Interpretacja 0115-KDIT2.4011.681.2025.1.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu (...). Jest Pani po (...). Czeka Panią kolejna (...). Porusza się Pani przy balkoniku oraz na wózku inwalidzkim.

Pani sprawność jest istotnie ograniczona, co ma bezpośredni wpływ na możliwość samodzielnego i bezpiecznego korzystania z pomieszczeń domowych, w tym z kuchni. Konieczne zatem było dostosowanie tego pomieszczenia do Pani potrzeb, w celu zapewnienia samodzielności oraz bezpieczeństwa w Pani codziennym funkcjonowaniu.

Zatem - wraz z mężem - poniosła Pani wydatki związane z remontem i adaptacją kuchni w celu dostosowania do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oprócz dostosowanych mebli kuchennych, zakupili Państwo sprzęty AGD (m.in. piekarnik, płytę grzewczą, lodówkę - sprzęty pod zabudowę). Sprzęty te są nieodłącznym elementem wyposażenia i dostosowania pomieszczenia do Pani potrzeb, np. szerokie drzwi lodówki, szerokie i niskie strefy półek oraz minimalny promień otwieranych drzwi, łatwy dostęp do zamrażarki daje Pani możliwość swobodnego podjazdu wózkiem.

Płyta indukcyjna - z systemem zabezpieczeń, piekarnik zamontowany na wysokości dostępnej dla wózka ułatwiają Pani samodzielne przygotowywanie posiłków.

Zakup sprzętu AGD pod zabudowę, który jest integralnym elementem modernizacji kuchni został dobrany pod kątem Pani niepełnosprawności i uważa Pani, że mieści się w zakresie wydatków poniesionych na adaptację i wyposażenie mieszkania.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione przez współmałżonka osoby niepełnosprawnej mogą być uwzględnione przy wspólnym rozliczeniu, jeżeli dotyczą osoby niepełnosprawnej.

Faktury na zakup sprzętów AGD były wystawione na Pani małżonka, wspólnie bowiem rozliczają Państwo podatek dochodowy i posiadają wspólność majątkową.

Zgodnie z powyższymi przepisami, wydatki poniesione przez współmałżonka w ramach wspólnego rozliczenia mogą być uwzględnione przy odliczeniu ulgi rehabilitacyjnej.

Uważa Pani, że poniesione koszty stanowią wydatek na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, a tym samym podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Adaptacja kuchni wraz z zakupem odpowiedniego sprzętu AGD umożliwia Pani samodzielne wykonywanie podstawowych czynności życiowych, zapewnia bezpieczeństwo użytkowania oraz kompensuje ograniczenia wynikające z niepełnosprawności.

Pytanie

Czy w związku z powyższą sytuacją, wydatki na zakup sprzętu AGD w zabudowie potwierdzony fakturami wystawionymi na Pani współmałżonka mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej dla osób niepełnosprawnych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, wydatki na sprzęt AGD w pełni spełniają przesłanki ulgi rehabilitacyjnej i były poniesione wyłącznie w celu dostosowania pomieszczenia kuchennego do Pani potrzeb zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione przez współmałżonka osoby niepełnosprawnej mogą być uwzględnione przy wspólnym rozliczeniu, jeżeli dotyczą osoby niepełnosprawnej. Zatem uważa Pani, że faktury wystawione na Pani męża również powinny być uwzględnione w odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

W przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7, 8 i 14, nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

a)  wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika;

b)  okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego.

c)  (uchylony)

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Podkreślić jednak należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie ulgi podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu (...). Jest Pani po (...). Porusza się Pani przy balkoniku oraz na wózku inwalidzkim. Pani sprawność jest istotnie ograniczona, co ma bezpośredni wpływ na możliwość samodzielnego i bezpiecznego korzystania z pomieszczeń domowych, w tym z kuchni. Konieczne zatem było dostosowanie tego pomieszczenia do Pani potrzeb, w celu zapewnienia samodzielności oraz bezpieczeństwa w Pani codziennym funkcjonowaniu. Zatem - wraz z mężem - poniosła Pani wydatki związane z remontem i adaptacją kuchni w celu dostosowania do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oprócz dostosowanych mebli kuchennych, zakupili Państwo sprzęty AGD (m.in. piekarnik, płytę grzewczą, lodówkę - sprzęty pod zabudowę). Sprzęty te są nieodłącznym elementem wyposażenia i dostosowania pomieszczenia do Pani potrzeb i zostały trwale wbudowane w zabudowę kuchenną. Nie mają charakteru standardowego wyposażenia - ich funkcje, sposób zabudowy oraz wysokość montażu są dostosowane do ograniczeń wynikających z Pani niepełnosprawności.

Mając zatem na uwadze opisane zdarzenie wskazać należy, że w myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Koniecznym jest zatem ustalenie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś.

Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Zatem w sytuacji, gdy - jak wskazano w opisanym przez Panią zdarzeniu – adaptacja kuchni wraz z zakupem odpowiedniego sprzętu AGD umożliwia Pani samodzielne wykonywanie podstawowych czynności życiowych, zapewnia bezpieczeństwo użytkowania oraz kompensuje ograniczenia wynikające z niepełnosprawności, zaś funkcje zakupionego sprzętu: lodówki, płyty grzewczej i piekarnika oraz wysokość ich montażu zostały dostosowane do ograniczeń wynikających z Pani niepełnosprawności, to wydatki poniesione na zakup tego sprzętu można zaliczyć do wydatków na cele rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych.

Jednak aby możliwe było dokonanie odliczenia od dochodu tych wydatków, przez Panią – jako osobę niepełnosprawną – powinna posiadać Pani dokumenty (faktury, rachunki) wystawione na Pani imię i nazwisko, potwierdzające poniesienie przez Panią ww. wydatków.

Natomiast brak dowodu - określonego w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - z którego wynika fakt poniesienia przez Panią wydatków – wyklucza możliwość odliczenia ich w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że w opisanym stanie faktycznym, ze względu na fakt, że zakup sprzętu AGD został potwierdzony fakturami, w których, jako osoba kupująca wskazany został Pani małżonek, wydatki udokumentowane tymi fakturami nie podlegają odliczeniu w ramach omawianej ulgi.

Końcowo należy wskazać, że powołany przez Panią art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala małżonkom – przy spełnieniu warunków wskazanych w tym przepisie – na dokonie wspólnego rozliczenia dochodów uzyskanych przez nich w danym roku podatkowym.

Nie zmienia to jednak faktu, że osoba niepełnosprawna może odliczyć od swojego dochodu tylko wydatki na cele rehabilitacyjne przez siebie poniesione i udokumentowane w sposób wskazany w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.