Interpretacja 0115-KDIT2.4011.667.2025.2.DT

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 grudnia 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani mamą dwójki dzieci – syna A urodzonego w 2005 r. oraz córki B urodzonej w 2013 r. Pani zapytanie dotyczy niepełnoletniej córki B.

Z ojcem dzieci nie mieszka Pani od maja 2023 r. Jest Pani po rozwodzie od stycznia 2025 r. – wyrok wydany przez Sąd Okręgowy w C z 21 stycznia 2025 r. sygn. (...) stał się prawomocny 29 stycznia 2025 r. Od czasu rozwodu córka zamieszkuje z Panią i jest to jej stałe miejsce zamieszkania.

Ojciec dziecka ma ustalone i zasądzone przez Sąd alimenty. Ojciec dziecka ma ponadto ustalony kontakt z dzieckiem w każdy parzysty weekend roku (od odebrania dziecka w piątek po zakończeniu zajęć z placówki edukacyjnej lub miejsca zamieszkania do poniedziałku do czasu odwiezienia małoletniej na zajęcia edukacyjne do placówki). Dodatkowo ojciec dziecka dobrowolnie do końca września 2025 r. względnie regularnie widywał się z córką przez około trzy godziny w jeden dzień każdego tygodnia. Łączna ilość dni, w których córka przebywała u ojca to około 90 dni.

Spotkania ojca z dzieckiem w ferie zimowe, wakacje i święta uzgadnia Pani z ojcem dziecka osobiście, gdyż nie reguluje tego wyrok Sądu. W ferie zimowe, ojciec nie organizuje córce czasu wolnego, natomiast w wakacje spędza z nią dwa tygodnie.

Poza płaceniem alimentów oraz kontaktami wynikającymi z postanowienia Sądu, ojciec dziecka w zasadzie nie interesuje się życiem codziennym córki. To Pani, jako matka w głównej mierze angażuje się w wychowanie i sprawowanie właściwej opieki nad córką. Pani córka ma orzeczenie o niepełnosprawności z uwagi na (...) oraz (...). Na wizyty lekarskie, zajęcia dodatkowe znajdujące się poza miejscem zamieszkania, córkę zawozi głównie Pani. Ojciec zawozi córkę na masaż i basen w weekend, w który ma widzenia, natomiast na wizyty lekarskie w okresie ostatnich dwóch lat zawiózł córkę maksymalnie pięć razy. To Pani ponosi koszty zajęć dodatkowych córki.

Pani córka pozostaje pod opieką (...). Raz lub dwa razy w roku ma przeprowadzany zabieg (...).

To Pani, jako matka sprawuje faktycznie stałą władzę rodzicielską w stosunku do małoletniej córki. Stara się jej Pani zapewnić prawidłowe warunki do rozwoju psychofizycznego. W dużym stopniu ponosi Pani koszty utrzymania dziecka. Ojciec dziecka płaci alimenty w wysokości 1.400 zł miesięcznie, zwraca połowę kosztów leczenia poza NFZ, połowę kosztów leków – poza lekami na odczulenie, których koszt wynosi ok. 1.500 zł (ciężar ich zakupu spoczywa wyłącznie na Pani), a także połowę innych wydatków, takich jak np. (...).

Zapewnia Pani dziecku dach nad głową, pożywienie, ubrania. Pokrywa Pani koszty składek klasowych, wycieczek, zajęć dodatkowych, ubezpieczenia szkolnego, zakupu przyborów szkolnych. To Pani uczęszcza na wywiadówki szkolne (ojciec dziecka od czasu wyprowadzki ani razu nie był na zebraniu). To Pani umawia terminy kolejnych wizyt lekarskich i kupuje lekarstwa. Ojciec dziecka nigdy sam z siebie nie zaproponował w tym temacie pomocy. Ojciec dziecka nie przejawia zbytnio zainteresowania rozwojem fizycznym czy edukacją córki. Kontakty i ewentualne zainteresowanie córką ograniczają się do dni, kiedy córka spędza czas u niego. Ojciec sporadycznie kontaktuje się z córką telefonicznie czy na komunikatorze.

Sposób rozliczania ulgi na córkę pomiędzy Panią a byłym mężem jest sporny. Za 2024 r. były mąż chciał rozliczenia podatku 50% tytułem ulgi na dziecko. Nie zgodziła się Pani na taki podział. Ostatecznie ojciec córki rozliczył ulgę za 93 dni.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W 2025 r. uzyskała Pani dochód z tytułu umowy o pracę (jest Pani zatrudniona na pełen etat, umowa na czas nieokreślony), a także dochód z tytułu umowy zlecenia (brak ciągłości zlecenia, w 2025 r. miała Pani 2-3 takie umowy).

Zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu z 21 stycznia 2025 r. wykonywanie władzy rodzicielskiej przysługuje obojgu rodzicom. Jednocześnie Sąd ustalił miejsce pobytu małoletniej córki B przy Pani, gdzie do chwili obecnej stale przebywa. Zgodnie z postanowieniem Sądu ojciec dziecka ma prawo do kontaktów z dzieckiem w każdy parzysty weekend roku, tj. od piątku po zakończonych zajęciach szkolnych do poniedziałku rano. W 2025 r. ojciec z kilkoma małymi wyjątkami (ustalonymi uprzednio z Panią) wywiązywał się z tego obowiązku. Dodatkowo od stycznia do września 2025 r. ojciec widywał się z dzieckiem względnie regularnie również w tygodniu na około trzy godziny. Od października zrezygnował z tego dodatkowego spotkania. W wakacje spędza z córką dodatkowo dwa tygodnie. Do chwili obecnej ojciec małoletniej córki nie wskazywał, że chciałby w niedalekiej przyszłości zmienić sposób i częstotliwość wizyt z córką (zwiększyć bądź zmniejszyć), dlatego też uznaje Pani, że zasądzone prawomocnym wyrokiem sposoby widzeń z dzieckiem są dla ojca dziecka satysfakcjonujące.

Obecnie nie zamierzają Państwo zmienić sposobu opieki nad małoletnią córką, czy też jej obecnego miejsca pobytu, np. na pobyt u ojca.

Zaprzeczyła Pani, aby w okresie, którego dotyczy wniosek, Pani córka na podstawie orzeczenia sądu została/miała zostać umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

Ostatnim dokumentem stwierdzającym niepełnosprawność Pani córki jest orzeczenie o niepełnosprawności 19 marca 2025 r. wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności (...). (...).

Miejsce zamieszkania córki, zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu, jest ustanowione każdorazowo przy Pani. Ponadto, od momentu rozstania Pani dziecko mieszka i jest zameldowane w Pani miejscu zamieszkania. Na ten moment nie zamierzają Państwo zmieniać miejsca zamieszkania na inne, niż Pani. Pani były mąż mieszka pod innym adresem niż Pani i małoletniej córki. Taki stan rzeczy zostanie utrzymany również w przyszłości.

Nie porozumieli się Państwo jeszcze co do sposobu podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r. i lata kolejne. Za 2024 r. ulga prorodzinna została podzielona proporcjonalnie do czasu, który córka spędzała z ojcem. Zgodziła się Pani na taki sposób podzielenia ulgi z uwagi na fakt, iż w tamtym okresie formalnie pozostawała Pani z ojcem dziecka w związku małżeńskim (pomimo, iż faktycznie nie mieszkała Pani z ojcem dziecka od maja 2023 r.). Ponadto, nie chciała zaostrzać i tak napiętej między Państwem sytuacji. Mając na uwadze fakt, iż to Pani dba o dziecko każdego dnia, a ojciec praktycznie nie bierze czynnego udziału w życiu dziecka ponad czas spędzony z nim zgodnie z wyrokiem Sądu, uważa Pani, iż to Pani przysługuje prawo rozliczenia ulgi prorodzinnej w całości.

Zaprzeczyła Pani, aby w okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pani córki miały mieć zastosowanie przepisy: art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń oraz z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Pytanie

Komu w zaistniałej sytuacji należy się odliczenie z tytułu ulgi prorodzinnej na małoletnie dziecko za 2025 r. oraz lata kolejne?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że to Pani powinna w całości odliczyć ulgę prorodzinną za 2025 r. oraz – o ile sytuacja nie ulegnie zmianie – również za lata kolejne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Na mocy art. 27f ust. 2a tej ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30b i art. 30c , pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

a)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

b)  wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 2e komentowanej ustawy:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.

Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

W świetle zaś art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

W świetle art. 6 ust. 8 tej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

a)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.

Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.

Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne.

Przy czym przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości. Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem spędzania wolnego czasu. Wykonywanie władzy rodzicielskiej należy zatem odnieść do konkretnych okoliczności faktycznych, w oparciu o zachowania i konkretną aktywność rodziców wobec dziecka.

Natomiast stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwotę obliczoną zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rodzice mogą odliczyć od podatku:

a)  w dowolnej proporcji przez nich ustalonej,

b)  w równych częściach w przypadku braku porozumienia między rodzicami, którzy:

-     zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub

-     gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim.

W przypadkach innych niż wyżej wymienione, odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

We wniosku wskazała Pani, że wykonuje Pani władzę rodzicielską w stosunku do małoletniej córki z orzeczoną niepełnosprawnością. Podkreśla Pani, że Pani zaangażowanie w wychowanie i opiekę nad córką są zdecydowanie większe niż ojca dziecka, który zajmuje się córką w wyznaczonych przez Sąd lub uzgodnionych z Panią okresach. Od maja 2023 r. nie mieszka Pani z ojcem dziecka. Wskazała Pani, że od momentu rozstania z ojcem dziecka córka mieszka z Panią i jest zameldowana w Pani miejscu zamieszkania. Ponadto w wyroku rozwodowym z 21 stycznia 2025 r. Sąd ustalił miejsce zamieszkania małoletniej córki przy Pani. Nie doszło pomiędzy Panią i ojcem dziecka do porozumienia w sprawie podziału ulgi prorodzinnej za 2025 r. i lata kolejne. Uzyskuje Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej i nie mają w stosunku do Pani córki zastosowania przepisy wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że gdy po rozwodzie nie sprawują Państwo pieczy naprzemiennej nad małoletnim dzieckiem, a miejscem zamieszkania córki w 2025 r. i latach kolejnych było/będzie Pani miejsce zamieszkania, w przypadku braku porozumienia w sprawie podziału ulgi – to Pani uprawniona będzie do dokonania odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w pełnej wysokości. Do Pani sytuacji znajduje bowiem zastosowanie zdanie czwarte przepisu art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym odliczenie w wysokości 100% stosuje ten z rodziców, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania.

Ponadto, z uwagi na orzeczenie o niepełnosprawności Pani córki, w latach obowiązywania tego orzeczenia, zgodnie z art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie dotyczy Pani ograniczenie związane z limitem dochodów określonym w art. 27f ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

Wobec powyższego, Pani stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.