Interpretacja 0115-KDIT2.4011.176.2026.3.MD

Interpretacja indywidualna

  – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania odliczeń z tytułu ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – 21 marca 2026 r. i 10 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna rozliczająca się wspólnie z małżonką, będąc we wspólności majątkowej, ma Pan prawo ze swojego podatku rozliczyć ulgę rehabilitacyjną na córkę niepełnosprawną małżonki, mianowicie – używanie samochodu osobowego limit 2280 zł.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskał/uzyska Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu umowy o pracę, opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Córka małżonki jest na Pana utrzymaniu i jej dochody nie przekroczyły dwunastokrotności renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego 2025 (22.546,92 zł). W latach następnych objętych wnioskiem również będzie pozostawała na Pana utrzymaniu oraz pod Pana opieką i we wspólnym gospodarstwie domowym.

Orzeczenie o niepełnosprawności córki Pana małżonki zostało wydane 2 listopada 2023 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w A. Orzeczenie to zostało wydane na okres do 16 maja 2034 r. W orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność córki Pana małżonki datuje się od 16 maja 2018 r., czyli od jej urodzenia.

W okresie, którego dotyczy wniosek, był/będzie Pan właścicielem lub współwłaścicielem samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresie, którego dotyczy wniosek, poniósł/poniesie Pan wydatki na używanie tego samochodu na potrzeby związane z niepełnosprawnością córki Pana małżonki.

Wydatki na używanie ww. samochodu nie zostały/nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie zostały/nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Wydatków jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego nie zaliczył Pan w 2025 r. do kosztów uzyskania przychodów i nie zamierza Pan ich zaliczyć w latach przyszłych objętych wnioskiem.

Wydatki jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego odliczył Pan w 2025 r. od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zamierza Pan je odliczyć w latach przyszłych objętych wnioskiem w wysokości 2280 zł.

Wydatki jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego, nie zostały/nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie zostały/nie zostaną również zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Pytanie

Czy ma Pan prawo z podatku swojego rozliczyć w pełni ulgę rehabilitacyjną na dziecko małżonki, tj. używanie samochodu osobowego w limicie 2280 zł za rok podatkowy 2025, 2026 i każdy przyszły (do 2034 r.) pozostając w związku małżeńskim i mając na utrzymaniu dziecko z orzeczeniem niepełnosprawności (orzeczenie wydane do 16 maja 2034 r.)?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, ma Pan prawo odliczyć ulgę rehabilitacyjną na dziecko niepełnosprawne będące na Pana utrzymaniu powołując się m.in. na zapis w przepisie art. 26 ust. 1 pkt 6, mianowicie ulga pozwala osobom niepełnosprawnym lub podatnikom utrzymującym osoby niepełnosprawne odliczyć od dochodu wydatki na cele rehabilitacyjne. Z ulgi mogą korzystać: osoby z orzeczeniem, rentą lub osoby utrzymujące takie osoby niepełnosprawne (współmałżonek, dzieci, rodzice).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb , art. 30da-30dh , art. 30e-30g i art. 30j-30p , stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9 , art. 23o , art. 23u , art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2 , po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7a pkt 14 przywołanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł.

Na podstawie art. 26 ust. 7b cytowanej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Art. 26 ust. 7c omawianej ustawy stanowi, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

2)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

3)  (uchylony)

Jak wynika natomiast z art. 26 ust. 7d wskazanej ustawy:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Na gruncie art. 26 ust. 7e powołanej ustawy:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Wyjaśniając zapisy powyższej regulacji w kontekście spełniania warunku utrzymywania odpowiedniej osoby niepełnosprawnej przez podatnika, chcącego skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, odnieść się należy do art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478), według którego do grupy I podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów. Z przepisu tego wynika więc, że pasierbowie, czyli dzieci małżonka pochodzące z jego poprzedniego związku, są w stosunku do podatnika osobami przynależnymi do I grupy podatkowej.

W świetle art. 26 ust. 7f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Art. 26 ust. 13a przytoczonej ustawy stanowi zaś, że:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z opisanego zdarzenia wynika m.in., że w okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskał i uzyska Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu umowy o pracę. Córka małżonki jest na Pana utrzymaniu i jej dochody nie przekroczyły dwunastokrotności renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego 2025. W latach następnych objętych wnioskiem również będzie pozostawała na Pana utrzymaniu oraz pod Pana opieką. Orzeczenie o niepełnosprawności córki Pana małżonki zostało wydane 2 listopada 2023 r. przez Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w A, na okres do 16 maja 2034 r. W orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność córki Pana małżonki datuje się od 16 maja 2018 r., czyli od jej urodzenia. W okresie, którego dotyczy wniosek, był/będzie Pan właścicielem lub współwłaścicielem samochodu osobowego w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W okresie, którego dotyczy wniosek, poniósł/poniesie Pan wydatki na używanie tego samochodu na potrzeby związane z niepełnosprawnością córki Pana małżonki. Wydatki na używanie ww. samochodu nie zostały/nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie zostały/nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie. Wydatków jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego nie zaliczył Pan w 2025 r. do kosztów uzyskania przychodów i nie zamierza Pan ich zaliczyć w latach przyszłych objętych wnioskiem. Wydatki jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego odliczył Pan w 2025 r. od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zamierza Pan je odliczyć w latach przyszłych objętych wnioskiem w wysokości 2280 zł. Wydatki jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego, nie zostały/nie zostaną odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wydatki jakie Pan poniósł/poniesie na używanie samochodu osobowego, nie zostały/nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Powyżej przytoczone przepisy prawa stanowią, że aby skorzystać z możliwości odliczenia wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego m.in. należy: być osobą niepełnosprawną lub mieć na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia, być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego, ponieść z tego tytułu wydatki.

Z brzmienia analizowanego przepisu art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika wprost, że wysokość odliczeń z ww. tytułu w odniesieniu do danego podatnika nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 2280 zł.

Wskazania jednocześnie wymaga, że określona w ustawie kwota 2280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna posiadała przez cały rok orzeczenie o niepełnosprawności i osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też uzyskała to orzeczenie lub nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.

W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Organ podatkowy weryfikujący zeznanie roczne w zakresie poprawności dokonanych odliczeń, ma również prawo domagać się od podatnika przedstawienia okoliczności związanych z poniesionymi wydatkami.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia stwierdzić należy, że w rocznym zeznaniu podatkowym za 2025 r., może Pan odliczyć od uzyskanego dochodu z umowy o pracę, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na używanie stanowiącego Pana własność lub współwłasność samochodu osobowego, na potrzeby związane z niepełnosprawnością dziecka Pana małżonki (orzeczoną i datowaną od 16 maja 2018 r.), będącego pod Pana opieką i na Pana utrzymaniu. Odliczenie przysługuje Panu w ramach limitu uregulowanego w art. 26 ust. 7a pkt 14 wskazanej ustawy, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł. Skoro orzeczenie dla córki Pana małżonki zostało wydane na okres do 16 maja 2034 r., to uprawnienie do omawianej ulgi będzie Panu przysługiwać za lata następne do 2034 r., jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie. Zaznaczenia jednakże wymaga, że ww. wydatki nie mogą być odliczone od dochodów, o których mowa w art. 30c cytowanej ustawy tj. dochodów z działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowanych 19% podatkiem gdyż w art. 30c ust. 2 regulującego kwestie ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem liniowym nie wskazano wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne jako uprawniających do pomniejszenia dochodu podlegającego opodatkowaniu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.