Interpretacja 0115-KDIT2.4011.316.2026.1.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2025 r. i możliwości złożenia korekty za 2024 r. w zakresie takiego rozliczenia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pani obywatelstwo polskie i uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony oraz w przeszłości uzyskiwała Pani dochody z umów zlecenia. Jest Pani od 2021 r. matką obecnie 5-letniej jedynej córki. Do listopada 2023 r. mieszkała Pani wspólnie z mężem, córką oraz Pani rodzicami, kiedy to mąż się wyprowadził.

W styczniu 2024 r. podpisała Pani z mężem notarialną rozdzielność majątkową, a (...) 2024 r. Sąd Okręgowy w (...) wydał wyrok (prawomocny od (...) 2024 r.) rozwiązujący Pani małżeństwo bez orzekania o winie, nie ograniczając praw rodzicielskich żadnemu z rodziców, a miejsce zamieszkania małoletniej ustalając w miejscu zamieszkania matki. Ustalił wspólne koszty utrzymania i wychowania córki przez rodziców, z tym iż przyznał Pani alimenty na córkę w wysokości 800 zł. Ponadto nie orzekał o kontaktach ojca z córką.

Od listopada 2023 r. córka mieszkała z Panią i Pani rodzicami, a Pani nie związała się z nikim innym. Ojciec dziecka płacił alimenty w zasądzonej kwocie i sporadycznie pokrywał połowę dodatkowych kosztów, tj. prywatne wizyty u specjalisty, stomatologa. Koszt dojazdu na wizyty NFZ, większość kosztów wizyt prywatnych, zakup okularów korekcyjnych, leków spoczywa na Pani.

Kontakty z córką do połowy 2025 r. polegały na odwiedzinach dziecka w miejscu zamieszkania ok. 1-2 razy w tygodniu na ok. 4-5 godzin (organizacja posiłków dla dziecka w tym czasie leżała po Pani stronie). Ojciec sporadycznie zabierał dziecko na spacer, plac zabaw albo lody.

Natomiast od drugiej połowy 2025 r. kontakty ojca z dzieckiem polegały na wizytach raz w tygodniu, a niekiedy co drugi tydzień. Zaznacza Pani, iż nie próbowała ograniczyć w jakikolwiek sposób kontaktów ojca z dzieckiem, wręcz przeciwnie, wtedy gdy dziecko odmawiało spędzenia wspólnego czasu, zachęcała Pani do różnych wspólnych aktywności.

Dziecko nigdy nie nocowało u ojca, nie zabierał go również na święta, ferie i wakacje, nie zawoził i nie odbierał z przedszkola. Nie chodził na spotkania organizacyjne w przedszkolu, a wyłącznie przychodził na przedstawienia. Dziecko po raz pierwszy do ojca pojechało w drugi dzień Świąt Wielkanocnych 2026 r.

Przez ten czas ciężar planowania, organizacji i wożenia na rehabilitację, której podlega z racji wcześniactwa, zawożenia do przedszkola, odbierania z przedszkola, wizyt lekarskich (kontrole u alergologa, laryngologa, genetyka, internisty), dentysty, okulisty, od rozstania spoczywał na Pani. Jedynym wsparciem byli Pani rodzice, z którymi mieszkała Pani z córką oraz Pani siostra.

Trud adaptacji dziecka w przedszkolu, oswojenia go z nową sytuacją po rozwodzie i sporadycznych kontaktów dziecka z ojcem spadł na Panią. Poza alimentami i „800+” nie pobierała Pani żadnych innych świadczeń na córkę.

Pytanie

Czy w związku z powyższym ma Pani prawo rozliczyć się na preferencyjnych zasadach na podstawie art. 6 ust. 4c-4f i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (jako rodzic samotnie wychowujących dziecko) za 2025 r. i czy może Pani złożyć korektę za 2024 r., rozliczając się również jako osoba samotnie wychowująca dziecko?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że spełnia wszystkie formalne i faktyczne przesłanki do rozliczenia podatku osób fizycznych, jako rodzic samotnie wychowujący dziecko zarówno za rok 2024 jak i 2025. Od 2023 r. pełna organizacja życia, wychowanie jak również w większej części utrzymanie finansowe dziecka spoczywa na Pani. Ojciec dziecka nie sprawuje opieki naprzemiennej, a kontakty z dzieckiem ograniczają się średnio do wizyt raz w tygodniu na parę godzin. To Pani decyduje o leczeniu córki, edukacji, zajęciach dodatkowych i podejmuje wszelkie decyzje wynikające z życia codziennego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pani przedstawiła we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Na podstawie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

Stosownie do art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przenosząc cytowane uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie, status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica – przy którym dziecko mieszka – prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony oraz w przeszłości uzyskiwała Pani dochody z umów zlecenia. Jest Pani od 2021 r. matką obecnie 5-letniej jedynej córki. Do listopada 2023 r. mieszkała Pani wspólnie z mężem, córką oraz Pani rodzicami, kiedy to mąż się wyprowadził. (...) 2024 r. Sąd wydał wyrok rozwiązujący Pani małżeństwo, który uprawomocnił się (...) 2024 r. W wyroku tym Sąd nie ograniczył praw rodzicielskich żadnemu z rodziców, a miejsce zamieszkania małoletniej ustalił w miejscu zamieszkania matki. Nie orzekał o kontaktach ojca z córką. Od listopada 2023 r. córka mieszkała z Panią i Pani rodzicami, a Pani nie związała się z nikim innym. Kontakty z córką do połowy 2025 r. polegały na odwiedzinach dziecka w miejscu zamieszkania ok. 1-2 razy w tygodniu na ok. 4-5 godzin (organizacja posiłków dla dziecka w tym czasie leżała po Pani stronie). Ojciec sporadycznie zabierał dziecko na spacer, plac zabaw albo lody. Natomiast od drugiej połowy 2025 r. kontakty ojca z dzieckiem polegały na wizytach raz w tygodniu, a niekiedy co drugi tydzień. Dziecko nigdy nie nocowało u ojca, nie zabierał go również na święta, ferie i wakacje, nie zawoził i nie odbierał z przedszkola. Nie chodził na spotkania organizacyjne w przedszkolu, a wyłącznie przychodził na przedstawienia. Dziecko po raz pierwszy do ojca pojechało w drugi dzień Świąt Wielkanocnych 2026 r. Przez ten czas ciężar planowania, organizacji i wożenia na rehabilitację, której podlega z racji wcześniactwa, zawożenia do przedszkola, odbierania z przedszkola, wizyt lekarskich (kontrole u alergologa, laryngologa, genetyka, internisty), dentysty, okulisty, od rozstania spoczywał na Pani. Trud adaptacji dziecka w przedszkolu, oswojenia go z nową sytuacją po rozwodzie i sporadycznych kontaktów dziecka z ojcem spadł na Panią. Poza alimentami i „800+” nie pobierała Pani żadnych innych świadczeń na córkę.

Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że będąc osobą rozwiedzioną (wyrok rozwiązujący Pani małżeństwo uprawomocnił się 25 września 2024 r.), matką małoletniego dziecka, które zamieszkiwało z Panią i wobec którego trud codziennych czynności dotyczących jego wychowania spoczywał na Pani, ma Pani prawo rozliczyć się za 2024 i 2025 r. jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości dotyczących możliwości złożenia korekty zeznania podatkowego za rok 2024 należy wskazać, że stosownie do art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622):

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Z przepisu art. 81 § 2 przywołanej ustawy wynika, że:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Jednocześnie podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Uwzględniając powyższe, może Pani złożyć korektę zeznania podatkowego za rok 2024 w celu skorzystania z preferencyjnej formy rozliczenia przeznaczonej dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.