drugim kredytobiorcą - mężem B.C. była stroną umowy kredytu mieszkaniowego hipotecznego z 16 grudnia 2003 r. zawartej z X S.A. z siedzibą w E. Umowę kredytu zawarto w celu nabycia nieruchomości - zakupu domu jednorodzinnego położonego w miejscowości D. Kwota kredytu, określona zgodnie z Umową na 48.119,28 CHF, została wypłacona w złotych polskich w wysokości 140.782,58 zł. W załączniku nr 7 do Umowy wskazano, że kwota kredytu lub transz kredytu wypłacana jest w złotych polskich, po przeliczeniu według kursu kupna waluty kredytu obowiązującego w Banku, zgodnie z tabelą kursu walut X S.A., ogłaszaną w siedzibie Banku, w dniu wypłaty kredytu lub transzy kredytu. Kwota spłaty podlega przeliczeniu na złote po kursie sprzedaży waluty kredytu obowiązującym w Banku zgodnie z Tabelą kursów walut X S.A. ogłaszaną w siedzibie Banku na koniec dnia spłaty.
Na mocy aneksu nr 2/2017 z 26 czerwca 2017 r. do ww. umowy strony ustaliły, że w związku ze śmiercią Współkredytobiorcy – p. B.C., akt zgonu nr (...) z (...) 2017 r., po stronie Kredytobiorców od dnia zawarcia aneksu występuje A.C. (Wnioskodawczyni).
Od dnia zawarcia Umowy do 12 sierpnia 2025 r. Wnioskodawczyni wpłaciła na rzecz Banku łącznie 231.029,75 zł tytułem spłaty wierzytelności wynikających z Umowy. Raty kredytu są w dalszym ciągu spłacane. Kredyt był i pozostaje kredytem przeznaczonym na własne cele mieszkaniowe Wnioskodawczyni.
Z uwagi na fakt, że sporna Umowa zawiera klauzule niedozwolone (w rozumieniu art. 385(1) kc) oraz Wnioskodawczyni dokonała już nadpłaty ponad kwotę udostępnionego jej kapitału, Strony podjęły rozmowy mające na celu wypracowanie warunków ugody.
Następcą prawnym pierwotnego kredytodawcy jest obecnie Y S.A. z siedzibą w F. (dalej: „Bank”). Bank zaproponował podpisanie ugody, w efekcie której potwierdzona zostałaby ważność umowy. Kredytobiorca oświadczyłby, że wyraża świadomie i dobrowolnie zgodę na obowiązywanie warunków Umowy określających zasady przeliczania wypłaty kwoty kredytu z franków szwajcarskich na złote oraz dokonywanych spłat kredytu z PLN na CHF w zamian za zmianę postanowień Umowy w zakresie praw i obowiązków Kredytobiorcy oraz praw i obowiązków Banku w sposób opisany w § 1 Ugody.
Ponadto Kredytobiorca, biorąc pod uwagę skutki dokonywanej czynności prawnej, w szczególności finansowe, które zostały mu wyjaśnione, dobrowolnie godzi się odstąpić od dochodzenia od Banku wszystkich roszczeń pozostających przedmiotem postępowania dotyczącego uznania postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 385(1)i nast. kc, w szczególności roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy.
Zgodnie z zapisem § 1 proponowanej Ugody:
1. Bank i kredytobiorca potwierdzają, że mieli wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia.
2. Strony potwierdzają, że Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu w wysokości 140.782,58 zł przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorca oświadcza, że wykorzystał kwotę kredytu na realizację tego celu.
3. W księgach rachunkowych Banku na 12 sierpnia 2025 r. wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 9.487,82 CHF, tj.
1) kapitał 9.479,90 CHF
2) odsetki od należności regularnych 7,21 CHF
3) odsetki od zadłużenia przeterminowanego 0,71 CHF
4) opłaty 0 CHF
co oznacza, że po przewalutowaniu na PLN po kursie średnim NBP z dnia wskazanego powyżej, tj. 4,5311 PLN, zadłużenie kredytobiorcy na ten dzień wynosiło 42.990,26 PLN, tj.
1) kapitał 42.954,37 PLN
2) odsetki od należności regularnych 32,67 PLN
3) odsetki od zadłużenia przeterminowanego 3,22 PLN
4) opłaty 0 PLN.
4. Kredytobiorca na dzień określony w ust. 3 zapłacił Bankowi tytułem spłaty wierzytelności wynikających z Umowy kwotę 231.029,75 PLN, przy czym na potrzeby tego wyliczenia kwoty spłacone w CHF zostały przeliczone przez Bank na PLN według kursu średniego NBP z dnia każdorazowej spłaty.
5. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 42.990,26 PLN obejmującej:
1) kapitał: 42 954,37 PLN
2) odsetki od należności regularnych 32,67 PLN
3) odsetki od zadłużenia przeterminowanego 3,22 PLN
a Kredytobiorca wyraża zgodę na zwolnienie.
Ponadto Bank zobowiązuje się do zwrotu na rzecz Kredytobiorcy kwoty wynikającej z rozliczenia kredytu w wysokości 90.247,17 PLN, która została pomniejszona o naliczone opłaty z ust. 3 pkt 4 w walucie PLN w terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody.
W § 3 ust. 4 proponowanej ugody znajduje się zapis: Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu (umorzenia) Bank będzie co do zasady zobowiązywany do wypełnienia ciążących na nim obowiązków informacyjnych, tj. sporządzenie informacji PIT-11 z informacją o kwocie przychodu Kredytobiorcy wynikającej z umorzenia. Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co potwierdza oświadczeniem, stanowiącym załącznik do Ugody i w konsekwencji dla części objętej ww. zaniechaniem poboru podatku ww. obowiązek informacyjny Banku nie wystąpi (Bank nie wystawi ww. informacji PIT-11).
Uzupełnienie wniosku
Kwota 90.247,17 zł będzie wynikała bezpośrednio z rozliczenia podstawowych świadczeń stron umowy kredytu, tj. z rozliczenia należności Wnioskodawczyni wobec Banku jako kredytobiorcy, obejmujących spłatę kapitału kredytu oraz należnych odsetek i należności Banku wobec Wnioskodawczyni jako kredytobiorcy, obejmujących wypłatę kwoty kredytu, wynikających z umowy kredytowej, w jej wersji zmienionej ugodą.
Bank wypłaci Wnioskodawczyni kwotę 90.247,17 zł jako kwotę wynikającą z rozliczenia kredytu, tj. jako różnicę pomiędzy łączną kwotą świadczeń pieniężnych spełnionych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku tytułem spłaty kredytu a wysokością zobowiązania Wnioskodawczyni wobec Banku wynikającą z umowy kredytu, ustaloną na potrzeby rozliczenia zgodnie z zasadami przyjętymi w ugodzie. Kwota ta będzie stanowiła zwrot środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez Wnioskodawczynię do Banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, które – w wyniku rozliczenia zobowiązań stron zgodnie z zasadami określonymi w ugodzie – zostały uznane za środki wpłacone do Banku ponad wartość spłat należnych Bankowi z tytułu umowy kredytu.
Kwota 90.247,17 zł została ustalona w ugodzie w oparciu o następujące elementy:
• kwotę faktycznie wypłaconą Wnioskodawczyni przez Bank tytułem kwoty kredytu,
• łączną kwotę świadczeń pieniężnych spełnionych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku tytułem spłaty kapitału kredytu oraz odsetek,
• wartość kapitału kredytu i odsetek do spłaty za cały okres trwania umowy kredytu, ustaloną w ugodzie po przeliczeniu tych należności na warunkach ugody,
• kwotę wierzytelności umorzoną przez Bank na podstawie ugody.
Kwota 90.247,17 zł stanowi nadwyżkę wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię ponad wartość kapitału kredytu i odsetek należnych Bankowi, ustaloną w ugodzie zgodnie z zasadami przyjętymi w ugodzie. Wskazanie możliwości wystawienia przez Bank informacji PIT-11 obejmującej kwotę 90.247,17 zł wynika wyłącznie z ostrożnościowej praktyki Banku, polegającej na informacyjnym raportowaniu wypłat, które Bank może potencjalnie kwalifikować do oceny podatkowej.
Użyte przez Wnioskodawczynię określenie tej kwoty jako „zwrot części spłaconych rat kredytu” ma charakter opisowy i odnosi się do sposobu rozliczenia nadwyżki wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię ponad wartość spłat należnych Bankowi z tytułu umowy kredytu, bez przesądzania jej charakteru na gruncie przepisów prawa podatkowego.
Sformułowanie, że kwota 90.247,17 zł stanowi „zwrot części spłaconych rat kredytu” stanowi element opisu zdarzenia przyszłego i odnosi się do ekonomicznego charakteru wypłaty jako rozliczenia nadwyżki wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię ponad wartość spłat należnych Bankowi z tytułu umowy kredytu. Określenie to nie jest subiektywną oceną Wnioskodawczyni ani oceną podatkową.
Pytania
1) Czy w związku z planowanym zawarciem przez Wnioskodawczynię ugody z Bankiem, kwota 90.247,17 zł otrzymana przez Wnioskodawczynię od Banku na podstawie ugody dotyczącej rozliczenia kredytu hipotecznego jako kwota wynikająca bezpośrednio z rozliczenia podstawowych świadczeń stron umowy kredytu i stanowiąca nadwyżkę wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię ponad wartość spłat należnych Bankowi, ustalona w ugodzie po przeliczeniu tych należności na warunkach przyjętych w ugodzie, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
2) Czy w przypadku uznania, że kwota 90 .247,17 zł, o której mowa w pytaniu nr 1, nie stanowi dla Wnioskodawczyni przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, okoliczność ewentualnego wystawienia przez Bank informacji PIT-11 obejmującej tę kwotę wpływa na obowiązek wykazania jej przez Wnioskodawczynię w rocznym zeznaniu podatkowym?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, kwota 90.247,17 zł, którą otrzyma od Banku na podstawie ugody dotyczącej rozliczenia kredytu hipotecznego, jako kwota wynikająca bezpośrednio z rozliczenia podstawowych świadczeń stron umowy kredytu i stanowiąca nadwyżkę wpłat dokonanych przez Wnioskodawczynię ponad wartość kapitału kredytu i odsetek do spłaty za cały okres trwania umowy kredytu, ustalona w ugodzie po przeliczeniu tych należności na warunkach ugody, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymanie tej kwoty nie prowadzi do powstania po stronie Wnioskodawczyni nowego, definitywnego przysporzenia majątkowego, lecz jest konsekwencją rozliczenia wzajemnych świadczeń stron umowy kredytu, dokonanych zgodnie z zasadami przyjętymi w ugodzie.
Wypłata tej kwoty mieści się w granicach środków pieniężnych uprzednio wpłaconych przez Wnioskodawczynię na rzecz Banku tytułem spłaty kapitału kredytu i odsetek. W konsekwencji otrzymanie kwoty 90.247,17 zł stanowi jedynie wyrównanie rozliczeń pomiędzy stronami umowy kredytu, a nie uzyskanie nowego przysporzenia majątkowego.
Skoro wypłata tej kwoty nie powoduje powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie podlega ona opodatkowaniu tym podatkiem.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym m.in. w interpretacjach indywidualnych:
• z 5 grudnia 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.816.2024.2.MKA;
• z 27 listopada 2024 r., 0112-KDIL2-1.4011.782.2024.1.KF;
• z 19 listopada 2024 r., 0115-KDIT2.4011.401.2024.2.KC;
• z 18 października 2024 r. 0112-KDIL2-1.4011.665.2024.1.MKA;
• z 14 sierpnia 2024 r., 0113-KDIPT2-2.4011.496.2024.2.KR.
W odniesieniu do pytania drugiego, w przypadku uznania, że kwota 90.247,17 zł, o której mowa w pytaniu nr 1, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, okoliczność ewentualnego wystawienia przez Bank informacji PIT-11 obejmującej tę kwotę nie wpływa na zakres obowiązków podatkowych Wnioskodawczyni.
Informacja PIT-11 ma charakter wyłącznie informacyjny i nie kreuje po stronie podatnika przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro wypłata kwoty 90.247,17 zł nie skutkuje powstaniem przychodu, to jej otrzymanie – niezależnie od wystawienia informacji PIT-11 – nie powoduje powstania obowiązku podatkowego po stronie Wnioskodawczyni.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z jego treścią opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają:
wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej – stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy – jest:
nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f – jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – są:
otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich znajduje się m.in. wymieniony w pkt 9 przychód z innych źródeł.
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się – stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy – w szczególności:
kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Skoro zatem – jak Pani wskazała – kwota wypłacona na Pani rzecz ma charakter zwrotu nadpłaconych przez Panią środków, to kwota ta nie będzie stanowić przychodu po Pani stronie. W analizowanej sprawie po Pani stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego, wobec tego zwrócona kwota nie będzie przychodem podatkowym w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie skutkować po Pani stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego, nawet w przypadku wystawienia informacji PIT-11 przez Bank.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do przywołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami oraz orzecznictwem, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią one źródła materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo