Interpretacja 0115-KDIT2.4011.312.2026.3.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 16 maja 2026 r. (wpływ) i 29 maja 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pani wniosek dotyczy możliwości rozliczenia się w sposób preferencyjny jako osoba samotnie wychowująca dzieci w zeznaniach podatkowych za lata 2022-2024. Za wyżej wymienione lata rozliczyła się Pani w sposób indywidualny.

Od 2021 r. jest Pani rozwódką i samotnie wychowuje Pani pełnoletnie dziecko do ukończenia 25 roku życia. W prawomocnym wyroku sądowym zasądzono, iż miejsce zamieszkania Pani córki A.C. (…) pozostaje przy Pani. W 2022 r. Pani córka była uczennicą Liceum Ogólnokształcącego w (...), od października 2022 r. jest studentką na Politechnice (...).

Jest Pani właścicielką domu położonego przy ul. (...), gdzie razem z córką są Panie zameldowane i tam mieszkają.

Po rozwodzie Pani były mąż bezprawnie zamieszkiwał w Pani domu i nie chciał się wyprowadzić. W związku z tym złożyła Pani pozew o wydanie nieruchomości, a sąd prawomocnym wyrokiem z (...) 2023 r. nakazał pozwanemu D.C., aby opuścił i opróżnił z rzeczy Pani dom.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W latach 2022-2024 podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i złożyła Pani zeznania o wysokości osiągniętego dochodu. W podanym okresie uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.

Wyrok rozwiązujący Pani małżeństwo uprawomocnił się 19 kwietnia 2021 r.

W okresie objętym wnioskiem samotnie wychowywała Pani pełnoletnią córkę. Wskazała Pani, że ojciec dziecka nie zajmował się wychowywaniem pełnoletniej córki.

W okresie, którego dotyczy wniosek utrzymywała Pani pełnoletnią córkę troszcząc się o jej byt materialny, tj. pokrywała Pani koszty codziennego życia, wydatki związane z nauką i jej potrzebami osobistymi, zainteresowaniami. W ww. okresie córka nie utrzymywała się samodzielnie i pozostawała na Pani utrzymaniu. Poza świadczeniami pieniężnymi jednocześnie sprawowała Pani nad córką osobistą, codzienną opiekę rodzicielską, tj. m.in. zapewniała jej Pani mieszkanie, wyżywienie, wychowywanie, pomoc w nauce, opiekę zdrowotną, troskę emocjonalną i organizacyjną, a także pomagała Pani w podejmowaniu decyzji. Rola ojca córki ograniczała się tylko do wykonywania obowiązku alimentacyjnego. Ojciec nie uczestniczył realnie w wychowywaniu córki i nie wnosił jakiejkolwiek pomocy.

W okresie, którego dotyczy wniosek Pani pełnoletnia córka nie otrzymywała dodatkowych świadczeń związanych z odrębnymi przepisami prawa.

Były mąż wyprowadził się z Pani domu około dwa miesiące po wydaniu wyroku sądowego z (...) 2023 r. – tj. w połowie maja 2023 r.

W okresie wspólnego zamieszkiwania w jednym domu dzielili go Państwo na dwa mieszkania. Opieka i bezpieczeństwo nad córką, w tym jedzenie, ubrania, opieka zdrowotna, tworzenie stabilnych warunków życiowych leżały jedynie po Pani stronie. Wspierała Pani rozwój emocjonalny córki poprzez pomoc, obecność i troskę o jej dobrostan psychiczny. Uczyła Pani dziecko norm i wartości poprzez kształtowanie postaw społecznych, wspierała Pani córkę w podejmowaniu odpowiedzialnych decyzji życiowych. Dbała Pani o rozwój intelektualny córki, w szczególności wspierała ją Pani w nauce i w wyborze kierunku zawodowego. Kształtowała Pani zainteresowania córki i umiejętności samodzielnego myślenia. Pomagała jej Pani w zdobywaniu wiedzy oraz rozwijaniu umiejętności rozwiązywania różnego rodzaju problemów. Kształtowała postawy i umiejętności życiowe córki poprzez osobiste i stałe uczestnictwo w jej wychowywaniu, poprzez kształtowanie postaw społecznych, moralnych i życiowych oraz rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania w dorosłym życiu. Stale zaspokajała Pani potrzeby fizyczne i zdrowotne córki, obejmujące codzienną opiekę, troskę o zdrowie, leczenie i prawidłowy jej rozwój.

W okresie wspólnego zamieszkiwania w jednym domu rola ojca pełnoletniej córki ograniczała się jedynie do realizowania obowiązku alimentacyjnego, bez osobistego udziału w wychowaniu, codziennej opiece i trosce oraz bez wspierania córki w jej rozwoju życiowym, emocjonalnym i społecznym. Wspólny czas córki z ojcem w domu i poza domem ograniczony był do minimum, najczęściej za potrzebą córki. Rozmowy także były ograniczone do minimum i tylko w tematach niedotyczących potrzeb wychowawczo-rodzicielskich. Ojciec nie troszczył się o zdrowie córki i nie dbał o jej edukację, powtarzając, że ma już 18 lat i dlatego nie ma już żadnych obowiązków, nawet alimentacyjnych. Tym samym nie rozwijał jej zainteresowań i nie spędzał z nią wakacji/ferii, a także nie organizował wspólnych wyjazdów.

W okresie, którego dotyczy wniosek, do dnia wyprowadzenia się byłego męża z Pani domu prowadzili Państwo oddzielne gospodarstwa domowe. Wszystkie codzienne sprawy związane z utrzymaniem domu należały do Pani obowiązków, łącznie z organizowaniem opału i opalaniem w okresie zimy.

Pani dom posiada dwa mieszkania: parter i poddasze. Do domu jest wspólne wejście i osobne wejścia z korytarza na parter i piętro. Córka w ww. okresie mieszkała z Panią na poddaszu, gdzie miała swój pokój, natomiast Pani były mąż zajmował cały parter. W domu nie było ograniczeń, które uniemożliwiałyby kontakt ojca z córką. W okresie, którego dotyczy wniosek, nie korzystali Państwo ze wspólnych przestrzeni domowych takich jak kuchnia, łazienka, salon, ponieważ na każdym poziomie znajdują się te pomieszczenia. Koszty utrzymania takie jak rachunki za media, wywóz śmieci, telewizja itp. były opłacane przez Panią, ponieważ wszelkie umowy związane z utrzymaniem domu i tym samym rachunki wystawione były na Panią. Były mąż miesięcznie dorzucał stałą kwotę za swoje zużycie. Abonamenty telefoniczne po rozwodzie były na odrębnych umowach i rachunkach.

W latach 2022-2024 nie miały do Pani ani Pani córki zastosowania przepisy z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W latach 2022-2024 Pani pełnoletnia córka A.C. urodzona (...) 2003 r. nie uzyskała dochodów z art. 27, art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tych latach uzyskała przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 (zwolnienie z podatku dochodowego dla podatników do ukończenia 26 roku życia):

-     w 2022 r. – przychody w kwocie 14 547,59 zł;

-     w 2023 r. – przychody w kwocie 5 400 zł;

-     w 2024 r. – przychody w kwocie 20 600 zł.

Przychody te łącznie nie przekraczały wysokości dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W podanym okresie na poddaszu domu zamieszkiwała z Panią także druga córka, która nie była już objęta obowiązkiem alimentacyjnym.

W latach 2022-2024 Pani druga, starsza córka B.C. urodzona (...) 1999 r. była pełnoletnia, samodzielna i prowadziła oddzielne gospodarstwo domowe. Pracowała na umowę o pracę otrzymując przychody objęte ulgą dla młodych. Jej przychody łącznie przekraczały wysokość dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. W 2023 r. Pani starsza córka ukończyła studia magisterskie w formie niestacjonarnej na (...). W roku kiedy orzeczono Pani rozwód starsza córka była pełnoletnia, samodzielna i uczyła się na studiach zaocznych. Stąd stwierdzenie, że Pani druga córka nie była już objęta obowiązkiem alimentacyjnym.

Pytanie

Czy przysługuje Pani prawo do zastosowania preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za lata podatkowe 2022-2024, a tym samym do złożenia korekt zeznań za te lata?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że ma Pani prawo do rozliczenia się w preferencyjny sposób jako osoba samotnie wychowująca dzieci, a co za tym idzie ma Pani prawo do złożenia korekt za lata 2022-2024.

Ponadto Pani zdaniem spełnia Pani przesłanki do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca pełnoletnią córkę, ponieważ faktycznie i samodzielnie wykonuje Pani obowiązki związane z jej wychowaniem, opieką i codziennym wsparciem, podczas gdy udział ojca od daty wydania wyroku rozwodowego do czasu obecnego ogranicza się jedynie do świadczeń alimentacyjnych w kwocie 750 zł miesięcznie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Z art. 6 ust. 4e ww. ustawy wynika, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2023 r. poz. 810 i 1565).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata podatkowe 2022-2024 przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może skorzystać rodzic (przysposabiający) lub opiekun prawny samotnie wychowujący dzieci, będący w roku podatkowym, którego rozliczenie ma dotyczyć – panną, kawalerem. Ustawodawca określił również, że z omawianej preferencji może skorzystać osoba, której związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci może być również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z wniosku wynika w szczególności, że wyrok rozwiązujący Pani małżeństwo uprawomocnił się 19 kwietnia 2021 r. i od tego czasu pozostaje Pani rozwódką. Jest Pani właścicielką domu położonego w Studzienicach, gdzie mieszka Pani z pełnoletnią córką Wiktorią. Po rozwodzie Pani były mąż bezprawnie zamieszkiwał w Pani domu i nie chciał się wyprowadzić. W związku z tym złożyła Pani pozew o wydanie nieruchomości, a sąd prawomocnym wyrokiem z (...) 2023 r. nakazał pozwanemu, aby opuścił i opróżnił z rzeczy Pani dom. Były mąż wyprowadził się z Pani domu około dwa miesiące po wydaniu wyroku sądowego, tj. w połowie maja 2023 r.

W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w latach 2022-2024 samotnie wychowywała Pani swoją pełnoletnią córkę A. Pani córka A. w ww. okresie uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe oraz nie uzyskała dochodów (przychodów) przekraczających dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawy o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. We wniosku wskazała Pani, że utrzymywała Pani pełnoletnią córkę troszcząc się o jej byt materialny, tj. pokrywała Pani koszty codziennego życia, wydatki związane z nauką i jej potrzebami osobistymi, a także z zainteresowaniami. W ww. okresie córka nie utrzymywała się samodzielnie i pozostawała na Pani utrzymaniu. Poza świadczeniami pieniężnymi jednocześnie sprawowała Pani nad córką osobistą, codzienną opiekę rodzicielską, tj. m.in. zapewniała jej Pani mieszkanie, wyżywienie, wychowywanie, pomoc w nauce, opiekę zdrowotną, troskę emocjonalną i organizacyjną, a także pomagała Pani w podejmowaniu decyzji. To Pani kształtowała postawy i umiejętności życiowe córki poprzez osobiste i stałe uczestnictwo w jej wychowywaniu, poprzez kształtowanie postaw społecznych, moralnych i życiowych oraz rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania w dorosłym życiu. Podkreśliła Pani, że rola ojca córki ograniczała się tylko do wykonywania obowiązku alimentacyjnego. Ojciec nie uczestniczył realnie w wychowywaniu córki i nie wnosił jakiejkolwiek pomocy.

W okresie wspólnego zamieszkiwania w jednym domu z byłym mężem, tj. od daty wydania wyroku rozwodowego do maja 2023 r. rola ojca pełnoletniej córki ograniczała się jedynie do realizowania obowiązku alimentacyjnego, bez osobistego udziału w wychowaniu, codziennej opiece i trosce oraz bez wspierania córki w jej rozwoju życiowym, emocjonalnym i społecznym. Podkreśliła Pani, że w okresie, którego dotyczy wniosek, do dnia wyprowadzenia się Pani byłego męża z domu, prowadzili Państwo oddzielne gospodarstwa domowe. Pani dom posiada dwa mieszkania: parter i poddasze. Do domu jest wspólne wejście i osobne wejścia z korytarza na parter i piętro. Wskazała Pani, że córka Wiktoria w ww. okresie mieszkała z Panią na poddaszu, gdzie miała swój pokój, natomiast Pani były mąż zajmował cały parter. Ponadto w okresie, którego dotyczy wniosek, nie korzystali Państwo ze wspólnych przestrzeni domowych takich jak kuchnia, łazienka, salon, ponieważ na każdym poziomie znajdują się te pomieszczenia.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzam, że w latach 2022-2024 spełniła Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie nie miały do Pani zastosowania wyłączenia wynikające z art. 6 ust. 4f i ust. 8 tej ustawy. Oznacza to, że za ww. lata podatkowe przysługiwało Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

W związku z powyższym, w zakresie korekty złożonych przez Panią rozliczeń za lata 2022-2024 wskazuję, że zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 622):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej).

W związku z powyższym, ma Pani prawo do złożenia korekty zeznania podatkowego za lata podatkowe objęte wnioskiem, celem skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Wobec tego, Pani stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i obowiązującego w tym zakresie stanu prawnego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.