Interpretacja 0115-KDIT2.4011.70.2026.1.KC

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest B działającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. (...) (dalej jako „A”).

(...)

Zakres działalności B jest ustawowo ograniczony i obejmuje (...).

Należy podkreślić, że B nie stanowi odrębnej jednostki, osoby prawnej, nie sporządza własnego sprawozdania finansowego (nie jest jednostką samobilansującą się), a jest wewnętrzną jednostką organizacyjną A.

A, jest (...). (...) stanowi podstawowy akt normatywny regulujący ustrój, zadania oraz sposób funkcjonowania A i przesądza o jego publicznoprawnym charakterze. Na podstawie ww. (...) został uchwalony statut A, który (...), co jest kolejnym potwierdzeniem publicznoprawnego charakteru A.

Zgodnie z (...) A wykonuje (...). Działalność A nie ma charakteru komercyjnego i nie jest prowadzona w celu osiągania zysku w rozumieniu działalności gospodarczej, lecz służy (...).

Status prawny pracowników A został jednoznacznie określony (...).

Status ten znajduje potwierdzenie również w statucie A, który przewiduje, że pracownicy (...) wykonują swoje obowiązki w ramach realizacji zadań publicznych powierzonych A (...). Oznacza to, że stosunek zatrudnienia pracowników A, w tym pracowników delegowanych do pracy poza terytorium Japonii, ma charakter publicznoprawny i pozostaje bezpośrednio związany z (...).

Do pracy w B A w Polsce delegowani będą pracownicy A, którzy będą obywatelami japońskimi i na moment rozpoczęcia delegacji będą oni posiadać status rezydentów podatkowych Japonii. W trakcie delegacji, w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, będą oni faktycznie zamieszkiwać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywać przez okresy przekraczające 183 dni w roku podatkowym. Praca będzie faktycznie wykonywana na terytorium Polski, wyłącznie w ramach realizacji japońskich zadań publicznych A. Pracownicy delegowani pozostaną pracownikami A. Pracownicy delegowani będą wykonywać pracę na podstawie właściwego zezwolenia na pobyt i pracę lub zezwolenia na pracę wydanego przez właściwego wojewodę.

Rozważane są dwa warianty delegacji pracowników A:

 I.      Delegacja i wypłata wynagrodzenia pracowników delegowanych z pominięciem B;

II.       Wypłata wynagrodzenia pracowników delegowanych poprzez B.

W pierwszym wariancie wynagrodzenia pracowników będą wypłacane przez A, bezpośrednio w Japonii i finansowane ze środków pozostających w dyspozycji A. Koszty wynagrodzeń nie będą ponoszone przez B w Polsce.

A bierze pod uwagę drugi wariant, w którym środki przeznaczone na wypłatę wynagrodzeń będą w całości lub w części pokrywane ze środków pieniężnych będących do dyspozycji B. Jest to zmiana o charakterze technicznoorganizacyjnym, polegająca na tym, że wynagrodzenia pracowników delegowanych do pracy w Polsce będą wypłacane z rachunku bankowego prowadzonego w Polsce na potrzeby B. Wariant ten nie wpłynie na status prawny pracowników delegowanych, charakter wykonywanych przez nich obowiązków ani na publiczny charakter A. Pracownicy nadal będą wykonywać zadania w ramach pełnienia funkcji publicznych na rzecz państwa japońskiego – B pozostaje wyłącznie jednostką organizacyjną o pomocniczym i technicznym charakterze.

Pytania

1)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym w wariancie I, wynagrodzenia wypłacane pracownikom A delegowanym do pracy w Polsce, posiadającym status pracowników publicznych i wykonującym obowiązki w ramach realizacji funkcji publicznych państwa japońskiego, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Japonii na podstawie art. 19 umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lutego 1980 r., a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykonywania obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce, w szczególności do obliczania, poboru i wpłaty zaliczek na ten podatek?

2)  Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym w wariancie II, wynagrodzenia wypłacane pracownikom A delegowanym do pracy w Polsce, posiadającym status pracowników publicznych i wykonującym obowiązki w ramach realizacji funkcji publicznych państwa japońskiego, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Japonii na podstawie art. 19 umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lutego 1980 r., a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wykonywania obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce, w szczególności do obliczania, poboru i wpłaty zaliczek na ten podatek?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, w obydwu wariantach przedstawionego zdarzenia przyszłego, wynagrodzenia pracowników A delegowanych do pracy w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Japonii na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej jako Umowa polsko-japońska), a na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne niemające miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, z uwzględnieniem postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wynika z art. 4a tej ustawy.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 19 umowy polsko-japońskiej, jako przepis szczególny względem art. 15 tej umowy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. a umowy wynagrodzenia wypłacane przez Umawiające się Państwo osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego państwa w ramach pełnienia funkcji o charakterze publicznym podlegają opodatkowaniu wyłącznie w tym państwie.

A, który utworzył B, które jest Wnioskodawcą niniejszego wniosku, jest japońskim (...) o charakterze państwowym, tj. (...).

(...) przesądzają o jego publicznoprawnym charakterze oraz o tym, że realizuje on zadania państwowe Japonii. (...)u A, pracownikom tego (...) przyznano status pracowników publicznych, co oznacza, że wykonują oni swoje obowiązki w ramach służby publicznej i realizują funkcje państwowe. Pracownicy A delegowani do pracy w Polsce wykonują czynności wynikające bezpośrednio z (...) A, a ich wynagrodzenie pozostaje w bezpośrednim związku z realizacją zadań publicznych państwa japońskiego.

Tym samym spełnione są przesłanki zastosowania art. 19 ust. 1 lit. a umowy polsko-japońskiej, tj.

1)  wypłata wynagrodzenia przez Umawiające się Państwo – TAK – tutaj (...) Japonii, oraz

2)  wypłata wynagrodzenia osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Umawiającego się Państwa w ramach pełnienia funkcji o publicznym charakterze – TAK – (...) A stanowi, że pracownicy A wykonują swoje obowiązki w ramach służby publicznej zgodnie z właściwymi przepisami prawa obowiązującymi w Japonii oraz posiadają status osób wykonujących funkcje publiczne, co przesądza, że ich działalność zawodowa stanowi element realizacji zadań państwowych Japonii.

Wyjątek przewidziany w art. 19 ust. 1 lit. b umowy nie ma zastosowania, ponieważ pracownicy nie są obywatelami polskimi, a ich pobyt w Polsce pozostaje wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych na rzecz (...) Japonii.

Funkcjonowanie B w Polsce na podstawie (...) ma charakter wyłącznie organizacyjny i techniczny i nie wpływa na kwalifikację podatkową wynagrodzeń pracowników delegowanych.

B nie jest samodzielną jednostką, a ewentualna wypłata wynagrodzeń z rachunku bankowego prowadzonego w Polsce nie pozbawia pracowników delegowanych statusu pracowników służby publicznej Japonii, a A statusu (...) Japonii.

W konsekwencji, na podstawie przepisów umowy polsko-japońskiej, Rzeczpospolita Polska nie posiada prawa do opodatkowania wynagrodzeń pracowników A (będącym (...) Japonii) delegowanych do pracy w Polsce, a na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy,

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jak wynika z art. 3 ust. 2b omawianej ustawy:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1)  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

2)  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;

3)  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;

4)  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;

5)  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;

5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;

6)  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;

6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;

7)  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;

8)  niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.

Zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W katalogu dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w powoływanych przepisie art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wymienił dochody (przychody) z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia w szczególności wynika, że Wnioskodawca jest B działającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. A (dalej jako „A”). B zostało utworzone (...) Zakres działalności B jest ustawowo ograniczony i obejmuje (...). B nie prowadzi działalności (...) ani działalności o charakterze komercyjnym i nie osiąga przychodów. B nie stanowi odrębnej jednostki, osoby prawnej, nie sporządza własnego sprawozdania finansowego (nie jest jednostką samobilansującą się), a jest wewnętrzną jednostką organizacyjną A. A jest (...). (...) stanowi podstawowy akt normatywny regulujący ustrój, zadania oraz sposób funkcjonowania A i przesądza o jego publicznoprawnym charakterze. Na podstawie (...) został uchwalony statut A, który (...), co jest kolejnym potwierdzeniem publicznoprawnego charakteru A. Zgodnie z (...), A wykonuje zadania publiczne w imieniu państwa japońskiego i działa w ramach systemu instytucji publicznych Japonii. Działalność A nie ma charakteru komercyjnego i nie jest prowadzona w celu osiągania zysku w rozumieniu działalności gospodarczej, lecz służy realizacji polityki państwowej Japonii. Status prawny pracowników A został jednoznacznie określony w (...). Zgodnie (...) . Oznacza to, że stosunek zatrudnienia pracowników A, w tym pracowników delegowanych do pracy poza terytorium Japonii, ma charakter publicznoprawny i pozostaje bezpośrednio związany z wykonywaniem funkcji państwowych. Do pracy w B delegowani będą pracownicy A, którzy będą obywatelami japońskimi i na moment rozpoczęcia delegacji będą oni posiadać status rezydentów podatkowych Japonii. W trakcie delegacji, w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, będą oni faktycznie zamieszkiwać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywać przez okresy przekraczające 183 dni w roku podatkowym. Praca będzie faktycznie wykonywana na terytorium Polski, wyłącznie w ramach realizacji japońskich zadań publicznych A. Pracownicy delegowani pozostaną pracownikami A. Pracownicy delegowani będą wykonywać pracę na podstawie właściwego zezwolenia na pobyt i pracę lub zezwolenia na pracę wydanego przez właściwego wojewodę. Rozważane są dwa warianty delegacji pracowników A. W pierwszym wariancie wynagrodzenia pracowników będą wypłacane przez A, bezpośrednio w Japonii i finansowane ze środków pozostających w dyspozycji A. Koszty wynagrodzeń nie będą ponoszone przez B. W drugim wariancie środki przeznaczone na wypłatę wynagrodzeń będą w całości lub w części pokrywane ze środków pieniężnych będących do dyspozycji B. Jest to zmiana o charakterze technicznoorganizacyjnym (pracownicy nadal będą wykonywać zadania w ramach pełnienia funkcji publicznych na rzecz państwa japońskiego – B A pozostaje wyłącznie jednostką organizacyjną o pomocniczym i technicznym charakterze).

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w B dnia 20 lutego 1980 r. (Dz. U. z 1983 r. nr 12 poz. 60).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. umowy:

Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą podlegać opodatkowaniu tylko w tym Umawiającym się Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w drugim Umawiającym się Państwie.

W myśl art. 15 ust. 2 umowy:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, mogą podlegać opodatkowaniu tylko w pierwszym Umawiającym się Państwie, jeżeli:

a)  odbiorca przebywa w drugim Umawiającym się Państwie łącznie nie dłużej niż 183 dni podczas roku kalendarzowego oraz

b)  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Umawiającym się Państwie, oraz

c)  wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Umawiającym się Państwie.

Z kolei art. 19 ust. 1 lit. a ww. umowy stanowi, że:

Wynagrodzenie inne niż emerytura, wypłacane przez Umawiające się Państwo albo jego władzę lokalną osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Umawiającego się Państwa albo jego władzy lokalnej, w ramach pełnienia funkcji o publicznym charakterze, będzie opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie.

Stosownie do art. 19 ust. 1 lit. b umowy:

Jednakże wynagrodzenie takie może być opodatkowane tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi są świadczone w tym drugim Umawiającym się Państwie i jeśli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w tym drugim Umawiającym się Państwie oraz jeśli osoba ta:

i.    jest obywatelem drugiego Umawiającego się Państwa lub

ii.   nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie wyłącznie w celu świadczenia tych usług.

W związku z powyższym, co do zasady wynagrodzenia wypłacone przez Umawiające się Państwo (w przedmiotowej sprawie Japonię) osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa (Japonii), podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie (w Japonii). Jednakże, art. 19 ust. 1 lit. b ww. umowy zawiera wyjątek od tej zasady i zgodnie z jego brzmieniem ww. wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie (w przedmiotowej sprawie w Polsce), jeżeli usługi te są świadczone w tym Państwie (w Polsce) przez osobę, która ma miejsce zamieszkania w tym Państwie (w Polsce), oraz jest obywatelem tego Państwa lub nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie (w Polsce) wyłącznie w celu świadczenia tych usług.

Z treści wniosku wynika, że pracownicy A wykonują swoje obowiązki w ramach realizacji zadań publicznych powierzonych A na mocy (...). Oznacza to, że stosunek zatrudnienia pracowników A, w tym pracowników delegowanych do pracy poza terytorium Japonii, ma charakter publicznoprawny i pozostaje bezpośrednio związany z wykonywaniem funkcji państwowych. Do pracy w B delegowani będą pracownicy A, którzy będą obywatelami japońskimi i na moment rozpoczęcia delegacji będą oni posiadać status rezydentów podatkowych Japonii. W trakcie delegacji, w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, będą oni faktycznie zamieszkiwać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywać przez okresy przekraczające 183 dni w roku podatkowym. Praca będzie faktycznie wykonywana na terytorium Polski, wyłącznie w ramach realizacji japońskich zadań publicznych A. Pracownicy delegowani pozostaną pracownikami A.

Wobec powyższego, zgodzić należy się ze stanowiskiem, że pracownicy Wnioskodawcy staną się osobami mającymi miejsce zamieszkania w Polsce wyłącznie w celu świadczenia usług na rzecz (...) Japonii.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami – w takim przypadku – warunek określony w art. 19 ust. 1 lit. b ww. umowy nie jest spełniony.

Oznacza to, że w opisanym zdarzeniu przyszłym w wariancie I i II, wynagrodzenia wypłacane pracownikom A delegowanym do pracy w Polsce, posiadającym status pracowników publicznych i wykonującym obowiązki w ramach realizacji funkcji publicznych państwa japońskiego, będą podlegać opodatkowaniu wyłącznie w Japonii na podstawie art. 19 ust. 1 umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Japonią o unikaniu podwójnego opodatkowania z dnia 20 lutego 1980 r., a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika z tytułu wypłaty wynagrodzeń.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.