Interpretacja 0115-KDIT2.4011.61.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwanie uzupełnił Pan wniosek w dniu 1 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem polskim, (...). Od 2019 r. figuruje w polskich rejestrach jako osoba bez stałego adresu zamieszkania na terytorium Polski. Adres podany w ostatniej aktualizacji formularza ZAP-3 (listopad 2025 r.) jest adresem korespondencyjnym. Dla celów identyfikacyjnych w systemie holenderskim Wnioskodawca posługiwał się numerem (...).

Przez okres niemal czterech lat (od 1 stycznia 2021 r. do 22 października 2024 r.) Wnioskodawca posiadał nieprzerwaną rezydencję podatkową w Królestwie Niderlandów (Holandia). W dniu 23 października 2024 r. Wnioskodawca dopełnił formalności wymeldowania w Holandii i opuścił strefę Schengen portem lotniczym A. do Tajlandii. Podczas dopełniania procedury wymeldowania w Holandii Wnioskodawca oficjalnie poinformował tamtejsze organy, iż udaje się w podróż w celach turystycznych, a jako jej początek wskazał Azję. Podróż ta miała charakter długoterminowy (około roku do dwóch lat). W okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca podróżował w celach turystycznych (przebywał m.in. w Tajlandii, Wietnamie), nie nabywając w tym czasie rezydencji podatkowej w żadnym innym kraju. W trakcie pobytu w Tajlandii oraz Wietnamie Wnioskodawca nie podejmował żadnej pracy zarobkowej. Centrum interesów życiowych (rodzina, stałe miejsce zamieszkania, główne źródła dochodów) Wnioskodawcy nie znajdowało się w Polsce w 2024 r. Wnioskodawca informuje, że w całym roku podatkowym 2024 przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej łącznie przez 4 dni (w lutym 2024 r.). Wnioskodawca zaznacza, że mimo posiadania w Polsce rodziny (rodzice, babcia), od lat prowadzi całkowicie niezależne życie poza granicami kraju i nie tworzy z krewnymi wspólnego gospodarstwa domowego. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że jego matka posiada inne nazwisko niż Wnioskodawca A. A (nazwisko nabyte po zawarciu związku małżeńskiego z nowym partnerem) i zamieszkuje pod adresem: ul. A 1, (...). Nieruchomość znajdująca się pod adresem korespondencyjnym wskazanym we wniosku stanowi własność matki Wnioskodawcy, on sam nie posiada tytułu prawnego do żadnej nieruchomości w Polsce. Z ojcem Wnioskodawca nie utrzymuje kontaktu od 10 lat, w związku z czym nie jest w stanie wskazać jego aktualnego adresu zamieszkania. Siostra Wnioskodawcy mieszka w Anglii od 15 lat. Nawet podczas sporadycznych wizyt w Polsce Wnioskodawca nie zamieszkuje w domu rodzinnym, lecz korzysta z usług hotelowych, najmu krótkoterminowego lub zatrzymuje się u znajomych wyłącznie na zasadach gościnnych (krótkotrwałe wizyty towarzyskie). Wnioskodawca nie posiada w Polsce żadnej nieruchomości ani wydzielonego stałego miejsca pobytu.

W roku podatkowym 2024 Wnioskodawca rozliczył swoje dochody wyłącznie z holenderskim urzędem skarbowym (...). Dodatkowo, w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 20 października 2024 r. Wnioskodawca wykonywał pracę zarobkową na terytorium Królestwa Niderlandów za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej X, z którą związany był od 24 października 2023 r. Dochody uzyskane z tego tytułu zostały rozliczone wyłącznie z holenderskim urzędem skarbowym (...).

Wnioskodawca oświadcza, że w okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie uzyskiwał żadnych przychodów ze stosunku pracy, umów zlecenia ani działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ani w krajach, w których przebywał turystycznie. Wnioskodawca posiadał konta w bankach elektronicznych (Q, Ó), na których jako adres zamieszkania figurował adres holenderski. Przed wymeldowaniem z Holandii, w okresie rezydencji holenderskiej (do 22 października 2024 r.), Wnioskodawca nabył aktywa wirtualne (kryptowaluty) o łącznej wartości 8 604,30 PLN oraz uzyskał dochód pasywny z odsetek na koncie w instytucji Q w wysokości 647,48 PLN (liczonych po kursie NBP). Po wymeldowaniu z Holandii, w okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., Wnioskodawca kontynuował nabywanie aktywów wirtualnych o łącznej wartości 22 046,37 PLN. Zakupy te były dokonywane z konta prowadzonego w instytucji Q. Dla pełnej jasności Wnioskodawca wskazuje, że po dniu 23 października 2024 r. korzystał i kontynuował zakupy z tych samych kont elektronicznych zarejestrowanych na Holandię.

W tym samym okresie (23 października 2024 r. – 31 grudnia 2024 r.) Wnioskodawca uzyskał także pasywny dochód w postaci odsetek od środków zgromadzonych na koncie w instytucji Q w kwocie 431,06 PLN oraz w instytucji Ó w kwocie netto 1,56 PLN (liczone po kursie NBP, po uprzednim potrąceniu 30% podatku u źródła do (...)). Aktywa kryptowalutowe nie zostały sprzedane w roku podatkowym 2024. Wnioskodawca nie złożył deklaracji PIT-38 za rok 2024. Wnioskodawca wrócił do Polski w dniu 4 listopada 2025 r. z podróży.

Uzupełniając wniosek Wnioskodawca wyjaśnił, że w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 22 października 2024 r. posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Holandii (zgodnie z tamtejszym prawem wewnętrznym). Od dnia 23 października 2024 r. Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Holandii.

W okresie od 1 stycznia 2024 r. do 22 października 2024 r. stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawcy to adres meldunkowy w gminie C, pod którym był zameldowany od 12 października 2021 r. do 22 października 2024 r. Była to przestrzeń użytkowa w mieszkaniu, którą odnajmował od najemcy, dzieląc wspólnie przestrzeń użytkową z najemcą. Zgodnie z kontraktem najemcy mógł zgodnie z holenderskimi przepisami być zameldowany w gminie. Od 23 października 2024 r. Wnioskodawca nie posiada stałego miejsca zamieszkania. W dniu 22 października 2024 r. zdał klucze w Holandii. Od 23 października 2024 r. Wnioskodawca nie posiada stałego adresu zamieszkania na terytorium Holandii, jak i Polski. W Polsce oficjalnie od 2019 r. jest osobą bez stałego adresu zamieszkania.

W 2019 r. gdy udawał się do Holandii na emigrację jedyny dobytek Wnioskodawcy stanowiła walizka i konto bankowe (...).

Wnioskodawca w okresie od 1 stycznia do 22 października 2024 r. prowadził gospodarstwo na terytorium Holandii pod adresem pod którym był zameldowany w gminie C. Wnioskodawca nie wykazywał aktywności politycznych, nie przynależał do organizacji i klubów. Wnioskodawca zarządzał swoim majątkiem przez konto bankowe Q, Ó zarejestrowane na adres holenderski.

Od 23 października do 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca nie prowadził stałego gospodarstwa domowego w żadnym kraju, przemieszczając się turystycznie po terytorium Tajlandii i Wietnamu (zakwaterowanie w hostelach). Wnioskodawca nadal korzystał z konta Q i Ó zarejestrowanego na adres holenderski przebywając w Tajlandii, Wietnamie.

Wnioskodawca w okresie od 1 stycznia do 22 października 2024 r. przebywał w Holandii, pracując w systemie 5-zmianowym. Ze względu na specyfikę pracy zmianowej i dostosowanie cyklu dobowego do grafiku, kontakty osobiste Wnioskodawcy były znacząco ograniczone. Relacje z rówieśnikami w Polsce od wielu lat są znikome, co wynika z faktu emigracji osób z tego samego pokolenia z rodzinnego miasta. Kontakt z matką w Polsce ma charakter sporadyczny i ogranicza się głównie do kontaktu telefonicznego. Wnioskodawca posiada również babcię przebywającą w (...), z którą kontakt jest możliwy wyłącznie osobiście podczas rzadkich wizyt w mieście (ze względu na stan zdrowia babci uniemożliwiający komunikację telefoniczną).

W czasie pobytu w mieście z którego pochodzi, Wnioskodawca od kilku lat zatrzymuje się m.in. w motelikach lub u przypadkowych znajomych.

W okresie od 23 października do 31 grudnia 2024 r., po wymeldowaniu z Holandii i wylocie do Azji, sytuacja ta nie uległa zmianie. Wnioskodawca nie nawiązał w Holandii relacji o istotnym charakterze, a relacje z Polską pozostały na dotychczasowym minimalnym poziomie. Wnioskodawca od lat nie uczestniczy w świętach ani innych imprezach okolicznościowych, a jego krótkie, kilkudniowe pobyty w Polsce w latach ubiegłych nie służyły podtrzymywaniu stałych stosunków osobistych.

W okresie od 1 stycznia do 22 października 2024 r. Wnioskodawca posiadał powiązania gospodarcze z Holandią poprzez odnajmowanie przestrzeni mieszkalnej dzielonej z innym najemcą na zasadach wspólnoty, rejestrację jako mieszkaniec w holenderskiej gminie, wykonywanie pracy zarobkowej na rzecz agencji pracy tymczasowej, posiadanie obowiązkowego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego wykupionego w holenderskiej firmie ubezpieczeniowej.

W okresie od 23 października do 31 grudnia 2024 r. powiązania gospodarcze z Holandią uległy rozwiązaniu bowiem Wnioskodawca zakończył stosunek pracy (rozwiązanie umowy z agencją (...)), ustał stosunek podnajmu pokoju i części dzielonych wspólnie z najemcą od którego podnajmował część użytkową mieszkania oraz dokonał wymeldowania z gminy. Jedynym pozostałym łącznikiem technicznym pozostały rachunki w systemach Q oraz Ó, zarejestrowane na poprzedni adres holenderski. Wnioskodawca nie posiada w Holandii żadnego majątku w postaci nieruchomości.

W odniesieniu do Polski, w całym roku 2024 (zarówno przed, jak i po 22 października) powiązania gospodarcze Wnioskodawcy pozostawały na niezmiennym, zerowym poziomie. Wnioskodawca nie posiada w Polsce majątku ruchomego ani nieruchomości, nie posiada polskiego ubezpieczenia społecznego ani zdrowotnego, nie posiada rachunków bankowych zarejestrowanych na polski adres ani żadnych zobowiązań kredytowych.

Wnioskodawca w lutym 2024 r. był 4 dni w Polsce w celu sprawdzenia stanu zdrowia w prywatnym laboratorium.

Adres wskazany w zgłoszeniu ZAP-3 (ul. D 3 , (...) ) stanowi ostatni adres meldunkowy Wnioskodawcy w Polsce (do 2019 r.). Nieruchomość ta jest własnością matki Wnioskodawcy, przy czym nie zamieszkuje ona w niej od kilku lat. Adres (ul. A 1, (...)) został wskazany wyłącznie jako aktualny adres do doręczeń w celu sprawnego odbierania korespondencji papierowej przez matkę Wnioskodawcy w toku niniejszego postępowania. Nieruchomość pod adresem (ul. A 1, (...) ) nie stanowi własności matki Wnioskodawcy – przebywa ona tam jedynie tymczasowo.

Dochody pasywne z banku elektronicznego Ó

Wnioskodawca dochód pasywny w postaci odsetek z platformy Ó uzyskał z (...). Płatnikiem przedmiotowych odsetek był podmiot Ó z siedzibą w (...). Podmiot ten, zgodnie z (...) prawem podatkowym, pobiera podatek u źródła (...) w wysokości 30%.

Pasywny dochód w postaci odsetek z platformy Q uzyskał z kapitału który zgromadził podczas pracy najemnej w Holandii. Płatnikiem przedmiotowych odsetek był podmiot Q z siedzibą na (...). Podmiot ten wypłaca odsetki w kwocie brutto (bez pobierania podatku u źródła), pozostawiając obowiązek rozliczenia podatku dochodowego Wnioskodawcy w kraju jego rezydencji. Wnioskodawca otrzymywał odsetki w formie codziennych kapitalizacji konta oszczędnościowego, które założył w trakcie trwania rezydencji podatkowej w Holandii. Po dacie 22 października 2024 r. Wnioskodawca nadal posiadał otwarte konto oszczędnościowe w Q, które generowało codzienne odsetki kapitalizowane do salda.

Wskazane we wniosku aktywa wirtualne (kryptowaluty) są walutą wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644).

Wnioskodawca w 2024 r. rozpoczął dywersyfikację swoich oszczędności pochodzących z pracy najemnej z lat poprzednich, uzyskiwanych w holenderskim systemie podatkowym (posiadając do dnia 22 października 2024 r. status rezydenta podatkowego Holandii), korzystając z konta bankowego w systemie Q zarejestrowanego na adres holenderski. W okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., przebywając na terytorium Azji, Wnioskodawca kontynuował zabezpieczanie oszczędności poprzez zakup aktywów kryptograficznych, używając wskazanego rachunku Q (zarejestrowanego na ostatni adres meldunkowy w Holandii).

Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, kiedy dokona zbycia aktywów ze względu na dużą zmienność rynkową. Nie pozwala to na precyzyjne wskazanie przyszłego miejsca pobytu ani przyszłej rezydencji podatkowej w dacie transakcji. W roku kalendarzowym 2024 Wnioskodawca jedynie gromadził aktywa, nie dokonując ich sprzedaży.

Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą nabycie aktywów wirtualnych, w tym historię operacji z rachunku płatniczego, z którego dokonywano bezpośrednich zakupów. Wnioskodawca posiada pełną dokumentację potwierdzającą legalność źródła pochodzenia środków pieniężnych przeznaczonych na inwestycje. Środki te pochodzą z pracy najemnej na terytorium Holandii, co znajduje potwierdzenie w posiadanych przez Wnioskodawcę rocznych informacjach o dochodach (...) oraz tygodniowych zestawieniach rozliczeń z agencją pracy tymczasowej za okresy poprzedzające zakup aktywów.

Pytania

1) Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca był polskim rezydentem podatkowym w okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r., a tym samym, czy miał obowiązek złożenia zeznania podatkowego (PIT) w Polsce za rok podatkowy 2024, wykazania w nim kosztów nabycia aktywów wirtualnych (kryptowalut) oraz opodatkowania pasywnego dochodu z odsetek?

2) W przypadku uznania przez organ, że w 2024 r. Wnioskodawca nie był polskim rezydentem podatkowym to czy koszty nabycia aktywów wirtualnych poniesione w tym okresie (w tym w czasie rezydencji holenderskiej) będą mogły zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w Polsce w roku podatkowym, w którym nastąpi ich odpłatne zbycie (np. w 2026 r. lub latach późniejszych), mimo braku ich wykazania w polskim zeznaniu PIT-38 za rok 2024?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w okresie od 23 października 2024 r. do 31 grudnia 2024 r. nie posiadał on na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (zarówno osobistych, jak i gospodarczych) w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Główne centrum interesów gospodarczych (źródło dochodów z pracy najemnej) znajdowało się w 2024 r. na terytorium Królestwa Niderlandów.

Wnioskodawca uważa, że status bezdzietnego kawalera, brak wspólnego gospodarstwa domowego z rodziną w kraju oraz brak stałego miejsca pobytu w Polsce (korzystanie z hoteli lub gościnnych noclegów u znajomych) wyklucza uznanie Polski za centrum interesów osobistych. Łączny pobyt w Polsce wynoszący 4 dni w całym 2024 r. dodatkowo potwierdza brak spełnienia kryterium rezydencji związanego z czasem przebywania w kraju. Wyraźna deklaracja złożona organom holenderskim o braku zamiaru powrotu do Polski i udaniu się w podróż w celach turystycznych, potwierdzona faktyczną nieobecnością w kraju do listopada 2025 r., jednoznacznie dowodzi braku rezydencji podatkowej w Polsce w 2024 r.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w roku podatkowym 2024 był rezydentem podatkowym Królestwa Niderlandów do końca roku podatkowego i nie miał obowiązku składania zeznania podatkowego w Polsce za rok 2024. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno dochód z odsetek, jak i posiadanie aktywów wirtualnych w 2024 r. podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Holandii i nie powinny być wykazywane w polskim zeznaniu podatkowym PIT-38 za rok 2024. Jednakże, na wypadek uznania przez organ interpretacyjny, że Wnioskodawca stał się polskim rezydentem podatkowym w 2024 r., Wnioskodawca uważa, że powinien rozliczyć w Polsce wyłącznie odsetki pasywne uzyskane po dacie wymeldowania z Holandii (tj. po 22 października 2024 r.), przy zastosowaniu odpowiednich metod unikania podwójnego opodatkowania. Co więcej, Wnioskodawca uważa, że koszty nabycia kryptowalut z 2024 r. (zarówno z okresu holenderskiego, jak i z czasu podróży) stanowią koszt uzyskania przychodu w Polsce w roku ich odpłatnego zbycia (np. w 2026 r. lub latach późniejszych), pod warunkiem ich udokumentowania, bez względu na brak ich wykazania w PIT-38 za rok 2024, w którym Wnioskodawca nie osiągnął przychodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1)  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2)  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3)  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4)  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5)  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;

6)  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7)  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8)  niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Skoro zatem w 2024 r.:

·      był Pan (...) i nie miał Pan z Polską powiązań osobistych,

·      nie miał Pan z Polską powiązań gospodarczych, tj. źródła dochodów, ruchomości, nieruchomości, ubezpieczeń, rachunków bankowych, kredytów,

·      swoim majątkiem zarządzał Pan z zagranicy,

·      nie prowadził Pan swojego gospodarstwa domowego w Polsce,

·      nie wykazywał aktywności politycznych, nie przynależał do organizacji i klubów,

·      przebywał Pan w Polsce 4 dni

stwierdzam, że w 2024 r. nie spełnił Pan przesłanek pozwalających na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej. Oznacza to, że w 2024 r. podlegał Pan w Polsce jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W konsekwencji dochody pasywne w postaci:

·      odsetek z platformy Ó w (...) gdzie płatnikiem odsetek był podmiot z siedzibą w (...),

·      odsetek z platformy Q, których płatnikiem był podmiot z siedzibą (...),

które uzyskał Pan w 2024 r. nie podlegały opodatkowaniu w Polsce, i w związku z ich uzyskaniem nie był Pan zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego w Polsce.

Jako osoba o ograniczonym obowiązku podatkowym, nie był Pan również zobowiązany do złożenia deklaracji PIT-38 i wykazania w niej kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych poniesionych w 2024 r., o czym mowa w omówionym poniżej art. 30b ust. 6a cyt. ustawy.

Pana wątpliwości dotyczą również kosztów uzyskania przychodu, w sytuacji sprzedaży kryptowalut nabytych w 2024 r.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia odrębne źródła przychodów osób fizycznych. Od tego z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady ich opodatkowania.

Odrębnym źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy). Źródło to nie jest jednorodne.

Stosowanie do art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej.

W myśl art. 17 ust. 1f ww. ustawy:

Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną.

Przepis art. 17 ust. 1g ww. ustawy stanowi, że:

Przepis ust. 1 pkt 11 stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

I tak, w myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644):

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:

a)  prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,

b)  międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,

c)  pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

d)  instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

e)  wekslem lub czekiem

–      oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.

W świetle przytoczonych przepisów, jeśli w przyszłości w momencie sprzedaży kryptowalut będzie posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, to z odpłatnego zbycia walut wirtualnych uzyska Pan, przychód o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Zgodnie z art. 30b ust. 1b ww. ustawy:

Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16.

Artykuł 30b ust. 5d ww. ustawy stanowi, że:

Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

W myśl art. 22 ust. 15 ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16.

Stosowanie do art. 22 ust. 16 cyt. ustawy:

Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym.

Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną.

A zatem, koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, tj.:

1.  udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz

2.  koszty związane z nabyciem/ze zbyciem waluty wirtualnej,

podlegają rozliczeniu dla celów podatkowych w szczególnym trybie. Co do zasady są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Jeśli jednak w danym roku podatkowym ich wartość przekracza wartość uzyskanych przez podatnika przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej – nadwyżka kosztów nad przychodami nie jest stratą podatkową, ale jest przenoszona do rozliczenia jako koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej w następnym roku podatkowym. Dotyczy to również sytuacji, w której w danym roku podatkowym nie został w ogóle osiągnięty przychód z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, a zostały poniesione koszty na jej nabycie.

Stosownie do treści art. 30b ust. 6 pkt 2 cytowanej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 , wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy.

W myśl art. 30b ust. 6a cyt. ustawy:

W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 , podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16 , także wtedy, gdy w roku podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.

Jak stanowi art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b.

Podkreślić należy, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu  – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub z możliwością powstania przychodu. Aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi więc zostać prawidłowo udokumentowany.

Co istotne, wprowadzone regulacje w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów związanych z walutami wirtualnymi nie zawierają ograniczenia co do maksymalnego terminu, w jakim koszty te powinny zostać rozliczone. Z wniosku wynika, że w 2024 r. nabywał Pan waluty wirtualne jako osoba niebędąca rezydentem podatkowym Polski. Poniósł Pan koszty na nabycie tych kryptowalut i posiada Pan dokumentację potwierdzającą nabycie aktywów wirtualnych, w tym historię operacji z rachunku płatniczego, z którego dokonywał Pan bezpośrednich zakupów. Kryptowaluty te nie zostały dotychczas przez Pana zbyte.

Z uwagi na brak polskiej rezydencji podatkowej w 2024 r. w którym nabywał Pan kryptowaluty nie miał Pan obowiązku wykazywania ww. kosztów w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku zmiany rezydencji i rozliczania przychodów ze zbycia walut wirtualnych w oparciu o ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, poniesione i nieodliczone od przychodów przed dniem zmiany rezydencji, podatnik wykazuje po raz pierwszy w zeznaniu PIT-38 składanym za rok, w którym stał się polskim rezydentem.

Skoro zatem poniósł Pan koszty uzyskania przychodu związane z nabyciem waluty wirtualnej w okresie w którym nie miał Pan miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, to w sytuacji gdy w momencie sprzedaży waluty wirtualnej będzie Pan polskim rezydentem podatkowym będzie miał Pan możliwość rozliczenia poniesionych kosztów – z uwzględnieniem obowiązujących przepisów podatkowych.

Zakup walut wirtualnych dokonanych w euro powinien Pan przeliczyć na złote polskie wg kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu nabycia waluty wirtualnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.