Interpretacja 0115-KDIT2.4011.666.2025.4.MM

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 grudnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Posiada Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności od 4 października 2025 r. wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności A.

Pani niepełnosprawność istnieje od 4 października 2008 r. i została stwierdzona na podstawie art. 6b ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 3 i art. 6b ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Pani niepełnosprawność oznaczona została symbolem: (...)

Orzeczenie wydane zostało na podstawie licznej dokumentacji, w tym karty leczenia szpitalnego z 18 stycznia 2025 r.: zabieg (...).

Przeprowadzone zostały u Pani zabiegi rehabilitacyjne dotyczące niepełnosprawności, rehabilitacja pooperacyjna.

Według przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - art. 26 ust. 1 i ust. 7a pkt 6b – w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają wydatki na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Zabiegi miała Pani wykonane w placówce: A sp. z o.o. (...).

Zabiegi udokumentowane zostały paragonem z danymi placówki, z datą 9 czerwca 2025 r. i kwotą za usługi.

Zabiegi udokumentowane są kartą wizyty pacjenta, która zawiera dokładne Pani dane osobowe: imię nazwisko, adres zamieszkania, pesel i telefon, dane placówki, dane fizjoterapeuty oraz sposób leczenia - wywiad/badanie przedmiotowe/rozpoznanie/ zrealizowane procedury/zalecenia/zastosowane leczenie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Zabiegi rehabilitacyjne zostały wykonane 9 czerwca 2025 r. o godz. 9.00. Zabiegi trwają średnio 1 godzinę. Miejsce ich wykonania - A Sp. z o.o.

Zabiegi polegały na sesji fizjoterapeutycznej, na której pracowano nad: (...)

Podczas zabiegów fizjoterapeuta kontrolował Pani ćwiczenia, była Pani pod jego stałą opieką, otrzymywała Pani porady lekarskie i rehabilitacyjne dotyczące tego, jak się poruszać, na co zwracać uwagę podczas ćwiczeń także w domu.

Ćwiczenia wykonywane były przy pomocy: piłki, taśm, materaca, ćwiczenia za pomocą siły własnego ciała, skłony, przysiady, wyprosty rąk, itp.

Wszystko uzależnione było od intensywności i zakresu ruchów jakie mogła Pani w danej chwili wykonać bez odczuwania bólu.

W roku poniesienia ww. wydatków uzyskała Pani dochody podlegające opodatkowaniu z tytułu umowy o pracę na czas nieokreślony opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej. Jest Pani zatrudniona u tego pracodawcy od 1 stycznia 2018 r.

Pomiędzy zabiegami rehabilitacyjnymi a rodzajem Pani niepełnosprawności istnieje bezpośredni, ścisły związek. Wszystkie zabiegi rehabilitacyjne związane są z układem narządu ruchu: (...).

W (...) od 2008 r. ma Pani (...) (dowód - rezonans magnetyczny z 2008 r. oraz z lat późniejszych i decyzja potwierdzająca, że niepełnosprawność istnieje od 4 października 2008 r., wskazująca na rodzaj niepełnosprawności oznaczonej symbolem (...).

Dalsze lata rehabilitacji, leczenia, wizyty i badania rezonansem magnetycznym wskazują na ten sam problem narządu ruchu.

W styczniu 2025 r. została przeprowadzona u Pani operacja (...). Po tej operacji stan Pani zdrowia - (...) - były na tyle słabe i niezdolne do funkcjonowania, że konieczna i niezbędna była pilna rehabilitacja aby nie doprowadzić do powikłań i utraty zdolności do powrotu do pracy.

Musiała Pani w trybie pilnym, po operacji (poprzez prywatne zabiegi rehabilitacyjne) uzyskać fachową pomoc medyczną i fizjoterapeutyczną.

Wszystkie zabiegi rehabilitacyjne są realizowane w celu poprawy ogólnej kondycji fizycznej, poprawy stanu ruchomości kończyn górnych (...), doprowadzenia do stanu sprzed operacji i zatrzymania dalszego rozwoju choroby i stanów zwyrodnieniowych stawów.

Wydatki na wszystkie zabiegi rehabilitacyjne poniosła Pani osobiście. Ma Pani to udokumentowane poprzez wyciągi z banku, paragony, karty wizyty pacjenta po zabiegu rehabilitacyjnym. Wszystkie te dokumenty są zgodne z podmiotem (czyli że to były Pani zabiegi) z datą, miejscem i godziną wykonanej usługi.

Paragony nie są paragonami imiennymi.

Pani stan zdrowia po operacji poprawił się dopiero po około 8 miesiącach (licząc od stycznia 2025 r.) i od tego momentu mogła Pani myśleć o tym by ubiegać się o uzyskanie orzeczenia o niepełnosprawności.

Po otrzymaniu pozytywnej decyzji o stopniu niepełnosprawności otrzymała Pani informację, że wcześniejsze zabiegi rehabilitacyjne można odliczyć w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej.

Po zapoznaniu się z wytycznymi nie była Pani w stanie otrzymać faktur za wcześniejsze zabiegi.

W 2025 r. poniesione koszty na operację (która po decyzji (...) niestety musiała być wykonana prywatnie z powodu powagi stanu zdrowia i niemożności oczekiwania na operację w ramach NFZ) oraz na liczne zabiegi rehabilitacyjne, które stawiają Panią „na nogi” spowodowały poważne obciążenie Pani budżetu domowego.

Żadne wydatki, które Pani poniosła na zabiegi rehabilitacyjne nie zostały i nie zostaną sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych oraz nie zostaną zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy takie udokumentowanie wydatku na zabieg rehabilitacyjny – w postaci paragonu oraz karty wizyty pacjenta z dokładnymi danymi pacjenta i wykazem czynności leczniczych – jest wystarczające dla zastosowania odliczenia?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie wszystkie posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają, że:

1.  Jest Pani osobą niepełnosprawną - niepełnosprawność istnienie od 4 października 2008 r. na podstawie art. 6b ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 4 ust. 3 i art. 6b ust. 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, orzeczenie wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności A, przyczyna niepełnosprawności - (...);

2.  Przeprowadzone zabiegi rehabilitacyjne jednoznacznie wskazują powiązanie z niepełnosprawnością ruchową, wykonane są po zabiegu operacyjnym i konieczne do poprawy Pani stanu zdrowia i dalszego leczenia;

3.  Wydatki na zabiegi rehabilitacyjne są udokumentowane w sposób czytelny, klarowny i wystarczający, ponieważ zawierają wszystkie niezbędne dane utożsamiające wnioskodawcę ze stanem rzeczywistym niepełnosprawnego i koniecznością rehabilitacji;

4.  Posiadane dokumenty (paragon i karta wizyty pacjenta) potwierdzają poniesione wydatki, ponieważ wynika z nich czytelnie: kto, kiedy, komu, ile oraz za co zapłacił.

Wobec powyższego uważa Pani, że ma prawo do odliczenia ww. kosztów od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Na mocy z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Zauważyć jednak należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia.

Jak wynika z opisu zdarzenia posiada Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności od 4 października 2025 r. wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A, a Pani niepełnosprawność istnieje od 4 października 2008 r.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że na podstawie ww. orzeczenia o niepełnosprawności przysługuje Pani prawo dokonywania odliczeń wydatków, które zostały poniesione na Pani cele rehabilitacyjne.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja”, ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie w oparciu o definicje encyklopedyczne.

Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym.

Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

Z opisanego zdarzenia wynika między innymi, że 9 czerwca 2025 r. zostały u Pani wykonane zabiegi rehabilitacyjne w ramach sesji fizjoterapeutycznej, na której pracowano nad: (...) Wszystkie zabiegi rehabilitacyjne związane są z układem narządu ruchu: (...). Ww. zabiegi udokumentowane zostały paragonem z danymi placówki, z datą 9 czerwca 2025 r. i kwotą za usługi. Paragony nie są paragonami imiennymi. Zabiegi udokumentowane są kartą wizyty pacjenta, która zawiera: dokładne Pani dane osobowe: imię nazwisko, adres zamieszkania, pesel i telefon oraz dane placówki, dane fizjoterapeuty i sposób leczenia. Na potwierdzenie poniesionych wydatków posiada Pani również wyciąg z banku.

Wobec powyższego wskazać należy, że zabiegi w ramach sesji fizjoterapeutycznej można uznać za zabiegi rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że warunkiem odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków związanych z niepełnosprawnością jest posiadanie przez osobę niepełnosprawną dokumentu potwierdzającego poniesienie tych wydatków, zawierającego w szczególności dane identyfikujące kupującego (odbiorcę towaru i usługi) i dane sprzedającego (towar i usługę), rodzaj zakupionego towaru i usługi oraz kwotę zapłaty (np. faktury VAT).

Podkreślić zatem należy, że paragon nieimienny nie zawiera Pani danych jako kupującego, zaś karta wizyty pacjenta potwierdza jedynie, jakie czynności lecznicze zostały u Pani wykonane. Zatem nie są to dokumenty wskazane w powołanym powyżej przepisie. W konsekwencji na podstawie tych dokumentów nie jest możliwe odliczenie wydatków na sesję fizjoterapeutyczną w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Tylko w sytuacji, gdy oprócz ww. dokumentów posiada Pani inny dokument np. wyciąg, przelew bankowy, który jednoznacznie potwierdza, że kwota wykazana na paragonie faktycznie została przekazana na rzecz podmiotu sprzedającego usługę tytułem zapłaty przez Panią za sesję fizjoterapeutyczną wskazaną na tym paragonie, to poniesiony wydatek mogłaby Pani odliczyć od dochodu w zeznaniu podatkowym za 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.