Interpretacja 0115-KDIT2.4011.632.2025.2.KC

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i rozlicza się na zasadach ogólnych (skala podatkowa).

Od 2018 r. jest Pan po rozwodzie. Ma Pan 14-letnią córkę, którą wychowuje z byłą żoną na podstawie zatwierdzonego przez sąd planu wychowawczego. Nie mają Państwo zasądzonej formalnie opieki naprzemiennej, jednak faktycznie córka spędza z każdym z Państwa po około 50% czasu.

Prowadzi Pan osobne gospodarstwo domowe, we własnym mieszkaniu. Córka ma w nim przygotowany własny, w pełni wyposażony pokój (przygotowany i finansowany przez Pana). W mieszkaniu tym była żona nie przebywa i nie uczestniczy w jego prowadzeniu. Gospodarstwo domowe utrzymuje Pan wyłącznie z własnych środków – nie pobiera Pan na córkę żadnych świadczeń.

Była żona pobiera świadczenie 800+ na dziecko, od Pana świadczenie alimentacyjne zasądzone przez sąd oraz ulgę prorodzinną – co potwierdza, że systemowo jest traktowana jako rodzic wymagający wsparcia finansowego.

Była żona ma także drugie dziecko (6 lat) z innego związku, którego ojciec nie uczestniczy w wychowaniu i nie utrzymuje z nim kontaktu. W związku z tym, była żona pełni wobec tego młodszego dziecka funkcję samotnie wychowującego rodzica w pełnym wymiarze. Oznacza to, że zasoby czasowe byłej żony, osobiste i wychowawcze są w znaczącym stopniu skoncentrowane na młodszym dziecku wymagającym codziennej, intensywnej opieki oraz stałej uwagi. To w sposób oczywisty ogranicza jej możliwości pełnego udziału w wychowaniu starszej córki.

Pomimo braku formalnej opieki naprzemiennej, w praktyce sprawuje Pan opiekę wychowawczą nad córką w szerokim zakresie. Poświęca jej Pan czas poza godzinami Pana pracy i zajęciami szkolnymi dziecka – spędzają czas aktywnie, mają wspólne zainteresowania (gry, aktywność ruchowa, ćwiczenia gimnastyczne). Uczestniczy Pan również w jej edukacji – pomaga jej w nauce, przygotowaniach do sprawdzianów i konkursów. Pana zaangażowanie znacząco wpływa na wyniki córki – od pięciu lat jest ona wzorową uczennicą oraz osiąga sukcesy w olimpiadach i konkursach szkolnych. Utrzymuje Pan także bieżący kontakt ze szkołą córki – poprzez platformy elektroniczne, kontakt z nauczycielami oraz grupę rodziców w komunikatorze. Monitoruje Pan sytuację szkolną i reaguje na bieżąco, kontaktuje się Pan z wychowawcą w sprawach edukacyjnych.

Wszystkie powyższe okoliczności potwierdzają, że rzeczywiście i samodzielnie wykonuje Pan obowiązki wychowawcze wobec córki w okresach, w których przebywa pod Pana opieką – bez udziału, czy wsparcia drugiego rodzica w tym czasie.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Pana wątpliwości dotyczą rozliczenia za 2025 r.

W 2025 r. podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W 2025 r. prowadził Pan działalność gospodarczą i z tego tytułu uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej.

Wyrok sądu z (…) 2018 r. w sprawie o rozwód, uprawomocnił się (…) 2018 r.

Od czasu rozwodu Pana stan cywilny nie uległ zmianie – jest Pan rozwodnikiem.

Córka urodziła się (...) 2011 r.

W 2025 r. zajmował się Pan wychowywaniem i sprawowaniem opieki nad córką odrębnie z jej matką, w odrębnych lokalach mieszkalnych, w powtarzających się okresach o porównywalnym wymiarze czasowym. Córka przebywa pod Pana opieką łącznie przez około 50% czasu, w cyklach powtarzalnych i regularnych. Wynika to z zatwierdzonego przez sąd planu wychowawczego oraz z utrwalonej, stałej praktyki, która od lat jest realizowana konsekwentnie przez oboje rodziców. W Pana ocenie i zgodnie z rzeczywistą sytuacją, wymiar jakościowy opieki nie jest porównywalny, ponieważ była żona wychowuje samotnie drugie, młodsze dziecko (6 lat), którego ojciec nie uczestniczy w życiu i nie zapewnia jemu żadnego wsparcia. Druga córka wymaga od byłej żony znacznie większego nakładu czasu, uwagi i bieżącego zaangażowania. W konsekwencji, jej dostępność oraz możliwości poświęcenia czasu Państwa wspólnej córce są obiektywnie ograniczone. Tymczasem Pan prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, w którym córka ma własny pokój przygotowany przez Pana specjalnie na jej potrzeby. Spędza Pan z córką cały dostępny czas w okresach jej pobytu u Pana — zarówno w zakresie wsparcia edukacyjnego (nauka, przygotowania do sprawdzianów i konkursów), jak i aktywności fizycznych, zabaw, wspólnych zainteresowań. Regularnie kontaktuje się Pan ze szkołą, nauczycielami i innymi rodzicami (m.in. przez komunikatory), monitoruje Pan postępy córki i angażuje się w kwestie wychowawczo-edukacyjne, zapewnia Pan jej pełne wsparcie w czynnościach dnia codziennego oraz organizacji czasu wolnego. Pana zaangażowanie przekłada się bezpośrednio na wyniki córki — od wielu lat jest wzorową uczennicą i zdobywa wyróżnienia w konkursach i olimpiadach.

W okresach pobytu u Pana, wykonuje Pan wszystkie obowiązki rodzicielskie samodzielnie, bez jakiegokolwiek wsparcia drugiego rodzica.

W 2025 r. Pana była żona pobierała świadczenie wychowawcze na córkę (…) i nie zostało ono ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom.

W 2025 r. nie był Pan ojcem dla innego dziecka.

W 2025 r. nie miały zastosowania przepisy:

a)  art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; ani

b)  z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Matka Pana córki za 2025 r. nie złożyła jeszcze zeznania podatkowego. Jednak zgodnie z posiadaną przez Pana wiedzą rozliczy się ona jako matka samotnie wychowująca dziecko z innego związku, gdyż jest matką dla drugiej córki, tj. A. A, która nie jest Pana córką, lecz córką innego mężczyzny, z którym Pana była żona również nie jest w związku i nie utrzymuje z ojcem drugiej córki kontaktu.

Pytanie

Czy ma Pan prawo rozliczyć podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2025 od dochodów opodatkowanych według skali podatkowej, zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, spełnia Pan przesłanki do uznania Pana za osobę samotnie wychowującą dziecko, ponieważ w okresach pobytu córki u Pana, faktycznie wykonuje Pan obowiązki wychowawcze bez udziału drugiego rodzica.

Z orzecznictwa wynika, że dla oceny statusu „samotnie wychowującego” kluczowy jest realny, a nie formalny podział obowiązków oraz faktyczne wykonywanie samodzielnych funkcji rodzicielskich w gospodarstwie domowym. Ma Pan prawo do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Powołuje się Pan na bardzo zbliżone wyroki NSA:

-   sygn. akt II FSK 972/21 z 10 lipca 2024 r., Sąd wskazał, że pojęcie „samotnego wychowywania” należy rozumieć przez pryzmat faktycznego wykonywania obowiązków wychowawczych, a nie wyłącznie formalnego podziału opieki; rodzic wychowujący dziecko w odosobnieniu w określonym czasie może korzystać z preferencji;

-   sygn. akt II FSK 633/24 z 21 stycznia 2025 r., NSA potwierdził, że rodzic wychowujący dziecko naprzemiennie z drugim rodzicem może zostać uznany za osobę samotnie wychowującą dla celów podatkowych, jeżeli wykonuje obowiązki wychowawcze samodzielnie w okresach, kiedy dziecko przebywa u niego.;

-   sygn. akt II FSK 1297/22 z 24 czerwca 2025 r., NSA w tym orzeczeniu akcentuje, że przy ocenie prawa do preferencji ważna jest analiza faktu, a nie wyłącznie formy (czyli formalnej etykiety opieki). Sąd zwrócił uwagę na możliwość stosowania preferencji tam, gdzie rodzic w praktyce realizuje funkcje wychowawcze samodzielnie;

-   sygn. akt II FSK 573/15, w uzasadnieniu tego orzeczenia NSA przyjął, że status osoby samotnie wychowującej może przysługiwać każdemu z rodziców, gdy w swoim czasie samodzielnie — czyli bez współpracy drugiego rodzica — wykonuje obowiązki wychowawcze.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-   podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Na podstawie art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy, stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).

W świetle art. 6 ust. 8 ww. ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-   w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się do posiadania określonego stanu cywilnego (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».

Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt I SA/Sz 217/24 wskazuje się, że wykładnia literalna art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie pozwala na ograniczenie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko wyłącznie do rodzica, który w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowuje dziecko. Ustawodawca nie zastrzegł tego wprost w tym przepisie, wskazując tylko, że rodzic chcący skorzystać z ulgi musi „w roku podatkowym samotnie wychowywać dzieci”.

Z wydanych w zakresie tego zagadnienia wyroków, np. z wyroku Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt I SA/Go 246/23 wynika również, że samotnie wychowującą dziecko jest osoba, która w oznaczonym czasie sama zajmuje się dzieckiem i faktycznie wychowuje dziecko bez udziału drugiego z rodziców, niezależnie od tego, że w pewnych okolicznościach dzieckiem tym może opiekować się również drugi z rodziców, którego opieka nie została ograniczona. Istotne jest jednak to, kto sprawuje faktyczną pieczę nad dzieckiem. Jeżeli zatem rozwiedziony rodzic nie wykonuje, w tym samym czasie i w tym samym miejscu czynności, przy współudziale drugiego rodzica, składających się na proces jego czynności wychowawczych nad dzieckiem, to nieuzasadnione jest twierdzenie, że dany rodzic czyni to wspólnie z drugim rodzicem i tym samym nie może korzystać z przedmiotowej preferencji rozliczenia dochodów na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zdaniem sądów wykładnię literalną art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wspiera wykładnia celowościowa i systemowa. W ich ocenie należy mieć na uwadze, że celem wprowadzenia tej ulgi było umożliwienie preferencyjnego rozliczenia podatkowego dla tych osób, które w roku podatkowym doświadczyły samotnej, samodzielnej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywaniem. Cel ten wpisuje się w idee polityki prorodzinnej Państwa. Zgodnie bowiem z art. 71 ust. 1 Konstytucji RP Państwo w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych. Co prawda wychowywanie dzieci w rodzinach niepełnych nie jest stanem pożądanym, jednak w zmieniających się realiach społecznych, należy uwzględnić szczególną ochronę i pomoc Państwa wobec takich rodzin, np. poprzez umożliwienie rodzicom samotnie wychowującym dzieci skorzystanie z ulgi podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był w tym czasie wyeliminowany z opieki i wychowania dzieci, taki bowiem warunek przeczyłby polityce prorodzinnej Państwa zmierzającej do systemowego wsparcia rodziców w wychowaniu dzieci, zwłaszcza w samotnym wychowaniu dzieci.

Przepisy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Jednocześnie podkreślić należy, że od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje dziecko z drugim rodzicem w systemie opieki naprzemiennej, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Wychowywanie dziecka/dzieci w systemie opieki naprzemiennej przez rozwiedzionych rodziców nie stanowi jednak samo w sobie przesłanki negatywnej, która pozbawia rodzica prawa do opodatkowania dochodów na zasadach przewidzianych dla osoby samotnie wychowujących dzieci, gdyż do zastosowania wyłączenia z art. 6 ust. 4f ww. ustawy konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek (tj. zarówno wychowywania dziecka w systemie opieki naprzemiennej, jak i ustalenie świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).

Jedynie w sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprost stanowi, że żaden z rodziców nie może zastosować tej preferencji. W praktyce chodzi o rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy zgodnie z orzeczeniem sądu sprawują opiekę nad dzieckiem w porównywalnych i powtarzających się okresach, oraz każdy z rodziców pobiera świadczenie wychowawcze w wysokości połowy kwoty tego świadczenia, które przysługuje za dany miesiąc.

W pozostałych przypadkach rodzice (opiekunowie prawni), którzy dzielą się opieką nad dzieckiem z drugim rodzicem (opiekunem prawnym), mogą opodatkować swoje dochody na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci na takich samych zasadach, jak pozostali podatnicy, pamiętając jednocześnie, że z preferencji tej może skorzystać tylko jeden rodzic (opiekun prawny). Wynika to wprost z przepisów ustawy, która w sposób jednoznaczny i czytelny określa warunki stosowania tej preferencji.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że skoro:

-   na mocy prawomocnego wyroku jest Pan od 2018 r. osobą rozwiedzioną;

-   jest Pan ojcem małoletniej córki (w 2025 r. nie był Pan ojcem dla innego dziecka);

-   na podstawie zatwierdzonego przez sąd planu wychowawczego, w 2025 r. zajmował się Pan wychowywaniem i sprawowaniem opieki nad małoletnią córką … odrębnie z jej matką, w odrębnych lokalach mieszkalnych, w powtarzających się okresach o porównywalnym wymiarze czasowym (córka przebywa pod Pana opieką łącznie przez około 50% czasu, w cyklach powtarzalnych i regularnych) i w praktyce sprawował Pan opiekę wychowawczą nad córką w szerokim zakresie (spędzał Pan z nią aktywnie czas, miał Pan z córką wspólne zainteresowania, uczestniczył w jej edukacji). W okresach pobytu u Pana, wykonuje Pan wszystkie obowiązki rodzicielskie samodzielnie, bez jakiegokolwiek wsparcia drugiego rodzica;

-  nie została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna;

-   świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) nie zostało ustalone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci i było pobierane przez Pana byłą żonę;

-   Pana była żona rozliczy się jako matka samotnie wychowująca dziecko z innego związku, gdyż jest matką dla drugiej córki, tj. A. A, która nie jest Pana córką, lecz córką innego mężczyzny, z którym Pana była żona również nie jest w związku i nie utrzymuje z ojcem drugiej córki kontaktu;

to może rozliczyć się Pan jako rodzic samotnie wychowujący dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok 2025.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.