Wnioskodawca (A) jest jednostką organizacyjną Spółki X, nieposiadającą osobowości prawnej, działającą jako pracodawca dla zatrudnionych na umowę o pracę pracowników. W A funkcjonuje zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, z którego finansowane są różne formy działalności socjalnej, w tym dofinansowanie kosztów pobytu dzieci w żłobkach, klubach dziecięcych, przedszkolach i innych formach wychowania przedszkolnego. Osobami uprawnionymi do świadczeń z funduszu są pracownicy,…
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
11 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A (dalej: Wnioskodawca, Pracodawca, A, Płatnik) jest jednostką organizacyjną Spółki X . (dalej Spółka) wykonującą funkcje zarządcze, nadzorcze, kontrolne oraz koordynacyjne. Poza A, w skład Spółki (jako osoby prawnej) (...), (...). Wnioskodawca nie posiada osobowości prawnej, ponadto, nie podlega ujawnieniu w Krajowym Rejestrze Sądowym. Natomiast B Spółki są ujawnione w KRS, jako jednostki organizacyjne Spółki; B, analogicznie jak A, nie posiadają osobowości prawnej.
Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest (...), będących przedmiotem sprzedaży.
Wnioskodawca jest pracodawcą w rozumieniu przepisu art. 3 Kodeksu pracy dla zatrudnionych w A, na postawie stosunku pracy, pracowników. W związku z dokonywaniem przez Wnioskodawcę wypłat wynagrodzeń i innych świadczeń dla zatrudnionych na umowę o pracę pracowników oraz byłych pracowników, którzy rozwiązali umowę o pracę w związku z przejściem na emeryturę lub rentę po ustaniu zatrudnienia w A, Wnioskodawca pełni funkcję płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie określonym przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025, poz. 163 ze zm.; dalej: ustawa o PIT). Jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca posługuje się numerem NIP: (...).
W A funkcjonuje zakładowy fundusz świadczeń socjalnych (dalej także: „Fundusz”, „Fundusz świadczeń”, „Fundusz świadczeń socjalnych”) przeznaczony na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu. Fundusz jest tworzony z corocznego odpisu podstawowego naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych w A. W ramach działalności socjalnej, środki pieniężne z funduszu A są przeznaczane między innymi na finansowanie wypoczynku dzieci i młodzieży organizowanego zarówno przez Pracodawcę jak i indywidualnie (w formie np. kolonii, obozów), imprez sportowych, turystycznych, rekreacyjnych, działalności kulturalno-oświatowej a także opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego.
Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z funduszu oraz zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określone są w regulaminie zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w A (dalej: „Regulamin”, „Regulamin świadczeń socjalnych”), uzgodnionego z zakładowymi organizacjami związkowymi działającymi w A, zgodnie z przepisami ustawy o związkach zawodowych (t.j. Dz. U. z 2025 poz. 440 ze zm.).
Osobami uprawnionymi do korzystania z funduszu świadczeń socjalnych w A (dalej: „Osoby uprawnione”) są między innymi:
- pracownicy A zatrudnieni w pełnym i niepełnym wymiarze czasu pracy oraz członkowie rodzin pracowników;
- emeryci i renciści A oraz członkowie ich rodzin;
- inne osoby, którym Pracodawca przyznał w regulaminie prawo korzystania ze świadczeń finansowanych z funduszu świadczeń socjalnych.
Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z funduszu jest uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej. Regulamin świadczeń socjalnych w A określa zasady i kryteria brane pod uwagę przy ustalaniu ww. sytuacji życiowej i materialnej osoby uprawnionej, w tym zasady obliczania wysokości przeciętnego miesięcznego dochodu na członka rodziny osoby wnioskującej.
Jedną z form działalności socjalnej realizowanej przez Wnioskodawcę w ramach funduszu świadczeń socjalnych, wymienioną w art. 2 pkt 1 ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 288 ze zm., dalej także: „ustawa o ZFŚS”), jest dofinansowanie kosztów związanych z pobytem dzieci w przedszkolach, żłobkach, klubach dziecięcych oraz innych formach wychowania przedszkolnego, które jest udzielane na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania dopłaty. Wysokość dofinansowania z funduszu nie ma charakteru stałego – jest ustalana w każdym roku z uwzględnieniem planu dochodów i wydatków funduszu na dany rok.
Z uwagi na wielkość zatrudnienia w A, działalność socjalna związana z udzielaniem dofinansowania kosztów ponoszonych w związku z pobytem dzieci w żłobkach, przedszkolach, klubach dziecięcych i innych formach wychowania przedszkolnego realizowana jest na szeroką skalę. Każdego roku Pracodawca otrzymuje bardzo dużą liczbę wniosków o przyznanie dofinansowania.
W związku z powyższym, Wnioskodawca przewiduje, że wśród osób uprawnionych do korzystania ze świadczeń z funduszu A, które mogą wystąpić z wnioskiem o udzielenie przedmiotowego dofinansowania, będą osoby, których dzieci będą uczęszczać do oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej.
Pytanie
Czy dofinansowanie kosztów pobytu dziecka pracownika oraz innych osób uprawnionych do otrzymania dofinansowania (emerytów, rencistów, członków rodziny zmarłego pracownika oraz zmarłego emeryta lub rencisty) w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, sfinansowane w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych funkcjonującego w A, będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, dofinansowanie kosztów pobytu dziecka w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, przyznane pracownikowi oraz innym osobom uprawnionym przez Wnioskodawcę ze środków pieniężnych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w A, będzie całkowicie zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W pierwszej kolejności Wnioskodawca chciałby odnieść się do pojęcia przychodu wskazanego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem tych, które zostały wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bądź od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do przepisu art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodem są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Pod pojęciem przychodu należy zatem rozumieć każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne i niepieniężne (rzeczowe), również jako świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Przysporzenie, w rozumieniu ustawy o PIT, ma charakter definitywny co oznacza, że w sposób ostateczny powiększa aktywa podatnika.
Do źródeł przychodów, wskazanych w art. 10 omawianej ustawy, zalicza się między innymi stosunek służbowy, stosunek pracy.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem ze stosunku pracy są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężna świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są bowiem wszelkiego rodzaju wypłaty skutkujące powstaniem u podatnika przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z Pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. W pojęciu przychodu mieszczą się zatem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne świadczenia, niezależnie od podstawy ich wypłaty (umowa o pracę, przepisy wewnętrzne), jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy (świadczenia w naturze, świadczenie nieodpłatne lub częściowo odpłatne, świadczenia, które przybrały formę wykonania usługi lub udostępnienia rzeczy, praw).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje jednak sytuacje, w których uzyskanie przez podatnika określonej korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje jednocześnie powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Takie świadczenia w momencie ich uzyskania będą zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zamknięty katalog zwolnień przedmiotowych ujęty został w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Do przychodów całkowicie zwolnionych z opodatkowania należą zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67a ww. ustawy świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach, klubach dziecięcych lub przedszkolach.
Obecnie, zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy – Prawo oświatowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.), wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Dzieci w wieku 3-5 lat mają prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub innej formie wychowania przedszkolnego natomiast dziecko w wieku 6 lat jest obowiązane odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu, oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej lub w innej formie wychowania przedszkolnego.
Zarówno zatem oddział przedszkolny zlokalizowany w szkole podstawowej jak i przedszkole są placówkami wychowania przedszkolnego.
Wnioskodawca chciałby tutaj wskazać, iż ustawa nie nakłada na poszczególne placówki tj. przedszkole oraz oddział przedszkolny w szkole podstawowej, obowiązku przyjmowania dzieci jedynie w określonym przedziale wiekowym. Zarówno przedszkola jak i oddziały przedszkolne w szkołach mogą przyjmować dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Wnioskodawca zgadza się, że może się zdarzyć sytuacja, w której w oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej w zajęciach danej grupy będą uczestniczyły dzieci w różnym wieku – zarówno 3, 4 czy 5 – latki lub będą przyjmowane dzieci jedynie w wieku 6 lat, jednak tak ukształtowane grupy będą wynikiem organizacji struktury placówek oświatowych w danym regionie. W mniejszej miejscowości, w której liczba dzieci w wieku od 3 do 6 lat nie będzie tak liczna jak w większych lokalizacjach, nie sposób oczekiwać zorganizowania przedszkola jako odrębnej jednostki - w takim przypadku, mając na względzie kwestie finansowe oraz organizacyjne, najczęściej są tworzone oddziały przedszkolne w szkole podstawowej.
Co więcej, zarówno w odniesieniu do dzieci mających prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego jak i dzieci zobowiązanych do odbycia rocznego przygotowania przedszkolnego, ustawa Prawo oświatowe przyznaje rodzicom prawo wyboru placówki, do której będzie uczęszczać dziecko. Sytuacja, w której przepisy ustawy przyznają rodzicom możliwość wyboru miejsca, w którym dziecko będzie realizowało określone prawo lub obowiązek (przedszkole, oddział przedszkolny w szkole podstawowej) nie powinna w ocenie Wnioskodawcy pozbawiać tych osób możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z § 5 ust. 6 załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. z 2001 nr 61 poz. 624) w szkole podstawowej mogą być tworzone oddziały przedszkolne realizujące program wychowania przedszkolnego. Jak natomiast stanowi art. 95 ustawy Prawo oświatowe: „struktura organizacyjna szkoły podstawowej obejmuje klasy l-VIII, o w przypadku szkoły podstawowej dla dorosłych - klasy VII i VIII. W przypadkach uzasadnionych miejscowymi warunkami, mogą być tworzone szkoły podstawowe obejmujące strukturą organizacyjną klasy I-III albo klasy l-IV”.
Zgodnie z powyższym, pomimo, iż oddział przedszkolny stanowi część struktury szkoły podstawowej, tj. znajduje się w budynku szkoły podstawowej, nie wchodzi w skład struktury organizacyjnej klas szkoły podstawowej. Zachowuje on wszelkie istotne cechy przedszkola zorganizowanego jako odrębna jednostka podlegając zasadom funkcjonowania przedszkola a nie szkoły podstawowej, nawet jeżeli fizycznie znajduje się w budynku szkoły.
Z tego powodu oddział przedszkolny zlokalizowany w szkole podstawowej zachowuje wszystkie odrębności programowe realizując program nauczania przedszkola a nie szkoły podstawowej, a zatem kształcenie, organizacja zajęć, opieka i wychowanie w oddziale przedszkolnym jest zorganizowane na zasadach odnoszących się do oddziałów przedszkola a nie na zasadach dotyczących szkoły podstawowej. Ponadto program nauczania w placówkach przedszkolnych jest w dużej mierze ukierunkowany na rozwój dziecka w sposób holistyczny, poprzez zabawę i różnorodne aktywności, w mniejszym stopniu na sztywne ramy planu lekcji charakterystyczne dla szkoły podstawowej.
Zgodnie z § 18 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (Dz. U. z 2019 poz. 502 ze zm. dalej: „Rozporządzenie Ministra Edukacji”) przepisy dotyczące organizacji przedszkola stosuje się do oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej. Jedynie z uwagi na umieszczenie oddziału w budynku szkoły podstawowej kompetencje i zadania dyrektora przedszkola wykonuje dyrektor szkoły podstawowej, w której zorganizowano oddział przedszkolny. Zasady funkcjonowania oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej w zakresie nauczania, wychowania i opieki są w przeważającym zakresie jednolite z zasadami funkcjonowania przedszkola zorganizowanego jako odrębna jednostka - odmiennie zatem niż w oddziałach\klasach szkoły podstawowej, w której jednostka się znajduje. Odnosząc się do wspomnianych zasad Wnioskodawca chciałby wskazać najistotniejsze z nich:
- liczba dzieci w pojedynczym oddziale przedszkola funkcjonującym w odrębnym przedszkolu a także w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej nie może przekraczać 25 osób (§ 18 w związku z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji). Ponadto obydwie placówki obejmują dzieci w zbliżonym wieku, z uwzględnieniem ich potrzeb, zainteresowań, uzdolnień oraz rodzaju niepełnosprawności. Przepis § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji dotyczący liczby dzieci w oddziale przedszkola integracyjnego i oddziale integracyjnym w przedszkolu ogólnodostępnym oraz liczby uczniów w oddziale szkoły integracyjnej i oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej również ma zastosowanie do oddziału przedszkola w szkole podstawowej (wynosi nie więcej niż 20, w tym nie więcej niż 5 dzieci lub uczniów niepełnosprawnych);
- zgodnie z art. 102 ust. 2 ustawy Prawo oświatowe przepisy dot. tworzenia statutu w przedszkolu stosuje się odpowiednio do oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej. Oddział przedszkolny w szkole tak jak odrębne przedszkole powinien funkcjonować na podstawie uchwalonego statutu;
- czas prowadzonych przez nauczyciela zajęć nauczania, wychowania i opieki w przedszkolu powinien trwać 60 minut (§ 9 rozporządzenia Ministra Edukacji). Ten sam przepis ma zastosowanie również do zajęć odbywających się w oddziale przedszkola w szkole podstawowej;
- zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Edukacji przedszkole funkcjonuje przez cały rok szkolny, z wyjątkiem przerw ustalonych przez organ prowadzący przedszkole, na wspólny wniosek dyrektora przedszkola i rady przedszkola, a w przypadku braku rady przedszkola – na wspólny wniosek dyrektora przedszkola i rady rodziców. W organizacji przedszkola nie są przewidziane ferie zimowe i letnie. Powyższe, zgodnie z § 18 rozporządzenia Ministra Edukacji należy bezpośrednio stosować do oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej. Obydwie placówki - oddział przedszkolny i przedszkole - są bowiem zaliczane do tzw. placówek nieferyjnych. Rok szkolny w oddziale przedszkolnym kończy się więc 31 sierpnia. Ze względów organizacyjnych, związanych z mniejszym zainteresowaniem wychowaniem przedszkolnym w okresie wakacyjnym, organ prowadzący może podjąć decyzję o wyznaczeniu przedszkoli pełniących w tym czasie dyżur. Z uwagi na fakt, iż oddział przedszkolny realizuje program wychowania przedszkolnego a nie program przewidziany dla szkół podstawowych, zastosowanie w oddziale przedszkola organizacji pracy analogicznej do tej, która obowiązuje w szkole podstawowej, prowadziłoby do pogorszenia warunków kształcenia, wychowania i opieki w porównaniu z oddziałami działającymi w odrębnych przedszkolach oraz skrócenia czasu realizacji podstawy programowej wychowania przedszkolnego;
- organizację oddziału przedszkolnego w szkole - podobnie jak przedszkola - określa ramowy rozkład dnia ustalony przez dyrektora szkoły podstawowej, w której znajduje się oddział przedszkolny na wniosek rady pedagogicznej, z uwzględnieniem zasad ochrony zdrowia i higieny nauczania, wychowania i opieki, potrzeb, zainteresowań i uzdolnień dzieci, rodzaju niepełnosprawności dzieci oraz oczekiwań rodziców;
- zarówno przedszkola zorganizowane jako odrębne jednostki jak i oddziały przedszkolne zlokalizowane w szkołach podstawowych działają w oparciu o jednakową podstawę programową wychowania przedszkolnego określoną w rozporządzeniu wydanym przez Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (tj. Dz. U. z 2017, poz. 356). Program nauczania realizowany zarówno w oddziale przedszkolnym zlokalizowanym w szkole podstawowej jak w przedszkolu musi być zgodny z wytycznymi określonymi przez Ministra Edukacji Narodowej, zawierać treści i cele edukacyjne określone w rozporządzeniu, może jednak obejmować też dodatkowe treści dostosowane do specyfiki danej placówki i potrzeb dzieci. Podstawa, dla wychowania przedszkolnego i I etapu edukacyjnego obejmuje obowiązkowe cele kształcenia i treści nauczania, w tym umiejętności opisane w formie ogólnych i szczegółowych wymagań dotyczących wiedzy i umiejętności, które powinien posiadać uczeń po zakończeniu danego etapu edukacyjnego;
- nauczyciel w oddziale przedszkolnym w szkole podstawowej oraz nauczyciel przedszkola, pracujący w pełnym wymiarze godzin, realizuje pensum (tj. określoną liczbę godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, które nauczyciel zobowiązany jest realizować w tygodniu) w tym samym wymiarze – 25 godzin tygodniowo, w przypadku grup dzieci 6-letnich pensum może wynosić 22 godziny tygodniowo. Tygodniowa liczba godzin obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych, opiekuńczych nauczyciela szkoły podstawowej wynosi 18 godzin.
Wnioskodawca podkreśla, że wytyczne Ministra Edukacji Narodowej w szczególności dotyczące celów edukacyjnych, treści nauczania, oczekiwanych efektów kształcenia muszą być realizowane przez wszystkie placówki wychowania przedszkolnego w równym stopniu bez względu na sposób organizacji danej placówki (przedszkole, oddział przedszkolny w szkole podstawowej).
Nieznaczne różnice mogą wynikać jedynie ze sposobu realizacji celów i wytycznych określonych w podstawie programowej, które mogą być uzależnione od specyfiki środowiska (możliwość łączenia młodszych roczników ze starszymi) lub dostępności zasobów (np. biblioteki). B przedszkolne w szkołach podstawowych oraz przedszkola jako odrębne jednostki poza strukturą szkoły podstawowej mają wiele wspólnych zadań i celów, ponieważ obydwie formy edukacji skierowane są do dzieci w wieku od 3 do 6 lat.
Ponadto, jak wskazano w załączniku nr 1 ww. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r.: „Podstawa programowa wychowania przedszkolnego wskazuje cel wychowania przedszkolnego, zadania profilaktyczno-wychowawcze przedszkola, oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej i innej formie wychowania przedszkolnego, zwanych dalej „przedszkolami" oraz efekty realizacji zadań w postaci celów osiąganych przez dzieci na zakończenie wychowania przedszkolnego”. Rozporządzenie, określając podstawę programową, nie dokonuje zatem rozróżnienia pomiędzy przedszkolem a oddziałem przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej. Obydwie placówki powinny realizować ten sam cel edukacyjny. Oddział przedszkolny pomimo, iż zorganizowany w szkole podstawowej, zachowuje odrębności programowe, a kształcenie i wychowanie w nim jest zorganizowane odmiennie niż w oddziałach szkoły podstawowej, tj. na zasadach odnoszących się do oddziałów przedszkola.
Jak zostało wykazane, przepisy stanowiące podstawę prawną funkcjonowania przedszkoli jako odrębnych jednostek (zorganizowanych poza strukturą szkoły podstawowej) i regulujące organizację pracy tych jednostek oświatowych, tj. w szczególności przepisy:
- ustawy Prawo oświatowe z dnia 14 grudnia 2016 r.;
- rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli;
- rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół;
- rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej
stanowią jednoczesną podstawę prawną dla funkcjonowania oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkoły podstawowej.
Wnioskodawca podkreśla, że najważniejsze zasady i wytyczne zawarte w przepisach prawa stanowiące podstawę działania przedszkoli zorganizowanych jako odrębne jednostki określają jednocześnie sposób działania oddziałów przedszkolnych funkcjonujących w szkołach podstawowych.
Wnioskodawca zasadnie wykazał, że jedyną okolicznością odróżniającą przedszkole rozumiane jako odrębna jednostka od oddziału przedszkolnego w szkole podstawowej jest lokalizacja placówki.
W tym miejscu Wnioskodawca chciałby zwrócić uwagę na jeszcze jedną istotną kwestię. Znaczna część pracowników A oraz innych osób uprawnionych do uzyskania przedmiotowej dopłaty związanej z pobytem dzieci w przedszkolach, żłobkach, klubach dziecięcych (m.in. emerytów, rencistów) zamieszkuje mniejsze miejscowości, na obszarze których bardzo często nie ma placówek wychowania przedszkolnego. Niejednokrotnie zdarza się, że pracownicy są zmuszeni dojeżdżać do sąsiednich lub bardziej oddalonych miejscowości, a także do miejscowości w których znajduje się ich zakład pracy aby dziecko pracownika miało możliwość uczęszczania do przedszkola. Zakładanie, prowadzenie przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz innych form wychowania przedszkolnego należy do zadań własnych gminy, która jest odpowiedzialna za organizację i finansowanie przedszkoli oraz szkół podstawowych w tym za zapewnienie kadry i bazy lokalowej. Mieszkańcy danego obszaru nie mają w tym zakresie wpływu na sposób organizacji placówek oświatowych. Zorganizowanie w mniejszych miejscowościach przedszkola znajdującego się poza strukturą szkoły podstawowej bardzo często nie jest możliwe z uwagi na kwestie organizacyjne (brak dostępnej lokalizacji) oraz finansowe. Istotny jest również fakt, iż organizacja oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych ma za zadanie zapełnienie luki wynikającej z niewystarczającej ilości miejsc w przedszkolach publicznych i prywatnych. W związku z tym nie wszyscy rodzice będą mieli możliwość zapisania dziecka do przedszkola jako odrębnej jednostki.
Sytuacja życiowa pracowników A oraz innych osób uprawnionych do uzyskania dofinansowania (dot. w szczególności miejsca zamieszkania) oraz kwestia dostępności placówek oświatowych w danym regionie (tj. brak odrębnych przedszkoli w regionie, brak miejsc w danej placówce) bardzo często pozbawia wskazane osoby możliwości swobodnego wyboru placówki edukacyjnej do której będzie uczęszczało dziecko (tutaj do przedszkola jako odrębnej jednostki). W ocenie Wnioskodawcy, powyższe okoliczności nie powinny pozbawiać tych osób możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tytułem podsumowania Wnioskodawca wskazuje, iż dofinansowanie kosztów pobytu dziecka w oddziale przedszkolnym zlokalizowanym w szkole podstawowej spełnia w ocenie Wnioskodawcy funkcję tożsamą ze wskazanymi w art. 21 ust. 1 pkt 67a ww. ustawy świadczeniami otrzymywanymi z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związanych z pobytem dzieci w żłobkach, przedszkolach i klubach dziecięcych.
Dopłata do kosztów pobytu dziecka w oddziale przedszkolnym jest - tak jak dofinansowanie kosztów pobytu dziecka w przedszkolu - świadczeniem otrzymywanym z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Obydwa dofinansowania mają za zadanie wspierać pracowników i inne osoby uprawnione do pobierania świadczeń z ZFŚS, będących rodzicami, w ponoszeniu kosztów zapewnienia opieki nad ich dziećmi. Cel dofinansowania do pobytu dziecka w oddziale przedszkolnym w szkole jest zatem identyczny jak w przypadku świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o PIT i pochodzi z tego samego źródła - zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie ma zatem w opinii Wnioskodawcy podstaw do różnicowania przedmiotowych świadczeń.
Podsumowując powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dofinansowanie kosztów pobytu dziecka pracownika oraz innej osoby uprawnionej do otrzymania dofinansowania: emeryta, rencisty, członka rodziny zmarłego pracownika oraz zmarłego emeryta lub rencisty w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, udzielane przez Wnioskodawcę w całości ze środków pieniężnych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych funkcjonującego w A będzie całkowicie zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1:
pkt 1 – stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
pkt 9 – inne źródła.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Z art. 12 ust. 4 tej ustawy wynika, że:
Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.
Należy zauważyć, że użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Stosownie do art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
W myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
Natomiast, jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
Z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - w wysokości 10% należności.
Na mocy art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
Z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej ustawy:
Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) – na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
Na mocy art. 42a ust. 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach, klubach dziecięcych lub przedszkolach.
Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.):
Użyte w ustawie określenie działalność socjalna oznacza – usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu.
Na mocy art. 8 ust. 2 omawianej ustawy:
Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 854). Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.
Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Z brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 67a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że otrzymane świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, związane z pobytem dzieci osób uprawnionych do tych świadczeń w żłobkach, klubach dziecięcych, lub przedszkolach są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Sprawy związane z realizacją wychowania przedszkolnego regulują przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 ust. 1 tej ustawy:
Wychowanie przedszkolne obejmuje dzieci od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym dziecko kończy 7 lat. Wychowanie przedszkolne jest realizowane w przedszkolach, oddziałach przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz w innych formach wychowania przedszkolnego.
Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu, miejscem realizacji wychowania przedszkolnego może być przedszkole, oddział przedszkolny w szkole podstawowej lub inna forma wychowania przedszkolnego.
Na podstawie art. 111 pkt 12 ustawy – Prawo oświatowe:
Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia, szczegółową organizację publicznych szkół i publicznych przedszkoli, uwzględniając prawidłową realizację celów i zadań szkół i przedszkoli, w tym szczegółową organizację pracy przedszkola, w tym w szczególności organizację oddziału i liczbę uczniów w oddziale.
Z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2736 ze zm.) w szczególności wynika, że oddział przedszkolny w szkole podstawowej nie wchodzi w skład struktury szkoły podstawowej. Ww. rozporządzenie rozgranicza przepisy regulujące szkołę i przepisy dotyczące oddziałów przedszkolnych. Oddział przedszkolny jest podstawową jednostką organizacyjną przedszkola i mieszcząc się w budynku szkoły podstawowej, równocześnie zachowuje odrębności programowe. Nauczanie, wychowanie i opieka w nim jest zorganizowane odmiennie niż w oddziałach/klasach szkoły podstawowej, na zasadach odnoszących się do oddziałów przedszkola, tj. zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia. Realizacja wychowania przedszkolnego w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, wymaga dostosowania bazy szkoły i warunków realizacji tego obowiązku do potrzeb dzieci. Czas pracy oddziału przedszkolnego tj. nauczanie, wychowanie i opieka, jest dostosowany do potrzeb dzieci w nim przebywających.
Ustawa – Prawo oświatowe nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania „przedszkola” i „oddziału przedszkolnego”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia definicji „przedszkola” oraz „oddziału przedszkolnego” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „przedszkole” to: «placówka wychowawcza i opiekuńcza dla dzieci w wieku od trzech do sześciu lat». „Oddział przedszkolny” również jest placówką, która spełnia funkcję wychowawczą i opiekuńczą. Co więcej, tak samo jak przedszkole, jest przeznaczony dla dzieci w wieku od trzech do sześciu lat.
Wobec powyższych wyjaśnień, uznać należy że dofinansowanie kosztów pobytu dziecka pracownika oraz innych osób uprawnionych do otrzymania dofinansowania (emerytów, rencistów, członków rodziny zmarłego pracownika oraz zmarłego emeryta lub rencisty) w oddziale przedszkolnym zorganizowanym w szkole podstawowej, sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych funkcjonującego u Wnioskodawcy stanowi przychód, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67a ww. ustawy. Oddział przedszkolny jest bowiem placówką o tożsamym przeznaczeniu i charakterze jak przedszkole wymienione w wyżej wskazanym przepisie. Oznacza to, że na Państwu nie ciążą obowiązki płatnika zgodnie z art. 32 ust. 1 i art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz obowiązki informacyjne na podstawie art. 42a ust. 1 komentowanej ustawy, z tego tytułu.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo