Interpretacja 0115-KDIT2.4011.132.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 3 marca 2026 r. (wpływ) i 5 marca (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan rodzicem dwóch córek, które aktualnie pozostają w wieku 17 i 18 lat. Obydwie córki uczą się w (...) w A. Pobiera Pan świadczenie wychowawcze, tzw. „800+”. Jest Pan po rozwodzie, który nastąpił w 2014 r. W wyroku rozwodowym sąd zasądził opiekę naprzemienną. Przez okres około półtora roku dzieci mieszkały naprzemiennie, dwa tygodnie z Panem, a dwa tygodnie u mamy. Po tym okresie dzieci, zdecydowały, że chcą mieszkać tylko z Panem, nie chciały mieszkać z mamą. Ustalił Pan wraz z mamą dzieci, że będą one mieszkały z Panem.

W międzyczasie ponownie zamieszkał Pan z byłą żoną i trwało to końca września 2024 r. Wtedy Pana była żona wyprowadziła się do nowego partnera.

Od października 2024 r. córki zdecydowały się pozostać z Panem i od tego czasu mieszka Pan z córkami w trzy osoby.

Z byłą żoną ustalił Pan warunki, że co miesiąc wysyła Pan mailem koszty, które ponosi Pan na dzieci (szkoła, jedzenie, dodatkowe zajęcia, itp.). Była żona wysyła Panu co miesiąc pieniądze, tj. połowę kosztów, przelewem na konto (na wzór alimentów na dzieci). Jest Pan w stanie przedstawić potwierdzenia przelewów, a także korespondencję z kosztami, którą wysyła Pan byłej żonie.

W związku z tym, że z byłą żoną dogadali się Państwo co do rozliczeń (na wzór alimentów, które była żona wysyła Panu co miesiąc), a córki same zdecydowały, z kim chcą mieszkać, nie zamierza Pan składać do sądu powództwa o ustalenie władzy rodzicielskiej i miejsca zamieszkania. Chciałby Pan oszczędzić dzieciom stresujących sytuacji, tym bardziej, że z byłą żoną dogadali się Państwo polubownie.

Od października 2024 r. córki mieszkają tylko z Panem, a była żona płaci Panu ustalone między Państwem koszty.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Chciałby Pan skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dzieci za 2025 r.

Opieka naprzemienna, która została zasądzona w 2014 r., od października 2024 r. przestała mieć miejsce. Pana córki mieszkają tylko z Panem i są w głównej mierze tylko na Pana utrzymaniu.

W 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Ponadto, uzyskał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej (umowa o pracę i zasiłek dla bezrobotnych).

Od uprawomocnienia się wyroku rozwodowego, pozostaje Pan rozwodnikiem.

Zgodnie z Pana wiedzą, po rozwodzie tylko raz udało się Panu i Pana byłej żonie złożyć wniosek o świadczenie wychowawcze tak, że środki otrzymali Państwo po połowie. Zawsze przy składaniu wniosku napotykali Państwo jakiś problem formalny i postanowili Państwo składać wnioski pojedynczo – było to dla Państwa prostsze. Wskazuje Pan, że częściej to Pan składał te wnioski, gdyż jest Pan w takiej kwestii bardziej kompetentny, tzn. potrafi Pan to zrobić. Następnie środki które dostawali Państwo na konto, dzielili Państwo miedzy sobą po 50%, zawsze przelewem na konto. Środki były dzielone zgodnie art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom. W roku podatkowym 2025 to na Pana konto wpływało świadczenie wychowawcze, tzw. „800+”. Kwotę tę odlicza Pan od wydatków które Pan ponosi i wysyła Pan co miesiąc byłej żonie, np. mają Państwo ustaloną stawkę żywieniową w wysokości 50 zł za jeden dzień, miesiąc ma 30 dni to jest to 1.500 zł, od czego odlicza Pan 800 zł, w wyniku czego zostaje 700 zł. Połowę tej kwoty dostaje Pan od byłej żony, przelewem na konto.

Wskazuje Pan, że od października 2024 r., pomimo tego, że dzieci mieszkają z Panem, to środki pochodzące ze świadczenia wychowawczego nadal dzielą Państwo po połowie.

Pana córki urodziły się w następujących datach:

-     B.B (...) 2007 r.,

-     C.B (...) 2008 r.

W 2025 r. sprawował Pan opiekę nad córkami przez około 90% czasu. Córki mieszkają tylko z Panem. To Pan jest odpowiedzialny za szkołę, korepetycje, to Pan organizuje im wyjazdy, hobby, śniadania, obiady, pranie i sprzątanie. Oczywiście Pana córki pomagają Panu w tym zakresie.

W 2025 r. pozostałe 10% czasu, córki spędziły z mamą. To, że córki utrzymują z nią kontakt bardzo Pana cieszy.

Obydwie córki w około 75% utrzymuje Pan. Pana była żona utrzymuje córki w około 25% – są to środki które dostaje Pan od byłej żony miesięcznie na konto. Koszty takie jak kieszonkowe, karty na siłownię i basen, ubrania, wakacje, leki, kino oraz wydatki podobne, plus to co jeszcze córki od Pana „wyciągną” ponosi Pan sam.

Pana córka B, która ukończyła 18 lat nie utrzymuje się samodzielnie. B jest obecnie w klasie maturalnej i to Pan głównie ponosi koszty jej utrzymania. Szacuje Pan, że w 2025 r. córka była w około 75% na Pana utrzymaniu, a pozostałe 25% to koszty, które otrzymuje Pan co miesiąc od byłej żony. Wskazuje Pan, że gdyby środki od byłej żony mógł Pan nazwać alimentami (prawnie nie są to alimenty, ale faktycznie już tak), to stwierdziłby Pan, że utrzymuje Pan córki w około 90-95%.

Pana córka B w 2025 r. była na utrzymaniu swojej mamy w około 25% (są koszty które otrzymuje Pan co miesiąc od byłej żony, a które określa Pan w wysyłanych wiadomościach z wydatkami). W Pana ocenie, gdyby świadczenia te można było nazwać alimentami, to oszacowałby Pan, że mama córki utrzymuje ją w około 5-10%.

Pana córki w 2025 r. nie otrzymywały, żadnych zasiłków, rent oraz świadczeń podobnych.

Pana Pełnoletnia córka w 2025 r. w okresie wakacji, pracowała na pół etatu przez jeden miesiąc w restauracji, jednakże jej przychód nie przekroczył 5 000 zł.

W 2025 r. nie był Pan rodzicem lub opiekunem prawnym dla innego dziecka.

W 2025 r. nie miały do Pana ani Pana dzieci zastosowania przepisy:

-     art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

-     z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Czy w związku z zaistniałą sytuacją, może się Pan rozliczyć jako rodzic samotnie wychowujący dzieci?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w odniesieniu do obowiązujących przepisów prawa podatkowego, spełnia Pan wszystkie przesłanki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co uprawnia Pana do obliczenia podatku za 2025 r. w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci.

Jednocześnie potwierdza Pan, że spełnia Pan wszystkie ustawowe przesłanki uprawniające do dokonania niniejszego wyboru.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Z art. 6 ust. 4e ww. ustawy wynika, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

Zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 ze zm.):

W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia wychowawczego.

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Pana z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dzieci podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dzieci, o której mowa w przytoczonych na wstępie przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dzieci bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W przypadku orzeczonej opieki naprzemiennej, osobą samotnie wychowującą dziecko jest również rodzic (opiekun prawny), który sprawuje nad dziećmi wyłączną opiekę w przypadających na niego okresach wykonywania opieki naprzemiennej. Jeżeli jednak opieka naprzemienna nie jest przez rodziców wykonywana, dzieci zamieszkują wraz z jednym rodzicem, pozostając pod jego stałą opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów lub zajmowania się dziećmi doraźnie, bądź w trakcie ustalonych kontaktów, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dzieci zamieszkują i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dzieci będą wychowywane w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój.

Na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku wynika w szczególności, że od rozwodu, który nastąpił w 2014 r. pozostaje Pan osobą rozwiedzioną. W 2025 r. był Pan ojcem dwóch córek, które uczyły się w szkole średniej. Wskazał Pan, że w wyroku rozwodowym sąd orzekł o opiece naprzemiennej nad dziećmi, jednakże stan taki trwał około półtora roku. Od października 2024 r., kiedy Pana była żona wyprowadziła się do nowego partnera, Pana córki mieszkają tylko z Panem. W 2025 r. sprawował Pan opiekę nad córkami przez około 90% czasu. To Pan jest odpowiedzialny za szkołę i korepetycje dla córek, to Pan organizuje im wyjazdy, hobby, śniadania, obiady, pranie i sprzątanie. Pana córki utrzymują kontakt z Pana byłą żoną – jest to około 10% czasu. Obie córki pozostają na Pana utrzymaniu. Pokrywa Pan około 75% kosztów ich życia. W 2025 r. pobierał Pan świadczenie wychowawcze „800+”. Z tego świadczenia pokrywał Pan część wydatków związanych z utrzymaniem córek. Pozostała kwota jest przez Pana dzielona i co miesiąc wysyła Pan wyliczone koszty byłej żonie. Wskazuje Pan, że gdyby uznać przelewane przez Pana byłą żonę kwoty za alimenty, to córki pozostawałyby na utrzymaniu matki w około 5-10%. W 2025 r. Pana córki nie otrzymywały żadnych zasiłków, rent, ani innych świadczeń. W 2025 r. starsza z Pana córek osiągnęła pełnoletność, nie osiągnęła ona jednak dochodów ani przychodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej.

W 2025 r. podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osiągnął Pan dochody opodatkowane skalą podatkową oraz nie miały w tym roku do Pana ani Pana dzieci zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, w 2025 r. nie wychowywał Pan innego dziecka wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzam, że ma Pan prawo do preferencyjnego rozliczenia się za 2025 r. jako osoba samotnie wychowująca dzieci, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełnił Pan bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dzieci, a także nie mają do Pana zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 4f i art. 6 ust. 8 tej ustawy.

Wobec powyższego, Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.