Interpretacja 0115-KDIT2.4011.116.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 5 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 18 marca 2026 r. (wpływ 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zwraca się Pani z prośbą o udzielenie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych otrzymywania świadczenia wdowiego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Jest Pani polską obywatelką. Na stałe zamieszkuje Pani w Polsce. Pani stan cywilny – wdowa od 1998 r. Pobiera Pani emeryturę z ZUS w Polsce od roku 2008 po ukończeniu 60 lat. Od emerytury pobierany jest podatek dochodowy i składka zdrowotna.

Pani mąż był polskim obywatelem, ze stałym miejscem zamieszkania w Polsce. W latach 1980-1981 i 1988-1991 (łącznie około 6 lat) przebywał i pracował w USA. W Polsce przepracował 20 lat. Od roku 1992 aż do śmierci w roku 1998 przebywał w Polsce. Otrzymywał w Polsce z ZUS rentę inwalidzką. Zmarł mając 55 lat. Nigdy nie ubiegał się i nie otrzymywał żadnych świadczeń emerytalno-rentowych, bo nie nabył do tego uprawnień.

Jako współmałżonka zmarłego męża złożyła Pani w roku 2024 wniosek do Ambasady Stanów Zjednoczonych o przyznanie świadczenia należnego wdowie. Po przeprowadzonej procedurze sprawdzającej otrzymała Pani w czerwcu 2016 r. pozytywną decyzję z Social Security Administration przyznającą Pani świadczenie wdowie. Kwota świadczenia wdowiego po potrąceniu podatku w USA przekazywana jest na konto bankowe w Polsce.

Na podstawie pisma Ambasady potwierdzającego fakt pobierania podatku w USA od ww. świadczenia Bank nie pobiera zaliczki na podatek dochodowy. Natomiast, zalicza to świadczenie jako renty zagraniczne i każdego roku sporządza PIT-11, który powoduje obowiązek rozliczania kwoty świadczenia wdowiego łącznie z emeryturą polską otrzymywaną z ZUS.

W celu rozstrzygnięcia różnych interpretacji co do charakteru świadczenia wdowiego i uzyskania informacji na podstawie jakich konkretnie przepisów wypłacane jest to świadczenie wystąpiła Pani do Ambasady USA. Uzyskała Pani odpowiedź z Biura Świadczeń Federalnych Ambasady USA, że:

1)  zgodnie z sekcjami 202(e)(R)(g), 216 (c)(d)(g)(h)(k) oraz 225 amerykańskiej ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Social Security Act) świadczenie wdowie/wdowcze/ang. window/widower benefit przyznawane jest współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA. Status osoby ubezpieczonej uzyskuje się po spełnieniu wymogów stażowych. Wymagany okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne zależny jest od wieku, w którym nastąpił zgon.

2)  osoby uprawnione do otrzymywania świadczenia to współmałżonek w wieku powyżej 60. Dodatkowy warunek to długość trwania małżeństwa co najmniej 9 miesięcy.

Wypłata świadczenia wdowiego jest zawsze uzależniona od składek, które opłacała osoba ubezpieczona (zmarły).

Pani spełnia te wymogi – wystąpiła Pani o świadczenie mając 65 lat. Pani małżeństwo trwało 31 lat (do zgonu Pani męża).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Pani wątpliwości w zakresie przedstawionego stanu faktycznego dotyczą rozliczenia podatkowego w latach 2024-2025.

W latach podatkowych 2024-2025 posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie w Polsce. Od urodzenia, tj. od 1948 r., do chwili obecnej zamieszkuje Pani na stałe wyłącznie w Polsce. Pani centrum interesów życiowych, osobistych i majątkowych powiązane są wyłącznie z Polską. W latach 2024-2025 nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w żadnym innym kraju poza Polską.

Świadczenie wdowie/wdowcze/ang. widow/widower benefit przyznawane jest współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA zgodnie z sekcjami 202, 216 oraz 225 amerykańskiej ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Social Security Act).

Przyznane Pani świadczenie wdowie w USA nie jest świadczeniem zbliżonym do polskiej renty rodzinnej po zmarłym mężu. Pani mąż zmarł mając 55 lat. Nigdy nie nabył żadnych uprawnień i nie otrzymywał żadnych świadczeń emerytalno-rentowych w USA. Dlatego też Pani nie mogła ubiegać się o rentę rodzinną w USA po zmarłym mężu. Świadczenie wdowie, które Pani przyznano stanowi zasiłek wypłacany w określonym terminie w związku ze śmiercią męża.

Świadczenie wdowie jest świadczeniem stałym, wypłacanym cyklicznie, co miesiąc i zostało Pani przyznane na czas nieokreślony.

Z informacji uzyskanej w Ambasadzie Stanów Zjednoczonych Ameryki Biuro Świadczeń Federalnych w (...) wynika, że świadczenie wdowie przyznawane jest współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA. Status osoby ubezpieczonej uzyskuje się po spełnieniu wymogów stażowych, polegających na udokumentowaniu odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne przez określony czas. Wymagany okres opłacana składek zależny jest od wieku, w którym nastąpił zgon.

Wypłata świadczenia wdowiego jest zawsze uzależniona od składek, które opłacała osoba ubezpieczone (zmarła).

Osoby uprawnione do otrzymania świadczenia wdowiego to:

-     współmałżonek w wieku powyżej 60 lat;

-     współmałżonek w wieku 50-60 lat, który jest trwale, całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej z powodów zdrowotnych.

Dodatkowymi warunkami niezbędnymi w obu przypadkach są:

-     długość trwania małżeństwa co najmniej dziewięć miesięcy;

-     pozostawanie w stanie wolnym.

O świadczenie wdowie po zmarłym współmałżonku występowała Pani mając 66 lat. Była Pani w związku małżeńskim z mężem przez 31 lat. Pozostawała Pani w stanie wolnym po śmierci męża. Spełniła Pani wymagane kryteria. Nie musiała Pani spełnić żadnych innych warunków.

Pytanie

Czy świadczenie wdowie wypłacane z USA korzysta ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, otrzymywane świadczenie wdowie na podstawie sekcji 202, 216, 225 ustawy o zabezpieczeniu społecznym może być uznane w Polsce na gruncie krajowego ustawodawstwa za świadczenie rodzinne. Tym samym powinno być zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Za tym, że świadczenie wdowie może być zakwalifikowane w Polsce jako świadczenie rodzinne przemawia treść Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, które rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.

Pani zmarły mąż nie nabył uprawnień i nigdy nie pobierał żadnych świadczeń emerytalno-rentowych w USA. Dlatego też, Pani – jako współmałżonka, nie ubiegała się o takie świadczenia po zmarłym mężu. Mogła Pani uzyskać tylko świadczenie wdowie, które przyznawane jest współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA. Wypłata świadczenia wdowiego jest zawsze uzależniona od składek na ubezpieczenie społeczne, które opłacała zmarła osoba ubezpieczona. Natomiast, wysokość emerytur i rent uzależniona jest od wysokości zarobków z całego okresu pracy.

Biorąc powyższe za podstawę, świadczenie wdowie powinno stanowić w Polsce świadczenie rodzinne, a nie emeryturę czy rentę. Nie powinno podlegać opodatkowaniu i pobieraniu składek zdrowotnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na mocy art. 3 ust. 1a omawianej ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z opisu stanu faktycznego w szczególności wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w latach 2024-2025 posiadała Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Od urodzenia, tj. od 1948 r., do chwili obecnej zamieszkuje Pani na stałe wyłącznie w Polsce. Ma Pani centrum interesów życiowych, osobistych i majątkowych powiązane Polsce. W latach 2024-2025 nie posiadała Pani miejsca zamieszkania w żadnym innym kraju poza Polską. Jako współmałżonka zmarłego męża złożyła Pani w roku 2024 wniosek do Ambasady Stanów Zjednoczonych o przyznanie świadczenia należnego wdowie. Po przeprowadzonej procedurze sprawdzającej otrzymała Pani w czerwcu 2016 r. pozytywną decyzję z Social Security Administration przyznającą Pani świadczenie wdowie.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczeń wdowich. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:

Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie.

Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:

Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez:

a)  prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub

b)  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami.

Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:

Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie.

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu świadczenia wdowiego wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 Umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu świadczenie wdowie otrzymywane przez Panią z USA podlega opodatkowaniu w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658).

Jednocześnie jednak zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W kontekście powyższego podkreślić należy, że zwolnienia przedmiotowe są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.

Należy zauważyć, że świadczenie wdowie, przyznawane współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA na podstawie amerykańskiej ustawy o zabezpieczeniu społecznym (Social Security Act), jest odmiennym świadczeniem od świadczenia rodzinnego otrzymywanego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1208 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:

Świadczeniami rodzinnymi są:

1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;

2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;

3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;

3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;

4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;

5) świadczenie rodzicielskie.

Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 ze zm.). Świadczenie to może otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka, który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.

Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.

W cytowanym powyżej art. 12 ust. 7 ustawy, wskazano, że przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych (…). Jednakże ustawodawca nie wskazuje, jak rozumieć ogólne pojęcie „świadczeń emerytalnych i rentowych”, o którym mowa w tym przepisie.

Oceniając czy wskazane przez Panią świadczenie wdowie ma charakter socjalny (podobny do świadczeń rodzinnych), czy może zbliżony do świadczeń emerytalnych i rentowych w niniejszej sprawie należy mieć przede wszystkim na uwadze, że jest ono wypłacane w ramach amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych przez Social Security Administration. W opisie zdarzenia wskazała Pani ponadto, że świadczenie wdowie przyznawane jest współmałżonkowi zmarłej osoby ubezpieczonej społecznie w USA i że status osoby ubezpieczonej uzyskuje się po spełnieniu wymogów stażowych, polegających na udokumentowaniu odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne przez określony czas (wymagany okres opłacania składek zależny jest od wieku, w którym nastąpił zgon). Co więcej, jak wyjaśniła Pani w opisie stanu faktycznego, wypłata świadczenia wdowiego jest zawsze uzależniona od składek, które opłacała zmarła osoba ubezpieczona i świadczenie wdowie zostało Pani przyznane na czas nieokreślony (jest świadczeniem stałym, wypłacanym cyklicznie, co miesiąc).

W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyjaśniam, że ww. świadczenie wdowie, nie może zostać uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, wskazanych w ww. przepisie.

Zatem, świadczenie wdowie wypłacane Pani w ramach amerykańskiego systemu ubezpieczeń społecznych przez Social Security Administration, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jego charakter i warunki przyznania nie jest żadnym ze świadczeń wymienionych w tym przepisie. Otrzymywane przez Panią świadczenie wdowie jest rentą wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w USA i jako takie mieści się w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do Pani stanowiska końcowo wskazuję, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o zasadności poboru składek na ubezpieczenie zdrowotne – kwestia ta bowiem nie jest regulowana przepisami prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.