Interpretacja 0115-KDIT2.4011.7.2026.2.KC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 30 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem, które wpłynęło 23 stycznia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani matką małoletniego dziecka w wieku 16 lat (rok urodzenia 2009). Dziecko nie osiąga własnych dochodów podlegających opodatkowaniu i pozostaje na Pani utrzymaniu. Regularnie i w sposób ciągły ponosi Pani koszty jego utrzymania, wychowania oraz edukacji.

W 2025 r. dziecko uczęszcza do liceum ogólnokształcącego w Stanach Zjednoczonych i przebywa tam z ojcem. Jednocześnie dziecko przebywa w Polsce podczas świąt, ferii oraz wakacji, pozostając w tym czasie pod Pani bezpośrednią opieką i na Pani wyłącznym utrzymaniu.

Na stałe ponosi Pani znaczną część kosztów związanych z utrzymaniem dziecka, w szczególności:

-     syn posiada konto bankowe powiązane z Pani kontem osobistym, do którego ma stały dostęp oraz kartę bankomatową, co pozwala Pani na bieżące monitorowanie i finansowanie jego wydatków,

-     zapewnia Pani pełne utrzymanie dziecka podczas jego pobytu w Polsce,

-     finansuje Pani bilety lotnicze na przeloty między Polską a Stanami Zjednoczonymi,

-     pokrywa Pani koszty wspólnych wakacji (m.in. wyjazd zagraniczny i w kraju),

-     finansuje Pani obozy i wyjazdy edukacyjno-rozwojowe dziecka,

-     pokrywa Pani koszty odzieży, wyposażenia osobistego oraz bieżących potrzeb dziecka,

-     stale opłaca Pani abonament za polski telefon komórkowy syna,

-     pozostaje Pani w stałym kontakcie z dzieckiem i ojcem dziecka w sprawach szkolnych i wychowawczych oraz uczestniczy w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia i przyszłości syna.

Troszczy się Pani o fizyczny, duchowy i emocjonalny rozwój dziecka, cały czas realnie wpływając na rozwój jego osobowości i zainteresowań. Pomimo czasowego pobytu dziecka za granicą w sposób stały i rzeczywisty uczestniczy Pani w jego utrzymaniu, finansowaniu potrzeb życiowych, edukacyjnych oraz rozwojowych, a ponoszone przez Panią koszty mają charakter istotny, regularny i przewidywalny. Pani zaangażowanie obejmuje zarówno bezpośrednie finansowanie utrzymania dziecka podczas jego pobytów w Polsce, jak i inne bieżące potrzeby.

Uwzględniając stały, rzeczywisty i istotny udział w kosztach utrzymania dziecka, faktyczne wykonywanie obowiązków rodzicielskich oraz brak samodzielnych dochodów dziecka, w Pani ocenie dziecko pozostaje na Pani utrzymaniu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zadeklarowała Pani rozliczenie się wspólnie z małoletnim dzieckiem, działając w zaufaniu do uzyskanych informacji, z których wynika, że w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Pani takie prawo.

Wątpliwości interpretacyjne dotyczące spełnienia przesłanek ustawowych, w szczególności w kontekście czasowego pobytu dziecka za granicą, skłoniły Panią do wystąpienia z niniejszym wnioskiem.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego

W roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, tj. w 2025 r. podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę.

Pani stan cywilny w roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, to panna.

Ojciec dziecka posiada pełne prawa rodzicielskie.

W roku 2025 ze względu na uczęszczanie do szkoły za granicą większą część czasu dziecko spędziło z ojcem. We wcześniejszych latach, tj. od 2011 r. do 2024 r. opieka była sprawowana w większości przez Panią. W roku 2025 ojciec sprawował w praktyce w dłuższym okresie opiekę nad dzieckiem.

Świadczenie 800+ pobierała Pani, bowiem ojciec dziecka jest obywatelem USA (ojciec nie jest obywatelem RP) i takie świadczenie mu nie przysługuje.

W 2025 r. oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku, nie była Pani matką dla innego dziecka, które wychowywała wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym.

W 2025 r. w stosunku Pani bądź do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, ani z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Na stałe ponosi Pani znaczną część kosztów związanych z utrzymaniem dziecka, które już Pani wcześniej wymieniła.

Troszczy się Pani o fizyczny, duchowy i emocjonalny rozwój dziecka, cały czas realnie wpływając na rozwój jego osobowości i zainteresowań. Pomimo czasowego pobytu dziecka za granicą w sposób stały i rzeczywisty uczestniczy Pani w jego utrzymaniu, finansowaniu potrzeb życiowych, edukacyjnych oraz rozwojowych, a ponoszone przez Panią koszty mają charakter istotny, regularny i przewidywalny. Pani zaangażowanie obejmuje zarówno bezpośrednie finansowanie utrzymania dziecka podczas jego pobytów w Polsce, jak i inne bieżące potrzeby. Pozostaje Pani w stałym, regularnym kontakcie z Pani synem oraz sprawuje Pani nad nim faktyczną opiekę wychowawczą. Od lat uczestniczy Pani w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących jego rozwoju osobistego, edukacyjnego i zdrowotnego. Ze względu na fakt, iż większość życia dziecko wychowywało się głównie z Panią, ma Pani realny i trwały wpływ na jego postawy, wybory oraz sposób funkcjonowania dziecka. Aktywnie wspiera Pani rozwój intelektualny i edukacyjny syna poprzez regularne rozmowy dotyczące jego zainteresowań oraz planów edukacyjnych, w szczególności w zakresie wyboru kierunku studiów. Dziecko wykazuje predyspozycje do przedmiotów ścisłych, takich jak matematyka i chemia, które wspiera Pani poprzez wspólne aktywności o charakterze edukacyjnym, gry logiczne i strategiczne oraz dobór odpowiednich treści filmowych i literatury. Są w trakcie planowania wyjazdu celem odwiedzenia różnych campusów uniwersyteckich, co ma pomóc dziecku w wyborze kierunku studiów. W roku podatkowym uczestniczyła Pani wraz z synem w podróży zagranicznej do Uzbekistanu, a także w licznych wyjazdach krajowych, weekendowych nad polskie jeziora oraz na wyjeździe w okolice (...). Sfinansowała Pani również wyjazd na obóz przetrwania w okolicach (...) oraz półkolonie koszykarskie, co jest zgodne z zainteresowaniami syna. Działania te miały na celu poszerzanie jego horyzontów poznawczych, kształtowanie samodzielności oraz zainteresowania światem.

Zapewnia Pani dziecku bieżącą opiekę zdrowotną, w tym regularne wizyty u fizjoterapeuty. Dba Pani o jego prawidłowe funkcjonowanie fizyczne poprzez promowanie zdrowego stylu życia, właściwego odżywiania oraz aktywności ruchowej. Nawet podczas jego pobytu za granicą wspólnie konsultują jego dietę i pomaga Pani dziecku w wyborze suplementów diety.

Podczas pobytu w Polsce zapewnia Pani dziecku odpowiednie warunki bytowe, w tym zakup odzieży i obuwia dostosowanych do jego potrzeb i preferencji oraz regularne wizyty u fryzjera. Syn ma swojego ulubionego fryzjera w (...) i nie korzysta z innego podczas pobytu za granicą. Wyposażyła Pani syna w telefon komórkowy oraz zapewniła stały abonament z polskim numerem telefonu, umożliwiający bieżący kontakt z Panią i dziadkami w Polsce.

W zakresie rozwoju emocjonalnego i społecznego wspólnie spędzają święta oraz inne wydarzenia rodzinne, a także utrzymują regularne relacje rodzinne. W sprawach istotnych dla dziecka, w tym dotyczących leczenia i procedur medycznych, współpracuje Pani i konsultuje się z ojcem dziecka, wspólnie podejmując decyzje.

W ramach rozwoju światopoglądowego i duchowego przybliża Pani dziecku różne koncepcje filozoficzne i etyczne, pozostawiając mu swobodę wyboru własnych przekonań.

Pytanie

Czy za rok 2025 może Pani rozliczyć się jako rodzic samotnie wychowujący dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, uwzględniając całokształt przedstawionych okoliczności, w szczególności stały, rzeczywisty i istotny udział w kosztach utrzymania dziecka, faktyczne wykonywanie obowiązków rodzicielskich oraz brak samodzielnych dochodów dziecka, spełnia Pani przesłanki do uznania, że dziecko pozostaje na Pani utrzymaniu w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co uzasadnia Pani prawo do wspólnego rozliczenia podatkowego z małoletnim dzieckiem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

-     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Zgodnie z art. 6 ust. 4e omawianej ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

-     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W świetle zaś art. 6 ust. 4f powoływanej ustawy:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

-     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2025 r. dla osoby samotnie wychowującej dziecko, podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej.

Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie. Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji.

Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.

Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewątpliwie rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, nie kwestionując Pani zaangażowania w proces wychowawczy małoletniego syna, nie można uznać, że w 2025 r. posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej dziecko. W opisie zdarzenia wskazała Pani bowiem, że dziecko – z uwagi na uczęszczanie do liceum w Stanach Zjednoczonych – na stałe mieszkało z ojcem, który sprawował w praktyce opiekę nad dzieckiem w dłuższym okresie. Pod Pani opieką dziecko przebywało zaś podczas świąt, ferii oraz wakacji. Nie sposób przyjąć, że utrzymywanie małoletniego syna i troszczenie się o jego fizyczny, duchowy i emocjonalny rozwój – wobec okoliczności przedstawionych w opisie zdarzenia – jest wystarczającą przesłanką do uznania, że w 2025 r. posiadała Pani status osoby samotnie wychowującej dziecko, skoro dziecko to nie zamieszkiwało z Panią na co dzień i w przeważającej mierze zajmował się nim jego ojciec.

W konsekwencji, nie ma Pani prawa do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za 2025 r. Nie spełniła Pani bowiem wymaganego w ustawie warunku samotnego wychowywania dziecka.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.