Interpretacja 0115-KDIT2.4011.629.2025.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan 11 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Włoch i od urodzenia jest Pan rezydentem Włoch. Od października 2019 r. do lutego 2020 r. przebywał Pan w Polsce w ramach krótkoterminowego programu wymiany studenckiej. W tym okresie nie uzyskiwał Pan dochodów w Polsce i pozostawał Pan rezydentem podatkowym Włoch. Pana dane zostały zarejestrowane w systemie PESEL w trakcie tego pobytu.

Nie posiada Pan indywidualnych dokumentów podatkowych z Włoch za ten okres, natomiast był Pan wykazany jako osoba zależna w zeznaniu podatkowym swoich rodziców. Może Pan uzyskać zaświadczenie o rezydencji z Pana włoskiego miejsca zamieszkania potwierdzające Pana status rezydenta.

Do lipca 2022 r. był Pan rezydentem Włoch. W lipcu 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania na Słowację, gdzie nieprzerwanie osiągał Pan dochody z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę do maja 2024 r. Posiada Pan słowackie zaświadczenie o rezydencji podatkowej potwierdzające Pana status rezydenta podatkowego w latach 2022 i 2023 oraz słowackie zeznania podatkowe obejmujące ten okres.

W czerwcu 2024 r. na stałe przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania i centrum życia do Polski. Od czerwca 2024 r. jest Pan rezydentem podatkowym Polski (pozostając w kraju ponad 183 dni w 2024 r.) i złożył Pan zeznanie podatkowe za 2024 r. jako rezydent. Od czerwca 2024 r. osiąga Pan dochody z tytułu zatrudnienia w Polsce na podstawie umowy o pracę. Pana roczny dochód przekracza 85 528 PLN. W 2024 r. skorzystał Pan z ulgi dla młodych w odniesieniu do uzyskanych dochodów. Po przeprowadzce do Polski nie uzyskiwał Pan żadnych dochodów na Słowacji ani we Włoszech. Planuje Pan skorzystać z tzw. „ulgi na powrót” w odniesieniu do dochodów uzyskanych od 2025 r. oraz złożyć u Pana pracodawcy deklarację PIT-2, aby zastosować zwolnienie od podatku dochodowego od dochodów uzyskanych do 2028 r.

Uzupełniając wniosek wskazał Pan, że do Polski przeniósł Pan miejsce zamieszkania (…) maja 2024 r. Przez cały 2021 r. posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we Włoszech, zgodnie z prawem wewnętrznym tego kraju. W dniu (…) lipca 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania na Słowację i mieszkał Pan tam do (…) maja 2024 r. W 2022 r. przez cały rok był Pan rezydentem podatkowym Słowacji. Pana centrum interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się na Słowacji od (…) lipca 2022 r. do (…) maja 2024 r.

W całym okresie 2022–2023 posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Słowacji. Ponadto od stycznia 2024 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Słowacji.

Jednocześnie zgodnie z prawem polskim został Pan uznany za polskiego rezydenta podatkowego w 2024 r., ponieważ przebywał Pan w Polsce ponad 183 dni oraz przeniósł Pan tu centrum interesów życiowych.

W latach 2021, 2022 lub 2023 nie przebywał Pan w Polsce ponad 183 dni.

Centrum interesów osobistych i gospodarczych:

•     w 2021 r. – we Włoszech,

•     w 2022 r. do dnia (…) czerwca – we Włoszech,

•     od (…) lipca 2022 r. do (…) grudnia 2023 r. – na Słowacji.

Centrum interesów osobistych i gospodarczych od (…) stycznia 2024 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski znajdowało się w Słowacji.

Od (…) maja 2024 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce. Od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zaświadczenie, które może Pan uzyskać z Włoch, to zaświadczenie o zameldowaniu (certificato storico di residenza) wydane przez właściwy urząd gminy we Włoszech. Nie jest to certyfikat rezydencji podatkowej wydawany przez włoską administrację podatkową, ponieważ nie osiągał Pan tam dochodów i urząd podatkowy nie wydaje certyfikatów w takich przypadkach.

Nie osiągał Pan we Włoszech dochodów i mieszkał Pan z rodzicami. Włoska deklaracja podatkowa Pana rodziców wykazuje Pana jako osobę pozostającą na ich utrzymaniu. Dokument ten potwierdza Pana rezydencję we Włoszech w 2021 r. Może Pan dostarczyć także dokument z włoskiego ubezpieczenia społecznego potwierdzający Pana status rodzinny.

Posiada Pan certyfikat rezydencji podatkowej rządowego organu podatkowego Republiki Słowackiej, który potwierdza Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Słowacji w okresie od (…) stycznia 2022 r. do (…) grudnia 2023 r. Certyfikat został wydany zgodnie z postanowieniami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Słowacją. Od (…) stycznia 2024 r. do momentu przeniesienia do Polski może Pan przedstawić zaświadczenie o dochodach od słowackiego pracodawcy, paski wynagrodzeń, a także umowę najmu obowiązującą do (…) czerwca 2024 r. (rozwiązaną miesiąc wcześniej, jednak bez pisemnego potwierdzenia). Dokumenty te potwierdzają Pana rezydencję podatkową na Słowacji w tym okresie.

Pytanie

Czy w przedstawionych okolicznościach faktycznych, spełnia Pan warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i może Pan skorzystać ze zwolnienia w ramach ulgi na powrót w okresie czterech kolejnych lat podatkowych począwszy od roku 2025?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w oparciu o opisany stan faktyczny oraz planowane przyszłe działania, spełnione są warunki do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” (ulga na powrót) na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z art. 21 ust. 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wymóg rezydencji:

Jest Pan rezydentem Włoch od urodzenia i pozostawał Pan rezydentem Włoch do lipca 2022 r. W okresie od lipca 2022 r. do maja 2024 r. przebywał Pan i pracował na Słowacji, nie posiadając miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym trzyletni okres poprzedzający powrót do Polski (2022–2024) spełnia ustawowy wymóg.

Powrót z państwa członkowskiego UE:

Powrócił Pan do Polski ze Słowacji, państwa członkowskiego Unii Europejskiej, co spełnia wymóg określony w art. 21 ust. 39 pkt 2 ustawy.

Dotychczasowe korzystanie z ulgi:

Nie korzystał Pan wcześniej z odliczenia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy.

Przyszłe zastosowanie ulgi:

Zamierza Pan skorzystać z ulgi od dochodów uzyskanych od 2025 r. i złożyć deklarację PIT-2 u pracodawcy w celu zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego od dochodów uzyskanych do 2028 r. Planowane zastosowanie ulgi jest zgodne z przepisami ustawowymi.

W Pana opinii opisany stan faktyczny oraz planowane działania spełniają wszystkie ustawowe warunki do zastosowania ulgi na powrót. Ocena ta opiera się na art. 21 ust. 1 pkt 152 w związku z art. 21 ust. 39 tej ustawy; art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącym definicji miejsca zamieszkania dla celów podatkowych; ustalonej praktyce organów podatkowych w zakresie stosowania ulgi na powrót dla podatników powracających z państwa członkowskiego UE po co najmniej trzech kolejnych latach spędzonych poza Polską.

W Pana opinii, spełnia Pan warunki do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” (ulga na powrót) w latach podatkowych 2025, 2026, 2027 i 2028, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem ww. przesłanek.

Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy, nie przesądza więc o uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno być dokonane w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Powyższe potwierdza treść Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT.

Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza posiadanie ścisłych powiazań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów życiowych w Polsce. Przy czym centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.

Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W odniesieniu do centrum interesów gospodarczych, Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jak wskazano w ww. Objaśnieniach, zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego.

W opisie zdarzenia wskazał Pan m. in. że w latach 2021, 2022 lub 2023 nie przebywał Pan w Polsce ponad 183 dni, a Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się odpowiednio we Włoszech, a następnie na Słowacji. Ponadto Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych od 1 stycznia 2024 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski również znajdowało się na Słowacji, gdzie również posiadał Pan rezydencję podatkową w tym okresie.

Powyższe oznacza, że w latach 2021, 2022, 2023 oraz w okresie od 1 stycznia 2024 r. do dnia poprzedzającego przeprowadzkę do Polski nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce.

Ponadto, w opisie zdarzenia wskazał Pan, że od (…) maja 2024 r. Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce i od tego momentu podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zatem uznać należy, że spełnił Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b ustawy, bowiem w latach 2021, 2022, 2023 oraz w okresie od 1 stycznia 2024 r. do dnia (…) maja 2024 r. nie miał Pan miejsca zamieszkania w Polsce, jak też w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Ponadto na moment przeprowadzki posiadał Pan obywatelstwo włoskie, tj. obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

We wniosku wyjaśnił Pan, że miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych we Włoszech a następnie na Słowacji.

W przypadku Włoszech może Pan przedstawić zaświadczenie o zameldowaniu (certificato storico di residenza) wydane przez właściwy urząd gminy we Włoszech. Nie jest to certyfikat rezydencji podatkowej wydawany przez włoską administrację podatkową, ponieważ nie osiągał Pan tam dochodów i urząd podatkowy nie wydaje certyfikatów w takich przypadkach. Ponadto wyjaśnił Pan, że włoska deklaracja podatkowa Pana rodziców wykazuje Pana jako osobę pozostającą na ich utrzymaniu i dokument ten potwierdza Pana rezydencję we Włoszech w 2021 r. Może Pan dostarczyć także dokument z włoskiego ubezpieczenia społecznego potwierdzający Pana status rodzinny.

W przypadku Słowacji może Pan przedstawić certyfikat rezydencji podatkowej rządowego organu podatkowego Republiki Słowackiej, który potwierdza Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Słowacji w okresie od (…) stycznia 2022 r. do (…) grudnia 2023 r. Od (…) stycznia 2024 r. do momentu przeniesienia do Polski może Pan przedstawić zaświadczenie o dochodach od słowackiego pracodawcy, paski wynagrodzeń, a także umowę najmu obowiązującą do (…) czerwca 2024 r. (rozwiązaną miesiąc wcześniej, jednak bez pisemnego potwierdzenia). Dokumenty –jak Pan wyjaśnił – te potwierdzają Pana rezydencję podatkową na Słowacji w tym okresie.

Zatem w oparciu o przedstawione przez Pana wyjaśnienia uznać należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony przez Pana opis zdarzenia uznać należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ww. ustawy w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze stosunku pracy. Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania obejmuje przychody do wysokości nieprzekraczającej łącznie w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów wymienionych w przepisie – w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło przeniesienie miejsca zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

W świetle podanych przez Pana informacji, zgodzić się zatem z Panem należy, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót za lata 2025, 2026, 2027, 2028 w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych ze źródeł wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy.

Zatem, ma Pan również prawo do złożenia pracodawcy oświadczenia o spełnieniu warunków do skorzystania ze zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana pracodawca, powinien zastosować ulgę najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie.

Dodatkowe informacje

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. W toku ewentualnego postępowania będzie Pan zatem musiał przedstawić dokumenty potwierdzające Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych odpowiednio we Włoszech i na Słowacji.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.