Interpretacja 0115-KDIT2.4011.308.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziałów w nieruchomości. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17 czerwca 2025 r. (wpływ do tutejszego organu 20 czerwca 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W grudniu 1974 r. małżonkowie A. i B.X. zamieszkali w nowo wybudowanym domu (zabudowa bliźniacza) o powierzchni użytkowej 75,77 m², posadowionym na działce o powierzchni 0,0523 ha, dla której to nieruchomości została utworzona księga wieczysta Kw Nr (...). Nieruchomość znajduje się w miejscowości J., powiat (...), województwo (...).

A.X. zmarł w październiku 2020 r. Pozostawił testament, na mocy którego jedynym właścicielem nieruchomości została jego żona – B.X.

Małżonkowie A. i B.X. mieli troje dzieci: córkę H.I oraz synów D.X i G.X W marcu 2024 r. zmarł G.X. i pozostawił po sobie dwoje dzieci: E.X i F.X

B.X., która w domu w J. mieszkała sama, zmarła w lutym 2025 r.

Spadkobiercami B. są: córka H.I., syn D.X., wnuk E.X. i wnuczka F.X.

H.I. mieszka w M. (...), D.X. mieszka w N., E.X. mieszka w K. (...), F.X. mieszka w L.

Spadkobiercy postanowili sprzedać nieruchomość spadkową.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

A. i B.X. nabyli ostatecznie nieruchomość, o której mowa we wniosku „Umową o przeniesienie własności domu jednorodzinnego oraz prawa użytkowania wieczystego działki gruntu” zawartą w dniu 26 listopada 1975 r. sporządzoną w formie aktu notarialnego Rep. A Nr (...) w Państwowym Biurze Notarialnym (...).

A. i B.X. nabyli ww. nieruchomość do ich majątku wspólnego.

W § 1 pkt d Umowy o przeniesienie własności domu jednorodzinnego oraz prawa użytkowania wieczystego działki gruntu zawartej w dniu 26 listopada 1975 r. Rep. A Nr (...) figuruje zapis: „Spółdzielcze prawo do lokalu w opisanym budynku przysługuje członkowi Spółdzielczego Zrzeszenia Budowy Domów Jednorodzinnych w J. p. A.X.

A.X. oświadcza, że powyższe prawo stanowi majątek wspólny uzyskany z dorobku z jego żoną B.X.”

Ww. nieruchomość nie została jeszcze sprzedana.

Pytanie

Czy sprzedając w 2025 r. lub 2026 r. nieruchomość nabytą w drodze spadku zapłaci Pan podatek dochodowy?

Pana stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części, udziału w nieruchomości. Przychód z tego źródła powstaje, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości zostaje dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości.

Natomiast z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w spadku nieruchomości lub praw majątkowych określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres o którym mowa w tym przepisie liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie praw majątkowych przez spadkodawcę.

Ponieważ nieruchomość, która stanowi przedmiot spadku została zabudowana i zasiedlona w 1974 r., to Pana zdaniem, jako syn spadkodawcy, nie zapłaci Pan podatku od sprzedaży nieruchomości spadkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Przy czym użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt czy jest to nabycie w części ułamkowej czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Nabycie własności może nastąpić pod tytułem odpłatnym, ale również darmym w wyniku np. spadku bądź umowy darowizny.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres posiadania własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło pięć lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Natomiast wedle art. 10 ust. 7 tej ustawy:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z opisu zdarzenia wynika, w grudniu 1974 r. małżonkowie A. i B.X. zamieszkali w nowo wybudowanym domu (zabudowa bliźniacza) o powierzchni użytkowej 75,77 m², posadowionym na działce o powierzchni 0,0523 ha, dla której to nieruchomości została utworzona księga wieczysta Kw Nr (...). A. i B.X. nabyli ostatecznie nieruchomość, o której mowa we wniosku „Umową o przeniesieniu własności domu jednorodzinnego oraz prawa użytkowania wieczystego działki gruntu” zawartą w dniu 26 listopada 1975 r. sporządzoną w formie aktu notarialnego Rep. A Nr (...) w Państwowym Biurze Notarialnym (...).

A. i B.X. nabyli ww. nieruchomość do ich majątku wspólnego.

A.X. zmarł w październiku 2020 r. Pozostawił testament, na mocy którego jedynym właścicielem nieruchomości została jego żona – B.X.

B.X. zmarła w lutym 2025 r. Spadkobiercami B.X są: córka H.I., syn D.X., wnuk E.X. i wnuczka F.X.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 ww. ustawy:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Na mocy art. 924 przytoczonego Kodeksu:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

W świetle art. 925 cytowanego Kodeksu:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Z art. 926 § 1 wskazanego Kodeksu wynika, że:

Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Art. 1025 § 1 omawianego Kodeksu stanowi zaś, że:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Z ww. przepisów wynika zatem, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy decyduje, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Aby jednak ustalić czy w analizowanej sprawie sprzedaż przez Pana nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie czy zbycie to nastąpi po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez spadkodawcę – Pana mamę.

Z uwagi na fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik majątku wspólnego małżonków, tj. Pana rodziców, zasadnym jest odniesienie się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z kolei z art. 35 tego Kodeksu wynika, że:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

W świetle natomiast art. 43 § 1 ww. Kodeksu:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Z ww. przepisów wynika, że ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości.

Dlatego też pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w niniejszej sprawie, trzeba liczyć od końca roku, w którym doszło do nabycia prawa własności nieruchomości przez Pana rodziców – do ich majątku wspólnego małżeńskiego tj. od 1975 r.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że planowana przez Pana w 2025 r. lub 2026 r. sprzedaż ww. nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawczynię – Panią B.X. do wspólności małżeńskiej.

W związku z tym nie będzie stanowiła dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji środki, które uzyska Pan z tej sprzedaży nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.