Podatniczka, jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, w 2015 r. wybudowała prywatny wodociąg obsługujący działki rekreacyjne w miejscowości A. Koszt inwestycji wyniósł określoną kwotę. Obecnie chce nieodpłatnie przekazać wodociąg na własność Gminie B w formie darowizny, ponieważ nie stać jej na dalsze utrzymanie i naprawy. Wodociąg jest podłączony…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 22 marca 2026 r. (wpływ) i 7 kwietnia 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2015 r. wykonała Pani – jako inwestycję prywatną – wodociąg dla (...) działek rekreacyjnych w miejscowości A, gmina B.
Właściciel wodociągu zlokalizowanego w pobliżu tychże działek, tj. X, nie wyraził zainteresowania wykonaniem takiej inwestycji, dlatego zdecydowała się Pani na inwestycję prywatną, aby na działce rekreacyjnej mieć dostęp do wody bieżącej. W miejscowości A brak jest wody w studniach, co czyniło tę inwestycję niezbędną. W 2015 r. koszt wykonania wodociągu wyniósł Panią (...) zł.
Wodociąg, który obsługuje wiele działek w pobliżu Pani działki, chce Pani oddać na własność Gminie B, ponieważ nie stać Pani na dalsze utrzymanie techniczne tej infrastruktury ani na ewentualne naprawy w przyszłości. Wodociąg służy wielu posiadaczom działek rekreacyjnych tej Gminy – obecnie jest do niego przyłączonych (...) działek, a kolejne działki samodzielnie dokonują kolejnych przyłączeń.
Chce Pani oddać Gminie B wodociąg za darmo, ponieważ celem realizacji inwestycji było zapewnienie Pani działce dostępu do wody bieżącej w sytuacji braku możliwości wykonania takiej inwestycji przez Gminę lub X.
Nie chce Pani ponosić kosztów utrzymania i naprawy tego wodociągu ze względu na fakt, że zbudowany przez Panią wodociąg stanowi część ogólnego systemu wodociągowego Gminy B i został do niego dołączony poprzez budowę nitki doprowadzającej wodę do drogi głównej, w której był już wodociąg Gminy.
Wszystkie plany budowy i wykonawstwa zbudowanego przez Panią wodociągu zostały zatwierdzone przez X, który zarządza infrastrukturą wodociągową dla Gminy B.
Gmina B odmawia przejęcia wodociągu w związku z ryzykiem przejęcia od Pani inwestycji bez zapłaty, co podobno jest niezgodne z prawem podatkowym. Jednocześnie Gmina nie chce ponosić kosztów odpłatnego nabycia od Pani tego wodociągu.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
Wodociąg wybudowała Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
Planuje Pani dokonać darowizny wodociągu w rozumieniu art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964. Kodeks cywilny. W wyniku dokonania tej czynności nie otrzyma Pani żadnego świadczenia ani innego benefitu.
Pytanie
Czy przekazując „nieodpłatnie w użytkowanie” Gminie B wodociąg, który wybudowała Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności podatkowej, ma Pani obowiązek odprowadzenia podatku dochodowego na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1 – zasada powszechności opodatkowania oraz art. 11 ust. 1 – definicja przychodu)?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, dobrowolnie i nieodpłatnie przekazując wodociąg Gminie B, nie ma Pani obowiązku uiszczania podatku dochodowego na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 9 ust. 1 – zasada powszechności opodatkowania oraz art. 11 ust. 1 – definicja przychodu).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Brzmienie powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z powołanego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
· pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
· pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
Źródłami przychodów są:
1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
2) działalność wykonywana osobiście;
3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
4) działy specjalne produkcji rolnej;
5) (uchylony)
6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
9) inne źródła.
Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane w art. 12-20 omawianej ustawy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 cyt. Kodeksu:
Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.
Z wniosku w szczególności wynika, że planuje Pani przekazać w formie darowizny – w rozumieniu art. 888 ustawy Kodeks cywilny – wodociąg Gminie B. W wyniku dokonania tej czynności nie otrzyma Pani żadnego świadczenia ani innego benefitu. Wodociąg wybudowała Pani jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
Na wstępie zauważyć należy, że choć w treści pytania wskazała Pani na zamiar „nieodpłatnego przekazania w użytkowanie” wodociągu Gminie B, to z opisu zdarzenia przyszłego jednoznacznie wynika, że planowana czynność polega na przeniesieniu własności wodociągu na rzecz Gminy w formie darowizny, zgodnie z art. 888 Kodeksu cywilnego. W konsekwencji, to właśnie darowizna – jako czynność nieodpłatna, dokonana kosztem Pani majątku i bez świadczenia wzajemnego – stanowi podstawę oceny skutków podatkowych w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego stwierdzam, że planowane przez Panią przekazanie wodociągu na rzecz Gminy B w formie darowizny – jako czynność całkowicie nieodpłatna, dokonana kosztem Pani majątku i bez jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego – nie powoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się do powołanych w pytaniu art. 9 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 tej ustawy, należy podkreślić, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie takie świadczenia, które skutkują realnym przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika. Darowizna prowadzi wyłącznie do zmniejszenia majątku darczyńcy, a nie do jego powiększenia, co wyklucza możliwość uznania jej za źródło przychodu. Skoro z tytułu przekazania wodociągu nie uzyska Pani żadnych pieniędzy, wartości pieniężnych ani innych korzyści majątkowych, czynność ta nie spełnia ustawowej definicji przychodu i brak jest podstaw do uznania, że po Pani stronie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W świetle powyższej definicji przychodu, obejmującej wyłącznie świadczenia skutkujące realnym przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, darowizna wodociągu – jako czynność powodująca wyłącznie ubytek majątku – nie może zostać uznana za źródło przychodu.
W konsekwencji, dokonanie darowizny wodociągu na rzecz Gminy B pozostaje neutralne podatkowo i nie powoduje powstania po Pani stronie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo