Podatnik jest rozwódką samotnie wychowującą dwoje małoletnich dzieci. Miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przy niej na mocy prawomocnego wyroku sądu z 2020 roku, podczas gdy ojciec dzieci mieszka w innej miejscowości. Kontakty ojca z dziećmi ograniczają się do co drugiego weekendu, świąt, ferii i wakacji, a na co dzień podatnik samodzielnie wykonuje wszystkie obowiązki wychowawcze i opiekuńcze. Ojciec płaci alimenty…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 grudnia 2025 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani rozwódką, wychowującą dwoje małoletnich dzieci – syna urodzonego w 2010 r. oraz córkę urodzoną w 2013 r. (to są Pani jedyne dzieci). Nie jest Pani opiekunem prawnym innych dzieci.
Ojciec dzieci wyprowadził się do nowej partnerki i przestał mieszkać razem z Panią i dziećmi w 2018 r., przed wydaniem rozwodu orzeczonego wyrokiem Sądu.
Rozwód został orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego/Sądu Okręgowego w sprawie o sygn. akt (...) z (...) 2020 r. (wyrok prawomocny). Sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania dzieci przy Pani.
Po uprawomocnieniu wyroku przeniosła Pani miejsce zamieszkania swoje i dzieci z A do B (dzieci uczęszczają w B do szkół, na zajęcia dodatkowe oraz do placówek specjalistycznych). Ojciec dzieci mieszka w innej miejscowości (A), oddalonej o kilkadziesiąt kilometrów. Sąd w wyroku ustalił osobiste kontakty ojca z dziećmi: w każdy II i IV weekend miesiąca (od piątku po zakończeniu zajęć do niedzieli do godz. 19:00). Dodatkowo kontakty w święta, ferie, wakacje i sylwestra według reguł z wyroku (lata parzyste i nieparzyste). Ten stan rzeczy utrzymuje się do chwili obecnej; kontakty ojca są realizowane jedynie w tych ustalonych terminach.
W praktyce kontakty ojca z dziećmi bywają skracane (często tata zabiera dzieci na 1 dzień) albo dzieci pozostają pod opieką dziadków ze strony ojca – ojciec tłumaczy to obowiązkami służbowymi. Ojciec nigdy nie występował o rozszerzenie, czy zmianę kontaktów ani o ustanowienie opieki naprzemiennej.
Na co dzień to Pani wykonuje wszystkie obowiązki związane z wychowaniem i opieką: zapewnia opiekę codzienną i bytową, umawia i odbywa wizyty lekarskie, organizuje leczenie i badania specjalistyczne (stomatolog, ortodonta, okulista, endokrynolog, kardiolog itp.), kupuje leki, odzież, materiały szkolne, organizuje i finansuje zajęcia dodatkowe, bierze udział w zebraniach szkolnych, dokonuje formalności szkolnych (usprawiedliwienia, dokumenty, itp.).
Ojciec dzieci płaci alimenty (ugoda sądowa: sygn. (...) z (...) 2023 r.). Ojciec utrzymuje telefoniczny kontakt z dziećmi (ustalony poza sądem, co czwartek o godz. 19:00). Jednakże sam fakt świadczenia alimentów nie oznacza udziału w codziennym wychowaniu dziecka; ojciec nie uczestniczy w wizytach lekarskich, nie umawia badań, nie organizuje zajęć dodatkowych, nie realizuje większości obowiązków wychowawczych.
Podlega Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. W okresie objętym pytaniem (rok 2025) oraz w roku 2026 osiągała/osiąga Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.
Na podstawie art. 6 ust. 4 oraz art. 6 ust. 4c w brzmieniu znowelizowanym ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko przysługuje podatnikowi, który w danym roku podatkowym faktycznie wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica. W literaturze i interpretacjach organów podatkowych (interpretacje indywidualne Dyrektora KIS) za kryteria decydujące uznaje się w szczególności:
- brak wspólnego gospodarstwa domowego z drugim rodzicem (w Pani przypadku ojciec dzieci mieszka i pracuje w A, a Pani mieszka wraz z dziećmi w B od 2020 r.);
- faktyczne, codzienne sprawowanie opieki i wykonywanie obowiązków wychowawczych przez Panią (zgodnie z wyżej przedstawionym opisem czynności: organizacja edukacji, opieka medyczna, zajęcia dodatkowe, administracja szkolna, codzienne potrzeby);
- ograniczone, okresowe kontakty ojca (ustalone przez sąd terminy weekendowe, święta, ferie i okresy wakacyjne) – kontakty te nie oznaczają współuczestnictwa w stałym wychowaniu;
- brak wykonywania przez ojca istotnych obowiązków wychowawczych (brak udziału w wizytach lekarskich, nieorganizowanie zajęć, brak udziału w codziennych obowiązkach) – sam fakt płacenia alimentów nie przesądza o wspólnym wychowywaniu.
W świetle powyższego, alokacja obowiązków wychowawczych, miejsce zamieszkania dzieci przy Pani, oraz praktyka kontaktów z ojcem wskazują na to, że faktyczne wychowanie dzieci w dacie objętej wnioskiem ma charakter samotny.
Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
W okresie objętym wnioskiem , tj. w latach podatkowych 2025, 2026 oraz następnych:
- nie będą miały do Pani ani do Pani dzieci zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego – nie osiąga Pani i nie planuje osiągać przychodów opodatkowanych podatkiem liniowym ani ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych;
- nie będą miały zastosowania przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Uzyskiwane przez Panią dochody w okresie objętym wnioskiem są i będą opodatkowane według skali podatkowej.
Pytanie
Czy w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za lata podatkowe 2025, 2026 oraz lata następne?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnia Pani przesłanki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawniające do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dzieci, ponieważ faktycznie i samodzielnie sprawuje Pani codzienną pieczę wychowawczą nad dziećmi, bez wspólnego wychowywania ich z drugim rodzicem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
1) małoletnie,
2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.
Stosownie do art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:
1) stosuje przepisy:
a) art. 30c lub
b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy
- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
2) podlega opodatkowaniu
Uwzględniając cytowane uregulowania prawne wskazać należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.
Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej wykładni i stosowania pojęcia „samotnego wychowywania”, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.
Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.
Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
Przez osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc niewątpliwie rozumieć osobę, która faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień, troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka.
W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej – rodzic, który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (który dziecko faktycznie wychowuje) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Co więcej, aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej nie jest konieczne posiadanie statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.
Z wniosku w szczególności wynika, że od 2020 r. – na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu – jest Pani rozwódką i samotnie wychowuje dwoje małoletnich dzieci (są to Pani jedyne dzieci). Sąd pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, ustalając miejsce zamieszkania dzieci przy Pani (ojciec dzieci mieszka w innej miejscowości). Ponadto, w wyroku Sąd ustalił osobiste kontakty ojca z dziećmi: w każdy II i IV weekend miesiąca (od piątku po zakończeniu zajęć do niedzieli do godz. 19:00). Dodatkowo kontakty w święta, ferie, wakacje i sylwestra według reguł z wyroku (lata parzyste i nieparzyste). Ten stan rzeczy utrzymuje się do chwili obecnej; kontakty ojca są realizowane w ustalonych terminach (ojciec niekiedy skraca kontakty z dziećmi albo pozostawia je pod opieką dziadków). Na co dzień to Pani wykonuje wszystkie obowiązki związane z wychowaniem i opieką: zapewnia opiekę codzienną i bytową, umawia i odbywa wizyty lekarskie, organizuje leczenie i badania specjalistyczne (stomatolog, ortodonta, okulista, endokrynolog, kardiolog itp.), kupuje leki, odzież, materiały szkolne, organizuje i finansuje zajęcia dodatkowe, bierze udział w zebraniach szkolnych, dokonuje formalności szkolnych (usprawiedliwienia, dokumenty, itp.). Ojciec dzieci płaci alimenty i utrzymuje telefoniczny kontakt z dziećmi, jednak nie wykonuje istotnych obowiązków wychowawczych względem dzieci.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia – w szczególności fakt, że – jak Pani wskazuje – na co dzień to Pani wykonuje wszystkie obowiązki związane z wychowaniem i opieką a ojciec dzieci nie realizuje względem nich większości obowiązków wychowawczych – stwierdzam, że w rozliczeniu podatkowym za 2025 r. i za lata następne będzie miała Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spełniła Pani bowiem wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
● Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
● Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo