Interpretacja 0115-KDIT2.4011.691.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek uzupełniony pismem z 8 grudnia 2025 r. (wpływ do tutejszego organu 17 grudnia 2025 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 stycznia 2026 r. (wpływ do tutejszego organu 13 stycznia 2026 r.)

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Posiada Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności - orzeczenie zostało wydane 5 czerwca 2003 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...).

Na mocy tego orzeczenia, postanowiono zaliczyć Panią do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności oraz wskazano, że:

–    przyczyna Pani niepełnosprawności ustalona została na mocy § 26 pkt 1 litera h rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. nr 66, poz. 604);

–    orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter stały i orzeczenie wydaje się na stałe;

–    niepełnosprawność istnieje od okresu dzieciństwa.

W części orzeczenia określającej wskazania dotyczące konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie, wskazano „według zaleceń lekarza”.

Od 2008 r. jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę – uzyskuje Pani z tego tytułu przychody.

Rozliczenia podatkowego dokonuje Pani wspólnie z mężem na formularzu PIT-37.

W związku małżeńskim pozostaje Pani nieprzerwanie od 2010 r. i wraz z mężem posiada Pani wspólność majątkową.

Od dzieciństwa nosi Pani okulary, a receptę na ich zakup, każdorazowo uzyskuje Pani od lekarza specjalisty chorób oczu.

4 kwietnia 2025 r. lekarz specjalista chorób oczu:

–    pisemnie stwierdził: „zalecono na stałe korekcję okularową”,

–    wystawił Pani receptę na zakup okularów.

Po uzyskaniu recepty od lekarza specjalisty, kupiła Pani dla siebie nowe okulary.

Jako dowód poniesionych wydatków, posiada Pani wystawioną fakturę (...) z 17 kwietnia 2025 r. na kwotę 1.169 zł.

Faktura została wystawiona na Pani dane osobowe, a w jej opisie wskazano, że są to: „okulary korekcyjne do pracy przy monitorze ekranowym”.

Zakup okularów sfinansowała Pani samodzielnie, jednak wystąpiła Pani do swojego pracodawcy o zrefundowanie części kosztów poniesionych na zakup okularów (400 zł). Pozostała część kosztów poniesionych na zakup okularów (769 zł) nie została Pani zwrócona/zrefundowana w żadnej formie i przez żaden podmiot.

Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W latach przyszłych zamierza Pani zakupić okulary korekcyjne.

W latach, w których zamierza Pani zakupić okulary korekcyjne, będzie Pani uzyskiwała dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce pozwalające na skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej - dochody z tytułu umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych (według skali podatkowej).

W 2025 r. oraz w latach przyszłych będzie Pani przysługiwało prawo do łącznego opodatkowania dochodów z małżonkiem. Przez cały rok podatkowy będą Państwo pozostawali w związku małżeńskim oraz przez cały rok będą Państwo mieli wspólność majątkową.

W latach przyszłych będzie Pani posiadała dokumenty (faktury, rachunki) potwierdzające poniesienie wydatków na zakup okularów. Dokumenty te będą zawierały Pani dane jako osoby kupującej i dane sprzedającego oraz przedmiot i kwotę zapłaty.

W latach przyszłych wydatki na zakup okularów korekcyjnych poniesie Pani z własnych środków.

Wydatki poniesione na zakup okularów w latach przyszłych nie zostaną sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie.

Sposób finansowania wydatków poniesionych na zakup okularów korekcyjnych w 2025 r. został opisany we wniosku z 8 grudnia 2025 r. - zakup ten jest jedynym dokonanym zakupem w 2025 r.

Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy dokonując w 2026 r. na druku PIT-37 wspólnego rozliczenia podatku za 2025 r. (i przy niezmienności przepisów prawa w powyższym zakresie także w latach przyszłych), może Pani, poprzez załącznik PIT/O, odliczyć od swojego dochodu wydatki poniesione na zakup okularów - te wydatki, które poniosła Pani samodzielnie, tj. w kwocie 769 zł i które nie zostały Pani zwrócone/zrefundowane w żadnej formie i przez żaden podmiot?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, dokonując w 2026 r. na druku PIT-37 wspólnego rozliczenia podatku za 2025 r. (i przy niezmienności przepisów prawa w powyższym zakresie także w latach przyszłych), może Pani, poprzez wykazanie w załączniku PIT/O, odliczyć od swojego dochodu wydatki poniesione na zakup okularów.

Uważa Pani, że może odliczyć te wydatki, które poniosła Pani samodzielnie (w 2025 r. – w kwocie 769 zł) i które nie zostaną Pani zwrócone/zrefundowane w żadnej formie i przez żaden podmiot. Wysokość odliczenia tych wydatków nie jest limitowana.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 2a i pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

2a)  zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;

3)  zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Stosownie do art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2)  II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Treść cytowanych powyżej przepisów wskazuje w szczególności, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Z opisu zdarzenia wynika m.in., że posiada Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności - orzeczenie zostało wydane 5 czerwca 2003 r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...). Na mocy tego orzeczenia, postanowiono zaliczyć Panią do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności oraz wskazano, że orzeczony stopień niepełnosprawności ma charakter stały, a niepełnosprawność istnieje od okresu dzieciństwa.

Tym samym posiada Pani orzeczenie, które uprawnia Panią do dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne.

Odnosząc się do możliwości odliczenia wydatków na zakup okularów w pierwszej kolejności należy odnieść się do wydatków wykazanych w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Na mocy art. 38 ust. 4 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1038).

W załączniku do tego rozporządzenia - w Grupie O - wskazano Wyroby optyczne wykonywane na zamówienie lub produkowane seryjnie, pod kodem O.01.01 umieszczono: Soczewkę okularową korekcyjną do bliży, zaś pod kodem O.01.02 Soczewkę okularową korekcyjną do dali.

Z kolei, do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca zaliczył wydatki niewymienione w ww. wykazie, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności.

Przepis ten nie wskazuje jednak, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności.

We wniosku podaje Pani, że od dzieciństwa nosi okulary. Przyczyna Pani niepełnosprawności ustalona została na mocy § 26 pkt 1 litera h rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 maja 2002 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. nr 66, poz. 604). Receptę na zakup okularów każdorazowo uzyskuje Pani od lekarza specjalisty chorób oczu. Dnia kwietnia 2025 r. lekarz specjalista chorób oczu pisemnie stwierdził: „zalecono na stałe korekcję okularową” i wystawił Pani receptę na zakup okularów.

Wedle powołanego przez Panią § 26 pkt 1 litera h ww. rozporządzenia, które obowiązywało do 22 sierpnia 2003 r.:

Stopień niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany lub lekki ustala się, uwzględniając wystąpienie naruszenia sprawności organizmu i zakres tego naruszenia spowodowany przez: wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku powodujące ograniczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 5/25 lub 0,2 według Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni.

Zatem wydatki na zakup okularów korekcyjnych, które poniosła Pani w 2025 r. będą podlegały odliczeniu od Pani dochodu w zeznaniu podatkowym za 2025 r., natomiast wydatki, które poniesie Pani na zakup okularów korekcyjnych w latach następnych będą podlegały odliczeniu od dochodu uzyskanego w roku poniesienia tego wydatku. Jednak z uwagi na fakt, że wydatki na zakup okularów korekcyjnych w 2025 r. zostały Pani częściowo zrefundowane przez pracodawcę, to odliczeniu będzie podlegała różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami na zakup tych okularów, a kwotą, która została Pani zrefundowana.

Z uwagi na fakt, że jak Pani wskazała, w 2025 r. oraz w latach przyszłych będzie Pani przysługiwało prawo do łącznego opodatkowania dochodów z małżonkiem - przez cały rok podatkowy będą Państwo pozostawali w związku małżeńskim oraz przez cały rok będą Państwo mieli wspólność majątkową - to wydatki na zakup ww. okularów będzie mogła Pani uwzględnić w zeznaniu podatkowym PIT-37 składanym wspólnie z małżonkiem .

Dodatkowe informacje

Informacje o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.