Interpretacja 0115-KDIT2.4011.515.2025.3.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan 22 października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan obywatelem Indii. Pozostaje Pan w związku małżeńskim i posiada dwie córki: A (13 lat) i B (6 lat). Od około dwóch lat legalnie pracuje Pan w Polsce. W domu w Indiach jest Pan co najmniej raz w roku na jeden do trzech miesięcy. Jest to udokumentowane biletami lotniczymi i stemplami w paszporcie. Będąc w Polsce codziennie rozmawia Pan z żoną i dziećmi przez komunikatory. Wysyła Pan zarobione pieniądze do domu. Na bieżąco kontroluje i nadzoruje Pan wychowywanie dzieci i realnie uczestniczy w ich dorastaniu. Pracę w Polsce traktuje Pan czasowo, tylko celem dorobienia do utrzymania gospodarstwa domowego. Za 2024 r. złożył Pan do NUS w X zeznanie roczne PIT wskazując dodatkowo wolę skorzystania z ulgi na dzieci z art. 27f updof. Po złożeniu zeznania, NUS w X wskazał, że nie przysługuje Panu ulga na dzieci z art. 27F updof, bowiem nie przebywa Pan na stałe z dziećmi w Indiach i winien Pan złożyć korektę. Złożył Pan korektę, jednak po analizie uznał Pan, że było to nieprawidłowe, co potwierdził konsultant na infolinii KIS. Wskazał on, że ulga z art. 27f updof przysługuje Panu, nawet jeżeli w trakcie roku podatkowego czasowo przebywa Pan w Polsce, a czasowo w Indiach. Fakt posiadania dzieci i małżeństwa nie był kwestionowany, a problemem był rzekomy fakt Pana czasowego fizycznego odseparowania od dzieci podczas pobytu w Polsce, który wg NUS w X uniemożliwia skorzystanie z ulgi na dzieci.

Uzupełniając wniosek wyjaśnił Pan, że w 2024 r. miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce i w Polsce podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Tylko około 3 miesięcy był Pan w Indiach.

W 2024r. uzyskiwał Pan dochody ze stosunku pracy w Polsce opodatkowane wg skali podatkowej.

W 2024 r. żadne z Pana dzieci nie zostało umieszczone na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Dwójka Pana dzieci zamieszkiwała i zamieszkuje nadal z matką w Państwa domu. Nie było żadnych spraw sądowych lub rozstrzygnięć w tym zakresie. Żadne z Pana dzieci nie jest i nie może jeszcze być w związku małżeńskim. Dzieci chodzą do szkoły. W 2024r. posiadał i wykonywał Pan pełną władzę rodzicielską nad swoimi córkami.

Na pytanie czy wykonywał Pan obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, zajmował się wychowaniem dzieci, uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji (np. za pośrednictwem komunikatorów) dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, czy zapewniał i zabezpieczał wszystkie potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne), udzielił Pan odpowiedzi twierdzącej. Wyjaśnił Pan również, że „na ile się to da” to wykonuje Pan na bieżąco władzę rodzicielską. Codziennie – przynajmniej raz – na komunikatorach rozmawia Pan z żoną i dziećmi. Nie ma istotnych spraw, w których nie uczestniczyłby Pan w podejmowaniu decyzji, co do ich załatwienia. Interesuje się Pan codziennie bieżącym życiem żony, dzieci i całej rodziny.

Do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Dzieci nie mają dochodów, kosztów, majątku, ani też nie podejmują czynności z których dochody podlegałyby opodatkowaniu tymi podatkami.

Pytanie

Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym, tj. w sytuacji zamieszkiwania i pracy w Polsce przez większość roku podatkowego 2024, przy jednoczesnym kilku-kilkunastotygodniowym przebywaniu w domu w Indiach - jako obywatel Indii, żonaty a także posiadający i wychowujący dwie małoletnie córki przebywające cały rok podatkowy 2024 w Indiach – posiada Pan prawo do skorzystania z ulgi z art. 27f updof za 2024 r.?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w opisanym stanie faktycznym przysługuje Panu ulga z art. 27f updof za 2024 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika m.in., że jest Pan obywatelem Indii, pozostaje w związku małżeńskim i posiada dwie córki w wieku 13 i 6 lat. Od około dwóch lat legalnie pracuje Pan w Polsce. W domu w Indiach jest Pan co najmniej raz w roku na jeden do trzech miesięcy. Jest to udokumentowane biletami lotniczymi i stemplami w paszporcie. Będąc w Polsce codziennie rozmawia Pan z żoną i dziećmi przez komunikatory. Wysyła Pan zarobione pieniądze do domu. Na bieżąco kontroluje i nadzoruje Pan wychowywanie dzieci i realnie uczestniczy w ich dorastaniu. Pracę w Polsce traktuje Pan czasowo, tylko celem dorobienia do utrzymania gospodarstwa domowego. W 2024 r. miał Pan miejsce zamieszkania w Polsce i w Polsce podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Tylko około 3 miesięcy był Pan w Indiach.

W 2024r. uzyskiwał Pan dochody ze stosunku pracy w Polsce opodatkowane wg skali podatkowej.

W 2024 r. żadne z Pana dzieci nie zostało umieszczone na podstawie orzeczenia sądu w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Dwójka Pana dzieci zamieszkiwała i zamieszkuje nadal z matką w Państwa domu. Nie było żadnych spraw sądowych lub rozstrzygnięć w tym zakresie. Żadne z Pana dzieci nie jest i nie może jeszcze być w związku małżeńskim. Dzieci chodzą do szkoły. W 2024 r. posiadał i wykonywał Pan pełną władzę rodzicielską nad swoimi córkami.

Potwierdził Pan, że wykonywał obowiązki, dzięki którym dzieci wychowywane były w sposób zapewniający ich prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny, zajmował się wychowaniem dzieci, uczestniczył w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju oraz wychowania dzieci (tym samym, zapewniał i zabezpieczał wszystkie potrzeby od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne, emocjonalne). Wyjaśnił Pan również, że „na ile się to da” to wykonuje Pan na bieżąco władzę rodzicielską. Codziennie – przynajmniej raz – na komunikatorach rozmawia Pan z żoną i dziećmi. Nie ma istotnych spraw, w których nie uczestniczyłby Pan w podejmowaniu decyzji, co do ich załatwienia. Interesuje się Pan codziennie bieżącym życiem żony, dzieci i całej rodziny.

Do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pana wątpliwość dotyczy możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2024 r. w stosunku do dzieci, które zamieszkują w Indiach.

Wobec powyższego wyjaśniam, że stosownie do art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1) jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2) dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3) trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Z art. 27f ust. 3 ww. ustawy wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dzieci jest wykonywanie w stosunku do tych dzieci władzy rodzicielskiej.

W Polsce kwestie posiadania władzy rodzicielskiej reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 i § 2 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl zaś art. 97 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską.

Samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne realizowanie, czyli wykonywanie obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych, po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.

Podkreślić również należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego uznać należy, że skoro – jak Pan wyjaśnił – w 2024 r. był polskim rezydentem podatkowym uzyskującym w Polsce dochody ze stosunku pracy i posiadał oraz wykonywał Pan władzę rodzicielską nad dwójką małoletnich dzieci zamieszkujących w Indiach, uczestnicząc w podejmowaniu decyzji w istotnych sprawach, interesując się bieżącym życiem dzieci i całej rodziny oraz realnie uczestnicząc w ich dorastaniu, to uznać należy, że spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi prorodzinnej na podstawie art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ww. przepisy nie uzależniają bowiem możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej od kraju w którym dziecko zamieszkuje. Odliczenia może Pan dokonać w korekcie zeznania za 2024 r. podając liczbę dzieci i ich numery PESEL. Jeśli Pana dzieci nie mają nadanych numerów PESEL, wówczas należy podać imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci.

Wobec tego Pana stanowisko w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2024 r. uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.