Interpretacja 0115-KDIT2.4011.206.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 kwietnia 2026 r. oraz z 9 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pani rodzicem i opiekunem dziecka posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności.

W celu ustalenia przyczyn choroby oraz dalszego sposobu leczenia wykonane zostały specjalistyczne badania diagnostyczne laboratoryjne i genetyczne (badania molekularne DNA). Badania te zostały wykonane w specjalistycznym laboratorium genetycznym i były niezbędne do postawienia diagnozy oraz ustalenia dalszego procesu leczenia i terapii dziecka. Badania genetyczne stanowiły element procesu diagnostycznego niezbędnego do ustalenia choroby dziecka oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia i terapii. Bez wykonania tych badań nie byłoby możliwe określenie przyczyny niepełnosprawności oraz zaplanowanie dalszego postępowania terapeutycznego.

W celu potwierdzenia diagnozy jedno z badań genetycznych musiało zostać wykonane nie tylko u dziecka, ale również u jego rodziców. Badanie to było elementem procedury diagnostycznej i miało na celu potwierdzenie charakteru mutacji genetycznej oraz sposobu jej dziedziczenia. Bez przeprowadzenia badań porównawczych u rodziców nie byłoby możliwe jednoznaczne potwierdzenie choroby dziecka. Wydatki te są bezpośrednio związane z leczeniem i funkcjonowaniem osoby niepełnosprawnej, a ich celem jest prawidłowa diagnostyka choroby oraz umożliwienie wdrożenia odpowiedniego leczenia i terapii.

Koszt badań został poniesiony przez Panią jako rodzica i opiekuna dziecka. Posiada Pani dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku (faktury/rachunki).

Dziecko pozostaje na Pani utrzymaniu i spełnia warunki do korzystania z ulgi rehabilitacyjnej określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyżej wymienione badania zostały odliczone od podatku przy rozliczeniu za 2025 r.

Pani córka cierpi na rzadką chorobę genetyczną – (...). Choroba ta powoduje poważne zaburzenia neurologiczne oraz opóźnienie rozwoju psychoruchowego i wymaga stałej rehabilitacji oraz specjalistycznego leczenia.

W związku z chorobą córka pozostaje pod opieką lekarzy specjalistów oraz korzysta z intensywnej rehabilitacji.

Choroba ma charakter rzadki i nie istnieje standardowa terapia przyczynowa, dlatego leczenie ma charakter wspierający i rehabilitacyjny.

Terapia komórkowa została zastosowana jako element leczenia i rehabilitacji neurologicznej dziecka z niepełnosprawnością wynikającą z choroby genetycznej. Celem terapii było wsparcie funkcjonowania układu nerwowego oraz poprawa zdolności motorycznych i rozwojowych dziecka.

Terapia została zastosowana w celu ograniczenia skutków choroby genetycznej oraz poprawy funkcjonowania dziecka w życiu codziennym, co odpowiada definicji wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych przez osobę niepełnosprawną.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Pani córka posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Pierwsze orzeczenie było wydane od 20 października 2022 r. do 31 października 2024 r. Drugie orzeczenie było wydane 5 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2027 r.

Niepełnosprawność Pani córki datuje się od urodzenia. W pierwszym orzeczeniu wskazany został symbol przyczyny niepełnosprawności 10-N, w drugim 10-N 05-R.

Badania specjalistyczne genetyczne zostały opłacone dnia 27 sierpnia 2025 r. i 25 listopada 2025 r., badania specjalistyczne diagnostyczne 12 stycznia 2026 r., 19 marca 2026 r., 22 marca 2026 r., zaś terapia komórkami macierzystymi 7 października 2024 r., 13 stycznia 2025 r., 18 marca 2025 r., 19 maja 2025 r., 19 sierpnia 2025 r.

Terapia komórkami macierzystymi nie została zlecona przez lekarza.

Nie posiada i nie będzie Pani posiadała zaświadczenia lekarza specjalisty, z którego wynika, że terapia komórkami macierzystymi stanowi zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny?

Posiada Pani faktury imienne potwierdzające poniesione wydatki na terapię komórkami macierzystymi Pani niepełnosprawnego dziecka. Faktury zawierają dane Pani niepełnosprawnego dziecka oraz przedmiot i kwotę zapłaty.

Opis sprzedawanej usługi brzmi (...) (Faktura za przetwarzanie i wspólne zastosowanie komórek macierzystych wystawiona Państwu w styczniu 2025 r.).

Faktury zostały wystawione na Panią i na Pani córkę. Dokumenty te zawierają dane sprzedającego, przedmiot oraz kwotę zapłaty. Ww. faktury będą stanowić załącznik do uzupełnienia.

W roku poniesienia ww. wydatków dziecko pozostawało i będzie pozostawać na Pani utrzymaniu. Jego dochody nie przekroczyły i nie przekroczą dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego ponieważ córka nie uzyskuje dochodów z uwagi na wiek (4 lata).

Wydatki związane z badaniami i terapią nie zostały i nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały/nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Wydatki związane z badaniami oraz terapią nie zostały i nie zostaną:

·      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, lub

·      odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, lub

·      odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, lub

·      zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Nie uzyskuje Pani dochodów, ponieważ ze względu na opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem musiała Pani zrezygnować z pracy. Aktualnie pobiera Pani świadczenie pielęgnacyjne. Rozlicza się Pani wspólnie z mężem. Dochodem pozwalającym na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej jest dochód męża. Dochód ten Pani mąż uzyskuje z tytułu stosunku pracy i jest opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych (12%) oraz dochód z tytułu najmu prywatnego, opodatkowanego ryczałtem (8,5%).

Pytania

1.  Czy wydatek poniesiony za niezbędne badania specjalistyczne genetyczne i diagnostyczne dziecka posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności, wykonane w celu ustalenia przyczyny niepełnosprawności i potwierdzenia choroby dziecka oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia i terapii, stanowi wydatek na cele rehabilitacyjne lub związany z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust.7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy może być odliczany od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

2.  Czy wydatek poniesiony za terapię komórkową dziecka posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności, zastosowaną w celu leczenia i rehabilitacji neurologicznej stanowi wydatek na cele rehabilitacyjne lub jest związany z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, o którym mowa w art. 26 ust.7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy może być odliczany od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?

Pani stanowisko w sprawie

Badania genetyczne nie miały charakteru profilaktycznego ani prywatnego, lecz były konieczne z medycznego punktu widzenia w celu ustalenia przyczyn choroby dziecka oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia i dopasowania dalszej rehabilitacji. Bez przeprowadzonych badań specjalistycznych nie byłoby możliwe ustalenia choroby dziecka ani zaplanowanie właściwego leczenia i terapii.

W Pani ocenie wydatek na badania genetyczne powinien podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Bez wykonania tych badań nie byłoby możliwe określenie przyczyny niepełnosprawności.

W celu potwierdzenia diagnozy jedno z badań genetycznych musiało zostać wykonane nie tylko u dziecka, ale również u jego rodziców. Badanie to było elementem procedury diagnostycznej i miało na celu potwierdzenie charakteru mutacji genetycznej oraz sposobu jej dziedziczenia. Bez przeprowadzenia badań porównawczych u rodziców nie byłoby możliwe jednoznaczne potwierdzenie choroby dziecka.

Wydatki te są bezpośrednio związane z leczeniem i funkcjonowaniem osoby niepełnosprawnej, a ich celem jest prawidłowa diagnostyka choroby oraz umożliwienie wdrożenia odpowiedniego leczenia i terapii.

Ze względu na brak leczenia przyczynowego, Pani córka miała terapię komórkową. Terapia komórkowa została zastosowana w celu ułatwieniem wykonywania czynności życiowych. Celem terapii było wsparcie funkcjonowania układu nerwowego oraz poprawa zdolności motorycznych i rozwojowych dziecka.

W Pani ocenie zarówno wydatki poniesione na specjalistyczne badania genetyczne i diagnostyczne dziecka, jak również wydatki poniesione na terapię komórkami macierzystymi powinny zostać uznane za wydatki na cele rehabilitacyjne lub związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych osoby niepełnosprawnej w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym uważa Pani, że poniesione wydatki spełniają przesłanki określone w przepisach dotyczących ulgi rehabilitacyjnej i powinny podlegać odliczeniu od dochodu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

1)  adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2)  przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

2a)  zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

3)  zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

3a)  pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

4)  zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności;

5)  odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;

6)  odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;

6a)  odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej;

6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;

7)  opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

8)  utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł;

9)  opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa;

10)  opłacenie tłumacza języka migowego;

11)  kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia;

12)  leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 686) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;

13)  odpłatny przewóz:

a)  osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,

b)  osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a;

14)  używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16. roku życia - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł;

15)  odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:

a)  na turnusie rehabilitacyjnym,

b)  w zakładach, o których mowa w pkt 6,

c)  na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11,

d)  opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, lub zakładzie rehabilitacji leczniczej.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Wedle art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy:

Przepisy ust. 7a-7d i 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu w roku podatkowym pozostają następujące osoby niepełnosprawne: osoba będąca w stosunku do podatnika lub jego małżonka osobą zaliczoną do I grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn lub dziecko obce przyjęte na wychowanie przez podatnika lub jego małżonka, pod warunkiem że uzyskane w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, dodatku energetycznego, o którym mowa w art. 5c ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 953 ), dodatku węglowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1207 ), dodatku dla gospodarstw domowych z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła i dodatku dla niektórych podmiotów niebędących gospodarstwami domowymi z tytułu wykorzystywania niektórych źródeł ciepła, o których mowa w art. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz.U. z 2024 r. poz. 1509 ), dodatku elektrycznego, o którym mowa w art. 27 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1288 i 1831 ), refundacji kwoty odpowiadającej podatkowi VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz.U. z 2024 r. poz. 303 , 834 , 859 i 1635 ), bonu energetycznego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz.U. poz. 859 i 1831 oraz z 2025 r. poz. 290 ), bonu ciepłowniczego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 września 2025 r. o bonie ciepłowniczym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia wysokości cen energii elektrycznej (Dz.U. poz. 1302), oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego, dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów oraz kolejnego dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów.

Art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1837) stanowi, że do grupy I zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.

Zatem z ww. przepisu wynika, że dzieci – jako zstępni – są osobami zaliczanymi w stosunku do podatnika do I grupy podatkowej.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa)            niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie ulgi podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że prawo dokonywania odliczeń od dochodu podatnika wydatków ponoszonych na cele rehabilitacyjne przysługuje podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną, jak i podatnikowi mającemu na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, w tym osobę będącą jego dzieckiem, pod warunkiem, że dochody tej osoby – poza enumeratywnie wymienionymi w art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie przekroczyły dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Z opisanego zdarzenia wynika, że Pani córka posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Pierwsze orzeczenie było wydane od 20 października 2022 r. do 31 października 2024 r. Drugie orzeczenie było wydane 5 grudnia 2024 r. do 31 grudnia 2027 r. Niepełnosprawność Pani córki datuje się od urodzenia. W roku poniesienia wydatków dziecko pozostawało i będzie pozostawać na Pani utrzymaniu. Jego dochody nie przekroczyły i nie przekroczą dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego ponieważ córka nie uzyskuje dochodów z uwagi na wiek (4 lata). Nie uzyskuje Pani własnych dochodów podlegających opodatkowaniu, ponieważ zrezygnowała Pani z pracy zarobkowej ze względu na konieczność sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Aktualnie pobiera Pani świadczenie pielęgnacyjne. Rozlicza się Pani wspólnie z mężem, a dochodem pozwalającym na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej jest dochód męża.

Mając na względzie przedstawione we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że warunkiem dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest poniesienie wydatków na cele rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarty w tym przepisie katalog wydatków jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Wysokość tych wydatków stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg” i „rehabilitacja”. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych" (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby); rehabilitacja to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych.

Z opisanego zdarzenia wynika między innymi, że Pani córka cierpi na rzadką chorobę genetyczną – (...). W celu ustalenia przyczyn choroby oraz dalszego sposobu leczenia Pani niepełnosprawnego dziecka wykonane zostały specjalistyczne badania diagnostyczne laboratoryjne i genetyczne (badania molekularne DNA). Badania te zostały wykonane w specjalistycznym laboratorium genetycznym i były niezbędne do postawienia diagnozy oraz ustalenia dalszego procesu leczenia i terapii dziecka. Badania genetyczne stanowiły element procesu diagnostycznego niezbędnego do ustalenia choroby dziecka oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia i terapii. Bez wykonania tych badań nie byłoby możliwe określenie przyczyny niepełnosprawności oraz zaplanowanie dalszego postępowania terapeutycznego. W celu potwierdzenia diagnozy jedno z badań genetycznych musiało zostać wykonane nie tylko u dziecka, ale również u jego rodziców. Badanie to było elementem procedury diagnostycznej i miało na celu potwierdzenie charakteru mutacji genetycznej oraz sposobu jej dziedziczenia. Bez przeprowadzenia badań porównawczych u rodziców nie byłoby możliwe jednoznaczne potwierdzenie choroby dziecka.

Wyjaśnić zatem należy, że specjalistycznych badań diagnostycznych laboratoryjnych i genetycznych nie sposób utożsamiać z zabiegami rehabilitacyjnymi lub leczniczo-rehabilitacyjnymi, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na badania nie zostały również wymienione w żadnej innej kategorii wydatków zawartych w zamkniętym katalogu wydatków rehabilitacyjnych zawartym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tutejszy organ nie kwestionuje zatem konieczności przeprowadzenia ww. badań genetycznych i diagnostycznych, jednakże z uwagi na fakt, że nie można ich zakwalifikować do żadnej kategorii wydatków na cele rehabilitacyjne, to wydatki poniesione na ich sfinansowanie nie uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Z opisu zdarzenia wynika również, że: 7 października 2024 r., 13 stycznia 2025 r., 18 marca 2025 r., 19 maja 2025 r., 19 sierpnia 2025 r. poniosła Pani wydatki na terapię komórkami macierzystymi. Terapia komórkowa została zastosowana jako element leczenia i rehabilitacji neurologicznej dziecka z niepełnosprawnością wynikającą z choroby genetycznej. Celem terapii było wsparcie funkcjonowania układu nerwowego oraz poprawa zdolności motorycznych i rozwojowych dziecka.

Skoro zatem terapia komórkami macierzystymi została zastosowana jako element leczenia i rehabilitacji neurologicznej dziecka z niepełnosprawnością wynikającą z choroby genetycznej, a celem tej terapii było wsparcie funkcjonowania układu nerwowego oraz poprawa zdolności motorycznych i rozwojowych dziecka, to wydatki na sfinansowanie tej terapii można uznać jako wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które uprawniają do zastosowania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Jednakże – co najistotniejsze w niniejszej sprawie - z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej może skorzystać podatnik, który uzyskuje dochody podlegające opodatkowaniu (według skali podatkowej) lub na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W sytuacji gdy w danym roku podatkowym takich dochodów Pani nie uzyskuje, nie ma Pani możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dokumenty dołączone przez Panią do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - niniejsza interpretacja dotyczy tylko Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pani męża, który w celu otrzymania interpretacji powinien złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.