Interpretacja 0115-KDIT2.4011.21.2026.1.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną, posiadającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie koncentruje się Pani centrum interesów życiowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jest zobowiązana do rozliczania w Polsce całości swoich dochodów, niezależnie od miejsca ich osiągania.

Pozostaje Pani w stosunku pracy z podmiotem prawa niemieckiego - X GmbH z siedzibą w Niemczech, który jest odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i pełni funkcję pracodawcy w rozumieniu przepisów prawa pracy.

Pomiędzy Panią a X GmbH zostanie zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której zostanie Pani zatrudniona na stanowisku inżyniera budowlanego, w pełnym wymiarze czasu pracy.

Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy o pracę, zasadniczym miejscem wykonywania przez Panią pracy jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym praca wykonywana jest w formie pracy zdalnej (home office), w miejscu Pani zamieszkania.

Realizuje Pani swoje obowiązki zawodowe z wykorzystaniem narzędzi pracy oraz systemów informatycznych udostępnionych lub zaakceptowanych przez Pracodawcę, pozostając jednocześnie pod jego bieżącym kierownictwem, nadzorem oraz kontrolą co do sposobu i efektów wykonywanej pracy.

Pracodawca nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby, oddziału, przedstawicielstwa ani stałego zakładu w rozumieniu przepisów podatkowych. Pracodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej na terytorium Polski w zorganizowanej formie, a Pani zatrudnienie stanowi jedyną formę wykonywania pracy na rzecz Pracodawcy na terytorium RP.

Zakres Pani obowiązków obejmuje w szczególności wykonywanie prac projektowych oraz analitycznych związanych z działalnością Pracodawcy, w tym opracowywanie dokumentacji technicznej, sporządzanie rysunków i modeli obliczeniowych, analizę rozwiązań konstrukcyjnych oraz kontrolę zgodności realizowanych projektów z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi i normami. Wykonuje Pani powierzone jej zadania osobiście, w ramach podporządkowania pracowniczego, zgodnie z poleceniami Pracodawcy oraz przyjętą organizacją pracy.

Z tytułu świadczonej pracy przysługuje Pani miesięczne wynagrodzenie określone w umowie o pracę jako tzw. wynagrodzenie brutto-brutto.

Wynagrodzenie to obejmuje, po pierwsze, wynagrodzenie brutto stanowiące Pani przychód ze stosunku pracy w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a po drugie kwotę odpowiadającą składkom na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz innym należnościom publicznoprawnym, które zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa obciążają Pracodawcę jako płatnika.

Całość wynagrodzenia brutto-brutto jest wypłacana przez Pracodawcę na Pani rachunek bankowy.

Zgodnie z zawartymi umowami o pracę, system wynagradzania opiera się na modelu „Wynagrodzenia Brutto-Brutto”, które płatne jest miesięcznie przelewem na rachunek bankowy pracownika. Na kwotę tę składają się dwa zasadnicze elementy:

1.  Wynagrodzenie Brutto - stanowiące przychód pracownika ze stosunku pracy, obejmujące kwotę netto, składki finansowane przez pracownika oraz zaliczkę na PIT.

2.  Kwota Składek Pracodawcy - środki odpowiadające składkom na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz Fundusz Pracy, które zgodnie z przepisami obciążają Pracodawcę jako płatnika.

Jednocześnie strony jednoznacznie postanowiły w umowie o pracę, że część wynagrodzenia odpowiadająca składkom i innym należnościom publicznoprawnym obciążającym Pracodawcę nie stanowi ekonomicznego przysporzenia po Pani stronie, nie jest przeznaczona do swobodnego dysponowania przez Panią i ma charakter środków powierzonych wyłącznie w celu wykonania obowiązków publicznoprawnych w imieniu Pracodawcy.

Z uwagi na fakt, że Pracodawca jest podmiotem zagranicznym niemającym siedziby ani stałego zakładu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieposiadającym w Polsce statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych ani płatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, strony zawarły odrębne porozumienie, na mocy którego - w wykonaniu art. 21 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 oraz właściwych przepisów prawa krajowego, przejęła Pani w imieniu i na rzecz Pracodawcy obowiązki związane z obliczaniem, rozliczaniem oraz terminowym opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a także - w zakresie wynikającym z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - obowiązki związane z obliczaniem i odprowadzaniem zaliczek na podatek dochodowy.

Zobowiązana jest Pani do regulowania należnych składek oraz zaliczek podatkowych na właściwe rachunki instytucji publicznoprawnych oraz do przechowywania dokumentacji potwierdzającej dokonanie tych wpłat. Pracodawca, w celu umożliwienia Pani prawidłowego wykonania przejętych obowiązków, przekazuje Pani środki pieniężne odpowiadające wysokości należnych składek i innych obciążeń publicznoprawnych.

Pytanie

Czy składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, które pracownik miałby opłacać w imieniu pracodawcy, w części do której sfinansowania obowiązany jest pracodawca, będą stanowić Pani przychód ze stosunku pracy?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w sytuacji gdy Pracownik, na podstawie zawartego z zagranicznym pracodawcą porozumienia, wykonuje w jego imieniu obowiązki płatnika, po stronie Pracownika nie dochodzi do powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie środków pieniężnych przeznaczonych na sfinansowanie składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy, które - zgodnie z obowiązującymi przepisami - obciążają pracodawcę. W konsekwencji Pracownik nie jest zobowiązany do uwzględniania tych kwot w przychodach wykazywanych w rocznym zeznaniu podatkowym.

Jednocześnie Pani przychodem ze stosunku pracy pozostaje wynagrodzenie brutto w części stanowiącej ekonomiczne przysporzenie po Pani stronie, obejmujące składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne finansowane przez pracownika, należną zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz kwotę netto wynagrodzenia otrzymywaną do dyspozycji Pracownika.

Przeniesienie przez zagranicznego pracodawcę obowiązków płatnika składek na pracownika jest rozwiązaniem dopuszczalnym na gruncie przepisów prawa pracy oraz ubezpieczeń społecznych, jak również regulacji wynikających z członkostwa Polski w Unii Europejskiej.

Od dnia 1 maja 2004 r. pracodawcy z innych państw członkowskich UE, którzy nie posiadają na terytorium Polski siedziby ani przedstawicielstwa, a zatrudniają pracowników wykonujących pracę w Polsce, są co do zasady zobowiązani do realizacji obowiązków płatnika składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Jednocześnie przepisy dopuszczają możliwość zawarcia umowy, na mocy której pracownik przejmuje od zagranicznego pracodawcy obowiązki związane ze zgłoszeniem do ubezpieczeń, rozliczaniem oraz opłacaniem składek na własne ubezpieczenia.

Podstawą prawną takiego rozwiązania jest porozumienie, o którym mowa w art. 21 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r., dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Na mocy tego porozumienia pracownik przejmuje od pracodawcy obowiązki płatnika składek ZUS związane z jego zatrudnieniem.

W konsekwencji pracodawca zagraniczny, obok wynagrodzenia za pracę, przekazuje Pani również środki pieniężne przeznaczone na opłacenie składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz Fundusz Pracy w części finansowanej przez pracodawcę.

Odwołując się do art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje Pani, że przychód podatkowy musi mieć charakter definitywny. Za przychód mogą zostać uznane jedynie takie przysporzenia majątkowe, które mają charakter trwały, bezzwrotny i rzeczywiście powiększają majątek podatnika. Świadczenia o charakterze zwrotnym nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze lub ich ekwiwalentów, bez względu na źródło ich finansowania, w szczególności wynagrodzenia zasadnicze, dodatki, nagrody czy inne należności, a także świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika oraz wartość nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

Co do zasady, w przypadku umowy o pracę, to na pracodawcy spoczywają obowiązki płatnika składek ZUS oraz poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy. W sytuacji jednak, gdy pracownik jest zatrudniony przez zagranicznego pracodawcę i wykonuje pracę na terytorium Polski, możliwe jest zawarcie porozumienia, na mocy którego pracownik przejmuje obowiązki płatnika składek i zaliczek podatkowych. Takie porozumienie zostało zawarte pomiędzy Panią a pracodawcą na podstawie art. 21 ust. 2 rozporządzenia nr 987/2009, w wyniku czego przejęła Pani obowiązki płatnika składek ZUS związane z Pani zatrudnieniem.

Dodatkowo należy wskazać, że zagraniczny pracodawca, który nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby ani zakładu, nie ma obowiązku ani możliwości pełnienia funkcji płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W konsekwencji obowiązek rozliczenia podatku dochodowego spoczywa bezpośrednio na Pani jako podatniku, zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe potwierdza, że przejęcie przez Panią obowiązków płatnika - zarówno w zakresie podatku dochodowego, jak i składek na ubezpieczenia społeczne - ma charakter wyłącznie techniczny i organizacyjny oraz nie prowadzi do powstania po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.

Jednocześnie należy podkreślić, że wykonywanie przez Panią pracy zdalnej z terytorium Polski nie prowadzi do powstania po stronie zagranicznego pracodawcy zakładu podatkowego w Polsce, gdyż nie posiada Pani uprawnień do zawierania ani negocjowania umów w imieniu pracodawcy, nie podejmuje decyzji o charakterze handlowym ani zarządczym oraz wykonuje wyłącznie czynności o charakterze pomocniczym.

W konsekwencji środki przekazywane Pani na pokrycie składek ZUS nie mogą być traktowane jako jakiekolwiek dodatkowe świadczenie pracownicze ani element wynagrodzenia, lecz wyłącznie jako realizacja obowiązków publicznoprawnych ciążących na pracodawcy zagranicznym.

Zgodnie z art. 16 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, pracodawca finansuje z własnych środków część składek na ubezpieczenia społeczne pracownika, w tym składki emerytalne, rentowe oraz wypadkowe. Natomiast na podstawie art. 17 ust. 1 tej ustawy składki te są obliczane, rozliczane i przekazywane do ZUS przez płatnika składek.

Mając na uwadze powyższe regulacje oraz przedstawiony stan faktyczny, stoi Pani na stanowisku, że środki pieniężne otrzymywane od zagranicznego pracodawcy z przeznaczeniem na opłacenie składek ZUS w części obciążającej pracodawcę nie stanowią Pani przychodu podatkowego. Kwoty te nie mają bowiem charakteru trwałego ani definitywnego przysporzenia majątkowego, gdyż jest Pani zobowiązana do ich przekazania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i pełni w tym zakresie jedynie rolę pośrednika realizującego obowiązki pracodawcy.

W opisanym modelu rozliczeń pełni Pani wyłącznie funkcję technicznego pośrednika pomiędzy zagranicznym pracodawcą a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Otrzymywane środki pieniężne w części przeznaczonej na składki obciążające pracodawcę nie powiększają Pani majątku, nie mogą być przez Panią wykorzystane w innym celu ani zatrzymane, a ich przekazanie do ZUS następuje w imieniu i na rachunek pracodawcy.

Podsumowując, uważa Pani, że w rocznym zeznaniu podatkowym powinna wykazać wyłącznie przychód z tytułu wynagrodzenia za pracę wykonywaną na rzecz niemieckiej spółki na terytorium Polski, bez uwzględniania środków otrzymanych na pokrycie składek na ubezpieczenia społeczne finansowanych przez pracodawcę, które przekazuje Pani do ZUS w imieniu pracodawcy.

Jednocześnie podkreśla Pani, że środki otrzymane od zagranicznego pracodawcy na opłacenie składek na ubezpieczenia społeczne w części obciążającej pracodawcę nie będą stanowiły Pani przychodu pod warunkiem, że zostaną w całości przekazane do ZUS zgodnie z ich przeznaczeniem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wedle art. 11 ust. 1 tej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno w postaci pieniężnej, jak i w postaci niepieniężnej, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Stosownie do art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W myśl art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast na postawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy:

Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy, są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że jest Pani osobą fizyczną i podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pozostaje Pani w stosunku pracy z podmiotem prawa niemieckiego - X GmbH z siedzibą w Niemczech, który jest odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i pełni funkcję pracodawcy w rozumieniu przepisów prawa pracy. Pomiędzy Panią a X GmbH zostanie zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której zostanie Pani zatrudniona na stanowisku inżyniera budowlanego, w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z postanowieniami zawartej umowy o pracę, zasadniczym miejscem wykonywania pracy przez Panią jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym praca wykonywana jest w formie pracy zdalnej (home office), w miejscu Pani zamieszkania. Z tytułu świadczonej pracy przysługuje Pani miesięczne wynagrodzenie określone w umowie o pracę jako tzw. wynagrodzenie brutto-brutto. Na kwotę tę składają się dwa zasadnicze elementy: Wynagrodzenie Brutto - stanowiące przychód pracownika ze stosunku pracy, obejmujące kwotę netto, składki finansowane przez pracownika oraz zaliczkę na PIT oraz Kwota Składek Pracodawcy - środki odpowiadające składkom na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe oraz Fundusz Pracy, które zgodnie z przepisami obciążają Pracodawcę jako płatnika. Całość wynagrodzenia brutto-brutto jest wypłacana przez Pracodawcę na Pani rachunek bankowy. Z uwagi na fakt, że Pracodawca jest podmiotem zagranicznym niemającym siedziby ani stałego zakładu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nieposiadającym w Polsce statusu płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych ani płatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, strony zawarły odrębne porozumienie, na mocy którego - w wykonaniu art. 21 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 oraz właściwych przepisów prawa krajowego, przejęła Pani w imieniu i na rzecz Pracodawcy obowiązki związane z obliczaniem, rozliczaniem oraz terminowym opłacaniem składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, a także - w zakresie wynikającym z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - obowiązki związane z obliczaniem i odprowadzaniem zaliczek na podatek dochodowy.

Mając na uwadze opisane zdarzenie oraz zacytowane przepisy prawa stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które uzyskuje Pani od niemieckiego pracodawcy stanowi Pani przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od dochodu uzyskanego z tego tytułu – na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest Pani zobowiązana wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy.

W niniejszej sprawie – w kwestii odnoszącej się do obowiązku naliczania i opłacania składek do ZUS od wynagrodzeń wypłacanych przez zagranicznego pracodawcę - znajdują natomiast zastosowanie przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia WE nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. U. UE. L. 09.284/1).

Stosownie do art. 21 ust. 1 ww. Rozporządzenia:

Pracodawca, którego siedziba lub miejsce prowadzenia działalności znajdują się poza terytorium właściwego państwa członkowskiego, zobowiązany jest do wypełniania wszystkich obowiązków wynikających z ustawodawstwa mającego zastosowanie do jego pracowników, w szczególności obowiązku zapłacenia składek przewidzianych w tym ustawodawstwie, tak jakby jego siedziba lub miejsce prowadzenia działalności znajdowały się we właściwym państwie członkowskim.

W myśl art. 21 ust. 2 ww. Rozporządzenia:

Pracodawca niemający miejsca prowadzenia działalności w państwie członkowskim, którego ustawodawstwo ma zastosowanie, może uzgodnić z pracownikiem, że spoczywający na pracodawcy obowiązek zapłacenia składek może być wypełniany w jego imieniu przez pracownika, bez uszczerbku dla podstawowych obowiązków pracodawcy. Pracodawca powiadamia instytucję właściwą tego państwa członkowskiego o dokonanych uzgodnieniach.

Zatem zagraniczny pracodawca ma te same obowiązki w zakresie poboru i rozliczania składek, deklaracji zgłoszeniowych oraz rozliczeniowych, jak polski pracodawca. Natomiast obowiązki płatnika, który nie posiada w Polsce zakładu, oddziału czy przedstawicielstwa może przejąć pracownik płatnika.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 199):

Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Składki na ubezpieczenia emerytalne pracowników - finansują z własnych środków, w równych częściach, ubezpieczeni i płatnicy składek.

Zgodnie z art. 16 ust. 1b ww. ustawy:

Składki na ubezpieczenia rentowe osób, o których mowa w ust. 1 i 1a, finansują z własnych środków, w wysokości 1,5% podstawy wymiaru ubezpieczeni i w wysokości 6,5% podstawy wymiaru płatnicy składek.

W myśl art. 16 ust. 2 omawianej ustawy:

Składki na ubezpieczenie chorobowe podlegających temu ubezpieczeniu osób, wymienionych w ust. 1 pkt 1-4, 7a-9 i 11 oraz w ust. 1c, finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni.

Stosownie do art. 16 ust. 3 tej ustawy:

Składki na ubezpieczenie wypadkowe osób wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 3-10, osób współpracujących z osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność, bezrobotnych pobierających stypendium oraz osób pobierających stypendium finansują w całości, z własnych środków, płatnicy składek.

Z kolei art. 85 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1461 ze zm.) stanowi, że:

Za osobę pozostającą w stosunku pracy, w stosunku służbowym albo odbywającą służbę zastępczą składkę jako płatnik oblicza, pobiera z dochodu ubezpieczonego i odprowadza pracodawca, a w razie wypłaty świadczeń pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, o których mowa w ustawie z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 2002 r. poz. 85, z późn. zm.) - podmiot obowiązany do wypłaty tych świadczeń.

Ponadto, jak stanowi art. 259 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U z 2025 r. poz. 620 ze zm.):

Obowiązkowe składki na Fundusz Pracy, ustalone od kwot stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe bez stosowania ograniczenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, wynoszących w przeliczeniu na okres miesiąca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, opłacają pracodawcy oraz inne jednostki organizacyjne za osoby pozostające w stosunku pracy lub stosunku służbowym.

Stosownie do postanowień wynikających z powyższych przepisów, pracodawca ma obowiązek finansowania z własnych środków części składek do ZUS związanych z zatrudnieniem pracownika, natomiast część składek na ubezpieczenie społeczne i całość składek na ubezpieczenie zdrowotne finansowana jest ze środków pracownika.

Zaliczka na podatek dochodowy od osób fizycznych finansowana jest natomiast w całości z przychodu pracownika.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie należy zgodzić się z Pani stanowiskiem, z którego wynika, że po Pani stronie nie dojdzie do powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie środków pieniężnych przeznaczonych na sfinansowanie składek na ubezpieczenia społeczne oraz Fundusz Pracy, które - zgodnie z obowiązującymi przepisami - obciążają pracodawcę. W konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do uwzględniania powyższych składek w przychodach wykazywanych w rocznym zeznaniu podatkowym.

Natomiast Pani przychodem ze stosunku pracy będzie wynagrodzenie brutto, w tym składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne finansowane przez Panią oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, gdyż obowiązek ich finansowania z własnych środków (wynagrodzenia za pracę lub innych wypłat otrzymywanych od pracodawcy związanych ze stosunkiem pracy) spoczywa na Pani jako pracowniku oraz kwota netto Pani wynagrodzenia, którą otrzyma Pani do swojej dyspozycji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.