Interpretacja 0115-KDIT2.4011.192.2026.3.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania - pismem z 8 kwietnia 2026 r. oraz z 20 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan muzykiem zatrudnionym na stanowisku (...) w A.

Otrzymuje Pan wynagrodzenie w ramach stosunku pracy, na które składają się m.in. wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem stażowym.

Przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych płatnik stosuje koszty uzyskania przychodów (KUP), o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy (w wysokości 50% przychodu pomniejszonego o składki ZUS) w stosunku do wynagrodzenia zasadniczego.

Wysokość przychodu odpowiadająca kwocie dodatku stażowego jest pomniejszana o tzw. zwykłe pracownicze KUP, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Wykonywana przez Pana praca w ramach stosunku pracy na stanowisku (...) w A stanowi w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych – przedmiot prawa pokrewnego dla wykonawcy utworów muzycznych, który prowadzi do powstania tzw. artystycznego wykonania.

Jako muzyk instrumentalista wnosi Pan osobisty, indywidualny wkład w wykonanie utworów muzycznych, a więc wkład określany jako „artystyczny”. Ww. ustawa wymienia m.in. instrumentalistów, gdyż nie ulega żadnej wątpliwości, że praca instrumentalistów ma charakter „artystyczny”, dlatego też jest przedmiotem ochrony prawa pokrewnego — prawa do artystycznego wykonania.

Za Pana działalność artystyczną należy uznać każdy przejaw działań (udział w próbach, w koncertach, indywidualna praca artystyczna, tzw. IPA) prowadzących do działalności wykonawczej o charakterze twórczym, indywidualnym, w zakresie której mieści się zarówno artystyczne interpretowanie utworów, jak i wykonywanie dzieł muzycznych.

Z regulaminu wynagradzania obowiązującego w A wynika, iż w przypadku pracowników artystycznych (do których zaliczany jest m.in. (...)) stawka wynagrodzenia zasadniczego uwzględnia wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw do artystycznych wykonań na rzecz Pracodawcy.

A „od zawsze” do całości Pana przychodu stanowiącego wynagrodzenie zasadnicze pracownika artystycznego (muzyka instrumentalisty) stosuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z żadnego dokumentu (regulaminu czy umowy o pracę) nie wynika, aby Pana wynagrodzenie zasadnicze było podzielone w jakimkolwiek udziale np. procentowym na wynagrodzenie za czynności o charakterze artystycznym (twórczym) i czynności pozatwórcze np. organizacyjne.

Wszystkie czynności wykonywane przez Pana w ramach wynagrodzenia zasadniczego z tytułu umowy o pracę - prowadzą do artystycznego wykonywania utworów muzycznych. Nie istnieje zatem żadna ewidencja, która pozwalałaby na wyodrębnienie czynności twórczych od nietwórczych, gdyż w ramach zasadniczego wynagrodzenia nie jest Pan wynagradzany za jakiekolwiek czynności o charakterze nietwórczym – nie wynika to w szczególności z zapisów Pana umowy o pracę, ani jakiegokolwiek regulaminu.

Zgodnie z regulaminem wynagradzania pracownicy otrzymują wynagrodzenie zasadnicze odpowiednie do rodzaju wykonywanej pracy i zajmowanego stanowiska.

Jako pracownik artystyczny (a nie administracyjny), a dodatkowo (...) jest Pan zaszeregowany do danej grupy płacowej, dla której przewidziane są dane stawki wynagrodzenia zasadniczego. W ramach wynagrodzenia zasadniczego nie otrzymuje Pan żadnego dodatku funkcyjnego czy jakiegokolwiek innego odrębnego składnika za sprawowanie np. funkcji stricte kierowniczych itp.

W zakres Pana obowiązków jako koncertmistrza danej grupy (grupy (...)) - zgodnie z regulaminem pracy - wchodzą poza zadaniami dotyczącymi wszystkich muzyków instrumentalistów wchodzących w skład orkiestry A (tj. zadania związane przede wszystkim z udziałem w próbach orkiestry, próbach sekcyjnych i w koncertach) - zadania związane np. z wykonywaniem partii solowych na (...); z rozpisaniem smyczków dla grupy (...) na opracowaniach nutowych utworów, które będą wykonywane na koncertach; prowadzenie prób sekcyjnych, tj. prób w ramach grupy (...), podczas których Pana rola nie ogranicza się do kierowania taką próbą, tylko Pan sam też gra – ćwiczy z pozostałymi członkami swojej grupy i udziela w trakcie takiej próby uwagi merytoryczne co do jakości wykonania przez sekcję (...) danego utworu.

Wszystkie zadania z zakresu Pana obowiązków, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie zasadnicze według stawki wynikającej z zaszeregowania - prowadzą do artystycznego wykonania utworów muzycznych. Żaden z Pana obowiązków/zadań nie jest odrębnie ewidencjonowany na cele wyodrębnienia czynności o charakterze nietwórczym, gdyż takowe nie są przez Pana wykonywane.

Dodatek stażowy jest naliczany i wypłacany zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy. Zasady wynikające z Kodeksu Pracy w tym zakresie - odzwierciedlone są w zapisach regulaminu wynagradzania, tj. regulamin przewiduje jaka stawka procentowa przysługuje po upływie danego stażu pracy, jaka jest maksymalna stawka (20%), co wlicza się do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat. Regulamin przewiduje także, iż dodatek stażowy przysługuje pracownikowi za dni, za które otrzymuje wynagrodzenie oraz za dni nieobecności w pracy z powodu niezdolności do pracy wskutek choroby, albo konieczności osobistego sprawowania opieki nad dzieckiem lub chorym członkiem rodziny, za które pracownik otrzymuje z tego tytułu odpowiednio wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek z ubezpieczenia społecznego. Regulamin przewiduje, iż dodatek za wysługę lat jest wliczony do podstawy zasiłku macierzyńskiego, urlopu ojcowskiego oraz świadczenia rehabilitacyjnego.

Regulaminy, ani umowa o pracę nie przesądzają czy dodatek stażowy jest lub nie jest traktowany jako składnik wynagrodzenia za działalność twórczą, bo przesądzać o tym w sposób prawnie skuteczny nie mogłyby. Decydować o tym może wyłącznie wykładnia przepisów powszechnie obowiązującego prawa, w tym prawa pracy (Kodeksu Pracy) na tle danego stanu faktycznego związanego z rodzajem pracy wykonywanej w ramach wynagrodzenia zasadniczego.

O tym, iż dodatek stażowy naliczany od Pana wynagrodzenia zasadniczego jest związany z działalnością twórczą, przesądza fakt, iż w ramach wynagrodzenia zasadniczego wykonuje Pan wyłącznie czynności o charakterze twórczym, tj. czynności których celem jest artystyczne wykonywanie utworów muzycznych, a dodatek stażowy naliczany jako odpowiedni procent wynagrodzenia zasadniczego - jak wynika z przepisów, które regulują kwestię tego dodatku - nie jest świadczeniem autonomicznym, które byłoby wypłacane niezależnie od wynagrodzenia zasadniczego, za sam staż pracy. Jest nierozerwalnie związany z wynagrodzeniem zasadniczym. Nie jest odrębnym wynagrodzeniem za wypracowane lata pracy, lecz wyłącznie wpływa na wysokość wynagrodzenie zasadniczego w zależności od stażu pracy.

W tym miejscu odwołuje się Pan do całości argumentacji przedstawionej w swoim wniosku, nie chcąc jej powielać.

Pana praca jako (...) w A jest przejawem działalności, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 2, tj. działalności artystycznej w dziedzinie instrumentalistyki, z tytułu której w ramach wynagrodzenia zasadniczego (na wysokość którego wpływa tzw. dodatek stażowy) przysługują Panu koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Każde artystyczne wykonanie utworu jest zgodnie z zapisami art. 85 ust. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych – objęte ochroną prawną wynikającą z tej ustawy niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Za wykonanie artystyczne uważa się m.in. działania instrumentalistów, którzy w sposób twórczy przyczyniają się do powstania wykonania (art. 85 ust. 2 ww. ustawy).

Końcowo zaznacza Pan, iż z literalnego brzmienia przepisów art. 22 ust. 9, ust. 9a i ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, aby możliwość zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% z tytułu korzystania przez artystę wykonawcę (instrumentalistę) z praw pokrewnych zdeterminowana była potwierdzeniem korzystania z tych praw w zapisach regulaminów czy w zapisach danej umowy o pracę.

Ww. przepisy odwołują się w swej treści wyłącznie do przepisów odrębnych ustawy regulujących m.in. prawo do korzystania przez artystę wykonawcę z praw pokrewnych. W konsekwencji, w oparciu wyłącznie o przepisy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych odniesionych do danego stanu faktycznego - należy ustalać okoliczność tego czy w danym przypadku pracownik korzysta z praw pokrewnych.

Na podstawie zapisów Pana umowy o pracę, czy zapisów regulaminów obowiązujących w Filharmonii – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretację indywidualną w przedmiotowej sprawie - może wyłącznie oceniać czy wykonywana przez Pana praca w ramach wynagrodzenia zasadniczego jest pracą artysty wykonawcy w dziedzinie instrumentalistyki, a tym samym czy w ramach wynagrodzenia zasadniczego jest/nie jest Pan wynagradzany za jakiekolwiek inne czynności niż te, które prowadzą do artystycznego wykonania utworów muzycznych w ramach koncertów organizowanych przez A.

Wszystkie Pana obowiązki w ramach Pana stosunku pracy, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie zasadnicze - mają ścisły związek z artystycznym wykonaniem utworów muzycznych. Nie jest Pan odrębnie wynagradzany za poszczególne obowiązki nałożone na Pana jako (...) tj. odrębnie za: uczestniczenie w próbach do koncertów całej orkiestry; rozpisanie smyczków; prowadzenie i udział w próbach sekcyjnych; uczestniczenie w koncertach itp., gdyż wszystkie te czynności składają się na Pana pracę jako pracę artysty, muzyka instrumentalisty.

Z żadnego dokumentu (regulaminu czy umowy o pracę) nie wynika, aby Pana wynagrodzenie zasadnicze było podzielone w jakimkolwiek udziale np. procentowym na wynagrodzenie za czynności o charakterze artystycznym (twórczym) i czynności pozatwórcze np. organizacyjne.

Na Pana wynagrodzenie zasadnicze nie składa się jakikolwiek składnik o charakterze funkcyjnym. Żadnego dodatku funkcyjnego Pan nie otrzymuje też poza wynagrodzeniem zasadniczym.

W ramach stosunku pracy, oprócz wynagrodzenia zasadniczego, otrzymuje Pan:

-     ekwiwalent za używanie własnego instrumentu/smyczka,

-     świadczenia socjalne

ale w tym zakresie nie przysługują Panu koszty uzyskania przychodów w wysokości 50% wynagrodzenia z tego tytułu i kwestia ta nie jest przedmiotem Pana wniosku o interpretację.

Przedmiotem Pana wniosku o interpretację nie jest także kwestia zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% w stosunku do przychodu z tytułu wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego, choroby, zasiłków z tytułu opieki nad dzieckiem, nagród jubileuszowych czy rocznych, czy też kwestia zastosowania kosztów uzyskania przychodu w wysokości 50% w odniesieniu do równowartości dodatku stażowego naliczonego od niektórych z tych świadczeń.

Przedmiotem Pana wniosku jest wyłącznie kwestia zastosowania koszów uzyskania przychodów z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do przychodu odpowiadającego równowartości dodatku stażowego (naliczonego procentowo od równowartości Pana wynagrodzenia zasadniczego - w stosunku do równowartości którego - płatnik stosuje przedmiotowe koszty uzyskania przychodów w wysokości 50%).

Pytanie

Czy przychód odpowiadający kwocie dodatku stażowego może Pan w zeznaniu rocznym pomniejszyć o koszty uzyskania przychodu w wysokości 50% tego przychodu pomniejszonego o składki ZUS (przestrzegając limit, o którym mowa w art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, dokonując rozliczenia rocznego jest Pan uprawniony do pomniejszenia części przychodu odpowiadającego wysokości naliczonych i wypłaconych przez płatnika kwot z tytułu dodatku stażowego o koszt uzyskania przychodu w wysokości 50% tego przychodu (pomniejszonego o składki ZUS) na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 w związku z ust. 9b pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przestrzegając limit wysokości KUP, o którym mowa w art. 22 ust. 9a tej ustawy).

Dodatek stażowy to składnik wynagrodzenia zasadniczego, a więc nie tylko kwota wynagrodzenia zasadniczego, ale i kwota samego dodatku stażowego przysługują Panu łącznie jako osobie wykonującej działalność artystyczną w zakresie instrumentalistyki - za pracę związaną z tworzeniem, opracowywaniem i artystycznym wykonywaniem utworów muzycznych.

Korzysta Pan z praw pokrewnych (artystyczne wykonanie). Rezultatem Pana pracy - za którą wypłacane jest wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem stażowym - jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, czyli określonego przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonego w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Dodatek stażowy nie istnieje bez wynagrodzenia zasadniczego. Jest jego składową częścią i nie sposób uznać, iż z uwagi na nazwę „stażowy” i zasady obliczania jego wysokości (wysokość procentowa w zależności od stażu pracy) należy się stricte za staż pracy, a tym samym, iż nie ma związku z wykonywaniem pracy artystycznej.

Należy wziąć pod uwagę fakt, iż nie jest wypłacany niezależnie od wynagrodzenia zasadniczego, tj. za dane okresy rozliczeniowe, w których pracownikowi nie przysługiwało wynagrodzenie zasadnicze. Dodatek stażowy to nierozerwalna część wynagrodzenia zasadniczego, a nie autonomiczne świadczenie. Nie jest wypłacany w oderwaniu od wykonywania działalności artystycznej. Nie funkcjonuje jako niezależne świadczenie (np. socjalne). Dodatek stażowy nie rekompensuje stażu, warunków pracy czy funkcji administracyjnej, lecz pozostaje powiązany z artystycznym wkładem wykonawczym. Innymi słowy dodatek jest funkcjonalnie związany z wynagrodzeniem za działalność twórczą/artystyczną.

Pana zdaniem, brak podstaw, aby z uwagi na nazwę składnika ignorować twórczy charakter pracy, z tytułu której jest wypłacany. Wszystkie składniki wynagrodzenia muzyka instrumentalisty związanego z wykonywaniem działalności o charakterze twórczym - mogą być obniżone o koszty uzyskania przychodu z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepisy ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych nie wyłączają dodatków stażowych z możliwości stosowania kosztów uzyskania przychodu w wysokości 50% przychodu.

Ograniczenie ustawowe odnoszące się do stosowania kosztów uzyskania przychodu w wysokości 50% przychodu - dotyczy wyłącznie przychodów niezwiązanych z działalnością twórczą, a do takich nie sposób zaliczyć części wynagrodzenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej dodatkowi stażowemu, który nie ma bytu samoistnego, niezwiązanego z wynagrodzeniem zasadniczym, które w Pana przypadku wiąże się wyłącznie z pracą o charakterze twórczym.

Ustawodawca nie ogranicza stosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% do określonego „rodzaju składnika wynagrodzenia”, lecz do charakteru przychodu. Decydujące znaczenie ma więc czy dana część wynagrodzenia jest efektem działalności twórczej/artystycznej, a nie czy nazwana jest wynagrodzeniem zasadniczym, czy też dodatkiem.

Uważa Pan, że jeśli dany składnik wynagrodzenia jest powiązany z udziałem w wykonaniu artystycznym, czy też z powstaniem artystycznego wykonania to ekonomicznie i prawnie stanowi element wynagrodzenia za działalność twórczą.

Ustawa o PIT nie różnicuje składników wynagrodzenia według nazwy - bada się ich charakter i źródło.

Reasumując - przychód odpowiadający wartości dodatku stażowego stanowi część przychodu z działalności twórczej w rozumieniu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, a tym samym jest Pan uprawniony do zastosowania kosztów uzyskania przychodów w wysokości 50% tego przychodu w zeznaniu rocznym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodu jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1)  wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

2)  nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

3)  wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;

4)  nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Z kolei stosownie do art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Zgodnie z art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1)  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2)  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3)  produkcji audialnej i audiowizualnej;

4)  działalności publicystycznej;

5)  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6)  działalności konserwatorskiej;

7)  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222 i 1254), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8)  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak np. „artysta”, „artystyczne wykonanie utworu” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24).

W myśl art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)  plastyczne;

3)  fotograficzne;

4)  lutnicze;

5)  wzornictwa przemysłowego;

6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)  muzyczne i słowno-muzyczne;

8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)  audiowizualne (w tym filmowe).

Zgodnie z art. 85 ust. 1 i ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.

Jak stanowi art. 86 ust. 2 i ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.

W przypadku nadawania, reemitowania lub odtwarzania artystycznego wykonania za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, artyście wykonawcy przysługuje prawo do stosownego wynagrodzenia.

W razie zatem wykonywania na podstawie stosunku pracy czynności zarówno chronionych prawem autorskim, jak i niebędących przedmiotem prawa autorskiego, pozbawionych cech twórczych, udokumentowania wymaga wartość wynagrodzenia z tytułu korzystania z prawa autorskiego lub korzystania z artystycznego wykonania. Tylko bowiem wyraźne rozróżnienie, jak również dokumentowanie prac – utworów chronionych prawem autorskim oraz wypłaconych wynagrodzeń z tego tytułu daje podstawę do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów. Podkreślenia przy tym wymaga, że zakwalifikowanie, czy wykonywana praca jest przedmiotem prawa autorskiego lub pokrewnego jest obowiązkiem pracodawcy, który dokonuje świadczeń z tego tytułu.

W celu zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów:

1)  nie jest wystarczające oświadczenie pracodawcy i pracownika stwierdzające, że została wykonana praca twórcza, bez określenia jaki utwór powstał (powstawał),

2)  płatnik powinien wyodrębnić w ramach wynagrodzenia honorarium oraz pozostałe składniki wynagrodzenia; wysokość honorarium może wynikać z umowy o pracę lub z innych regulacji obowiązujących u pracodawcy, np. z regulaminu wynagradzania, jak również z umowy cywilnoprawnej,

3)  niewystarczające jest procentowe określenie w umowie o pracę czasu przeznaczonego na pracę twórczą lub ustalenie go na podstawie ewidencji czasu pracy, gdyż z takiego wyróżnienia nie wynika, czy jakikolwiek utwór rzeczywiście powstał (powstawał).

W ślad za orzecznictwem sądów stwierdzić również należy, że:

·      ustalenie wysokości honorarium leży w zakresie swobody kontraktowej stron umowy (stosunku pracy, umowy cywilnoprawnej),

·      żadne powszechnie obowiązujące przepisy nie regulują zasad ustalania wysokości honorarium,

·      nie ma też żadnych innych uniwersalnych reguł, ugruntowanych praktyką i orzecznictwem sądowym (z wyjątkiem negatywnych przesłanek określonych w tezach orzeczniczych wykluczających możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów), pozwalających na wskazanie zasad dokumentowania prac stanowiących przedmiot prawa autorskiego,

·      fakt uzyskania przychodu z praw autorskich i jego wysokość wymaga odpowiedniego udokumentowania, przy czym może to zostać wykazane za pomocą każdego prawnie dopuszczalnego dowodu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pan muzykiem zatrudnionym na stanowisku (...) w A. Wykonywana przez Pana praca stanowi w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych – przedmiot prawa pokrewnego dla wykonawcy utworów muzycznych, który prowadzi do powstania tzw. artystycznego wykonania. Otrzymuje Pan wynagrodzenie w ramach stosunku pracy, na które składają się m.in. wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkiem stażowym. Zgodnie z regulaminem wynagradzania pracownicy otrzymują wynagrodzenie zasadnicze odpowiednie do rodzaju wykonywanej pracy i zajmowanego stanowiska. Z regulaminu wynagradzania wynika również, iż w przypadku pracowników artystycznych (do których zaliczany jest m.in. (...)) stawka wynagrodzenia zasadniczego uwzględnia wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw artystycznych wykonań na rzecz Pracodawcy. Wszystkie zadania z zakresu Pana obowiązków, za które otrzymuje Pan wynagrodzenie zasadnicze według stawki wynikającej z zaszeregowania - prowadzą do artystycznego wykonania utworów muzycznych. Natomiast dodatek stażowy jest naliczany i wypłacany zgodnie z przepisami Kodeksu Pracy. Zasady wynikające z Kodeksu Pracy w tym zakresie - odzwierciedlone są w zapisach regulaminu wynagradzania, tj. regulamin przewiduje jaka stawka procentowa przysługuje po upływie danego stażu pracy, jaka jest maksymalna stawka (20%), co wlicza się do okresów pracy uprawniających do dodatku za wysługę lat.

Skoro zatem Pana pracodawca w regulaminie wynagradzania wprost wskazał, że stawka wynagrodzenia zasadniczego uwzględnia wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw do artystycznych wykonań na rzecz Pracodawcy i analogicznych zapisów nie zastosował w stosunku do dodatku stażowego, to tym samym wypłacanych Panu środków z tytułu tego dodatku stażowego nie sposób zakwalifikować do przychodów z praw autorskich i praw pokrewnych. W konsekwencji przychodu z tytułu dodatku stażowego nie może Pan pomniejszyć o 50% koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.