Interpretacja 0115-KDIT2.4011.212.2026.1.DT

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 6 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W grudniu 2025 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw. Art. 5 wspomnianej ustawy stanowi, iż "Funkcjonariuszowi Służby Więziennej, któremu przyznano pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 lub na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:

1)  pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej (brutto) za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;

2)  w pełnej kwocie, pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej”.

W związku z powyższym, w grudniu 2025 r. wypłacono Pani świadczenie mieszkaniowe za 2025 r. Było to wyrównanie za 6 miesięcy 2025 r. (od lipca do grudnia). Płatność tego świadczenia będzie kontynuowana cyklicznie co miesiąc w kolejnych latach. Z uwagi na fakt, iż otrzymała Pani wcześniej pomoc finansową na budownictwo, przyznano Pani świadczenie mieszkaniowe pomniejszone o 1/120 przyznanej pomocy mieszkaniowej.

Pytanie

Czy ma Pani prawo potraktować kwoty stanowiące zwrot pomocy mieszkaniowej (pomniejszenie w wysokości 1/120 miesięcznie) jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód do opodatkowania i dokonywać corocznych odliczeń tych wartości przy rozliczeniu rocznym, aż do całkowitego zwrotu tej pomocy?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że powinna Pani móc skorzystać z możliwości odpisania kwot dokonanych zwrotów w rozliczeniach rocznych. Podkreśla Pani, że Pani stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem Ministra Finansów i Gospodarki z 3 marca 2026 r., które stanowi odpowiedź na zapytanie przewodniczącego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i pracowników Więziennictwa w tej sprawie (pismo w załączeniu).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W świetle art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).

Na mocy art. 26 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.

Przepis ten stanowi postawę prawną odliczenia od dochodu dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.

Zgodnie z art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1750 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:

Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:

1)  przydział lokalu albo

2)  przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zwanej dalej ,,pomocą finansową”.

Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:

Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:

1)  przydział lokalu alb

2)  (uchylony)

3)  przyznanie świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

W myśl art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:

Funkcjonariuszowi w służbie stałej, który spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, a który lokalu tego nie otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

Na mocy art. 186 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:

1)  Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do renty inwalidzkiej Służby Więziennej.

2)  Do ustalenia kwoty pomocy finansowej podlegającej zwrotowi przyjmuje się kwotę przyznanego świadczenia waloryzowanego corocznie o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalony w ustawie budżetowej, w przypadku gdy obowiązek zwrotu powstał w latach następujących po roku przyznania pomocy finansowej.

3)  Na pisemny wniosek funkcjonariusza zwrot pomocy finansowej może nastąpić w ratach.

Zgodnie z art. 187a ustawy o Służbie Więziennej, który obowiązuje od 1 lipca 2025 r.:

Funkcjonariuszowi:

1)  któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej,

2)  który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową,

3)  wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej

-     przysługuje świadczenie mieszkaniowe.

W świetle art. 187b ww. ustawy, który obowiązuje od 1 lipca 2025 r.:

1.  Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej.

2.  Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach.

Stosownie zaś do art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823):

Funkcjonariuszowi Służby Więziennej, któremu przyznano pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 lub na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:

1)  pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;

2)  w pełnej kwocie pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej.

Z treści wniosku wynika w szczególności, że w 2025 r. otrzymała Pani świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w ustawie o Służbie Więziennej. Płatność tego świadczenia będzie kontynuowana cyklicznie co miesiąc w kolejnych latach. Z uwagi na fakt, iż otrzymała Pani wcześniej pomoc finansową na budownictwo, przyznano Pani świadczenie mieszkaniowe pomniejszone o 1/120 przyznanej pomocy mieszkaniowej.

Powzięła Pani wątpliwość, czy pomniejszenie o kwotę stanowiącą 1/120 otrzymanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego będzie mogła Pani potraktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód do opodatkowania, a co za tym idzie, czy będzie Pani mogła dokonywać corocznych odliczeń tych wartości przy rozliczeniu rocznym, aż do całkowitego zwrotu tej pomocy.

Świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 5 ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw zastąpiło dotychczasową pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu.

Ustawodawca przewidział jednak, że funkcjonariusz Służby Więziennej może podczas trwania jego stosunku służbowego otrzymać tylko jedno z tych świadczeń w ramach pomocy państwa na cele mieszkaniowe. Stąd też warunkiem uzyskania świadczenia mieszkaniowego dla funkcjonariusza, który uprzednio otrzymał pomoc finansową jest zwrot tej pomocy w sposób wybrany przez funkcjonariusza, tj. w 120 ratach poprzez comiesięczne pomniejszenie świadczenia mieszkaniowego, bądź jednorazowo.

Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych, zwrot pomocy finansowej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie przepisów ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, traktowany jest jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Wobec tego, w przypadku wyboru przez funkcjonariusza zwrotu świadczeń w formie ratalnej, płatnik dokonujący wypłaty świadczenia mieszkaniowego, stosuje pomniejszenie tego świadczenia o 1/120 pomocy finansowej (w kwocie z podatkiem).

Zgodnie z art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnik przy obliczeniu zaliczek na podatek dochodowy odejmuje od dochodu (podstawy obliczenia miesięcznej zaliczki na podatek) kwotę dokonanego zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.

Zasadą jest więc, że zwrot nienależytego świadczenia jest rozliczony w ramach comiesięcznego odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dopiero więc, gdy płatnik nie odliczy dokonanego przez podatnika zwrotu od bieżących dochodów podatnika (na skutek upływu roku podatkowego bądź osiągania przez niego niewielkich dochodów lub ustania źródła przychodu), to odliczenia w zeznaniu podatkowym (składanym za rok podatkowy, w którym podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranego świadczenia) dokonuje sam podatnik.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzam, że pomniejszenie o kwotę stanowiącą 1/120 otrzymanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia będzie mogła Pani potraktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód do opodatkowania. Zgodnie z art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwrot ten powinien być rozliczony przez płatnika podatku w ramach odliczenia od Pani bieżących dochodów. W przypadku zaś, gdy płatnik nie odliczy ww. zwrotu, to odliczenia na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 powołanej wyżej ustawy będzie mogła dokonać Pani w zeznaniu podatkowym.

Wobec tego, Pani stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.