Interpretacja 0115-KDIT2.4011.740.2025.3.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 stycznia 2026 r. (wpływ 2 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Posiadał Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym.

Uczęszcza Pan na tlenoterapię hiperbaryczną, w celu niwelowania spektrum autyzmu a właściwie (…).

Zauważył Pan u siebie poprawę w życiu zawodowym, a rówieśnicy zauważyli poprawę w życiu społecznym.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Orzeczenie o Pana niepełnosprawności zostało wydane przez właściwy miejscowo Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A. (...) 2022 r. i obowiązywało do (...) 2025 r. W dniu 20 stycznia 2026 r. miał Pan posiedzenie w swojej sprawie.

W orzeczeniu wskazano, że stopień Pana niepełnosprawności datuje się od (...) 2014 r.

Orzeczenie o Pana niepełnosprawności zostało wydane w związku z wystąpieniem schorzenia całościowego zaburzenia rozwoju (symbol 12-C).

Z terapii w komorze hiperbarycznej korzystał Pan od kwietnia 2024 r. do sierpnia 2024 r. - 2 razy w tygodniu, i od września 2024 r. - raz na 2 tygodnie. Terapia jest kontynuowana do chwili obecnej.

Terapia polega na sesjach tlenoterapii hiperbarycznej w specjalistycznej komorze hiperbarycznej, podczas których oddycha Pan czystym tlenem w warunkach podwyższonego ciśnienia. Celem terapii jest poprawa funkcjonowania organizmu, wsparcie procesów regeneracyjnych oraz ograniczenie negatywnych skutków wynikających z istniejącego schorzenia.

Wydatki na terapię w komorze hiperbarycznej były ponoszone sukcesywnie od kwietnia 2024 r.

Terapia w komorze hiperbarycznej pozostaje w bezpośrednim związku z rodzajem i skutkami posiadanego przez Pana schorzenia, które stanowi podstawę orzeczenia o niepełnosprawności. Zabiegi mają na celu poprawę stanu zdrowia oraz ograniczenie następstw niepełnosprawności.

Terapia nie została zlecona przez lekarza specjalistę. Nie posiada Pan zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego, że tlenoterapia hiperbaryczna stanowi zabieg rehabilitacyjny lub leczniczo-rehabilitacyjny.

Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków (faktury/rachunki wystawione są na Pana dane).

Wydatki nie zostały dofinansowane ani zwrócone Panu ze środków PFRON, NFZ, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych ani z innych źródeł.

Nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności gospodarczej.

W roku, w którym poniósł Pan wydatki, uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy po uzyskaniu orzeczenia może Pan odliczyć zabiegi z komory od podatku jaki ma Pan zapłacić?

2.  Jeśli tak, to czy są to wydatki limitowane czy nie limitowane?

3.  Czy zalecenie lekarza jest potrzebne, żeby odliczyć wydatki od podatku?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, wydatki poniesione na terapię w komorze hiperbarycznej mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Terapia w komorze hiperbarycznej stanowi wydatek związany z rehabilitacją oraz ułatwieniem wykonywania czynności życiowych osoby niepełnosprawnej, gdyż jej celem jest poprawa stanu zdrowia oraz ograniczenie skutków schorzenia będącego podstawą orzeczenia o niepełnosprawności.

W Pana ocenie:

·      wydatek ten mieści się w katalogu wydatków rehabilitacyjnych o charakterze nielimitowanym,

·      ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależnia prawa do odliczenia tego rodzaju wydatków od posiadania skierowania lub zalecenia lekarza specjalisty,

·      brak zaświadczenia lekarskiego nie wyklucza możliwości skorzystania z ulgi, o ile wydatek pozostaje w związku z niepełnosprawnością i został faktycznie poniesiony,

·      posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności oraz dokumentów potwierdzających poniesienie wydatków spełnia ustawowe warunki do zastosowania ulgi.

W związku z powyższym stoi Pan na stanowisku, że po uzyskaniu orzeczenia o niepełnosprawności ma prawo do odliczenia wydatków poniesionych na terapię w komorze hiperbarycznej w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatków nielimitowanych, bez konieczności posiadania zalecenia lekarskiego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g oraz 13a tego artykułu.

Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Na mocy z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

1)  orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

2)  decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

3)  orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:

Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:

1)  I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo

aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo

b)  znaczny stopień niepełnosprawności;

2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:

a)  całkowitą niezdolność do pracy albo

b)  umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Jak wynika z opisu zdarzenia posiadał Pan orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym. Zostało ono wydane przez właściwy miejscowo Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w A. (...) 2022 r. i obowiązywało do (...) 2025 r.

Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że na podstawie ww. orzeczenia o niepełnosprawności przysługuje Panu prawo dokonywania odliczeń wydatków, które zostały przez Pana poniesione na cele rehabilitacyjne w okresie obowiązywania tego orzeczenia.

W ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczeniu podlegają między innymi wydatki wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli wydatki poniesione na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” ani „zabieg leczniczo-rehabilitacyjny”, konieczne jest zatem ich wyjaśnienie w oparciu o definicje encyklopedyczne.

Zgodnie ze „Słownikiem wyrazów obcych” i Encyklopedią PWN, zabieg to interwencja mająca na celu wywołanie określonego skutku, zwykle przeciwdziałająca czemuś (np. skutkom choroby), będąca środkiem zaradczym. Z kolei „rehabilitacja” to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej, poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych lub „przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które utraciły sprawność fizyczną lub psychiczną bądź mają wady wrodzone”, rehabilitacja lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.

W ogólnie dostępnym „Domowym Poradniku Medycznym” pod redakcją prof. dr hab. med. Kazimierza Janickiego (Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1991 r.) można znaleźć wyjaśnienie, iż „rehabilitacja stanowi zorganizowany system działania obejmujący usprawnienie fizyczne, psychiczne, społeczne, zawodowe. Proces rehabilitacji ma spowodować usunięcie skutków choroby, zmniejszenie następstwa nieodwracalnych zmian lub wyrównanie ich w takim stopniu, aby poszkodowanym przywrócić ich społecznie przydatną sprawność.

Rehabilitacja w znaczeniu medycznym oznacza przystosowanie do normalnego życia w społeczeństwie osób, które doznały przemijającej lub trwałej utraty zdrowia i stały się na stałe lub na pewien czas inwalidami. Natomiast leczenie - w ujęciu słownikowym - polega na dążeniu do przywrócenia komuś zdrowia za pomocą leków lub zabiegów, usuwaniu lub łagodzeniu dolegliwości, uzdrawianiu, kurowaniu.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że uczęszcza Pan na tlenoterapię hiperbaryczną, w celu niwelowania spektrum autyzmu a właściwie Zespołu Aspergera. Terapia polega na sesjach tlenoterapii hiperbarycznej w specjalistycznej komorze hiperbarycznej, podczas których oddycha Pan czystym tlenem w warunkach podwyższonego ciśnienia. Celem terapii jest poprawa funkcjonowania organizmu, wsparcie procesów regeneracyjnych oraz ograniczenie negatywnych skutków wynikających z istniejącego schorzenia. Terapia w komorze hiperbarycznej pozostaje w bezpośrednim związku z rodzajem i skutkami posiadanego przez Pana schorzenia, które stanowi podstawę orzeczenia o niepełnosprawności. Zabiegi mają na celu poprawę stanu zdrowia oraz ograniczenie następstw niepełnosprawności. Z terapii w komorze hiperbarycznej korzystał Pan od kwietnia 2024 r. do sierpnia 2024 r. - 2 razy w tygodniu, i od września 2024 r. - raz na 2 tygodnie. Terapia jest kontynuowana do chwili obecnej. Wydatki na terapię w komorze hiperbarycznej były ponoszone sukcesywnie od kwietnia 2024 r.

Wobec powyższego wskazać należy, że tlenoterapia hiperbaryczna jest uznawana za skuteczną metodę rehabilitacji medycznej oraz wsparcie procesu leczenia, również przy zaburzeniach takich jak autyzm.

Mając na uwadze powyżej powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie stwierdzić należy, że tlenoterapię hiperbaryczną należy zakwalifikować do zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Jednocześnie wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszące się do ulgi rehabilitacyjnej nie uzależniają prawa do odliczenia wydatków na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne od posiadania skierowania lub zalecenia lekarza specjalisty. Dlatego też wydatki na tlenoterapię hiperbaryczną, które zostały udokumentowane w sposób wskazany w 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma Pan prawo odliczyć od dochodu w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wydatki te zostały poniesione.

Odliczenie wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej z tytułu odpłatności za zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne nie jest limitowane, co oznacza, że odliczeniu od dochodu podlegają faktycznie poniesione i właściwie udokumentowane wydatki na te zabiegi.

Przy czym podkreślić należy, że skoro - jak wynika z opisu zdarzenia - orzeczenie o Pana niepełnosprawności z (...) 2022 r. obowiązywało do (...) 2025 r., to na mocy tego orzeczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej może Pan odliczyć jedynie wydatki, które poniósł Pan do (...) 2025 r.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.