Interpretacja 0115-KDIT2.4011.406.2026.3.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnili Państwo wniosek 9 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty wynagrodzeń pracownikom. Zakończona kontrola ZUS wykazała błąd w dokumentacji płacowej. Stwierdzono, że od połowy 2022 r. u kilku pracowników błędnie ustalono podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieprawidłowość wynikała z błędnego naliczenia składnika wynagrodzenia dotyczącego użytkowania samochodu służbowego do celów prywatnych. W konsekwencji po stronie pracowników wykazana została zaniżona/zawyżona podstawa opodatkowania w latach 2022-2025. Tym samym nieprawidłowo został naliczony i odprowadzony podatek dochodowy w imieniu pracowników. Błędnie zostały również ustalone składki na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i fundusz pracy. Część pracowników, których dotyczy korekta, pozostaje nadal w zatrudnieniu. Dla tych osób wartość podatku została skorygowana w bieżącym roku (poprzez korektę wynagrodzenia). Odmiennie wygląda sytuacja dla osób, których zatrudnienie ustało i w związku z tym Wnioskodawca nie ma możliwości skorygowania zaliczki podatku dochodowego za lata ubiegłe. Wnioskodawca zamierza dokonać korekty PIT-11 dla byłych pracowników za wskazane powyżej lata. Natomiast deklaracja PIT-4R nie ulegnie zmianie i w ocenie Wnioskodawcy nie będzie obowiązku jej korygowania. Ponadto dokonana została również korekta składek ZUS za wszystkich pracowników wraz z opłaceniem zaległości. Wnioskodawca jest opodatkowany na zasadach CIT-u estońskiego za lata 2024-2027. Składki ZUS zostały uregulowane i zaliczone do kosztów uzyskania przychodu bieżącego roku (zarówno za obecnych jak i niezatrudnionych już pracowników).

Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

1)  Czy w opisanym zdarzeniu istnieje obowiązek sporządzenia korekty PIT-4R za lata 2022-2025?

2)  Czy w opisanym zdarzeniu należy sporządzić korekty deklaracji PIT-11 dla byłych pracowników za lata 2022-2025?

Państwa stanowisko w sprawie (odnoszące się do podatku dochodowego od osób fizycznych)

Państwa zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym są Państwo zobowiązani do sporządzenia korekty informacji PIT-11 za lata 2022-2025 (dla byłych pracowników). Nie mają Państwo obowiązku sporządzania korekty deklaracji PIT-4R za lata 2022-2025 ponieważ korekty podatku dokona były pracownik. Powstała jednak wątpliwość dotyczącą zakresu obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie Wnioskodawcy brak jest podstaw faktycznych i prawnych do pobrania zaległej zaliczki od byłego pracownika po ustaniu zatrudnienia, ponieważ Wnioskodawca nie dokonuje już na jego rzecz wypłat. Jednocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po zakończeniu roku podatkowego oraz po ustaniu stosunku pracy obowiązek rozliczenia niedopłaty/nadpłaty podatku dochodowego ciąży na podatniku, tj. byłym pracowniku. Na nim również ciąży obowiązek uiszczenia ewentualnych odsetek. W ocenie Wnioskodawcy to były pracownik powinien dokonać korekty zeznań rocznych. W przypadku pracowników nadal zatrudnionych Wnioskodawca dokonuje korekty podatku z bieżącego wynagrodzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm):

Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:

Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej ,,zakładami pracy'', są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

W myśl art. 32 ust. 1 omawianej ustawy:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie do art. 38 ust. 1a powyższej ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31 i art. 33-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.

Stosownie do art. 38 ust. 1a powyższej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 32-35, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczną deklarację, według ustalonego wzoru.

Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2022 r.:

Płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2023 r.:

Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaty wynagrodzeń pracownikom. Zakończona kontrola ZUS wykazała błąd w dokumentacji płacowej. Stwierdzono, że od połowy 2022 r. u kilku pracowników błędnie ustalono podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nieprawidłowość wynikała z błędnego naliczenia składnika wynagrodzenia dotyczącego użytkowania samochodu służbowego do celów prywatnych. W konsekwencji po stronie pracowników wykazana została zaniżona/zawyżona podstawa opodatkowania w latach 2022-2025. Tym samym nieprawidłowo został naliczony i odprowadzony podatek dochodowy w imieniu pracowników. Błędnie zostały również ustalone składki na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i fundusz pracy. Część pracowników, których dotyczy korekta, pozostaje nadal w zatrudnieniu. Dla tych osób wartość podatku została skorygowana w bieżącym roku (poprzez korektę wynagrodzenia). Odmiennie wygląda sytuacja dla osób, których zatrudnienie ustało i w związku z tym Wnioskodawca nie ma możliwości skorygowania zaliczki podatku dochodowego za lata ubiegłe. Wnioskodawca zamierza dokonać korekty PIT-11 dla byłych pracowników za wskazane powyżej lata. Natomiast deklaracja PIT-4R nie ulegnie zmianie i w ocenie Wnioskodawcy nie będzie obowiązku jej korygowania. Ponadto dokonana została również korekta składek ZUS za wszystkich pracowników wraz z opłaceniem zaległości.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących obowiązku korygowania informacji PIT-11 oraz PIT-4R za lata 2022-2025 wskazać należy, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Z przepisu art. 81 § 1 ww. ustawy wynika, że:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Treść art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wskazuje zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej.

Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. Błędnie mogła zostać określona m.in. wysokość przychodu bądź dochodu, wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość nadpłaty lub zwrotu podatku, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Zatem generalnie, jeżeli płatnik nie sporządził stosownych informacji PIT-11 lub też sporządził je nieprawidłowo to będzie on zobowiązany do ich wystawienia/skorygowania by wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku wynikającego z ww. przepisów. Konieczność sporządzenia korekty jest niezależna, od tego czy pracownik który otrzymał nieprawidłowo sporządzony PIT-11 nadal pracuje u płatnika, czy też jest to jego były pracownik.

Co istotne, obowiązkiem płatnika jest wykazanie w informacji PIT-11 faktycznie osiągniętego przez podatnika przychodu (dochodu) i faktycznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja PIT-11 powinna zatem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i pobranych w danym roku podatkowym zaliczkach na podatek oraz o faktycznie odprowadzonych składkach na ubezpieczenie społeczne i/lub zdrowotne.

Informacja PIT-11 czy też jej korekta winna odzwierciedlać bowiem stan faktyczny. Jak sama nazwa wskazuje, informacja PIT-11 jest informacją o pobranych (a nie należnych) zaliczkach na podatek dochodowy. Zatem fakt niepobrania i nieuiszczenia zaliczki na podatek nie może znaleźć odzwierciedlenia w informacji PIT-11 czy też jej korekcie.

Jak wyjaśniono wyżej korekta deklaracji może dotyczyć błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych. A więc obowiązek złożenia korekty deklaracji wystąpi m.in. w sytuacji, gdy błędnie została określona kwota przychodu.

W analizowanej sprawie zaistniała sytuacja spowodowała zaniżenie lub zawyżenie podstawy opodatkowania - co skutkowało tym, że w wystawionych PIT-11 została wykazana nieprawidłowa wartość przychodu. Oznacza to, że za lata 2022-2025 powinni Państwo sporządzić oraz doręczyć pracownikom / byłym pracownikom oraz właściwym organom podatkowym imienne informacje PIT-11, zawierające kwoty: przychodu, kosztów uzyskania przychodów, dochodu oraz faktycznie pobrane zaliczki na podatek dochodowy w każdym z ww. lat. Obowiązkiem płatnika jest bowiem wykazanie w informacji PIT-11 faktycznie osiągniętego przez podatnika przychodu (dochodu) i faktycznie pobranej zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Informacja PIT-11 powinna zatem zawierać prawidłowe dane o osiągniętych przez podatnika dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym i faktycznie pobranych w danym roku podatkowym zaliczkach na podatek. Oznacza to, że nie mają Państwo możliwości korygowania informacji PIT-11 w przedmiocie odprowadzonych zaliczek.

W odniesieniu natomiast do korekty deklaracji PIT-4R wyjaśnić należy, że w deklaracji tej powinny być wykazywane należne zaliczki na podatek dochodowy, a zatem takie, które powinny zostać pobrane przez płatnika zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W konsekwencji, w sytuacji zaniżenia /zawyżenia przychodu pracowników, a w konsekwencji wykazania w PIT-4R kwoty zaliczek w niewłaściwej wysokości ciąży na Państwu obowiązek dokonania korekt deklaracji PIT-4R wystawionych za lata 2022-2025 i wykazania w nich należnych zaliczek, jakie powinny zostać przez Państwa pobrane od przychodów uzyskanych przez Państwa pracowników na podstawie umowy o pracę. Konieczność sporządzenia korekty jest niezależna, od tego czy błędnie wykazane w PIT-4R zaliczki za lata 2022-2025 dotyczyły pracownika który obecnie nadal jest Państwa pracownikiem, czy też już nim nie jest.

Końcowo odnosząc się Państwa wątpliwości dotyczących kwestii uiszczenia ewentualnych odestek należy wskazać, że zgodnie z art. 26 ustawy Ordynacja podatkowa, co do zasady:

Podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

Odpowiedzialność podatnika za niektóre zobowiązania ogranicza jednak art. 26a § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z jego treścią:

Podatnik nie ponosi odpowiedzialności z tytułu zaniżenia lub nieujawnienia przez płatnika podstawy opodatkowania czynności, o których mowa w art. 12 , 13 oraz 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - do wysokości zaliczki, do której pobrania zobowiązany jest płatnik.

Z kolei, jak stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 , odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Stosownie do art. 30 § 4 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi okoliczność, o której mowa w § 1 lub 2, organ ten wydaje decyzję o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta, w której określa wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku.

W myśl art. 30 § 5 Ordynacji podatkowej

Przepisów § 1-4 nie stosuje się, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika. Odpowiedzialność podatnika można orzec w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.

Art. 30 § 6 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi, że:

Decyzję, o której mowa w § 4 i 5, organ podatkowy może wydać również po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego.

Z powyższych uregulowań wynika, że odpowiedzialność płatnika dotyczy podatku niepobranego lub podatku pobranego, a niewpłaconego. Zobowiązanie płatnika do poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych nie jest oderwane od zobowiązania podatkowego podatnika. Za wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 26a ustawy Ordynacja podatkowa, obciążony podatkiem jest podatnik, a rola płatnika polega na dopełnieniu czynności wskazanych w art. 8 ustawy Ordynacja podatkowa. Elementem konstytutywnym odpowiedzialności płatnika jest zawsze niewpłacenie podatku, co wynika z treści art. 30 § 1 ww. ustawy, który stanowi, że płatnik odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany, a niewpłacony.

Zatem płatnik odpowiada wówczas, gdy należny podatek nie wpłynął w odpowiedniej wysokości i w odpowiednim terminie na rachunek urzędu skarbowego. Ustawodawca ukształtował jednak rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym. Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno-technicznych. Dlatego też płatnik pobiera podatek od podatnika i wpłaca go do organu podatkowego pełniąc rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym. Odpowiedzialność płatnika za niepobrany podatek ma na celu zabezpieczenie należności Skarbu Państwa w wysokości tego podatku (z ewentualnymi odsetkami).

Obowiązek płatnika nie jest abstrakcyjny, a stanowi lustrzane odbicie obciążeń podatnika. Jednocześnie, pomimo faktu, że w pierwszej kolejności to płatnik jest obowiązany do zapłaty, to w sytuacji, gdy podatnik składa zeznanie roczne i dokonuje wpłaty należnego podatku - w części niepobranej przez płatnika w formie zaliczek - organ podatkowy nie może żądać wpłaty tych samych kwot od płatnika. Z chwilą zapłaty podatku przez podatnika dojdzie bowiem do wygaśnięcia jego zobowiązania podatkowego. Brak zobowiązania powoduje natomiast, że nie można mówić o odpowiedzialności podatkowej jakiegokolwiek podmiotu, w tym płatnika, za jego zapłatę.

Gdy zatem pracownik/były pracownik w oparciu o otrzymany skorygowany PIT-11 złoży korektę zeznań za poprzednie lata podatkowe i samodzielnie odprowadzi podatek, rola płatnika ograniczy się do korekty deklaracji PIT-4R oraz zapłaty odsetek od różnicy między zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych naliczoną, pobraną i wpłaconą do urzędu skarbowego a zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych, która powinna była być naliczona, pobrana i wpłacona do urzędu skarbowego. Natomiast w sytuacji, gdy podatek nie zostanie uregulowany przez podatnika, nadal będzie istnieć przedmiot odpowiedzialności płatnika, bowiem będzie on odpowiadał za należności z tytułu niepobranego podatku wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi do dnia zapłaty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.