Interpretacja 0115-KDIT2.4011.664.2025.1.KC

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło 19 grudnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Planuje Pan podjąć i realizować politykę wzmacniania relacji i zaangażowania pracowników poprzez obdarowywanie ich drobnymi upominkami. Takie działania będą obejmować przekazywanie pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych z okazji świąt (m.in. Świąt Bożego Narodzenia, Wielkanocnych), co nie jest uzależnione od wyników pracy jakie osiągane są przez pracowników.

W wewnętrznych regulacjach firmy – w tym regulaminie pracy oraz regulaminie wynagradzania – brak jest zapisów zobowiązujących firmę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz swoich pracowników.

Świadczenia te nie będą stanowiły dodatkowej formy wynagrodzenia, jak również nie będą się wiązać z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników.

Zakup kart przedpłaconych planuje dokonać ze środków obrotowych firmy, gdyż firma nie tworzy Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Wartość pojedynczego upominku będzie w wartości nieprzekraczającej 200 zł.

W Pana ocenie, przekazanie pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych nie będzie stanowiło nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy, które skutkować może powstaniem po stronie pracowników przychodu w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z którym na płatniku, nie powstanie obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 32 ww. ustawy od wartości tego świadczenia.

Jednakże w celu utwierdzenia się w ww. przekonaniu zwraca się Pan do organu podatkowego z pytaniem czy stanowisko, które przedstawił jest prawidłowe.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Pracownik nie musi spełnić kryteriów, aby zostać obdarowanym przedpłaconymi kartami podarunkowymi. Nie ma kryteriów, które wynikałyby np. z jakości pracy, czy innego mierzalnego kryterium.

Przedpłacone karty upominkowe otrzymają wszyscy pracownicy, poza pracownikami nieaktywnymi (na długoterminowych zwolnieniach).

W wewnętrznych regulacjach firmy – w tym regulaminie pracy oraz regulaminie wynagradzania – brak jest zapisów zobowiązujących firmę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz swoich pracowników.

Przedpłacone karty upominkowe z okazji świąt nie będą spersonalizowane, tj. nie będą wystawione na imię i nazwisko konkretnego pracownika. Karty są podarunkowe na okaziciela i nie są imienne.

Nie wszyscy uprawnieni pracownicy otrzymają ww. przedpłaconą kartę podarunkową o tej samej wartości nominalnej. Nominalna wartość prezentu dla pracowników może być różna w zależności od tego, czy pracownik jest zatrudniony na pełen, czy na część etatu oraz uzależniona od tego, czy pracownik jest menadżerem (...).

Pracownik ma prawo odmówić przyjęcia prezentu świątecznego w postaci ww. przedpłaconej karty, tj. jej przyjęcie ma charakter dobrowolny.

Wręczanie pracownikom przedpłaconych kart upominkowych z okazji świąt nie nastąpi tytułem darowizny na rzecz obdarowanych w rozumieniu art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

Pytanie

Czy w ocenie Organu przekazanie przez firmę pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych jako upominków, których podarowanie nie będzie uzależnione od osiąganych przez pracowników wyników w ich pracy i tym samym nie stanowi formy dodatkowego wynagrodzenia, a także nie będzie związane z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracownika, rodzi po stronie firmy – jako płatnika, obowiązek obliczenia i pobrania zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości tych kart?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, przekazanie pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych w formie upominku z okazji świąt, których podarowanie nie jest uzależnione od wyników pracy pracowników, nie będzie stanowić w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy powodującego powstanie przychodu po ich stronie, w związku z którym na firmie – jako płatniku, nie będzie spoczywał obowiązek obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy do osób fizycznych na podstawie art. 32 ww. ustawy od wartości tego świadczenia.

Powyższe stanowisko zgodne jest z ogólnymi zasadami opodatkowania różnych rodzajów dochodów oraz definicją przychodu ze stosunku pracy i innych podobnych stosunków.

Zasadne jest uznanie, iż karty przedpłacone – na podstawie art. 2 ust. 1 pkt ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie stanowią dla pracowników przychodu, w myśl art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie ciąży zatem na Panu obowiązek obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w myśl art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 1:

stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi, bądź udostępnienia rzeczy lub praw.

Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wymienione zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego. Przy czym zaznaczyć należy, że wyłączeniu temu podlega jedynie nabycie na podstawie jednego z tytułów wskazanych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, które faktycznie miało miejsce.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.

Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), w myśl którego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Z treści wniosku w szczególności wynika, że planuje Pan podjąć i realizować politykę wzmacniania relacji i zaangażowania pracowników poprzez obdarowywanie ich drobnymi upominkami. Takie działania będą obejmować przekazywanie pracownikom przedpłaconych kart podarunkowych z okazji świąt, co nie jest uzależnione od wyników pracy jakie osiągane są przez pracowników. W wewnętrznych regulacjach firmy – w tym regulaminie pracy oraz regulaminie wynagradzania – brak jest zapisów zobowiązujących firmę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz swoich pracowników. Świadczenia te nie będą stanowiły dodatkowej formy wynagrodzenia, jak również nie będą się wiązać z jakimkolwiek świadczeniem wzajemnym ze strony pracowników. Zakup kart przedpłaconych planuje dokonać ze środków obrotowych firmy, gdyż firma nie tworzy Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Pracownik nie musi spełnić żadnych kryteriów, aby zostać obdarowanym przedpłaconymi kartami podarunkowymi. Przedpłacone karty upominkowe – poza pracownikami nieaktywnymi – otrzymają wszyscy pracownicy. W wewnętrznych regulacjach firmy brak jest zapisów zobowiązujących firmę do dokonywania tego rodzaju świadczeń na rzecz swoich pracowników. Przedpłacone karty upominkowe z okazji świąt nie będą spersonalizowane (karty są podarunkowe na okaziciela i nie są imienne). Nie wszyscy uprawnieni pracownicy otrzymają ww. przedpłaconą kartę podarunkową o tej samej wartości nominalnej. Nominalna wartość prezentu dla pracowników może być różna w zależności od tego, czy pracownik jest zatrudniony na pełen, czy na część etatu oraz uzależniona od tego, czy pracownik jest menadżerem (...). Pracownik ma prawo odmówić przyjęcia prezentu świątecznego w postaci ww. przedpłaconej karty, tj. jej przyjęcie ma charakter dobrowolny. Wręczanie pracownikom przedpłaconych kart upominkowych z okazji świąt nie nastąpi tytułem darowizny na rzecz obdarowanych w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że wyłączenie o którym mowa w 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie znajdzie zastosowania. Jak już bowiem wyjaśniono, ww. wyłączeniu mogą podlegać wyłącznie przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn. Skoro – jak wskazał Pan w opisie zdarzenia – wręczanie pracownikom przedpłaconych kart upominkowych z okazji świąt nie nastąpi tytułem darowizny w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, to ich wartość nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Wobec tego, świadczenie w postaci przedpłaconych kart upominkowych, będzie stanowiło dla Pana pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, na płatniku z tego tytułu, będzie ciążył obowiązek obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zgodnie z art. 32 ust. 1 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.