Interpretacja 0115-KDIT2.4011.620.2025.1.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych – w części dotyczącej zakwalifikowania pracy Produkt developerów jako działalności twórczej w zakresie architektury w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dostawy nowatorskich komponentów dla przemysłu, techniki procesowej i automatyki budynkowej. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (…) - PKD 27.12.Z.

Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 dalej: „ustawa o CIT”).

Z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności Spółka zatrudnia, na podstawie umów o pracę, szereg specjalistów, w tym osoby na stanowiskach Konstruktora (dalej: „Product developer”). Zgodnie z przyjętą przez Wnioskodawcę w tym zakresie polityką kadrową, osoby zatrudnione na ww. stanowisku powinny posiadać wykształcenie inżynierskie w zakresie mechaniki, mechatroniki, elektrotechniki lub pokrewne.

Głównym zadaniem pracowników zatrudnionych w Spółce na stanowisku Product developer jest opracowywanie koncepcji technicznych (projektowanie) nowych produktów lub grup produktowych. W oparciu o wymagania rynku Product developer opracowuje techniczne koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu. Product developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na rentowną produkcję prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych. Produkt developer tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych, prefabrykowanych części w oparciu zarówno o istniejące koncepcje i projekty jak i nowe opracowane w ramach pracy własnej. Wreszcie do zadań Product developera należy także definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.

Efektem czynności wykonywanych przez pracowników zatrudnionych na stanowisku Product developer są prace twórcze, których rezultatem są m.in. :

-     techniczne koncepcje konstrukcji i wizualizacji nowych wyrobów/komponentów lub systemów połączeń elektrycznych dla przemysłu, techniki procesowej i automatyki budynkowej;

-     modele 2D (rysunki lub dokumentacja rysunkowa, dodatkowo również szkice) oraz 3D ww. wyrobów/komponentów lub systemów;

-     dokumentacja techniczna ww. wyrobów/komponentów lub systemów;

-     prototypy nowych komponentów/wyrobów;

-     prezentacje przedstawiające nowe produkty lub rozwiązania produktowe;

(dalej łącznie określane jako: „Utwory”).

Utwory wykonywane przez pracowników zatrudnionych na stanowisku Product developer spełniają przesłanki utworu określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „ustawa o prawach autorskich”), tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Spółka zamierza aneksować obecne umowy o pracę zawarte pomiędzy Spółką a pracownikami zatrudnionymi na stanowisku Product developer w ten sposób, że będą one przewidywać tzw. wtórne przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworu lub jego części, tj. prawa te będą przysługiwać ww. pracownikom oraz będą przenoszone na Spółkę na wskazanych w umowie o pracę polach eksploatacji z momentem udostępnienia/dostarczenia utworu lub jego części przez ww. pracowników Spółce w uzgodniony sposób.

Z tytułu świadczonej pracy, pracownikom pełniącym w Spółce rolę Product developera przysługiwać będzie wynagrodzenie składające się z dwóch części:

·      honorarium z tytułu rozporządzania przez pracownika zatrudnionego na stanowisku Product developer prawami autorskimi na rzecz Spółki do wszystkich utworów stanowiących przejaw działalności twórczej (dalej: „Honorarium”). Honorarium będzie stanowić określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika. Wysokość honorarium będzie zależała od charakteru pracy danego pracownika,

·      pozostała część wynagrodzenia, wypłacana z tytułu wykonywania obowiązków pracowniczych innych niż tworzenie utworów stanowiących przejaw działalności twórczej (dalej: „Wynagrodzenie podstawowe”). Ta część również stanowić będzie określony stały procent z całości wynagrodzenia pracownika.

Wysokość Honorarium nie będzie zależna od czasu pracy poświęconego na stworzenie danego utworu lub jego części, lecz będzie wynikiem uzgodnienia warunków pracy i płacy pomiędzy Spółką i danym pracownikiem zatrudnionym w Spółce w charakterze Product developera. Z przyczyn biznesowych możliwe będzie prowadzenie przez Spółkę ewidencji czasu pracy pracowników zaangażowanych w prace twórcze, niemniej będzie ona miała charakter pomocniczy (techniczny), w żaden sposób niewpływający na wartość honorarium wypłacanego ww. pracownikom.

Spółka będzie prowadzić szczegółową dokumentację w zakresie poszczególnych utworów lub ich części (dalej: „Rejestr”). Rejestr będzie prowadzony na bieżąco oraz będzie zawierał co najmniej następujące informacje:

-     dane osobowe autora bądź współautora utworu lub jego części,

-     dane pozwalające na identyfikację danego utworu lub jego części,

-     datę stworzenia danego utworu lub jego części.

Rejestr będzie tym samym stanowił dowód stworzenia i przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworu lub jego części przez danego pracownika zatrudnionego na stanowisku Product developera na rzecz Spółki w poszczególnych miesięcznych okresach rozliczeniowych. Rejestry ze wskazanymi w nich opisami utworów lub ich części będą przez Spółkę archiwizowane. Dane dotyczące utworów stworzonych przez ww. pracowników będą podlegać weryfikacji oraz akceptacji przez wyznaczone do tego osoby.

Pytanie

Czy uzyskiwany przez Product deweloperów przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie czy Spółka realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokość Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Państwa, uzyskiwany przez Product developerów przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer, w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.

UZASADNIENIE STANOWISKA

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, „Źródłami przychodów są: 1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (...)”.

Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23”.

Jednocześnie, na podstawie przepisu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

I tak, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT „Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa (...)”.

Co istotne, ustawodawca nie zdefiniował przy tym pojęcia działalności twórczej w zakresie architektury. Wobec powyższego, w Państwa ocenie, zasadnym jest w tym przypadku posłużenie się znaczeniem językowym terminu „architektura”. I tak, według słownika języka polskiego architektura to sztuka projektowania, wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli. Jednocześnie niniejsze pojęcie również odnoszone jest do architektoniki, która jest zdefiniowana jako kompozycja, układ, konstrukcja budowli bądź struktura czegoś. Nie bez znaczenia są w tym przypadku także synonimy słowa „architektura”. I tak, zgodnie z internetowym słownikiem synonimów, synonimy do słowa „architektura” to: anatomia, aparat, aranżacja, architektonika, budowa, budownictwo, całokształt, ciąg, dyspozycja, fason, forma, kolejność, kompleks, kompozycja, konfiguracja, konstrukcja, konstytucja, kształt, linia, machina, mechanizm, organizacja, organizm, pajęczyna, plan, platforma, porządek, postać, profil, proporcje, rozkład, rozmieszczenie, rozplanowanie, rozstawienie, rysunek, schemat, siatka, sieć, skład, stan rzeczy, struktura, sylweta, sylwetka, system, szyk, tryby, uformowanie, układ, ukształtowanie, ułożenie, uporządkowanie, ustawienie, wykrój, założenie, zarys, zestawienie.

W świetle powyższego, w Państwa ocenie, zasadnym jest twierdzenie, że przez pojęcie „działalności twórczej w zakresie architektury” rozumieć należy każdy przejaw działalności twórczej, której efektem są, np. konstrukcje/koncepcje, plany, rysunki, wizualizacje, układy, opisy mechanizmów działania itp. Państwa zdaniem, działalność w zakresie architektury obejmuje tym samym całokształt czynności planistycznych i projektowania, których celem jest stworzenie np. nowych rozwiązań czy produktów.

Przenosząc powyższe na grunt zapytania Spółki raz jeszcze zauważyć należy, że - jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego - głównym zadaniem pracowników zatrudnionych w Spółce na stanowisku Product developer jest opracowywanie koncepcji technicznych (projektowanie) nowych produktów lub grup produktowych. W oparciu o wymagania rynku Product developer opracowuje techniczne koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu. Product developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na rentowną produkcję prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych. Produkt developer tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych, prefabrykowanych części w oparciu o istniejące koncepcje i projekty. Wreszcie do zadań Product developera należy także definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.

Rezultatem prac Product developerów są natomiast m.in.:

-     techniczne koncepcje konstrukcji i wizualizacji nowych wyrobów/komponentów lub systemów połączeń elektrycznych dla przemysłu, techniki procesowej i automatyki budynkowej;

-     modele 2D (rysunki lub dokumentacja rysunkowa, dodatkowo również szkice) i 3D ww. wyrobów/komponentów lub systemów;

-     dokumentacja techniczna ww. wyrobów/komponentów lub systemów;

-     prototypy nowych komponentów/wyrobów;

-     prezentacje przedstawiające nowe produkty lub rozwiązania produktowe.

Wobec powyższego, Państwa zdaniem, tworzone przez Product developerów Utwory spełniają wymogi do uznania ich za utwory w zakresie architektury. Działalność ww. pracowników opiera się na projektowaniu i tworzeniu koncepcji technicznych w zakresie technologii połączeń elektrycznych jak również tworzeniu nowych produktów i systemów w ww. obszarze.

Co istotne, tworzone przez pracowników koncepcje, produkty czy systemy posiadają indywidualny i niepowtarzalny charakter. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego - efekty pracy twórczej ww. osób są tworzone w oparciu o wymagania rynku dzięki czemu osoby pracujące na stanowisku Product developer opracowują techniczne koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu. Wykonywane przez ww. osoby prototypy muszą być funkcjonalne i zorientowane na rentowną produkcję. Powyższe wpływa na innowacyjność tworzonych koncepcji - a w konsekwencji - nowych wyrobów/komponentów oferowanych przez Spółkę.

Wobec powyższego Product developer nie korzysta z gotowych wzorów, a przygotowane projekty, koncepcje czy konstrukcje są innowacyjne i niepowtarzalne. Tym samym, każdy stworzony komponent, konstrukcja posiada kształt zewnętrzny, który stanowi jego wyróżnik na rynku.

Podsumowując, Państwa zdaniem, uzyskiwany przez Product developerów przychód w postaci Honorarium będący zapłatą za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do Utworów stanowi przychód z działalności twórczej w zakresie architektury, o której mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, a co za tym idzie Spółka, realizując obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych i obliczając należną zaliczkę na podatek od wynagrodzeń wypłacanych osobom zatrudnionym na stanowisku Product developer, w zakresie tej części wynagrodzenia, która odpowiada wysokości Honorarium, może stosować koszty, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT.

Tożsame stanowisko ze stanowiskiem Spółki zostało zaprezentowane przykładowo w interpretacji z dnia 24 stycznia 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.719.2024.1.PR), w której organ podatkowy zgodził się na szeroką interpretację terminu „działalność twórcza w zakresie architektury” zgadzając się aby dyspozycją przepisu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT objąć także „(...) wynagrodzenie wypłacane pracownikom zatrudnionym na stanowisku inżyniera/architekta systemu instalacji (...) lub instalacji elektrycznych oraz specjalistów w zakresie metodologii...”

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z tego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w tej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Według art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Koszty uzyskania przychodów zostały natomiast uregulowane w przepisach rozdziału 4 omawianej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 22 ust. 1 tej ustawy:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Natomiast z art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy wynika, że:

Koszty uzyskania przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Przy czym, w myśl art. 22 ust. 9a ww. ustawy:

W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:

1)  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa;

2)  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;

3)  produkcji audialnej i audiowizualnej;

4)  działalności publicystycznej;

5)  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;

6)  działalności konserwatorskiej;

7)  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2509 oraz z 2024 r. poz. 1222 i 1254 ), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;

8)  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22 ust. 9 pkt 3, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W świetle natomiast art. 1 ust. 2 tej ustawy:

Przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)  plastyczne;

3)  fotograficzne;

4)  lutnicze;

5)  wzornictwa przemysłowego;

6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)  muzyczne i słowno-muzyczne;

8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)  audiowizualne (w tym filmowe).

W rozumieniu prawa autorskiego jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności, który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo zbliżony rezultat.

Przedmiotem prawa autorskiego są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie. Katalog zawarty w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wymienia także jako podlegające ochronie prawnoautorskiej utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „działalności w zakresie architektury”, ani też nie odsyła w celu wyjaśnienia zakresu tego pojęcia do innych przepisów prawa. Poszukując znaczenia tych pojęć należy odnieść się do języka powszechnego.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN – działalność oznacza:

1)  „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,

2)  „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”,

natomiast twórczy oznacza:

1)  „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,

2)  „dotyczący twórców”.

Słownik języka polskiego PWN definiuje architekturę jako „sztukę projektowania, wznoszenia i artystycznego kształtowania budowli”.

Encyklopedie i słowniki nie definiują terminu „utwór architektoniczny”, który został zastosowany w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przyjąć jednak należy, że utworem architektonicznym jest utwór należący do dziedziny architektury.

W literaturze przedmiotu, wskazuje się bowiem, że utwory architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne wyodrębnia się pomocniczo na podstawie kryterium podmiotowego, według którego utwór architektoniczny to utwór z dziedziny budownictwa, będący rezultatem pracy twórczej architekta. Wskazuje się przy tym, że utwór architektoniczny i architektoniczno-urbanistyczny może przejawiać się w wielu formach. Może być ucieleśniony zarówno w rysunkach, planach, makietach, jak i ostatecznej realizacji w postaci obiektu budowlanego. Docelowa forma wyrażenia utworu architektonicznego i architektoniczno-urbanistycznego to wzniesiona, ukończona budowla (zespół budowli). Jest to bowiem ostateczna i najwłaściwsza, pełna forma wyrażenia utworów tego rodzaju, ponieważ najdokładniej oddaje zamierzenia projektanta.

W konsekwencji, za „działalność twórczą w zakresie architektury” należy zatem uznać takie czynności, które:

·      mają charakter twórczy,

·      są podejmowane w celu projektowania i wznoszenia budowli,

·      w ich efekcie powstają utwory, do których prawa są przenoszone.

Tym samym wskazaną w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „działalność twórczą w zakresie architektury” należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań podejmowanych w celu projektowania i wznoszenia budowli.

Z kolei inżynierię Słownik języka polskiego PWN określa jako „projektowanie i konstruowanie obiektów oraz urządzeń technicznych”. Budowla natomiast zgodnie ze słownikiem to „to, co zostało wybudowane”.

„Działalnością twórczą w zakresie inżynierii budowlanej” będą więc czynności, które:

·      mają charakter twórczy,

·      są podejmowane w celu wznoszenia budowli z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa technicznego,

·      w ich efekcie powstają utwory, do których prawa są przenoszone.

Tak więc architektura skupia się bardziej na formie i przestrzeni budowli, natomiast inżynieria budowlana ma za zadanie rozwiązać problemy konstrukcyjne zaprojektowanej budowli i dobór właściwych materiałów i technologii budowy.

Z przedstawionego przez Państwa zdarzenia wynika m.in., że zgodnie z PKD głównym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii. Zatrudniają Państwo osoby na stanowiskach Product developer, które powinny posiadać wykształcenie inżynierskie w zakresie mechaniki, mechatroniki, elektrotechniki lub pokrewne.

Głównym zadaniem pracowników zatrudnionych na stanowisku Product developer jest opracowywanie koncepcji technicznych (projektowanie) nowych produktów lub grup produktowych. W oparciu o wymagania rynku Product developer opracowuje techniczne koncepcje w zakresie rozwoju produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu. Product developer opracowuje i projektuje funkcjonalne i zorientowane na rentowną produkcję prototypy produktów, części produktów lub rodzin produktowych. Produkt developer tworzy także szczegółowe szkice i projekty nowych pojedynczych, prefabrykowanych części w oparciu zarówno o istniejące koncepcje i projekty jak i nowe opracowane w ramach pracy własnej. Do zadań Product developera należy także definiowanie kompletnej dokumentacji technicznej produktu.

Przedstawione przez Państwa informacje, z których wynika, że praca twórcza pracowników polega na projektowaniu nowych produktów lub grup produktowych, produktów i systemów połączeń elektrycznych z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktu, opracowaniu i projektowaniu funkcjonalnych i zorientowanych na rentowną produkcję prototypów produktów, części produktów lub rodzin produktowych jednoznacznie wskazują, że pracownicy na wskazanym we wniosku stanowisku – Product developer – nie wykonują działalności w zakresie architektury. Wykonywanej przez nich działalności, zgodnie z dokonaną powyżej analizą nie sposób uznać również za działalność związaną z architektoniką czy inżynierią budowlaną.

Z przedstawionych przez Państwa okoliczności, nie wynika bowiem, że projektowanie produktów i systemów połączeń elektrycznych, w tym prototypów przeznaczonych do produkcji z uwzględnieniem analizy zagrożeń, strategii rozwoju produktu, wykonalności i rentowności produktów stanowi części projektu budowlanego, urbanistycznego czy też związanego z konstrukcją budynków. Co prawda produkty, komponenty, systemy połączeń hipotetycznie (nie wynika to z wniosku), po wprowadzeniu ich do produkcji mogłyby być montowane w budynkach, niemniej jednak produkcja i dostawa nowatorskich komponentów nie ma nic wspólnego ze wznoszeniem budowli, w których mogą być one wykorzystywane.

W konsekwencji nie można uznać opisanej działalności pracowników na stanowisku Product developer za działalność twórczą w zakresie architektury, o której mowa w art. 22 pkt 9b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia czy praca wykonywana przez Produkt developerów stanowi działalność twórczą w zakresie architektury w rozumieniu art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wniosek w zakresie dotyczącym możliwości zastosowania przez Państwa, jako płatnika, do wynagrodzenia pracowników 50% kosztów uzyskania przychodów jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

W odniesieniu do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, wyjaśniam, że została ona wydana w indywidualnej sprawie innego podmiotu i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego. Ponadto nie dotyczy ona działalności polegającej na projektowaniu produktów przeznaczonych do rentownej produkcji, lecz jak wynika z jej treści dotyczy wykonywania dokumentacji projektowych dla obiektów inżynierskich i kubaturowych. Zgodnie z opisem zdarzenia przedstawionym w tym wniosku opracowywana dokumentacja projektowa obejmuje różne etapy inwestycji: od koncepcji projektowej, poprzez projekty budowlane oraz projekty przetargowe do projektów wykonawczych. Interpretacja ta dotyczy więc zdarzenia odmiennego aniżeli przedstawione w Państwa wniosku.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.