Interpretacja 0115-KDIT2.4011.171.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 19 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pan na emeryturze od 1 kwietnia 2024 r. Przeszedł Pan na emeryturę w wieku 66 lat.

Do czasu przejścia na emeryturę mieszkał Pan w Niemczech. Od 1 kwietnia 2024 r. jest Pan zameldowany i mieszka Pan na stałe w Polsce.

Obecnie otrzymuje Pan emeryturę z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za lata przepracowane w Polsce, przed wyjazdem do Niemiec w 1989 r. Z niemieckiego odpowiednika polskiego ZUS, tj. z Rentenversicherung otrzymuje Pan emeryturę niemiecką za lata przepracowane w Niemczech po 1989 r.

Emerytura niemiecka wynosi 459 euro i jest przelewana na konto w Niemczech, a polska emerytura wynosi 1.677,75 zł netto i jest przelewana na polskie konto. Ze względu na niską emeryturę niemiecką nie podlega ona opodatkowaniu w Niemczech.

Za 2024 r. nie składał Pan rocznego zeznania podatkowego, ponieważ był Pan osobiście w urzędzie skarbowym na początku 2025 r. i uzyskał Pan informację, że w Pana sytuacji nie musi Pan składać zeznania rocznego, ponieważ ZUS sam Pana rozlicza z polskiej emerytury, a emerytury z Niemiec nie musi Pan wykazywać.

Obecnie, po zakończeniu kolejnego roku, postanowił Pan sprawdzić, czy w Pana sytuacji nic się nie zmieniło. Tym razem uzyskał Pan odpowiedź, że musi Pan składać roczne zeznanie podatkowe i że za 2024 r. też Pan powinien takie zeznanie złożyć.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzania przyszłego

Posiada Pan obywatelstwo polskie i niemieckie. W sierpniu 1989 r. wyjechał Pan do Niemiec i w marcu 1990 r. otrzymał Pan obywatelstwo niemieckie.

Do 31 marca 2024 r. mieszkał Pan na stałe i był Pan zameldowany w Niemczech, w (...). Tam też było całe Pana życie i centrum interesów życiowych.

Od 1 kwietnia 2024 r. jest Pan zameldowany i mieszka Pan na stałe w Polsce. Od tego czasu Pana centrum interesów osobistych jest w Polsce. W Polsce ma Pan partnerkę, a wkrótce żonę oraz siostrę.

Obecnie dostaje Pan emeryturę z ZUS za lata przepracowane w Polsce, przed wyjazdem do Niemiec w 1989 r. Z niemieckiego odpowiednika polskiego ZUS (Rentenversicherung) dostaje Pan emeryturę niemiecką za lata przepracowane w Niemczech po 1989 r. do 31 marca 2024 r. Jest to emerytura (Regelaltersrente) wypłacana zgodnie z przepisami obowiązującymi w Niemczech z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych.

Ostatnie 10 lat przed przejściem na emeryturę był Pan na zasiłku chorobowym, liczącym się do okresu ubezpieczenia w Niemczech.

Obie emerytury (polską i niemiecką) otrzymuje Pan od 1 kwietnia 2024 r. Poza emeryturami nie posiada Pan innych dochodów opodatkowanych podatkiem od osób fizycznych według skali podatkowej.

Za lata podatkowe 2024 i 2025 otrzymał Pan z ZUS informację PIT-11A.

Za 2024 r. rozliczył się Pan indywidualnie i nie korzystał Pan z żadnej ulgi. Za 2025 r. również ma Pan zamiar rozliczyć się indywidualnie i nie będzie Pan korzystał z żadnej ulgi.

Pytania

Czy w Pana sytuacji musi Pan składać korektę rozliczenia rocznego za 2024 r. i wykazać emeryturę niemiecką w zeznaniu podatkowym?

Czy za rok 2025 musi Pan wykazać niemiecką emeryturę w zeznaniu podatkowym?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, nie ma Pan obowiązku składać korekty zeznania rocznego za 2024 r. i wykazywać w nim niemieckiej emerytury. Uważa Pan także, że w zeznaniu rocznym za 2025 r. nie ma Pan obowiązku wykazywania niemieckiej emerytury.

Podkreśla Pan, że emerytura niemiecka – ponieważ jest to świadczenie wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Republiki Federalnej Niemiec, stosownie do art. 18 ust. 2 umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku – podlega opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech (nie podlega opodatkowaniu w Polsce).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie zaś do art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z treści wniosku wynika, że od 1 kwietnia 2024 r. zamieszkuje Pan na stałe w Polsce. Otrzymuje Pan emeryturę z Niemiec. Pana emerytura to Regelaltersrente i jest ona wypłacana z niemieckiego odpowiednika polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, tj. z Rentenversicherung, czyli obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Emeryturę niemiecką otrzymuje Pan za lata przepracowane w Niemczech po 1989 r. do 31 marca 2024 r.

W związku z tym, że posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce oraz otrzymuje Pan emeryturę z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie 14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

W świetle art. 18 ust. 1 tej umowy:

Emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie.

Ogólną zasadą jest więc opodatkowanie emerytur i rent uzyskiwanych z Niemiec, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, w kraju miejsca zamieszkania, tj. w Polsce. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy świadczenie jest wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 2 tej umowy:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa, podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie.

Wobec powyższego świadczenia wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce – zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. umowy – podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Pan zaś otrzymuje właśnie takie świadczenie.

Tym samym w zeznaniu podatkowym za 2025 r. nie ma Pan obowiązku wykazywania niemieckiej emerytury. Ponadto nie ma Pan obowiązku składania korekty zeznania rocznego za 2024 r. w celu wykazania niemieckiej emerytury pobieranej w tym roku podatkowym.

Mając powyższe na uwadze, Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.