Interpretacja 0115-KDIT2.4011.180.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 25 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W listopadzie 2022 r. rozstała się Pani z ex partnerem – tatą Pani syna. Nie byli Państwo małżeństwem. Dziecko urodziło się w (...) 2020 r.

Od (...) 2024 r. w sądzie toczą się sprawy o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka każdorazowo przy matce, o kontakty oraz ograniczenie władzy.

(...) 2025 r. sąd wydał zabezpieczenie dotyczące miejsca zamieszkania dziecka przy Pani, a także podzielił opiekę nad synem w taki sposób, że tata dziecka ma je co drugi weekend od piątku od odebrania z przedszkola do poniedziałku do odprowadzenia do placówki oraz jeden raz w tygodniu w środę, co daje tacie łącznie około 10 dni opieki nad dzieckiem miesięcznie, a pozostałe średnio 20 dni dziecko jest z Panią. Dodatkowo tata dziecka ma przyznaną opiekę przez 7 dni ferii zimowych oraz połowę wakacji.

Wszelkie płatności dotyczące dziecka aż do listopada 2025 r. robiła Pani z udziałem ojca dziecka w maksymalnej wysokości około 10-15% (koszty utrzymania dziecka na poziomie 6.700 zł, a udział ojca dziecka 550 zł – 650 zł).

(...) 2025 r. został wydany wyrok alimentacyjny na 1.500 zł.

Dziecko tylko z Panią uczęszcza na wizyty lekarskie, szczepienia, bilanse, wizyty u dentysty, fizjoterapeuty (w 2025 r. ojciec dziecka ani razu nie był samodzielnie z dzieckiem na żadnej wizycie).

Od (...) 2025 r. toczy się również sprawa o wydanie zgody zastępczej przez sąd na leczenie dziecka, na które ojciec nie wyraża zgody (dziecko jest (...), brak zgody ojca na (...)).

W 80% to Pani zawozi i odbiera dziecko z przedszkola (4 x w tygodniu). Również Pani wozi syna na zajęcia dodatkowe – w listopadzie i grudniu 2025 r. jeden raz w tygodniu, obecnie dwa razy w tygodniu. Pani wyrabia dokumenty, Pani pobiera 800+, przy Pani są wszelkie dokumenty dotyczące dziecka.

Póki co mają Państwo oboje pełnię praw rodzicielskich.

Mieszka Pani sama w wynajętym mieszkaniu, na umowie najmu widnieje tylko Pani oraz dziecko jako osoba niepełnoletnia. Nie jest Pani w żadnym związku, jest Pani panną, nie ma Pani innych dzieci, ma Pani polskie obywatelstwo, jest Pani zatrudniona na umowie o pracę na pełny etat na czas nieokreślony i jest to Pani jedyne źródło zarobku.

W znacznie większym stopniu uczestniczy Pani w procesie wychowawczym dziecka.

Mieszka i pracuje Pani tylko w Polsce.

Uzupełnienie stanu faktycznego

W roku podatkowym którego dotyczy wniosek, tj. w 2025 r. podlegała Pani na terytorium RP nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskiwała dochody opodatkowane według skali podatkowej – z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony.

Nie została przez Sąd orzeczona opieka naprzemienna.

Świadczenie wychowawcze 800+ nie zostało ustalone obydwojgu rodzicom. Świadczenie 800+ pobiera tylko Pani.

Sąd uregulował kontakty z dzieckiem. Ojciec ma opiekę nad synem co drugi weekend od piątku od odebrania z placówki do poniedziałku rano do odprowadzenia do placówki oraz jedno popołudnie w tygodniu w środę. Dodatkowo uregulowane są okresy ferii – ojciec ma 1 tydzień, wakacje – podzielone po 10 dni w lipcu i sierpniu.

Opieka nad dzieckiem nie była sprawowana w 2025 r. w równych okresach przez obydwoje rodziców – Pani sprawowała opiekę nad dzieckiem w znacznie większym zakresie (ok 70%). Dodatkowo to Pani chodziła z dzieckiem do lekarzy (dziecko jest (...), po zabiegu (...) pod stałą kontrolą (...)), bilanse, szczepienie, kupowała leki, opłacała przedszkole, zamawiała wyżywienie do przedszkola, chodziła do fryzjera, zapewniała i kupowała dziecku wszelkie niezbędne rzeczy codzienne (odzież, obuwie, leki, sprzęt sportowy itd.).

Dbała Pani o rozwój fizyczny syna przez codzienne zapewnianie mu aktywności adekwatnej do jego potrzeb oraz wieku. W sezonie wiosenno-letnim dużo jeździła Pani z synem na rowerach, grała w piłkę i ringo, chodziła na place zabaw, na plażę. W sezonie wiosenno-zimowym głównie chodziła Pani z synem na ściankę wspinaczkową, na place zabaw oraz na sanki, często też robiła mu tory przeszkód w domu. Od października 2025 r. syn zaczął również uczęszczać na zajęcia z karate, które odbywały się raz w tygodniu po południu. Dodatkowym wsparciem było kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych – często razem robili zakupy, a następnie gotowali posiłki, a także prawidłowy sen w postaci odpowiedniej higieny przed i codziennej rutyny. Na bieżąco kontrolowała Pani stan zdrowia dziecka poprzez regularne wizyty lekarskie. W zakresie rozwoju duchowego dbała Pani o przekazywanie dziecku wartości takich jak odpowiedzialność (szczególnie nauka przepraszania poprzez obserwacje Pani), dobro (odróżnianie faktów od opinii i jak opinie mogą wpływać na samopoczucie) i szacunek do innych i ich pracy (nieniszczenie rzeczy i pracy innych osób, które włożyły w nią wysiłek). Wspólnie opiekowała się też Pani z synem kotką (...) – syn ją karmił, wyczesywał, wymieniał jej wodę, bawił się z nią, co uczyło go odpowiedzialności. O rozwój emocjonalny dbała Pani głównie poprzez zapewnienie synowi codziennego poczucia bezpieczeństwa, bliskości i stabilności, wspierała go Pani we wszystkich emocjach, uczyła czuć je w ciele i nazywać je, czytali książki o emocjach (np. serie (...)), dużo rozmawiali o rodzinie, dbała Pani o to, by syn miał przestrzeń na przeżywanie swoich emocji bez lęku, z Pani wsparciem. Dużo rozmawiali też z prababcią, babcią oraz ciociami. Mieli również stały kontakt z przyjaciółmi syna – dwójką chłopców z przedszkola oraz kolegą z A, z którymi na bieżąco się widywali. Wspólnie chodzili do bibliotek, muzeów (np. Muzeum (...)), na warsztaty (np. (...)), na wydarzenia kulturowe (np. (...)) czy na przedstawienia teatru (...). Wspierała Pani pasje syna – najpierw (...), które wspólnie składali, później (...), o których kupiła Pani mu encyklopedię, którą następnie wielokrotnie czytali poznając ich imiona czy moce. Kiedy zaczął interesować się karate razem uczyli się liczyć do 10 po japońsku czy wykonywać odpowiednie ruchy. Dodatkowo syn uczestniczył w wielu obowiązkach domowych jak segregowanie prania, rozpakowywanie zmywarki, sprzątanie po sobie.

W większym okresie Pani sprawowała opiekę. Nawet gdy syn był pod opieką taty, to Pani w tym czasie bardzo często konsultowała swoje wątpliwości dot. rozwoju dziecka np. na wizytach u psychologa, kupowała odzież, obuwie, leki, sprzęt sportowy, umawiała potrzebne wizyty lekarskie, bilanse czy szczepienia, wypełniała wszelkie formalności np. związane z zameldowaniem, kartą mieszkańca uprawniającą do darmowych przejazdów w B, przedłużaniem świadczeń itd., serwisowała rower, wymieniała ubrania na większe, organizowała urodziny (szukała odpowiedniego miejsca, zamawiała tort, zapraszała dzieci), kupowała prezenty dla dzieci z przedszkola, na których urodziny syn był zaproszony, uczestniczyła w warsztatach dla rodziców podnoszących kompetencje rodzicielskie.

W 2025 r. nie była Pani matką dla innego dziecka, ani nie opiekowała się innym dzieckiem poza synem, który jest wskazany we wniosku.

W 2025 r. w stosunku do Pani, ani do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W stosunku do Pani ani do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy z ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ojciec dziecka nie będzie się rozliczał jako rodzic samotnie wychowujący dziecko za 2025 r. ani nie będzie odliczał ulgi na dziecko.

Pytanie

Czy ma Pani możliwość preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko za rok 2025?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, na postawione pytanie powinna być odpowiedź twierdząca, gdyż zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych spełnia Pani warunki do rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę samotnie wychowującą dziecko uważa się rodzica, który w roku podatkowym faktycznie samotnie wychowuje dziecko. Pojęcie to należy interpretować jako rzeczywiste, codzienne wykonywanie obowiązków rodzicielskich oraz sprawowanie stałej opieki nad dzieckiem.

W przedstawionym stanie faktycznym sprawuje Pani nad dzieckiem stałą, codzienną opiekę. Dziecko stale zamieszkuje z Panią, zapewnia mu Pani utrzymanie, organizuje jego edukację, opiekę zdrowotną oraz wszystkie sprawy związane z jego bieżącym funkcjonowaniem. Ciężar wychowania i odpowiedzialność za rozwój dziecka spoczywa głównie na Pani.

Kontakty drugiego rodzica z dzieckiem odbywają się co drugi weekend oraz jeden dzień w tygodniu.

Taki model kontaktów nie stanowi opieki naprzemiennej ani wspólnego, równorzędnego wykonywania codziennych obowiązków wychowawczych. W praktyce interpretacyjnej organów podatkowych podkreśla się, że sam fakt utrzymywania kontaktów przez drugiego rodzica nie wyklucza statusu osoby samotnie wychowującej dziecko. Uiszczanie przez drugiego rodzica alimentów w kwocie 1.500 zł miesięcznie stanowi realizację obowiązku alimentacyjnego i ma charakter wyłącznie finansowy. Nie jest ono równoznaczne z osobistym uczestnictwem w codziennym procesie wychowawczym.

W interpretacji indywidualnej z 27 października 2022 r. znak: 0115-KDIT2.4011.543.2022.2.MD, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej poinformował, że: „W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą, codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. według uzgodnienia stron), status samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, który jest stanu cywilnego, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.”.

W przedstawionej sytuacji brak jest opieki naprzemiennej, a udział drugiego rodzica w codziennym wychowaniu ma charakter ograniczony i nieporównywalny z zakresem obowiązków wykonywanych przez Panią.

W konsekwencji, faktycznie samotnie wychowuje Pani dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i spełnia warunki do skorzystania z preferencyjnego sposobu rozliczenia podatku jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.

W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku w szczególności wynika, że w 2025 r. podlegała Pani na terytorium RP nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskiwała dochody opodatkowane według skali podatkowej – z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony. W 2022 r. rozstała się Pani z tatą Pani małoletniego syna. Nie byli Państwo małżeństwem. Od (...) 2024 r. w sądzie toczą się sprawy o ustalenie miejsca zamieszkania dziecka każdorazowo przy matce, o kontakty oraz ograniczenie władzy. Póki co mają Państwo oboje pełnię praw rodzicielskich. (...) 2025 r. sąd wydał zabezpieczenie dotyczące miejsca zamieszkania dziecka przy Pani. Sąd uregulował kontakty z dzieckiem. Ojciec ma opiekę nad synem co drugi weekend od piątku od odebrania z placówki do poniedziałku rano do odprowadzenia do placówki oraz jedno popołudnie w tygodniu w środę. Dodatkowo uregulowane są okresy ferii – ojciec ma 1 tydzień, wakacje – podzielone po 10 dni w lipcu i sierpniu. Nie została przez Sąd orzeczona opieka naprzemienna. Świadczenie wychowawcze 800+ nie zostało ustalone obydwojgu rodzicom. Świadczenie 800+ pobiera tylko Pani. Opieka nad dzieckiem nie była sprawowana w 2025 r. w równych okresach przez obydwoje rodziców – Pani sprawowała opiekę nad dzieckiem w znacznie większym zakresie (ok 70%). Ojciec dziecka nie będzie się rozliczał jako rodzic samotnie wychowujący dziecko za 2025 r.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia – w szczególności fakt, że – jak Pani wskazuje – opieka nad dzieckiem nie była sprawowana w 2025 r. w równych okresach przez obydwoje rodziców, bowiem to Pani sprawowała opiekę nad dzieckiem w znacznie większym zakresie (około 70%) – stwierdzam, że za 2025 r. ma Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełniła Pani bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka.

Dodatkowe informacje

Powołana przez Panią we wniosku interpretacja indywidualna została wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.