Interpretacja 0115-KDIT2.4011.539.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania pierwszego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 października 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką akcyjną z siedzibą w Polsce oraz podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest (...).

Członkowie Zarządu Spółki (dalej: „Członkowie Zarządu”) pełnią funkcję na podstawie uchwał wspólników powołujących ich do zarządu Spółki (dalej: „Uchwała”). Miejscem wykonywania Uchwał jest siedziba Spółki, jak również inne miejsca, w których zasadne jest podjęcie czynności w celu realizacji obowiązków.

Członkowie Zarządu to osoby fizyczne posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. Do obowiązków Członków Zarządu należy prowadzenie spraw i interesów Spółki. Czynności te wymagają wyjazdów w szereg miejsc wykonywania obowiązków służbowych, m.in. spotkań z kontrahentami, zazwyczaj poza siedzibę główną Spółki, zarówno w kraju, jak i za granicą. Charakter pełnionych funkcji i wykonywanych czynności wymaga od Członków Zarządu stałej mobilności i stałej dyspozycyjności, często poza standardowymi godzinami oraz w weekendy.

W celu realizacji obowiązków służbowych wymagających stałej gotowości i dyspozycyjności oraz zapewnienia środków umożliwiających ich wykonywanie Spółka ma zamiar zapewniać Członkom Zarządu samochody służbowe będące przedmiotem leasingu, pokrywając w całości koszty eksploatacji pojazdów (w tym raty leasingowe, ubezpieczenia, paliwo, serwis).

Wnioskodawca wskazuje ponadto, że udostępniane Członkom Zarządu samochody służbowe będą użytkowane na mocy umowy leasingu między Spółką a podmiotem zewnętrznym, leasingodawcą.

Samochody będą wykorzystywane przez Członków Zarządu co do zasady do celów służbowych, z możliwością okresowego wykorzystania do celów prywatnych.

W Spółce zostanie opracowany zbiór zasad korzystania z samochodów służbowych przez Członków Zarządu, który określi zasady powierzania i korzystania z pojazdów przez te osoby.

Zgodnie z ww. zasadami, do obowiązków Członków Zarządu należeć będzie, aby po zakończonej jeździe samochód został zaparkowany w miejscu uzgodnionym ze Spółką lub przez nią wskazanym. Członek Zarządu zobowiązany będzie do zaparkowania samochodu w rejonie miejsca zamieszkania, zakwaterowania lub w innym miejscu gwarantującym bezpieczeństwo parkowania (np. w prywatnym garażu Członka Zarządu).

Zasady będą nakładać obowiązek na Członków Zarządu składania miesięcznych oświadczeń Spółce, zawierających informacje o zakresie wykorzystania samochodów dla celów prywatnych i służbowych w danym miesiącu. Oświadczenia tę będą odpowiednio zbierane i przechowywane przez dedykowane do tego osoby w Spółce.

W związku z powyższym, z tytułu korzystania przez Członków Zarządu z samochodów służbowych, także dla celów prywatnych, Spółka ma zamiar uwzględniać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń powstałych po stronie Członków Zarządu zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, jednocześnie spełniając obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ww. ustawy.

Kalkulacja wysokości przychodu z tytułu wykorzystania samochodu służbowego do celów prywatnych dokonywana będzie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności korzystania z udostępnionego samochodu służbowego w danym miesiącu przez Członków Zarządu.

W szczególności, metoda służąca do określenia wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu używania samochodów dla celów prywatnych, (dalej: „Metoda”) będzie odzwierciedlać przyjęty zbiór zasad i będzie uwzględniała, że:

a)  wyjazdy służbowe Członków Zarządu poza siedzibę Spółki, zarówno krajowe jak i zagraniczne, np. w celu odbycia spotkań biznesowych, udziału w konferencjach, targach branżowych i innych wydarzeniach o charakterze biznesowym, będą traktowane jako okres wykorzystania samochodu do celów służbowych. Za wyjazdy służbowe uważa się wszelkie przejazdy samochodem służbowym związane z wykonywaniem obowiązków Członków Zarządu na rzecz Spółki, zarówno lokalne (na terenie województwa (...), w tym w (...)), krajowe, jak i zagraniczne,

b)  dojazdy samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do siedziby Spółki lub innego miejsca wykonywania zadań przez Członka Zarządu oraz powrót do miejsca zamieszkania będzie traktowany jako okres wykorzystania samochodu do celów służbowych,

c)  czas garażowania (do którego Członkowie Zarządu będą zobligowani zgodnie z przyjętymi zasadami) udostępnionych samochodów służbowych w miejscach postoju należących do Członków Zarządu będzie traktowany jako okres wykorzystania samochodu do celów służbowych,

d)  użytkowanie pojazdu w pozostałym zakresie, niewskazanym w pkt a-c powyżej, w szczególności na potrzeby wyjazdów weekendowych, świątecznych oraz wakacyjnych, o ile w tym okresie Członek Zarządu nie korzystał z auta dla celów służbowych lub go nie garażował, dochowując tym samym ciążącym na nim obowiązkom, będzie traktowane jako okres wykorzystania samochodu do celów prywatnych.

Ponadto zasady będę zakazywać udostępniania samochodu osobom trzecim spoza Spółki, a więc wszelkie jazdy będę realizowane tylko i wyłącznie przez Członka Zarządu, który złożył oświadczenie, że zapoznał się i akceptuje przyjęty zbiór zasad. Sporadycznie mogę zdarzać się okazję, że samochód będzie udostępniany innym pracownikom Spółki, aby realizowali oni zadania służbowe im przydzielone.

Ponadto, zgodnie z przyjętymi zasadami, wysokość przychodu powstała po stronie Członka Zarządu z tytułu używania samochodu służbowego do celów prywatnych, będzie uzależniona od faktycznego celu użytkowania samochodu i złożonych oświadczeń wskazujących przez ile dni w miesiącu auto było wykorzystywane dla celów prywatnych. Współczynnik wykorzystania samochodu do celów prywatnych będzie ustalany w oparciu o proporcję faktycznego wykorzystania pojazdu w celach prywatnych do całości wykorzystania w danym miesiącu, przy czym udział prywatny z założenia nie będzie niższy niż 20%. Współczynnik ten będzie miał zastosowanie do całości wydatków eksploatacyjnych związanych z pojazdem, w tym w szczególności rat leasingowych, kosztów ubezpieczenia, paliwa oraz serwisu.

Pytania

1.  Czy przychód Członków Zarządu pełniących swoje funkcje na podstawie uchwał, z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych należy ustalać stosując art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Jeśli odpowiedź na pytanie wskazane wyżej będzie pozytywna, to Spółka zwraca się z zapytaniem czy jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych mając na uwadze dyspozycję wskazanego wyżej artykułu w tym przede wszystkim konieczność wzięcia pod uwagę w szczególności cen rynkowych oraz czasu udostępniania rzeczy, powinna ustalić podstawę opodatkowania Członków Zarządu z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych poprzez przemnożenie liczby dni wykorzystywania samochodu do celów prywatnych ustalonych na podstawie złożonych oświadczeń przez Członków Zarządu przez średni dzienny koszt całości wydatków eksploatacyjnych związanych z pojazdem, w tym w szczególności rat leasingowych, kosztów ubezpieczenia, paliwa oraz serwisu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód Członków Zarządu, pełniących swoje funkcje na podstawie uchwał, z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych należy ustalać zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji Spółka, jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, powinna ustalać podstawę opodatkowania z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych poprzez przemnożenie liczby dni wykorzystywania samochodu do celów prywatnych, ustalonych na podstawie oświadczeń Członków Zarządu, przez średni dzienny koszt całości wydatków eksploatacyjnych związanych z pojazdem, obejmujących w szczególności raty leasingowe, koszty ubezpieczenia, paliwa oraz serwisu.

Zdaniem Wnioskodawcy, takie podejście pozostaje zgodne z dyspozycją art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wartość innych nieodpłatnych świadczeń ustala się z uwzględnieniem cen rynkowych oraz czasu i miejsca udostępnienia świadczenia.

Zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, ze ściśle określonymi wyjątkami. Przepis ten wskazuje na powszechnie obowiązującą ogólną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym wszelkich osiągniętych przez podatnika w danym roku korzyści majątkowych, z zastrzeżeniem tych, które na mocy ustawy zostały wyłączone z tego opodatkowania.

Z kolei w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wymieniono katalog źródeł przychodów. Jednym z takich źródeł jest stosunek służbowy oraz stosunek pracy (art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT). Kolejny punkt przywołanego przepisu wskazuje, że źródłem przychodów jest również działalność wykonywana osobiście.

Działalność wykonywana osobiście określona w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT została szerzej zdefiniowana w art. 13 ww. ustawy. Poza szeregiem wskazanych w tym artykule przypadków, w punkcie 7 określono, iż przez przychody z działalności wykonywanej osobiście rozumie się: „przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.”

Dalej w pkt 9 ww. artykułu za źródło przychodów z działalności wykonywanej osobiście wskazano również: „przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.”

Biorąc pod uwagę treść powołanych wyżej regulacji, w ocenie Wnioskodawcy, wynagrodzenie Członków Zarządu z tytułu uchwał powołujących ich do tego organu powinno stanowić przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o PIT. Nie ulega wątpliwości, iż przychody uzyskiwane z tytułu Uchwał powinny stanowić przychody z działalności wykonywanej osobiście (o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT).

Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Członkowie Zarządu to osoby fizyczne posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT: „Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.”

Z kolei na podstawie art. 42 ust. 1 powyższej ustawy: „Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.”

Powołane przepisy wprowadzają wyraźny obowiązek płatnika w stosunku do osób fizycznych podlegających nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych, wykonujących czynności służbowe na podstawie uchwał powołujących ich do składu organów.

W odniesieniu do omawianego zdarzenia, konsekwencją powyższego jest opodatkowanie przychodów uzyskiwanych przez Członków Zarządu na podstawie Uchwał za pośrednictwem płatnika, zgodnie z normami wskazanymi w art. 41 i art. 42 ustawy o PIT.

Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są nie tylko otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne, ale także wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepisy ustawy o PIT nie definiują terminu nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Należy zatem odnieść się do stanowiska prezentowanego przez sądy administracyjne w ugruntowanej linii orzeczniczej na gruncie podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwałach z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt FPS 1/06 stwierdził, iż pojęcie „nieodpłatne świadczenie” ma „szerszy zakres niż w prawie cywilnym, obejmuje bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formę ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.”

Jak już wyjaśniono wcześniej, przychodami są również nieodpłatne świadczenia (co wynika z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT).

Zgodnie z art. 11 ust. 2a ustawy o PIT, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1) Jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców,

2) Jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) Jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4) W pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopniu zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód Członków Zarządu, pełniących swoje funkcje na podstawie uchwał, z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych należy ustalać zgodnie z art. 11 ust. 2a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, z uwagi na fakt, iż samochody będą wykorzystywane przez Członków Zarządu zarówno w celu należytego wykonywania obowiązków służbowych, jak i do celów prywatnych, kalkulacja przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń powinna być dokonywana przy użyciu metody pozwalającej na jednoznaczne określenie wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu użytkowania samochodu do celów prywatnych.

Natomiast, aby móc określić wartość tego przychodu z tytułu używania samochodów także dla celów prywatnych, należy stosować metodę, pozwalającą określić zakres wykorzystania udostępnionych samochodów.

Stanowisko przedstawione przez Spółkę znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe:

·      W interpretacji indywidualnej z dnia 19 kwietnia 2018 r. sygn. 0113-KDIPT2- 3.4011.80.2018.2.AC, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż: „(...) przepisy ustawy o PIT nie wskazują praktycznego sposobu ustalania wartości nieodpłatnego świadczenia w związku z wykorzystywaniem przez Członków Zarządu samochodów służbowych. W związku z tym, uznać należy, że w tym celu może być stosowana każda metoda, która pozwoli na jednoznaczne określenie wartości tego świadczenia. Co do zasady jednak sposób ten musi odpowiadać cenie rynkowej stosowanej w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem czasu i miejsca ich uzyskania, co wynika z art. 11 ust. 2 ustawy o PIT. Biorąc powyższe pod uwagę, Spółka może przykładowo pozyskiwać od Członków Zarządu miesięczny wykaz przejazdów prywatnych z wyodrębnieniem przebytej trasy w kilometrach w poszczególnych dniach miesiąca.”,

·      W interpretacji indywidualnej z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.890.2022.2.SJ, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „z uwagi na fakt, iż samochody służbowe będą wykorzystywane przez członków zarządu zarówno w celu należytego wykonywania obowiązków służbowych, jak i do celów prywatnych, kalkulacja przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń powinna być dokonywana przy użyciu metody pozwalającej na jednoznaczne określenie wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu użytkowania samochodu do celów prywatnych (np. z uwzględnieniem proporcji przejechanych kilometrów do celów prywatnych w danym miesiącu w odniesieniu do łącznej liczby kilometrów przejechanych w danym miesiącu).”

·      W interpretacji indywidualnej z 24 marca 2015 r. sygn. ITPB2/415-1194/14/IB, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził, iż „W tym przypadku mają bowiem zastosowanie ogólne zasady ustalania wartości pieniężnej świadczeń uregulowane w art. 11 ww. ustawy. W rezultacie, Spółka jako płatnik ma obowiązek doliczenia do przychodów menedżera (Członka Zarządu) wartości pieniężnej świadczenia z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych w wysokości ustalonej zgodnie z art. 11 ust. 2a ww. ustawy.”

W związku z powyższym, aby móc określić wysokość przychodu powstałego po stronie Członka Zarządu z tytułu używania udostępnionego mu samochodu do celów prywatnych, Spółka ma zamiar stosować Metodę kalkulacji przychodu przyjętą w zbiorze zasad, które zostały opisane w opisie zdarzenia przyszłego.

Przyjęte zasady opisanej wyżej Metody kalkulacji przychodu mają na celu przede wszystkim określenie, czy samochód jest wykorzystywany przez członka zarządu do celów służbowych, czy prywatnych, oraz w jakim zakresie się to odbywa, tak aby określić i zastosować odpowiednią proporcję, która posłuży do określenia przychodu powstałego po stronie Członków Zarządu.

Mając na uwadze okoliczności, które będą wpływały na ustalenie właściwej proporcji, opisane w zdarzeniu przyszłym, należy zwrócić w pierwszym rzędzie uwagę, że korzystanie z udostępnionych samochodów przez Członków Zarządu będzie następowało przede wszystkim w celu należytego wypełniania powierzonych obowiązków służbowych.

W związku z pełnieniem przez Członków Zarządu funkcji w organie Spółki, osoby nią zarządzające muszą pozostawać w stałej dyspozycyjności i gotowości do realizacji interesów Spółki i jej akcjonariuszy. Ponadto, ze względu na liczbę zatrudnionych w Spółce, przekraczającą 500 osób a także znaczny, generowany obrót w Spółce - intensyfikacja obowiązków jak i zajętości samych Członków Zarządu, w związku z wykonywaniem obowiązków jest znacznie większa, aniżeli w przypadku pracowników niższego szczebla, którym czasami inne firmy z tej samej branży takie samochody udostępniają.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedmiot działalności Spółki i obszar geograficzny jej działania, Członkowie Zarządu zobligowani są do bardzo częstych, ponadprzeciętnej liczby podróży służbowych krajowych jak i zagranicznych.

Dlatego też, w sytuacji gdy Członkowie Zarządu będący jedynymi przedstawicielami Spółki, uprawnionymi do jej reprezentowania ze względu na charakter wykonywanych obowiązków służbowych, muszą mieć zagwarantowaną możliwość parkowania samochodów w miejscu zamieszkania, gdyż jest to gwarant stałej gotowości i mobilności w wypełnianiu obowiązków służbowych oraz leży to w interesie samej Spółki.

Samochody w tym przypadku są niezbędnym narzędziem, które mają ułatwiać efektywną realizację powierzonych zadań Członkom Zarządu, co wiążę się z bardzo często z koniecznością przemieszczania się między różnymi lokalizacjami.

Ponadto, nałożenie na Członków Zarządu obowiązku garażowania udostępnionych im samochodów, ma na celu zagwarantowanie bezpieczeństwa powierzonego mienia i stanowi realizację interesu Spółki.

W związku z tym, czas wykorzystywania samochodów służbowych do odbywania delegacji krajowych, zagranicznych a także czas przejazdu z miejsca zamieszkania/garażowania do miejsca realizacji obowiązków służbowych, oraz wreszcie czas garażowania samochodów nie powinny być traktowane jako okres wykorzystania pojazdy do celów prywatnych.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w następujących interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe:

·      W interpretacji indywidualnej z 2 września 2022 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.487.2022.1.GG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(...) mając na uwadze powyższy stan prawny oraz przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że korzystanie przez członków Zarządu z samochodów służbowych dla celów wykonywania zadań służbowych w ramach kontraktu menedżerskiego (dojazdy z miejsca garażowania/parkowania samochodu służbowego do siedziby Spółki i z powrotem), nie generuje po ich stronie, powstania przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 2a ww. ustawy”;

·      W interpretacji indywidualnej z 2 października 2020 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.594.2020.1.GG, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „(...) samochód służbowy będzie wykorzystywany przez Prezesa Zarządu w celu wykonywania obowiązków służbowych oraz zadań powierzonych mu przez Spółkę, to brak jest podstaw do uznania, że po jego stronie powstanie przychód z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z dojazdem samochodem służbowym z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania, powierzonych mu przez Wnioskodawcę zadań i z powrotem.”

·      W interpretacji indywidualnej z 12 kwietnia 2024r. nr 0115-KDIT1.4011.130.2024.1.MN, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że „(...) Prezes zarządu, któremu powierzony został samochód służbowy w celu należytego wywiązywania się z obowiązków służbowych, w tym w celu dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca wykonywania obowiązków służbowych i z powrotem, nie uzyska z tego tytułu przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do którego Państwo będziecie musieli wypełnić obowiązki płatnika ww. podatku.”

Dodatkowo, celem ustalenia właściwej proporcji wykorzystania samochodów również do celów prywatnych przez Członków Zarządu, do czego są uprawnieni na mocy Uchwał powołujących ich do Zarządu, Członkowie Zarządu będą zobligowani do składania Spółce comiesięcznych oświadczeń, wskazując w jakim zakresie (ile dni) samochód był wykorzystany do celów prywatnych w danym okresie. Jednocześnie, zbiór zasad będzie zawierał postanowienie, że zakres tego wykorzystania w miesiącu nie może być niższy niż 20%.

Składanie oświadczeń przez Członków Zarządu, po zapoznaniu się z zasadami Metody służącej do określenia wartości nieodpłatnego świadczenia z tytułu używania samochodów dla celów prywatnych, ma na celu dostarczyć Spółce dodatkowych informacji o sposobie faktycznego wykorzystania samochodu w danym okresie.

Minimalny zakres wykorzystania samochodów dla celów prywatnych określony na wskazanym wyżej poziomie wynika z dotychczasowej obserwacji wykorzystania samochodów służbowych przez Członków Zarządu, w szczególności ponadnormatywnego stopnia zaangażowania w realizację obowiązków służbowych.

W związku z powyższym, z obserwacji dotychczasowego faktycznego sposobu użytkowania samochodów przez Członków Zarządu można wywnioskować, że Członek Zarządu wykorzystuje auto dla celów prywatnych między 2 a 3 godziny dziennie od poniedziałku do piątku, a w większym wymiarze godzinowym jedynie w weekendy lub święta. Przez pozostały czas w tygodniu auto co do zasady jest:

a)  garażowane w miejscu pracy,

b)  używane podczas wyjazdów służbowych krajowych jak i zagranicznych,

c)  używane do dojazdów do pracy i powrotów z pracy do miejsca garażowania w miejscu zamieszkania,

d)  garażowane w miejscu zamieszkania.

Sposób wykorzystania auta po przyjęciu zbioru zasad nie ulegnie zmianie, a samochody będę wykorzystywane tylko przez Członków Zarządu, bez możliwości udostępniania im osobom spoza Spółki, dlatego żaden inny sposób, oprócz tych wskazanych wyżej nie będzie miał miejsca.

Stosowany przez Spółkę zakres wykorzystania będzie odzwierciedlał faktyczne wykorzystanie samochodu w danym miesiącu. Przykładowo, gdy w okresie wakacyjnym samochód będzie wykorzystywany w większości miesiąca dla celów prywatnych, współczynnik ten będzie odpowiednio zwiększony, np. do poziomu 70%.

Wnioskodawca ponadto uważa, że kalkulacja uwzględniająca przyjęte zasady, faktyczne użycie pojazdu, i złożone oświadczenia będzie mogła ustalać wartość tego przychodu na podstawie proporcji dni, w których to samochody były wykorzystywane do celów prywatnych, stosując akceptowane stanowisko organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej z 16 maja 2025 r. (0114-KDIP3-2.4011.217.2025.3.JM), wobec pracowników, którzy korzystają z udostępnionych im samochodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, brak przepisów analogicznych do tych obowiązujących w odniesieniu do pracowników nie wyłącza możliwości oparcia się na przyjętych i akceptowanych rozwiązaniach przy konstruowaniu własnej metody ustalania przychodu Członka Zarządu z tytułu korzystania z udostępnionego mu samochodu przez Spółkę. W szczególności należy podkreślić, że charakter obowiązków Członków Zarządu wymaga stałego zaangażowania w sprawy służbowe i dbania o interes Spółki w niemal nieprzerwany sposób, co w praktyce prowadzi do sytuacji, w której trudno jednoznacznie określić, czy korzystanie z przydzielonego pojazdu w danym przypadku stanowi realizację obowiązków służbowych, czy też użytek prywatny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie pytania pierwszego jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie treścią ww. przepisu:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do treści art. 11 ust. 1 tej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Na mocy art. 11 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Jak stanowi art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3)  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie do art. 11 ust. 2b ww. ustawy:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

Stosownie do art. 13 pkt 7 ww. ustawy:

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że Członkowie Zarządu Spółki pełnią funkcję na podstawie uchwał wspólników powołujących ich do zarządu Spółki (dalej: „Uchwała”). Miejscem wykonywania Uchwał jest siedziba Spółki, jak również inne miejsca, w których zasadne jest podjęcie czynności w celu realizacji obowiązków.

Do obowiązków Członków Zarządu należy prowadzenie spraw i interesów Spółki. Czynności te wymagają wyjazdów w szereg miejsc wykonywania obowiązków służbowych, m.in. spotkań z kontrahentami, zazwyczaj poza siedzibę główną Spółki, zarówno w kraju, jak i za granicą. Charakter pełnionych funkcji i wykonywanych czynności wymaga od Członków Zarządu stałej mobilności i stałej dyspozycyjności, często poza standardowymi godzinami oraz w weekendy.

W celu realizacji obowiązków służbowych wymagających stałej gotowości i dyspozycyjności oraz zapewnienia środków umożliwiających ich wykonywanie Spółka ma zamiar zapewniać Członkom Zarządu samochody służbowe będące przedmiotem leasingu, pokrywając w całości koszty eksploatacji pojazdów (w tym raty leasingowe, ubezpieczenia, paliwo, serwis).

Udostępniane Członkom Zarządu samochody służbowe będą użytkowane na mocy umowy leasingu między Spółką a podmiotem zewnętrznym, leasingodawcą.

Samochody będą wykorzystywane przez Członków Zarządu co do zasady do celów służbowych, z możliwością okresowego wykorzystania do celów prywatnych.

Mając na uwadze opis sprawy oraz zacytowane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, że Członkowie Zarządu, którym powierzony zostanie samochód służbowy w celu należytego wywiązywania się z obowiązków służbowych, tj. w celu odbywania delegacji krajowych, zagranicznych a także czas przejazdu z miejsca zamieszkania/garażowania do miejsca realizacji obowiązków służbowych i na czas garażowania tego samochodu nie uzyskają z tego tytułu przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast wykorzystywanie samochodów służbowych do prywatnych celów Członków Zarządu będzie skutkowało powstaniem u nich przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wartości przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń uzyskanych przez Członków Zarządu w związku z używaniem samochodu służbowego na cele prywatne i ponoszonymi przez Spółkę wydatkami na opłacenie rat leasingowych, ubezpieczenia i serwis tych samochodów Wnioskodawca powinien ustalić w oparciu o postanowienia art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według cen ich zakupu. Będą to bowiem usługi zakupione u innego podmiotu. Tak więc, jeżeli Członek Zarządu otrzyma nieodpłatnie ww. świadczenia, to ustalając kwotę przychodu z tego tytułu należy wziąć pod uwagę cenę za jaką świadczenie zostało nabyte. Podkreślić przy tym należy, że ceną, poprzez którą definiuje się kwotę przychodu Członka Zarządu, jest cena brutto tj. wraz z zawartym w niej podatkiem od towarów i usług.

Natomiast wartość paliwa zużytego do celów prywatnych, którego koszty zakupu będzie pokrywała Spółka, należy ustalić zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Przychody z tytułu nieodpłatnych świadczeń, jakie Członkowie Zarządu Spółki otrzymają w związku z używaniem samochodów służbowych na cele prywatne należy zakwalifikować do przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Konsekwencją zakwalifikowania uzyskiwanych przychodów do przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za pośrednictwem płatnika – co wynika z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z kolei, w myśl art. 42 ust. 1 omawianej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Jednocześnie wskazać należy, że udzielenie odpowiedzi na pytanie drugie Wnioskodawca uzależnił od pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze. Skoro zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego uznane zostało za nieprawidłowe, to tym samym pytanie drugie należy uznać za bezprzedmiotowe.

Dodatkowe informacje

Powołane przez Wnioskodawcę we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego. Ponadto podkreślić należy, że interpretacja indywidualna z 16 maja 2025 r. znak 0114-KDIP3-2.4011.217.2025.3.JM została wydana w innym stanie faktycznym, gdyż dotyczy nieodpłatnych świadczeń uzyskiwanych przez pracowników.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.