Interpretacja 0115-KDIT2.4011.168.2026.2.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął wniosek Wnioskodawczyni, z 19 lutego 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skorzystania z ulgi prorodzinnej. Wnioskodawczyni uzupełniła go – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 marca 2026 r., które wpłynęło 25 marca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(...) 2025 r. urodziło się pierwsze i jedyne dziecko Wnioskodawczyni. Jest to również jedyne dziecko ojca dziecka (małżonka Wnioskodawczyni). Żaden z rodziców nie posiada dzieci z innych związków, ani nie sprawuje władzy rodzicielskiej nad innymi dziećmi.

Od momentu narodzin dziecka do dnia dzisiejszego Wnioskodawczyni oraz ojciec dziecka nieprzerwanie i wspólnie sprawują nad nim władzę rodzicielską. W dacie narodzin dziecka rodzice pozostawali w związku nieformalnym.

18 października 2025 r. Wnioskodawczyni oraz ojciec dziecka zawarli związek małżeński. Wnioskodawczyni w całym roku podatkowym 2025 uzyskała dochody opodatkowane według skali podatkowej, które nie przekroczyły kwoty 56 000 zł.

Dochody ojca dziecka (małżonka) w tym samym roku przekroczyły kwotę 56 000 zł.

Z uwagi na datę zawarcia małżeństwa, rodzice nie pozostawali w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W roku podatkowym 2025 Wnioskodawczyni posiadała nieprzerwanie, od dnia narodzin córki (tj. (...) 2025 r.) do końca roku podatkowego, nieograniczoną władzę rodzicielską względem małoletniego dziecka. Wnioskodawczyni nadmienia przy tym, iż tożsamą, nieograniczoną władzę rodzicielską w rzeczonym okresie sprawował również ojciec dziecka, będący małżonkiem Wnioskodawczyni.

Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że w 2025 r. małoletnie dziecko nie przebywało w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie na podstawie orzeczenia sądu, o której mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych, jak również nie legitymowało się orzeczeniem o niepełnosprawności wydanym na podstawie odrębnych przepisów dla osób poniżej 16 roku życia.

W odniesieniu do formy opodatkowania dochodów Wnioskodawczyni wyjaśnia, że w roku podatkowym 2025 zarówno względem Wnioskodawczyni, jak i małżonka Wnioskodawczyni, nie znajdowały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz działów specjalnych produkcji rolnej), a także przepisy ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Jedynym źródłem przychodów podlegających opodatkowaniu w 2025 r. były dla obojga rodziców dochody ze stosunku pracy, rozliczane na zasadach ogólnych według skali podatkowej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w związku z zawarciem związku małżeńskiego w trakcie roku podatkowego i niepozostawaniem w nim przez cały 2025 r. Wnioskodawczyni ma prawo do odliczenia w swoim zeznaniu podatkowym 100% ulgi na dziecko, skoro jej indywidualny dochód nie przekroczył limitu 56 000 zł, a rodzice ustalili między sobą podział ulgi w proporcji 100% dla matki i 0% dla ojca, (który swój limit dochodowy przekroczył)?

Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje jej prawo do odliczenia 100% ulgi prorodzinnej.

Z uwagi na zawarcie związku małżeńskiego w trakcie roku (październik 2025 r.), małżonkowie nie spełniają przesłanki pozostawania w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, o której mowa w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o PIT.

W konsekwencji, zgodnie z lit. b tego samego przepisu, limit dochodów uprawniający do ulgi na pierwsze dziecko wynosi 56 000 zł dla każdego rodzica osobna. Wnioskodawczyni warunek ten spełnia.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 ustawy o PIT, kwotę odliczenia rodzice mogą odliczyć w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Przepis ten nie uzależnia prawa do ustalenia proporcji od tego, czy oboje rodzice mieszczą się w limicie dochodowym.

Skoro ojciec dziecka przekroczył swój indywidualny limit (56 000 zł) i nie może dokonać odliczenia, rodzice mają prawo ustalić proporcje 100% dla matki i 0% dla ojca.

Wnioskodawczyni wskazuje, że małżonkowie za rok 2025 składają odrębne zeznania podatkowe (rozliczenie indywidualne), co dodatkowo uzasadnia stosowanie indywidualnego limitu dochodu w wysokości 56 000 zł.

Jednolite podejście organów podatkowych w analogicznych stanach faktycznych pozwala Wnioskodawczyni przypuszczać, że jej stanowisko jest w pełni uzasadnione. Znajduje ono potwierdzenie w utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych oraz licznych interpretacjach Dyrektora KIS.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Wnioskodawczyni przedstawiła we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 wskazanej ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a powołanej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b cytowanej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c przytoczonej ustawy stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Na mocy art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Według art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 7 omawianej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Z art. 6 ust. 8 przytoczonej ustawy wynika, że:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej.

Ponadto, w świetle art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy, w przypadku, gdy podatnik chce skorzystać z ulgi na dzieci, muszą one w trakcie roku podatkowego spełnić następujące warunki:

-     nie mają wobec nich zastosowania przepisy o 19% podatku liniowym lub przepisy ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

-     nie ma wobec nich zastosowania opodatkowanie podatkiem tonażowym na zasadach określonych w ustawie o podatku tonażowym lub tzw. podatkiem okrętowym na zasadach określonych w ustawie o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,

Istotnym jest też, że odliczenie nie przysługuje poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko, na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach socjalnych, lub wstąpiło w związek małżeński.

Co więcej, wobec brzmienia art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice małoletniego dziecka mogą stosować odliczenie od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach zaś innych, niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W opisie zdarzenia Wnioskodawczyni w szczególności wskazała, że (...) 2025 r. urodziło się jej dziecko, nad którym od momentu narodzin nieprzerwanie sprawuje władzę rodzicielską i nie sprawuje jej nad innymi dziećmi. 18 października 2025 r. Wnioskodawczyni oraz ojciec dziecka zawarli związek małżeński. W 2025 r. jedynym źródłem przychodów Wnioskodawczyni podlegających opodatkowaniu były dochody ze stosunku pracy, rozliczane na zasadach ogólnych według skali podatkowej, które nie przekroczyły kwoty 56 000 zł. W stosunku do nich nie miały zastosowania przepisy, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwość Wnioskodawczyni dotyczy możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2025 r., w którym zawarła związek małżeński i ustaliła podział ulgi z drugim rodzicem w proporcji 100% dla matki i 0% dla ojca.

Podkreślić należy, że z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. W myśl art. 27f ust. 4 przywołanej ustawy kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej, jednakże – w art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. b tej ustawy – ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z ww. ulgi prorodzinnej w związku z wykonywaniem władzy rodzicielskiej w stosunku do jednego dziecka od wysokości dochodu uzyskanego przez rodzica w danym roku podatkowym. W przypadku gdy dana osoba nie pozostaje w związku małżeńskim, w tym przez część roku podatkowego i wykonuje władzę rodzicielską w stosunku do jednego dziecka ma prawo do odliczeń w ramach ww. ulgi tylko wówczas, gdy jej dochód w roku podatkowym nie przekroczył 56 000 zł, zaś gdy jest osobą samotnie wychowującą jedno dziecko – gdy jej dochód nie przekroczył w roku podatkowym 112 000 zł.

Skoro zatem – jak wskazała Wnioskodawczyni – w roku podatkowym 2025, będąc osobą niepozostającą przez część roku w związku małżeńskim, wykonywała władzę rodzicielską w stosunku do jednego małoletniego dziecka urodzonego (...) 2025 r., a dochody Wnioskodawczyni nie przekroczyły 56 000 zł i z ojcem dziecka ustaliła, że Wnioskodawczyni odliczy ulgę w pełnej wysokości, to w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki negatywne określone w art. 6 ust. 8 cytowanej ustawy, należy przyjąć, że Wnioskodawczyni za 2025 r. jest uprawniona do rozliczenia ulgi w wysokości 100% kwoty określonej w art. 27f ust. 2 pkt 1 za każdy miesiąc, w którym wykonywała tę władzę.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Wnioskodawczyni przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: sytuacja Wnioskodawczyni będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i Wnioskodawczyni zastosuje się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Wnioskodawczyni ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.