Interpretacja 0115-KDIT2.4011.13.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 lutego 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wraz z byłą żoną mają Państwo trójkę dzieci. W kwestii wychowywania dzieci stan faktyczny (zgodny z wolą dzieci, wyrokiem sądu oraz zawartą ugodą mediacyjną) jest następujący.

Pana była żona samotnie wychowuje syna A (15 lat) i pobiera na niego świadczenie 800+.

Córka B (16 lat) jest pod Pana wyłączną opieką i w odniesieniu do niej jest Pan osobą samotnie wychowującą dziecko. Pobiera Pan na nią świadczenie 800+.

Drugi syn C (15 lat) jest w opiece naprzemiennej – połowę czasu zamieszkuje u matki, a połowę u Pana. Wszelkie koszty utrzymania dzielone są pomiędzy matkę C i Pana. Świadczenie 800+ na syna C również przydzielone jest w połowie jego matce, a w połowie dla Pana.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Pana wniosek dotyczy rozliczenia za 2025 r.

Wyrok rozwodowy z (...) 2022 r. uprawomocnił się (...) 2022 r. W wyroku tym, sąd pozostawił obojgu rodzicom władzę rodzicielską nad małoletnimi: B.A (urodzoną (...) 2009 r. w (...)), A.A (urodzonym (...) 2010 r. w (...)) i C.A (urodzonym (...) 2010 r. w (...)), ustalając ich miejsce pobytu przy Panu.

Następnie (...) 2024 r. zawarł Pan z byłą żoną ugodę sądową, na mocy której ustalono miejsce pobytu:

-     małoletniej B.A przy ojcu,

-     małoletniego A.A przy matce,

oraz miejsce zamieszkania

-     małoletniego C.A przy ojcu.

Pan oraz Pana była żona, w powyższej ugodzie, zgodnie ustaliliście, że będą Państwo sprawowali pieczę nad małoletnim C.A naprzemiennie w następujących po sobie okresach czasu: poczynając od poniedziałku po zajęciach szkolnych, do środy do czasu rozpoczęcia zajęć szkolnych, kiedy to dziecko będzie przebywało pod opieką matki oraz w środę od zakończenia zajęć szkolnych, do piątku do rozpoczęcia zajęć szkolnych, kiedy to dziecko będzie przebywało pod opieką Pana. Natomiast w weekendy od piątku od zakończenia zajęć szkolnych, do poniedziałku do rozpoczęcia zajęć szkolnych naprzemienne u każdego z rodziców, z tym zastrzeżeniem że weekendy nieparzyste dziecko miało spędzać u Pana, a weekendy parzyste u matki.

Powyższa ugoda, ze względu na zgłaszane przez syna C uciążliwości została zmodyfikowana na zasadzie umowy ustnej pomiędzy Panem i matką dzieci w ten sposób, że od 1 kwietnia 2025 r. opieka nad C realizowana jest na zasadzie zamieszkiwania C tydzień u Pana i tydzień u matki.

Od dnia uprawomocnienia wyroku rozwodowego pozostaje Pan rozwodnikiem. Nie zawarł Pan kolejnego związku małżeńskiego.

W 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W 2025 r. całość dochodów, które Pan uzyskał opodatkowana była według skali podatkowej. Uzyskał Pan dochody z tytułu:

-     stosunku służbowego (...);

-     działalności wykonywanej osobiście – na podstawie umowy zlecenia oraz

-     działalności wykonywanej osobiście – działalność nierejestrowana (...).

Świadczenie wychowawcze 800+ na syna C zostało przyznane obydwojgu rodzicom (zarówno Panu, jak i matce C po 400 zł miesięcznie) w związku z orzeczeniem sądu o opiece naprzemiennej. Przyznanie świadczenia nastąpiło zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

W 2025 r. nie wychowywał Pan innego dziecka wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.

W 2025 r. nie miały w stosunku do Pana ani do Pana dzieci zastosowania przepisy:

-     art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym;

-     ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy wychowując samotnie córkę B może Pan skorzystać z preferencyjnego sposobu obliczenia podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci określonego w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomimo że w stosunku do syna C sprawuje Pan opiekę naprzemienną?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana opinii, zasadnym jest przyznanie Panu statusu rodzica samotnie wychowującego dziecko oraz umożliwienie Panu w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r. rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pana córka B zamieszkuje przez cały czas z Panem, a jej potrzeby zaspokaja Pan samodzielnie. Ponosi Pan wszelkie koszty materialne związane z utrzymaniem córki, wliczając w to koszty wyżywienia, ubrania, edukacji, wypoczynku, rozrywek, transportu oraz opieki medycznej (córka jest przewlekle chora – (...)). Matka dziecka nie ponosi kosztów materialnych, nie wnosi również osobistych starań w wychowanie córki – wszelkie sytuacje takie jak czuwanie nad edukacją, pomoc w nauce, zebrania szkolne, wizyty lekarskie (diagnostyka, wizyty kontrolne, sytuacje nagłe), rozwiązywanie codziennych problemów – rozwiązuje Pan samodzielnie. Matka nie ma zasądzonych alimentów, a córka sporadycznie odwiedza matkę. Świadczenie 800+ na córkę C zostało przyznane Panu i przez cały 2025 r. to Pan je pobierał. Wskazuje Pan, że w odniesieniu do córki C spełnia Pan definicję rodzica samotnie wychowującego dziecko.

Podobna sytuacja występuje w odniesieniu do syna A, z tym, że o jego wszelkie potrzeby dba matka. A zamieszkuje z matką, a Pana odwiedza średnio raz na dwa tygodnie. Spotkania przebiegają często poza miejscem Pana zamieszkania. Nie ma Pan zasądzonych alimentów na rzecz A i na co dzień nie wnosi Pan innych osobistych starań w jego wychowanie. Świadczenie 800+ na syna A zostało przyznane matce i to ona pobierała je przez cały 2025 r.

W odniesieniu do syna c zasądzona opieka naprzemienna realizowana jest w ten sposób, że syn zamieszkuje tydzień u Pana, a tydzień u matki. Wydatki na syna C ponoszone są solidarnie. Pan ponosi stałe comiesięczne wydatki związane z opłatami za czesne (prywatne liceum ogólnokształcące) oraz opłatami związanymi z uczęszczaniem do szkoły muzycznej (wypożyczeniem instrumentu muzycznego). Matka C ponosi stałe comiesięczne koszty związane z korepetycjami syna. Pozostałe opłaty, np. związane z zakupem ubrań, elektroniki, biletów miesięcznych, opłat za telefon i inne wydatki dzielone są po połowie. Koszty związane z przebywaniem syna u jednego lub drugiego rodzica ponosi ten rodzic, pod którego opieką aktualnie znajduje się C.

Świadczenie wychowawcze 800+ na syna C zostało przyznane obydwojgu rodzicom (zarówno Panu, jak i matce C po 400 zł miesięcznie) w związku z orzeczeniem sądu o opiece naprzemiennej.

Jednocześnie zaznacza Pan, że z byłą żoną nie utrzymuje Pan żadnych bezpośrednich kontaktów poza wymianą informacji na temat dzieci poprzez SMS lub komunikator internetowy.

Z uwagi na fakt samotnego wychowywania dziecka – córki B, zasadnym jest przyznanie Panu statusu rodzica samotnie wychowującego dziecko oraz umożliwienie Panu w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r. rozliczenia się jako rodzic samotnie wychowujący dzieci na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podkreśla Pan, że fakt sprawowania opieki naprzemiennej nad synem C nie może być podstawą do odmowy statusu rodzica samotnie wychowującego dziecko na mocy art. 6 ust. 4f ustawy o podatku od osób fizycznych ze względu na fakt samotnego wychowywania dziecka – córki C.

Wskazał Pan, że celem ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw było wsparcie faktycznej samotności w wychowaniu. Wprowadzane przepisy mają na celu premiowanie rodzica, który faktycznie samodzielnie utrzymuje i wychowuje dziecko (będąc rozwiedzionym, żyjąc w separacji, będąc wdową/wdowcem, panną/kawalerem), a nie tylko formalnie spełnia definicję samotnego rodzica. Kolejnym jest wykluczenie wspólnoty z drugim rodzicem. Celem wprowadzenia przepisu było wskazanie, że za osobę samotnie wychowującą dziecko nie uważa się osoby, która wychowuje dzieci wspólnie z drugim rodzicem, nawet jeśli nie są małżeństwem. Ratio legis tej regulacji jest w Pana ocenie proste – jeśli rodzice dzielą się obowiązkami i kosztami, nie jest to samotne wychowanie w rozumieniu ulgi. Znalazło to odzwierciedlenie w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów nad rzeczoną ustawą. W „druku nr 2186 – Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw” z 22 kwietnia 2022 r., zawierającym uwagi wniesione na etapie konsultacji publicznych, stanowisko Ministerstwa Finansów dotyczące uwagi wniesionej przez Krajową Izbę Doradców Podatkowych zostało sformułowane w ten sposób, że: „Projektowana ustawa wraca do korzeni regulacji, zgodnie z którą preferencja przysługiwać powinna wyłącznie tym osobom, które faktycznie samotnie, zatem bez udziału drugiego rodzica, wychowają dzieci”.

O ile w przypadku syna C opieka sprawowana jest naprzemiennie, to w przypadku pozostałych dzieci wszelkie sprawy, zarówno związane z ponoszeniem kosztów utrzymania, jak również ze wszystkimi innymi aspektami wychowania w postaci osobistych starań, codziennej dostępności fizycznej i emocjonalnej, kształtowaniem postaw i światopoglądu, przekazywaniem wartości, stymulacją rozwoju realizowane są tylko przez jednego rodzica. O ile w sytuacjach nadzwyczajnych każde z dzieci mogłoby liczyć także na drugiego rodzica, to jednak przyjęty model funkcjonowania nie uwzględnia ani codziennego ani też stałego kontaktu córki B oraz syna A z obojgiem rodziców, jak również codziennej współpracy rodziców w wychowaniu B i A. Zaznacza Pan, że zaistniała sytuacja nie jest efektem kalkulacji ani wyrachowania, a jest to rozwiązanie które zostało przyjęte po kilku innych. Uwzględnia ono wolę oraz potrzeby dzieci i jak dotychczas, sprawdza się.

Na etapie prac legislacyjnych nie sposób znaleźć odniesienia do sytuacji analogicznej do opisanej. Wszelkie analizy, czy to prezentowane w uzasadnieniu ustawy, na etapie konsultacji publicznych, opiniowania, czy też zawarte w stanowisku Senatu, nie uwzględniają sytuacji szczególnych, jaka ma miejsce w tym przypadku.

Zgodnie z art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Prowadzi to do wniosku, że przepisy regulujące preferencje podatkowe dla samotnych rodziców powinny być interpretowane zgodnie z ich funkcją wspierającą i prorodzinną, bez rozszerzającej lub zawyżającej wykładni ograniczeń formalnych, które mogłyby pozbawiać realnie samotnych rodziców należnego wsparcia, co zawarł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej znak 0115-KDIT2.4011.267.2025.3.KC.

Z racji tego, że suma Pana dochodów przekracza drugi próg podatkowy, odmowa przyznania Panu statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w sposób znaczny wpłynęłaby na sytuację materialną Pana rodziny, a jednocześnie byłaby naruszeniem celu ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, którym jest wsparcie faktycznej samotności w wychowaniu – a taka ma miejsce w Pana sytuacji w odniesieniu do córki B.

Co więcej, odmowa przyznania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko mogłaby prowadzić do wniosku, że w celu poprawy sytuacji materialnej (zarówno Pana jak i analogicznie Pana byłej żony), skutecznym byłoby nieuwzględnienie przez rodziców woli syna C i zmuszenie go do zamieszkiwania tylko z matką lub tylko z ojcem. Wspominana bowiem ugoda była zawarta z uwzględnieniem woli każdego z dzieci. Podobnie, w ujęciu ogólnym, odmowa przyznania statusu osoby samotnie wychowującej dziecko w sytuacji wychowywania kilkorga dzieci, ze względu na fakt wychowywania jednego z nich wspólnie z drugim rodzicem prowadziłaby do poczucia niesprawiedliwości społecznej w porównaniu z osobami samotnie wychowującymi jedno dziecko, a ponoszących przez to mniejszy ciężar wychowania.

W Pana ocenie prowadziłoby to do zaprzeczenia funkcji ochronnych i wychowawczych przepisów prawa w sensie kształtowania pożądanych zachowań.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

Zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):

W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady

powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. Osobą samotnie wychowującą dziecko jest również rodzic (opiekun prawny), który sprawuje nad dzieckiem wyłączną opiekę w przypadających na niego okresach wykonywania opieki naprzemiennej, w trakcie których dziecko zamieszkując z tym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a rodzic ten wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Z wniosku wynika w szczególności, że wyrok rozwodowy między Panem i Pana byłą żoną uprawomocnił się (...) 2022 r. Od dnia uprawomocnienia wyroku rozwodowego pozostaje Pan rozwodnikiem. Nie zawarł Pan kolejnego związku małżeńskiego. Jest Pan ojcem trójki dzieci: B.A (urodzonej (...) 2009 r.), A.A (urodzonego (...) 2010 r.) i C.A (urodzonego (...) 2010 r.). W wyroku rozwodowym sąd pozostawił władzę rodzicielską obojgu rodzicom. Pana była żona samotnie wychowuje syna A i pobiera na niego świadczenie 800+. Drugi syn C jest w opiece naprzemiennej – połowę czasu zamieszkuje u matki, a połowę u Pana. Wszelkie koszty utrzymania dzielone są pomiędzy matkę C i Pana. Świadczenie 800+ na syna C również przydzielone jest w połowie jego matce, a w połowie dla Pana, tj. zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Pana córka B jest pod Pana wyłączną opieką. Wskazał Pan, że w odniesieniu do niej jest Pan osobą samotnie wychowującą dziecko. Pobiera Pan na córkę świadczenie 800+.

W 2025 r. podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osiągnął Pan dochody opodatkowane skalą podatkową oraz nie miały w tym roku do Pana ani Pana dzieci zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w 2025 r. nie wychowywał Pan innego dziecka wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.

Mając na uwadze fakt, że w 2025 r. posiadał Pan odpowiedni stan cywilny oraz samotnie wychowywał Pan dzieci stwierdzam, że w 2025 r. posiadał Pan status osoby samotnie wychowującej dzieci. Ponadto w 2025 r. nie miało do Pana zastosowania wyłączenie wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże, na podstawie wspomnianego wyżej art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wyłączył możliwość skorzystania z preferencyjnej formy opodatkowania przez osoby wychowujące wspólnie z drugim rodzicem lub opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko. Wyłączenie to obejmuje również sytuacje, w których przynajmniej dziecko pozostaje pod opieką naprzemienną, a obojgu rodzicom przyznano świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tj. w połowie wysokości).

Wobec powyższego stwierdzam, że w rozliczeniu za 2025 r. – pomimo posiadania statusu osoby samotnie wychowującej dzieci – nie będzie mógł Pan zastosować preferencyjnego sposobu opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt ustanowienia opieki naprzemiennej, w związku z którą pobierał Pan połowę świadczenia wychowawczego (tzw. 800+) przysługującego na małoletniego syna, uniemożliwia Panu preferencyjne rozliczenie się w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej informuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Ponadto przytoczone przez Pana stwierdzenie zawarte w tej interpretacji, stanowi część własnego stanowiska wnioskodawcy, nie zaś uzasadnienie stanowiska organu interpretacyjnego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.