Interpretacja 0115-KDIT2.4011.200.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwanie uzupełniła go Pani w dniu 14 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Otrzymuje Pani z Wielkiej Brytanii świadczenie pod nazwą Bereavement Support Payment, wypłacane przez Department for Work and Pensions (DWP) w ramach brytyjskiego systemu zabezpieczenia społecznego po śmierci małżonka.

Świadczenie to obejmuje jednorazową wypłatę (lump sum) oraz czasowe, miesięczne płatności, stanowiące łącznie jedno świadczenie Bereavement Support Payment. Świadczenie nie jest związane z wykonywaniem pracy ani prowadzeniem działalności gospodarczej i ma charakter socjalny. Środki pieniężne są przekazywane na rachunek bankowy w Polsce.

Pytanie

Czy świadczenie Bereavement Support Payment (zasiłek wdowi) otrzymywane z Wielkiej Brytanii przez osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wypłacane w ramach brytyjskiego systemu zabezpieczenia społecznego, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, otrzymywane świadczenie Bereavement Support Payment nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. Bereavement Support Payment stanowi świadczenie wypłacane w ramach systemu zabezpieczenia społecznego Zjednoczonego Królestwa.

Zgodnie z art. 17 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, świadczenia z zabezpieczenia społecznego wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie ich wypłaty. W związku z powyższym stoi Pani na stanowisku, że otrzymywane świadczenie Bereavement Support Payment nie stanowi dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Otrzymuje Pani z Wielkiej Brytanii świadczenie pod nazwą Bereavement Support Payment, wypłacane przez Department for Work and Pensions (DWP) w ramach brytyjskiego systemu zabezpieczenia społecznego po śmierci małżonka.

Świadczenie to obejmuje jednorazową wypłatę (lump sum) oraz czasowe, miesięczne płatności, stanowiące łącznie jedno świadczenie Bereavement Support Payment. Świadczenie nie jest związane z wykonywaniem pracy ani prowadzeniem działalności gospodarczej i ma charakter socjalny. Środki pieniężne są przekazywane na rachunek bankowy w Polsce.

Mając na uwadze, że świadczenie otrzymuje Pani z Wielkiej Brytanii to w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdują uregulowania zawarte w Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840, dalej: Konwencja polsko-brytyjska), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r., podpisaną w Paryżu dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 1369).

W myśl art. 17 ust. 1 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Użyte w Konwencji określenie „podlegają opodatkowaniu tylko” oznacza przypisanie prawa do opodatkowania jednemu państwu, tj. opodatkowanie tych dochodów tylko w państwie w którym podatnik mieszka.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ww. Konwencji:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.

Ww. przepisy jednoznacznie wskazują, że co do zasady emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane z Wielkiej Brytanii osobie, która ma miejsce zamieszkania w Polsce – podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Wyjątek od tej reguły stanowią jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w danym Państwie, które podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie. Oznacza to, że jednorazowe wypłaty dokonane w ramach systemu emerytalnego utworzonego w Wielkiej Brytanii na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii stosownie do art. 17 ust. 2 Konwencji polsko-brytyjskiej.

Co istotne, zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji, artykuł 18 MK OECD obejmuje nie tylko emerytury wypłacane bezpośrednio byłym pracownikom najemnym, lecz również innym beneficjentom (na przykład żyjącym współmałżonkom lub dzieciom pracowników) a także renty i inne podobne świadczenia, na przykład renty starcze z tytułu dawnego zatrudnienia.

Artykuł ma jednak zastosowanie tylko do wypłat związanych z zatrudnieniem w przeszłości, tj. emerytur i innych podobnych świadczeń z tytułu zatrudnienia, nie ma więc tym samym zastosowania na przykład do renty nabytej bezpośrednio przez rencistę z tytułu kapitału nagromadzonego poza funduszem emerytalnym związanym z zatrudnieniem.

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:

Części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej, artykuł ten zawiera powszechną regułę dotyczącą dochodów, które nie są przedmiotem uregulowań w poprzednich artykułach konwencji. Dochody, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 Konwencji polsko – brytyjskiej, nie tylko nie stanowią jasno określonej kategorii dochodów, lecz i ich źródło nie jest wyraźnie określone. Na podstawie ustępu pierwszego art. 21 wyłączne prawo do opodatkowania należy do państwa miejsca zamieszkania lub siedziby.

Przepis ten bowiem również zawiera określenie „podlegają opodatkowaniu tylko” co, jak wyjaśniłem powyżej oznacza przypisanie prawa do opodatkowania państwu w którym podatnik mieszka.

W kontekście powyższego należy podkreślić, że Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.

Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Zawierane przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania są wzorowane na Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku OECD, zatem interpretacja ich postanowień powinna uwzględniać ustalenia przyjęte na szczeblu OECD, znajdujące wyraz w wypracowanym przez państwa członkowskie tej organizacji, w tym również Polskę, Komentarzu do Modelowej Konwencji (MK).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia, stwierdzam, że do otrzymywanego przez Panią zasiłku wdowiego nie mogą mieć zastosowania postanowienia art. 17 ust. 2 ww. Konwencji. Świadczenie to co prawda obejmowało jednorazową wypłatę (lump sum) jednak nie stanowiło ono wypłaty z ramach systemu emerytalnego. Z przedstawionych przez Panią informacji wynika jednoznacznie, że była to wypłata o charakterze socjalnym w ramach systemu zabezpieczenia społecznego i nie była związana z wykonywaniem pracy czy prowadzeniem działalności gospodarczej. Powyższe oznacza, że w oparciu o ww. przepisy Konwencji polsko-brytyjskiej otrzymany przez Panią z Wielkiej Brytanii zasiłek wdowi podlegał opodatkowaniu wyłącznie w Polsce – stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Pani stanowisko, zgodnie z którym zasiłek podlegał opodatkowaniu wyłącznie w państwie wypłaty uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.