Interpretacja 0115-KDIT2.4011.256.2025.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 2 czerwca 2025 r. (wpływ).Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Po zakończonym projekcie w 2017 r. w (...) w A została Pani zaproszona do współpracy z norweską firmą, z którą bezpośrednio współpracowała w latach 2012-2017 (w okresie od stycznia do września 2017 r. już pracowała Pani w (...) B na 8-miesiecznym kontrakcie w miejscowości C w Norwegii, po którym wróciła na okres 4 miesięcy do Polski).

Z powodu podjęcia pracy z norweską firmą D, polska firma wystawiając urlop bezpłatny na czas nieokreślony, umożliwiła Pani pracę dla (...) E (dawniej B) w miejscowości C w Norwegii, w której zaczęła pracować od 19 stycznia 2018 r.

Pani centrum życia od stycznia 2018 r. było w Norwegii. Tam Pani mieszkała, posiada umowy wynajmu mieszkań (mieszkanie wynajmowane w latach 2018-2021 przy ulicy F 1, (...) oraz mieszkanie wynajmowane w latach 2021-2024 przy ulicy G 1, (...)).

W 2021 r. złożyła Pani ostatecznie wypowiedzenie umowy z polską firmą, ze względu na brak możliwości oraz chęci wrócenia do Polski, ponieważ już w latach 2018-2021 nieprzerwanie pracowała Pani w norweskiej firmie.

14 sierpnia 2022 r. rozwiązała Pani umowę z firma D i podjęła pracę w innej norweskiej firmie (H) od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r.

W międzyczasie zmieniła Pani również miejsce zamieszkania oraz zameldowania na norweskie – w latach 2021-2024 mieszkała Pani przy ulicy G 1, (...).

Przez lata 2018-2024 Pani ośrodek życiowy znajdował się w miejscowości C w Norwegii – tam Pani mieszkała, była zameldowana, płaciła podatki, pracowała.

W rocznym zeznaniu podatkowym za rok 2021 rozliczyła się Pani również z otrzymanego PIT-11, który był sporządzony jedynie na podstawie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop z poprzednich lat, kiedy jeszcze pracowała Pani w Polsce – za rok 2017.

We wspomnianym roku 2021 rozliczyła się Pani w Norwegii oraz w Polsce za PIT-11 (opisana wyplata za zaległy urlop) oraz z zarobków zagranicznych – norweskich.

W latach 2022 i 2023 w całości rozliczyła się Pani w Norwegii.

Od 2018 r. do maja 2024 r. mieszkała Pani w Norwegii i tam był Pani ośrodek życia. Od 2018 r. do maja 2024 r. nieprzerwanie przebywała Pani w Norwegii. Nie miała Pani w tym okresie miejsca zamieszkania w Polsce.

Nie korzystała Pani wcześniej z ulgi na powrót.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeniosła Pani 6 maja 2024 r.

W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W ciągu trzech lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski, miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju – w Królestwie Norwegii. Nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie:

a) trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz

b) od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski.

W żadnym roku podatkowym, w ciągu trzech lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski, nie przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.

Centrum interesów osobistych i gospodarczych przeniosła Pani do Polski 6 maja 2024 r.

Zarówno w Polsce jak i Norwegii – w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski – nie miała Pani ani męża ani dzieci.

Natomiast – w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski – w Polsce miała Pani znajomych, konto bankowe, mieszkanie zakupione 25 września 2023 r., auto osobowe, a w Norwegii miała Pani źródła dochodów (umowy o pracę), wynajmowane mieszkania, znajomych, konto bankowe.

W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski aktywność społeczną i kulturalną, prowadziła Pani w Królestwie Norwegii.

W okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień w którym przeprowadziła się Pani do Polski, stałe miejsce zamieszkania miała Pani w Królestwie Norwegii. W tym okresie zazwyczaj przebywała Pani w Królestwie Norwegii.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadała i nadal posiada Pani obywatelstwo Polskie.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadała Pani obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej.

Pani miejscem zamieszkania od urodzenia do 2016 r. oraz od września do grudnia 2017 r. była Polska. Od stycznia do sierpnia 2017 r. oraz w latach 2018-2024 mieszkała Pani w Królestwie Norwegii.

Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji z kraju, w którym Pani mieszkała, tj. zaświadczenia o Pani miejscu zamieszkania dla celów podatkowych wydanego przez organ administracji podatkowej.

Posiada Pani natomiast dowody dokumentujące:

I. miejsce zamieszkania:

1) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 1 czerwca 2017 r. (X Królestwo Norwegii);

2) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 2 stycznia 2020 r. (X, Królestwo Norwegii – przedłużenie i zmiana ceny);

3) zagraniczna umowa wynajmu mieszkania: od 1 lipca 2021 r. (X, (...), Królestwo Norwegii);

4) ubezpieczenie mieszkania G 1, (...), Królestwo Norwegii; oraz

5) wyciągi bankowe potwierdzające płatności za wynajem i ubezpieczenie;

II. umowy o pracę:

1) od 22 stycznia 2018 r. do 14 sierpnia 2022 r. w D;

2) od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H;

III. certyfikat zatrudnienia: za okres od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H;

IV. zagraniczne zeznania podatkowe w latach 2018-2024.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 6 maja 2024 r. uzyskuje Pani przychody ze stosunku pracy. Nie uzyskuje Pani przychodów z:

- umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

- pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ani

- zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Pytanie

Czy może Pani skorzystać z ulgi na powrót, polegającej na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób fizycznych, zaczynając od roku 2024 w kolejnych 4 latach?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, może Pani skorzystać z ulgi na powrót od roku 2024.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Warunki tego zwolnienia określa art. 21 ust. 43 ww. ustawy.

I tak, zwolnienie przysługuje, pod warunkiem, że:

1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3) podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Omawiane na wstępie zwolnienie zostało wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r., na mocy ustawy z 23 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych.

Z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że zwolnienie: (...) ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że przeprowadziła się Pani do Polski w roku 2024. Od momentu przyjazdu do Polski centrum Pani interesów życiowych jest w Polsce. Od tego momentu podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W kontekście omawianej ulgi istotne znaczenie ma także art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa kogo uważa się za osobę mająca miejsce zamieszkania w Polsce.

I tak, jest to osoba fizyczna, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z powyższym artykułem, spełnia Pani oba warunki – posiada centrum interesów życiowych w Polsce oraz przebywa na terenie Polski dłużej niż 183 dni w roku. W Polsce pracuje Pani na podstawie umowy o pracę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót”, spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie zaś do art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Z treści wniosku wynika, że w wyniku przeniesienia 6 maja 2024 r. miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zatem, warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został spełniony.

Ponadto wyjaśniła Pani, że nie miała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz od początku roku, w którym zmieniła Pani miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadziła się Pani do Polski. W latach 2021-2023 oraz w okresie do 5 maja 2024 r. miała Pani bowiem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych – zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju – w Królestwie Norwegii.

Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b cytowanej ustawy.

Posiadała i posiada Pani również polskie obywatelstwo, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej:

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wskazała Pani, że nie posiada Pani certyfikatu rezydencji z kraju, w którym Pani mieszkała. Posiada Pani natomiast, dowody dokumentujące Pani miejsce zamieszkania (zagraniczne umowy najmu mieszkań), ubezpieczenie mieszkania, wyciągi bankowe potwierdzające płatności za wynajem i ubezpieczenie, umowy o pracę (od 22 stycznia 2018 r. do 14 sierpnia 2022 r. w D i od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H), certyfikat zatrudnienia: za okres od 15 sierpnia 2022 r. do 3 maja 2024 r. w H oraz zagraniczne zeznania podatkowe w latach 2018-2024.

W oparciu o przedstawione przez Panią wyjaśnienia uznać zatem należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto – jak wynika z opisu zdarzenia – uprzednio, w całości lub w części, nie korzystała Pani ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulgi na powrót). Oznacza to, że spełnia Pani również wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 5 ww. ustawy.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 6 maja 2024 r. uzyskuje Pani przychody ze stosunku pracy.

Przenoszą powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy że, przysługuje Pani prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do tych przychodów. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie, w tym ze stosunku pracy – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44, tj. dla Pani w latach 2024-2027 lub w latach 2025-2028.

W konsekwencji, zgodzić należy się z Panią, że może Pani skorzystać z ulgi na powrót od roku 2024.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie informuję, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.