Podatnik, emerytowany żołnierz, po zwolnieniu ze służby w 2019 r., od lutego 2023 r. do listopada 2024 r. opłacał dobrowolne składki na ubezpieczenie społeczne w ZUS, aby zwiększyć podstawę wymiaru swojej emerytury. W zeznaniu za 2023 r. odliczył te składki od…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
31 lipca 2019 r. został Pan zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy po odsłużeniu 24 lat, 11 miesięcy i 15 dni. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, procentowy wymiar przysługującej Panu emerytury został wyliczony na 65,78%. Art. 14 ww. ustawy daje możliwość doliczenia do wysługi emerytalnej dodatkowych okresów przypadających po zwolnieniu ze służby, aż do osiągnięcia 75% podstawy wymiaru emerytury. Po konsultacjach z pracownikami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) i Wojskowego Biura Emerytalnego (WBE) zdecydował Pan, że rozpocznie Pan opłacanie składek na dobrowolne ubezpieczenie społeczne, co spowoduje, że w momencie ukończenia 55 roku życia, WBE ponownie ustali wysokość Pana emerytury przez zwiększenie podstawy jej wymiaru o 1,3% za każdy rok opłacania składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
W lutym 2023 r. rozpoczął Pan opłacanie składek na dobrowolne ubezpieczenie społeczne, które wynosiły w sumie 27,52% minimalnego wynagrodzenia za pracę (3.490 zł). W związku z gwałtownym zwiększaniem wysokości minimalnego wynagrodzenia (4.300 zł), a co za tym idzie, składek na ubezpieczenie społeczne, w listopadzie 2024 r. wyrejestrował się Pan z dobrowolnego ubezpieczenia i przestał Pan opłacać składki.
W międzyczasie, w zeznaniu podatkowym za 2023 r. odliczył Pan od dochodu kwotę 9.755,85 zł tytułem składek na ubezpieczenie społeczne. Skontaktował się z Panem wtedy z pracownik Urzędu Skarbowego (...) i poinformował Pana, że dobrowolne składki na ubezpieczenie społeczne nie mogą być odliczone od dochodu i poprosił Pana o złożenie korekty zeznania PIT‑37 za 2023 r. wraz z załącznikiem PIT/O.
Złożył Pan taką korektę, ale podczas rozmowy z konsultantem infolinii Krajowej Informacji Skarbowej uzyskał Pan informację, że dobrowolne składki na ubezpieczenie społeczne mogą jednak być odliczane od dochodu i że powinien Pan w takim przypadku złożyć wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Pytanie
Czy w zeznaniach podatkowych za 2023 r. i 2024 r. może odliczyć Pan od dochodu wpłacone do ZUS składki na dobrowolne ubezpieczenie społeczne?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem w zeznaniach podatkowych za 2023 r. i 2024 r. może odliczyć Pan od dochodu wpłacone do ZUS składki na dobrowolne ubezpieczenie społeczne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W świetle art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j‑30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Na mocy art. 9 ust. 2 tej ustawy:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 komentowanej ustawy:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych:
a) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących,
b) potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6 , tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4 , od przychodu podlegającego opodatkowaniu
- odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 7 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 491 ze zm.):
Prawo do dobrowolnego objęcia ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi przysługuje osobom, które nie spełniają warunków do objęcia tymi ubezpieczeniami obowiązkowo.
W świetle zaś art. 16 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy:
Składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe osób, o których mowa w art. 7 – finansują w całości, z własnych środków, sami ubezpieczeni.
Warto przywołać także definicje zawarte w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 4 pkt 1 i 3 tej ustawy:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) ubezpieczeni – osoby fizyczne podlegające chociaż jednemu z ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 1;
3) składki – składki na ubezpieczenia społeczne osób wymienionych w pkt 1;
Z wniosku wynika, że jest Pan emerytowanym żołnierzem. Po przejściu na emeryturę, od lutego 2023 r. do listopada 2024 r. opłacał Pan dobrowolne składki na ubezpieczenie społeczne. Pana wątpliwość dotyczy tego, czy opłacone do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki może Pan odliczyć od dochodu w zeznaniach podatkowych za 2023 r. i 2024 r.
W świetle przytoczonych powyżej przepisów, wskazać należy, że podstawę obliczenia podatku, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi dochód po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Przy czym na uwagę zasługuje fakt, że ustawodawca nie dokonuje rozróżnienia w ww. przepisie składek na składki na ubezpieczenie obowiązkowe i dobrowolne. Wobec tego, należy stwierdzić, że odliczeniu podlegają także składki wpłacone na dobrowolne ubezpieczenie emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących. Ponadto, zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w przypadku ubezpieczenia dobrowolnego, płatnikiem składek jest osoba ubezpieczona.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że kwota przekazana przez Pana do ZUS z tytułu podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu stanowi kwotę składki określonej ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, czyli składki, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec tego stwierdzam, że był Pan uprawniony do odliczenia w zeznaniach podatkowych za 2023 r. i 2024 r. kwot (składek) przekazanych na dobrowolne ubezpieczenie społeczne, a Pana stanowisko w tej sprawie uznać należy za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo