Interpretacja 0115-KDIT2.4011.63.2026.2.MD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 16 lutego 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani matką dwóch córek: A. urodzonej (...) 2003 r. i B. urodzonej (...) 2010 r. Wyrok rozwodowy został orzeczony (...) 2018 r. Władza rodzicielska nad dziećmi została powierzona obojgu rodzicom. Od dnia rozwodu samotnie wychowuje Pani obie córki i posiada status osoby samotnie wychowującej dzieci. Całość faktycznej opieki, wychowania, podejmowania decyzji oraz codziennych obowiązków spoczywa wyłącznie na Pani.

Córka A. studiuje w trybie dziennym na Uniwersytecie (...). W roku akademickim zamieszkuje w M., natomiast do domu wraca raz w miesiącu na weekendy oraz w okresach świątecznych, ferii i części wakacji. W 2025 r. pracowała na podstawie umowy zlecenia, jednak z racji nieukończenia 26 lat nie osiągała dochodów podlegających opodatkowaniu. W 2025 r. nie wstąpiła w związek małżeński.

Córka B. w 2025 r. uczęszczała do (...) LO (...) i nie uzyskała żadnych dochodów. Dzieci nie były nigdy umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, nie pobierały dodatków pielęgnacyjnych ani świadczeń tego rodzaju.

Nie ma Pani na wychowaniu ani pod opieką innych dzieci. Drugi rodzic (były mąż) nie uczestniczy w wychowaniu córek. Jego kontakt z dziećmi jest incydentalny. W 2025 r. widział się z młodszą córką jedynie raz – 21 grudnia. Poza jednorazową wiadomością złożoną starszej córce w lipcu z okazji imienin, nie podejmował kontaktu. Nie angażował się w ich życie, święta, uroczystości rodzinne ani szkolne. Wywiązuje się jedynie z obowiązku alimentacyjnego. Nie ustaliła Pani z byłym mężem proporcji podziału ulgi prorodzinnej.

Od 2008 r. była Pani zatrudniona na umowę o pracę w X, a od października 2022 r. jest Pani zatrudniona w X na umowę o pracę. W 2025 r. osiągnęła Pani dochód w wysokości ok. (…) zł z:

-     wynagrodzenia z umowy o pracę do PIT-37 (zaliczki na podatek dochodowy pobierał pracodawca),

-     z najmu prywatnego pomieszczenia w przyziemiu domu do PIT-28 (ryczałt 8,5% odprowadzany miesięcznie).

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Nie osiągała Pani dochodów z:

-     umów o dzieło,

-     praw autorskich poza umową o pracę,

-     zasiłków z ubezpieczenia społecznego z wyjątkiem dwutygodniowego zasiłku chorobowego z tytułu zwolnienia lekarskiego (L4) w związku z kontuzją prawego nadgarstka.

Rozlicza się Pani na formularzach PIT-37 oraz PIT-28.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W 2025 r. posiadała Pani władzę rodzicielską nad córką B., wykonywała Pani tę władzę względem tego dziecka. Sprawowała Pani codzienną opiekę nad dzieckiem, podejmowała Pani decyzje dotyczące jego zdrowia i leczenia, decydowała Pani o jego edukacji i wychowaniu oraz reprezentowała je w sprawach urzędowych, szkolnych i medycznych.

W 2025 r. miejsce zamieszkania tego dziecka było – w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – takie samo jak Pani miejsce zamieszkania. Córka mieszkała z Panią pod adresem: ul. (...).

Córka A. nie utrzymywała się samodzielnie w 2025 r. Córka studiuje dziennie, a jej praca ma charakter dorywczy i uzupełniający. Córka pozostawała na Pani utrzymaniu. Wypłaca jej Pani miesięcznie kieszonkowe na studia w kwocie 1 500 zł. Oprócz tego opłaca jej Pani telefon, pakiet medyczny (...), Kartę do kina (...) i jeśli ma jakieś płatne badania, to też je Pani opłaca. Zabiera Pani na wspólne wyjazdy, opłaca jej Pani wakacje. Córka otrzymuje również alimenty od ojca w kwocie 1 000 zł na miesiąc. Córka nie otrzymywała renty socjalnej.

Córka podejmowała pracę dorywczą jako umowę zlecenia. Córka w 2025 r. miała 22 lata. Jeśli renta socjalna wynosiła ok. 1 700 zł miesięcznie (taką informację znalazła Pani w Internecie), to córka w 2025 r. nie przekroczyła dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie.

W 2025 r. Pani córki nie posiadały:

-     orzeczenia o zakwalifikowania przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach;

-     decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną;

-     orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W 2025 r. wobec Pani córek nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.

W 2025 r. wobec Pani córek nie miały zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytania

1.  Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia w całości ulgi prorodzinnej na młodszą córkę B. za rok podatkowy 2025, jako jedynemu rodzicowi faktycznie sprawującemu opiekę?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym przysługuje Pani prawo do rozliczenia 50% ulgi prorodzinnej na pełnoletnią córkę A. za rok podatkowy 2025, w sytuacji braku ustalenia proporcji z drugim rodzicem oraz przy Pani faktycznym i ciągłym sprawowaniu opieki oraz ponoszeniu kosztów utrzymania córki?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że za rok podatkowy 2025 ma prawo rozliczyć ulgę prorodzinną:

·      w 100% na młodszą córkę B.,

·      w 50% na pełnoletnią córkę A.

Zgodnie z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawo do ulgi przysługuje podatnikowi wykonującemu faktycznie władzę rodzicielską. W Pani przypadku to Pani – w sposób stały, wyłączny i nieprzerwany – sprawuje opiekę nad dziećmi, ponosi Pani koszty ich utrzymania i realizuje wszystkie obowiązki wynikające z wychowania. Drugi rodzic ogranicza się wyłącznie do płacenia alimentów, nie uczestniczy w wychowaniu córek i nie utrzymuje z nimi regularnego kontaktu. Nie ustaliła Pani z byłym mężem wspólnych proporcji podziału ulgi. W związku z powyższym uważa Pani, że przedstawiony sposób rozliczenia ulgi prorodzinnej jest prawidłowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na podstawie art. 27f ust. 2 wskazanej ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

W myśl art. 27f ust. 2a powołanej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Stosownie do art. 27f ust. 2b cytowanej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c przytoczonej ustawy stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Wedle art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a oraz ust. 10 i 11, nie uważa się:

1)  osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów;

2)  osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Na mocy art. 27f ust. 4 ww. ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W świetle art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Art. 26 § 1 i § 2 przywołanego Kodeksu stanowi, że:

§ 1         Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2         Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Zgodnie z art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

W myśl art. 27f ust. 6 wskazanej ustawy:

Przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3, z uwzględnieniem art. 6 ust. 4e i 8, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Art. 27f ust. 7 omawianej ustawy stanowi:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Na gruncie art. 6 ust. 4c przywołanej ustawy:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4e powołanej ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z art. 6 ust. 8 przytoczonej ustawy wynika, że:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje również na dzieci pełnoletnie, które uczą się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie, do ukończenia przez nie 25. roku życia.

Warunkiem zastosowania przez podatnika ulgi na pełnoletnie dzieci jest również utrzymywanie ich w związku z wykonywaniem ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że:

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo dostarczania tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

Art. 133 § 1 powołanego Kodeksu stanowi natomiast, że:

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej na dzieci pełnoletnie uczące się ograniczona jest także warunkami, które ustawodawca wskazał w art. 6 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mianowicie, w trakcie roku nie mogą one uzyskać dochodów opodatkowanych według skali podatkowej lub 19% podatkiem z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, udziałów (akcji) lub pochodnych instrumentów finansowych lub przychodów zwolnionych od podatku w ramach tzw. ulgi dla młodych czy ulgi na powrót, w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego, z wyjątkiem renty rodzinnej. W 2025 r. wysokość ww. limitu wynosi 22.546,92 zł.

Ponadto, w świetle art. 27f ust. 7 w zw. art. 6 ust. 8 powołanej ustawy, w przypadku, gdy podatnik chce skorzystać z ulgi na dzieci małoletnie i pełnoletnie, muszą one w trakcie roku podatkowego spełnić następujące warunki:

-     nie mają wobec nich zastosowania przepisy o 19% podatku liniowym lub przepisy ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń,

-     nie ma wobec nich zastosowania opodatkowanie podatkiem tonażowym na zasadach określonych w ustawie o podatku tonażowym lub tzw. podatkiem okrętowym na zasadach określonych w ustawie o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych,

Istotnym jest też, że odliczenie nie przysługuje poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko, na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach socjalnych, lub wstąpiło w związek małżeński.

Co więcej, wobec brzmienia art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice małoletniego dziecka mogą stosować odliczenie od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach zaś innych, niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Natomiast, jeżeli oboje rodzice utrzymują pełnoletnie dziecko, tzn. wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, wówczas decyzję o sposobie podziału przysługującej kwoty ustawodawca pozostawił rodzicom, zaznaczając, że kwota ulgi na dziecko dotyczy łącznie ich obojga i mogą oni odliczyć ją w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy wypełniają swoje obowiązki alimentacyjne, ulga przysługuje każdemu z rodziców w częściach równych.

W opisie zdarzenia w szczególności wskazała Pani, że od wyroku rozwodowego w 2018 r. posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej i samotnie wychowywała Pani córki urodzone w 2003 r. i 2010 r. Całość faktycznej opieki, wychowania, podejmowania decyzji oraz codziennych obowiązków spoczywa wyłącznie na Pani. W 2025 r. względem małoletniej córki posiadała Pani i wykonywała władzę rodzicielską, a jej miejsce zamieszkania było, w rozumieniu Kodeksu cywilnego, takie samo jak Pani. W 2025 r. pełnoletnia córka studiowała na Uniwersytecie (...), nie wstąpiła w związek małżeński, nie utrzymywała się samodzielnie i pozostawała na Pani utrzymaniu. Otrzymuje również alimenty od ojca. Podejmowała pracę dorywczą jako umowę zlecenia i nie przekroczyła dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie. Pani dzieci nie były umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, nie pobierały dodatków pielęgnacyjnych ani świadczeń tego rodzaju. Pani pełnoletnia córka nie otrzymywała renty socjalnej. W 2025 r. wobec Pani córek nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym), ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszania podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. W 2025 r. wobec Pani córek nie miały także zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W 2025 r. osiągnęła Pani dochody z umowy o pracę i z najmu prywatnego. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz zacytowane wyżej przepisy prawa, w odniesieniu do Pani małoletniej córki, uznać należy, że skoro posiadała Pani i wykonywała władzę rodzicielską względem niej i całość faktycznej opieki nad nią spoczywała wyłącznie na Pani, a drugi rodzic nie uczestniczył w wychowaniu córki, jego kontakt z nią był incydentalny, to wyłącznie Pani przysługuje prawo do dokonania odliczenia w ramach ulgi prorodzinnej za 2025 r., wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości, tj. 100% kwoty zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za cały rok podatkowy.

Natomiast, w kwestii skorzystania przez Panią z ulgi prorodzinnej na pełnoletnią córkę za 2025 r., z uwagi to, że ojciec dziecka wywiązywał się w stosunku do pełnoletniej córki z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz fakt, że nie ustaliła Pani z ojcem dziecka proporcji podziału rozliczenia ulgi, to przysługuje Pani prawo do dokonania odliczenia, w ramach ulgi prorodzinnej wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 50% kwoty omawianej ulgi.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.